Beach on Lake Dłużec
The beach on Lake Dłużec in the village of Banie is a convenient resting place for cyclists traveling along the Blue Velo route between Gryfino and Trzcińsko-Zdrój. The beach is equipped with portable toilets and benches. There are food outlets in the immediate vicinity.

Observation tower

Rzeka Tywa

Wełtyńskie Lake
Wełtyńskie Lake, also called Wałtyń, is the largest water reservoir in the Gryfino County. Its surface area is 310.1 ha, and has a maximum depth of 11.6 m. The coastline is 14 km long and it is diversified with numerous bays. It has a shape of irregular eclipse. Moraine hills with a height of up to 20 m above sea level surrounding the reservoir make the area look very picturesque. Three large islands are also very charming: Koźla, Dzicza and Ptasia with their total surface area of 32 ha. Struga Wełtyńska flows out of Wełtyńskie Lake. Along the coastal zone of the lake – on the northern and western parts – there are reed beds and bushes. The lake is surrounded by forests nearly from all sides. On the northern-eastern part of the lake there are meadows with orchids, autumn crocus and short carex. It is also worth observing birds at the lake. You can come across a great crested grebe, a swan, an Eurasian coot, a red-necked grebe, a black-necked grebe, a little bittern, and a black stork.
In the Middle Ages Wełtyń was famous as a fishing lake. Currently fishermen catch mainly breams, pikes, tenches and carps. The lake is also popular among tourists from nearby Gryfino and Szczecin. On the southern and western shore there are numerous resorts, campsites and agritourist farms. Rentals of water equipment offer pedal boats, canoes and boats. It is however prohibited to use motorised boats. There are numerous hiking trails, such as black Czepiński Trail and blue Trail of Wełtyńska Plain and the Myślibórz Lake District.

Wiatrak holenderski
Obecnie Otoki są administracyjną częścią Lubanowa, od centrum wsi oddalone są 800 metrów na wschód. W 2013 roku na terenie Otoków mieszkało 5 osób.
W Otokach jedynym zabytkiem jest XIX-wieczny wiatrak holenderski. Budowla została wzniesiona w latach 70, obiekt został wybudowany najprawdopodobniej pomiędzy 1871 roku, a 1888 rokiem – w 1871 roku nie pojawiają się jeszcze żadne wzmianki dotyczące wiatraka, zaś na mapach z 1888 roku już odnajdziemy ten budynek. Według ustnych przekazów wiatrak działał tylko do przełomu XIX i XX wieku, wówczas na potrzeby wsi wystarczająca była praca istniejących młynów – dolnego i górnego, wybudowanego w 1895 roku. Po 1945 roku wiatrak został ponownie uruchomiony przez polskiego młynarza i działał do 1960 roku. Przez kolejne 30 lat obiekt był nieużywany i popadał w ruinę. Dopiero w 1990 roku budynek został wykupiony przez prywatnego inwestora.
Wiatrak holenderski w Otokach został wybudowany na planie okręgu o średnicy 815 cm. Obiekt ma charakterystyczną dla tego typu wiatraków bryłę w formie ściętego stożka. Jeszcze w latach 80. XX wieku całość była nakryta dwunaczółkowym dachem. Pierwotnie obiekt (łącznie z dachem) miał 1100 cm wysokości. Budowla została wzniesiona z czerwonej cegły. Wewnątrz budynek był podzielony drewnianymi stropami belkowymi na trzy kondygnacja. Na samej górze znajdowały się mechanizmy obrotowe czapy i część urządzeń transmisyjnych. Dziś z wyposażenia wiatraka zachowało się niewiele: drewniany wał sztorcowy na posadzce, metalowe koło trybowe na belkach stropowych, fragmenty odsiewacza cylindrycznego i dwa kamienie mlewnika o średnicy 145 cm.