Jezioro Nowogardzkie
Jezioro Nowogardzkie to stosunkowo niewielki akwen, o całkowitej powierzchni 112 ha, zasilany przez rzekę Gowienicę. Średnia głębokość jego wód to ok. 5 metrów. Panują tutaj dogodne warunki zarówno dla wędkarzy jak i dla fanów sportów wodnych.
Wędkarze mogą oddawać się swojemu hobby na licznych stanowiskach wędkarskich, na których złowić można m.in. płocie, karpie, leszcze, szczupaki oraz sumy.
Dla entuzjastów podziwiania rzadkiej flory i fauny godny polecenia jest „Sarni Las” - zespół przyrodniczo-krajobrazowy znajdujący się na północnym brzegu jeziora.
Nad samym jeziorem, przy ul. Promenada, na północnym brzegu jeziora, znajduje się ośrodek sportu i rekreacji ze strzeżoną plażą wyposażoną w zjeżdżalnię wodną o długości 70 m. Ponadto na terenie ośrodka działa pole namiotowe oraz wynajem domków letniskowych. Dla fanów aktywnego wypoczynku dostępna jest również wypożyczalnia sprzętu wodnego: kajaków, rowerów wodnych oraz łodzi. Przy tej samej ulicy znajduje się również centrum nurkowania.
Po drugiej stronie jeziora, przy ulicy Zielonej, biegnącej wzdłuż południowego brzegu, znajduje się bogata baza noclegowa, gastronomiczna oraz duży parking.
Stan czystości wody co roku badany jest przez Sanepid, a komunikaty o ewentualnych zakazach / zezwoleniach na kąpiel w jeziorze pojawiają się na stronie www.wnowogardzie.pl.

Kościół filialny pw. Chrystusa Króla
Kościół zbudowany w XV w. Częściowa przebudowa w XVII stuleciu, z tego okresu pochodzi drewniana wieża. W 1903 r. świątynię wyremontowano, poszerzono wtedy okna. Świątynię zbudowano z głazów narzutowych i cegły na planie prostokąta. Drewniana, odeskowana, dobudowana do korpusu wieża nakryta jest spiczastym hełmem. W zakończonym prostokątnie prezbiterium w centralnym miejscu znajduje się obraz Jezusa Miłosiernego. Po jego lewej stronie wisi obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, a z prawej znajduje się tabernakulum.
Kościół poświęcony 7 X 1947 r. Należy do Parafii pw. św. Anny w Długołęce.

Kościół filialny pw. Faustyny Kowalskiej
Kościół granitowy, wzniesiony w wieku XIX, zrujnowany po 1945 r. Odbudowany w latach 2004-2006 wg projektu inż. arch. Antoniego Tomasza Kuleszy.

Kościół filialny pw. MB Królowej Polski
Kościół powstał w 1737 r. w konstrukcji szkieletowej drewnianej z ceglanym wypełnieniem pól międzyryglowych.
Poświęcony 3 V 1946 r. Należy do Parafii pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Wierzbięcinie.

Kościół filialny pw. MB Królowej Polski
Kościół z XV w., wzniesiony z kamienia narzutowego, gotycki. Wieża z XIX w. z gostki granitowej i cegły. Kościół został poświęcony 1 X 1946 r. Należy do Parafii pw. MB Fatimskiej w Nowogardzie.

Kościół filialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa
Kościół zbudowany z kamienia łupanego i cegły w XIX w., neogotycki. Zrujnowany po II wojnie światowej, odbudowany w 1974 r.
Kościół został poświęcony 5 X 1975 r. Należy do Parafii pw. MB Fatimskiej w Nowogardzie.

Kościół filialny pw. Podwyższenia Krzyża Świętego
Kościół wzniesiony w XIX w. Podczas II wojny światowej budowla uległa zniszczeniu, po czym odbudowano ją w 1977 r.
W części prezbiterialnej znajduje się krucyfiks, figura Chrystusa Zmartwychwstałego i wizerunek Matki Bożej z Dzieciątkiem. W narożnikach ustawiono dwie figury, przedstawiające Matkę Bożą i św. Józefa z Dzieciątkiem. Na ścianach, wokół nawy, umieszczono reliefowe stacje Drogi Krzyżowej w wymiarze symbolicznym. Salę przykrywa płaskie, otynkowane sklepienie. Obok świątyni znajduje się pomnik, poświęcony ofiarom I wojny światowej z nazwiskami ofiar.
Kościół poświęcony 7 VI 1977 r. Należy do Parafii pw. św. Józefa Oblubieńca NMP w Jenikowie.

Kościół filialny pw. Podwyższenia Krzyża Świętego
Kościół neogotycki, zbudowany w XIX stuleciu. Od strony zachodniej znajduje się wybudowana na planie kwadratu trzykondygnacyjna wieża, która zwieńczona jest spiczastym hełmem.
Wnętrze kościoła nakryte jest drewnianym belkowanym podwyższonym stropem. Wyposażenie wnętrza – ambona, ławki, mensa ołtarzowa, balustrada chórowa – pochodzą z XIX w. W prezbiterium, w środkowym oknie, umieszczono obraz przedstawiający scenę Ukrzyżowania. Pod nim znajduje się złocone tabernakulum. Z prawej strony prezbiterium - przyścienna drewniana ambona.
Poświęcony: 7 VI 1946 r. Należy do Parafii pw. św. Klary w Dobrej.

Kościół filialny pw. św. Apostołów Piotra i Pawła
Kościół pierwotnie późnoromański, z XIV w., przebudowany w XIX w., odbudowany z ruiny w 1974 r. Orientowany, jednonawowy, na planie prostokąta. Od zachodu znajduje się trzykondygnacyjna wieża z XIX w.: pierwsza kondygnacja z kamienia łupanego, druga z cegły, trzecia drewniana na planie ośmioboku, zwieńczona spiczastym hełmem (z 1975 r.); w północno-zachodnim narożniku wieży romańska granitowa chrzcielnica. Portal ceglany, trójuskokowy, zbudowany od zachodu.
Kościół został poświęcony 5 X 1975 r. Należy do Parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Nowogardzie.

Kościół filialny pw. św. Barbary
Kościół neoromański, zbudowany w XIX w., jednonawowy, na planie prostokąta, z kamienia łupanego, narożniki z kamienia ciosanego. Dach dwuspadowy, kryty dachówką karpiówką. Od zachodu drewniana wieża dwukondygnacyjna, zwieńczona spiczastym hełmem. Przy portalu zachodnim – romańska granitowa chrzcielnica. Cmentarz przykościelny z resztkami ogrodzenia.
Kościół poświęcony 4 grudnia 1946 r. Należy do Parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Nowogardzie.

Kościół filialny pw. św. Józefa
Kościół z XV w., wzniesiony z kamienia polnego oraz cegły. Wieżyczka w konstrukcji szkieletowej, drewnianej, odeskowana, z XVIII w. Przebudowany w XVIII i XIX w.
Kościół poświęcony został 1 VII 1946 r. Należy do Parafii pw. św. Rafała Kalinowskiego w Nowogardzie.

Kościół filialny pw. św. Maksymiliana Kolbego
Kościół z XV w., wzniesiony z głazów granitowych oraz cegły, późnogotycki. Wieża z 1894 r., neogotycka. Kościół poświęcony został 5 X 1975 r. Należy do Parafii pw. św. Rafała Kalinowskiego w Nowogardzie.

Kościół filialny pw. św. Michała Archanioła
Kościół neoromański pochodzi z XIX w., zbudowany z kamienia łupanego, jednonawowy, na planie prostokąta, z pięciobocznym prezbiterium od wschodu. Od wschodu i zachodu kościoła szczyty pięciouskokowe ceglane, a ściany ujęte lizenami; od zachodu portal ceglany bez wieży; obok portalu romańska granitowa chrzcielnica. Kościół pokryto ceramicznym dachem dwuspadowym.
Kościół został poświęcony 30 IX 1945 r. Należy do Parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Nowogardzie.

Kościół filialny pw. św. Stanisława Kostki
Kościół w stylu neogotyckim. Zbudowany z kamienia łamanego, kwadry granitowej oraz cegły pod koniec XIX w.
Należy do Parafii pw. MB Różańcowej w Żabowie.

Kościół filialny pw. św. Stanisława Kostki
Zbudowany w 1844 r. z łupanego kamienia granitowego oraz cegły, neoromański. Wieża drewniana, spłonęła na początku XX w., następnie odbudowana.
Poświęcony: 1 VII 1945 r. św. Sylwestra w Strzelewie.

Kościół filialny pw. Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny
Kościół zbudowany w 1865 r. z kostki granitowej oraz cegły. Wieża z 1937 r. drewniana, o konstrukcji szkieletowej. Kościół w roku 1910 oraz w latach 60. XX w. częściowo niszczony pożarami i odbudowany.
Poświęcony 25 III 1956 r. Należy do Parafii pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Wierzbięcinie.

Kościół parafialny pw. MB Różańcowej
Kościół z 1847 r., zbudowany z ciosów granitowych i cegły, neoromański.

Kościół parafialny pw. Niepokalanego Poczęcia NMP
Kościół z 1737 r. o konstrukcji szkieletowej drewnianej z ceglanym wypełnieniem pól międzyryglowych. Na początku lat 90. XX w. poddany kapitalnemu remontowi. Wieża z 1759 r.

Kościół parafialny pw. św. Anny
Kościół zbudowano na przełomie XV i XVI w. Częściowa przebudowa nastąpiła na przełomie XVIII i XIX stulecia. Wnętrze kościoła przykryte jest drewnianym, belkowanym stropem. Nad wejściem do świątyni zbudowana została drewniana empora chórowa. W zakończonym prostokątnie prezbiterium, centralnie wyeksponowano duży drewniany krzyż z figurą Chrystusa. Z lewej strony krucyfiksu znajduje się obraz Matki Boskiej Częstochowskiej. Na jednej ze ścian świątyni wisi obraz Jezusa Miłosiernego. Na wyposażeniu kościoła znajduje się romańska chrzcielnica.
Poświęcony: 1954 r.

Kościół parafialny pw. św. Sylwestra
Kościół powstał w latach 90. XIX w. z kwadr granitowych oraz cegły, neoromański. Poświęcony: 30 XII 1945 r.

Kościół parafialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Kościół został wzniesiony w XIV wieku. Był wielokrotnie przebudowywany. Prezentuje styl gotycki. Zbudowany jest z czerwonej cegły, na planie zbliżonym do kwadratu jako trzynawowa pseudobazylika, z trójbocznie zamkniętym prezbiterium. Nawy posiadają sklepienia gwiaździste i krzyżowo-żebrowe oparte na dwóch parach ośmiobocznych filarów. Kościół posiada wieżę, na szczycie której znajduje się sygnaturka.
Warto zwrócić uwagę na cenne wyposażenie kościoła, tworzy je m.in.: ołtarz główny z XVI-XVII w.; ambona z XVII wieku; dwie kamienne, romańskie chrzcielnice; kamienne nagrobne tablice rodziny Richterin pochodzące z XVI i XVII wieku. Ściany zdobią polichromie wykonane w 1969 roku.
Kościół poświęcony został 5 VIII 1945 r.

Kościół św. Trójcy i pomnik poległych w I Wojnie Światowej
Budynek w stylu neogotyckim. W jego wnętrzu zachowały się dziewiętnastowieczne polichromie. Dębowe drzwi świątyni zdobi płaskorzeźba przedstawiająca św. Michała Archanioła. Kościół został zbudowany w 1917 roku w miejscu starszej budowli.
Przy kościele znajduje się pełnofiguralny pomnik poświęcony poległym w I wojnie światowej mieszkańcom wsi. W północnej ścianie umieszczone zostały dwie płyty nagrobne. W zachodniej ścianie kościoła, po obydwu stronach drzwi, wmurowane zostały tablice upamiętniające 16 żołnierzy poległych w I wonie światowej. Niestety część zawartych na tablicach informacji jest nieczytelna.
Po zachodniej części wsi rozciąga się park krajobrazowy. Park posiada czytelną kompozycje założenia z przełomu XVIII i XIX wieku. Wyodrębnić można aleje, polany, stawy. Na terenie parku zachował się również liczny starodrzew.

Mury miejskie
Mury obronne zostały zbudowane w XIV wieku, lecz do czasów obecnych zachował się jedynie ich niewielki odcinek. Wykonane zostały z otoczaków granitowych oraz cegieł. Najlepiej zachowany fragment murów jest o zmiennej wysokości do 3 m i grubości od 1-1,5 m. Widoczne są ślady przebudowy, gdyż w XIX wieku wykuto w nim kilka przejść.
W 1559 roku w wyniku pożaru miasta część murów uległa zniszczeniu. W drugiej połowie XIX wieku większa część była zawalona. Po II wojnie światowej mury były wielokrotnie remontowane. W latach 60-tych zostały obniżone. W latach 80-tych przekuto w murze półkoliście zakończone arkady. Szczyty obwarowań zostały zabezpieczone betonowym czopem.
Obecny ich stan oceniany jest na dobry. Pozostałości rozciągają się wzdłuż alei spacerowej.

Sarni Las
Na terenie Sarniego Lasu dominują tereny leśne sosnowe i mieszane.
Na brzegach jeziora można podziwiać lilie wodne, szuwary trzcinowe i pałkowe oraz grążel żółty, który jest gatunkiem chronionym, podobnie jak występujące w lesie turzyca piaskowa (rośnie na odsłoniętej skarpie przy jeziorze), marzanka wonna, bluszcz pospolity, turzyca piaskowa i konwalia majowa.
Warto również zwrócić uwagę m.in. na skrzyp łąkowy i kokoryczkę wielokwiatową.
W sezonie pojawiają się jeżyny oraz czarne borówki.
Poza ciekawą roślinnością Sarni Las może również stanowić ciekawą atrakcję dla sympatyków ornitologii. Występują tu bowiem takie gatunki jak: sierpówka, sójka, rudzik, świstunka, bogatka, pierwiosnek, modraszka, sosnówka, mysikrólik, kowalik, pełzacz leśny i ogrodowy, kwiczoł, kos, szpak, dzwoniec, zięba.
Wszystkie wymienione powyżej gatunki są gatunkami chronionymi.

Stacja Nowogard
Dworzec PKP Nowogard - odjazdy, przyjazdy, informacje

Zamek w Nowogardzie
Zamek został zbudowany w XIII wieku przez ród von Everstein. Zamek, który obecnie pełni funkcję zakładu karnego, otoczony jest murem o wymiarach 150x80 metrów.
Na zabudowę więzienną składają się budynki głównie XIX-wieczne, nieliczne obiekty z okresu średniowiecznego, a także z XVI wieku. Na dziedzińcu więzienia przechowały się wybrukowane fragmenty. Od strony południowej i wschodniej dziedzińca znajduje się fosa.
Zamek powstał w otoczeniu budynków mieszkalnych i gospodarczych. Majdan został otoczonych fosą i wałem z palisadą. Zamek był wielokrotnie przebudowywany zgodnie z niemieckimi standardami. W XIII i XIV wieku zamek przeżywał swój okres świetności. Na terenie majdanu znajdowała się piekarnia, browar, kuźnia, stajnia, ogród z kamiennymi ławami, a także ogród warzywny.
Pod koniec XVIII wieku zaczęto przebudowywać zamek na więzienie i zakład wychowawczy. Od tego czasu zamek pełnił funkcję więzienia, zakładu wychowawczego dla młodocianych przestępców, ciężkiego zakładu karnego. Do 1945 roku obiekt pełnił funkcję więzienia dla młodocianych, zaś po 1956 roku ponownie mieści się tu zakład karny. W tym czasie przebudowano zamek i budynki do niego przylegające, przez co zmienił się historyczny charakter tej budowli. Dachy spadowe zostały zamienione na płaskie. Kościół przebudowano na warsztaty.
W 1989 roku w wyniku buntu więźniów i wywołanego buntem pożaru, zniszczeniu uległy resztki historycznych budynków. Jedną z ważniejszych strat okazało się zniszczenie szesnastowiecznych kazamatów.