Most Europejski Siekierki – Neurüdnitz
Mosty składają się z przeprawy pieszo – rowerowej oraz punktu widokowego. Całość liczy około 700 metrów. Miejsce to jest bardzo ciekawą pamiątką historyczną, a teraz też świetną atrakcją turystyczną regionu łączącą Polskę i Niemcy. Obiekt jest wspaniałym punktem otwierającym imponujący widok na rozlewiska Odry oraz początkiem rowerowej Trasy Pojezierzy Zachodnich. Budowla powstała w XIX wieku jako most kolejowy, a podczas II wojny światowej została wysadzona. Później most odbudowano, ale przez dziesiątki lat nie był eksploatowany. W 2021 r. zakończono jego przebudowę na odcinku po polskiej stronie. Natomiast 25 czerwca 2022 r. otwarta została niemiecka częśc mostu. Tym samym przejazd rowerem przez Odrę i granicę jest już w możliwy. Na moście powstała ścieżka pieszo-rowerowa, miejsce odpoczynku dla turystów i zadaszona platforma widokowa, a wszystko znajduje się w malowniczej scenerii zachodniopomorskiej przyrody. Most w Siekierkach zlokalizowany jest bowiem na terenie parku krajobrazowego.

Cedyński Park Krajobrazowy
Cedyński Park Krajobrazowy został utworzony 1 kwietnia 1993 r. obejmuje teren o powierzchni 308,5 km², zaś jego otulina zajmuje 531,2 km². W jego granicach znajduje się Puszcza Piaskowa, Żuławy Cedyńskie, Wzgórza Krzymowskie, Wzgórza Moryńskie i część Lasów Mieszkowickich. Na stosunkowo niedużej powierzchni istnieje tu bardzo zróżnicowany krajobraz polodowcowy, z licznymi morenami, jeziorami, oczkami wodnymi, strumieniami, wąwozami oraz licznymi źródliskami. Najwyższy punkt stanowi wzgórze Zwierzyniec o wysokości 167 m n.p.m., zaś najniższy misa Jeziora Morzycko, znajdującego się w otulinie Parku. Ma głębokość 60 m, co oznacza, że znajduje się poniżej poziomu morza, tzw. kryptodepresja. Dzięki tak urozmaiconemu krajobrazowi, w Parku znajduje się wiele punktów widokowych. Można z nich podziwiać malowniczą dolinę Odry oraz okoliczne lasy i pola.
Szata roślinna Cedyńskiego Parku Krajobrazowego jest niezwykle bogata i zróżnicowana. Występuje tu 640 gatunków, z czego 18 jest objętych prawną ochroną. Przemierzając Park można zobaczyć zarówno stare, nieprzebyte kompleksy leśne, bagna i rozlewiska, jak i krajobraz stepowy. Do gatunków chronionych zalicza się między innymi cis pospolity, jarząb brekinia, wiciokrzew pomorski, zawilec wielkokwiatowy, ostnicę Jana i storczyk purpurowy. Spośród roślin śródziemnomorskich warto wymienić dąb omszony i nawrot czerwono-błękitny, gdyż nie można ich spotkać w żadnym innym miejscu w Polsce.
Zróżnicowany krajobraz jest idealny miejscem siedliskowym dla wielu zwierząt, w tym gatunków chronionych i zagrożonych wyginięciem. W Parku mieszka 12 gatunków płazów i 6 gatunków gadów (m.in. traszka grzebieniasta, kumak nizinny, żaba śmieszka, grzebiuszka ziemna, żółw błotny, padalec, żmija zygzakowata), 194 gatunki ptaków (m.in. orzeł bielik, kania czarna, rybołów, bocian czarny, ostrygojad, żuraw) i 39 gatunków ssaków (m.in. wilk, bóbr, nietoperz, wydra, jeż). Świat bezkręgowców jest szczególnie bogaty, choć wciąż mało zbadany. Wśród najciekawszych przedstawicieli wyróżnić można kozioroga dębosza, jelonka rogacza, tęczniki i trzmiele.
W Parku funkcjonuje 8 rezerwatów: Bielinek, Olszyna Źródliskowa, Dąbrowa Krzymowska,  Olszyny Ostrowskie, Dolina Świergotki, Jeziora Siegniewskie, Wrzosowiska Cedyńskie i Słoneczne Wzgórza. Znajduje się tu także wiele głazów i drzew, będących pomnikami przyrody. Między innymi głazy „Bliźniaki” czy dęby bezszypułkowe pod Lubiechowem Dolnym.
Na terenie Parku znaleźć można średniowieczne zespoły architektoniczne (np. Moryń, Mieszkowice, Chojna, Trzcińsko-Zdrój) oraz późnoromańskie obiekty sakralne, między innymi kaplicę templariuszy z XIII wieku w miejscowości Rurki. Na Górze Czcibora znajduje się zaś obelisk, upamiętniający bitwę pod Cedynią w 972 r.
Aby zobaczyć choć część bogactwa przyrodniczego Parku można wybrać się na wycieczki ścieżkami dydaktycznymi w rezerwatach Bielinek i Jeziora Siegniewskie oraz w Parku „Dolina Miłości”. Poza tym wytyczonych jest wiele szlaków turystycznych. Nad Jeziorem Ostrów urządzone jest kąpielisko z plażą i ośrodkiem wypoczynkowym. Wyznaczone są także leśne pola biwakowe w pobliżu rezerwatu Bielinek i Jeziora Siegniewskie oraz nad rzeką Słubią. Wzdłuż dróg prowadzących przez lasy wytyczono parkingi i miejsca postojowe z infrastrukturą turystyczną.

Centrum Promocji i Turystyki w Cedyni
W Punkcie Informacji Turystycznej można uzyskać informacje dotyczące oferty turystycznej regionu.
Informacje dotyczące turystyki można uzyskać zarówno w Centrum Promocji i Turystyki przy Placu Wolności 8, jak i w Muzeum Regionalnym w Cedyni położonym przy Placu Wolności 4.
W punkcie tym informacje udzielane są w języku polskim, angielskim oraz niemieckim.

Góra Czcibora
Góra Czcibora to jedno ze wzniesień morenowych w pasie Wzgórz Krzymowskich. Osiąga wysokość 54,5 m n.p.m. Na jej szczycie znajduje się największy w Polsce pomnik orła. Umieszczona jest na nim tablica, na której widnieje napis w języku polskim i rosyjskim: "W 1000-lecie zwycięskiej bitwy pod Cedynią stoczonej w obronie ziem polskich nad Odrą i Bałtykiem przez Mieszka I i jego brata Czcibora z wojskami margrabiego Hodona pomnik ten zbudowano. Czerwiec 1972 r." Aby z bliska zobaczyć ten 15-metrowy monument autorstwa Czesława Wronki i Stanisława Biżka, należy pokonać 270 kamiennych schodów. Będąc na górze nie sposób nie zachwycić się pięknym widokiem na dolinę Odry i Niemcy. U podnóża Góry Czcibora, oprócz parkingu, znajduje się mozaika, przedstawiająca scenę z bitwy pod Cedynią. W pobliżu jest również fragment średniowiecznej osady. Warto pojawić się tu około 24 czerwca. Co roku organizowana jest inscenizacja bitwy pod Cedynią. Bractwa rycerskie ukazują wygraną wojsk Mieszka I. Poza tym prezentowane jest życie średniowiecznych rzemieślników, kowala, skórnika, zielarki, garncarza, sokolnika, tkaczki, czy rogownika. Raz do roku Góra Czciboru przenosi się w czasie o ponad tysiąc lat wstecz i warto tu wtedy być.

Hotel Restauracja "Piast"

Jezioro Morzycko
Jezioro Morzycko, zwane również Moryńskim, jest najgłębsze na Pomorzu Zachodnim i dziewiąte pod względem głębokości w Polsce. Maksymalna głębokość wynosi 60 m, przez co występuje tu zjawisko kryptodepresji. Jego powierzchnia wynosi 342,7 ha. Całkowita długość linii brzegowej to 12 km.
Zbiornik składa się z basenu głównego o owalnym kształcie oraz dwóch rozległych zatok. W centralnej części jeziora są gwałtowne spadki i przegłębienia, rzędu 30-40 m. Brzegi jeziora są przeważnie wysokie, ok. 5-12 m nad lustrem wody. Jezioro zasilane jest kilkoma niewielkimi ciekami, najważniejszym dopływem jest rzeka Słubia, która w swym dolnym biegu przecina Cedyński Park Krajobrazowy, przybierając charakter górskiego potoku. W strefie przybrzeżnej przeważają lasy i obszary zadrzewione.
Jezioro Morzycko oferuje bardzo dobre warunki do uprawiania żeglarstwa i kajakarstwa. W wielu ośrodkach wypożyczać można sprzęty wodne (kajaki, rowery wodne, łódki dla wędkarzy). Ciekawostką jest fakt, że na dnie akwenu leżą szczątki radzieckiego myśliwca Jak-9, który spadł tu pod koniec II wojny światowej. Przyciągają one amatorów nurkowania, tym bardziej, że wody jeziora są czyste i przejrzyste. Jest to również bardzo dobre miejsce dla wędkarzy. Występują tu między innymi szczupaki, okonie, liny, węgorze i płocie. Poza tym w sezonie letnim odbywa się nad jeziorem wiele imprez i zabaw, m.in. Dzień Sielawy i Jezior Bliźniaczych “Morzycko - Werbelinsee” oraz turnieje piłki plażowej.

Klasztor Cedynia Hotel

Kościół filialny pw. Matki Bożej Królowej Korony Polskiej
Żelichów jest dużą wsią o układzie owalnicowym. W centralnej części miejscowości odnajdziemy kościół pochodzący z II poł. XIII w., z kostki granitowej, salowy, na planie prostokąta, z wieżą od zachodu o szerokości nawy. W szczycie wschodnim ostrołukowe blendy, poniżej w ścianie szczytowej ślady trzech ostrołukowych okien. W XVII w. poszerzono otwory okienne, a w XIX wykonano nową konstrukcję dachu, którą połączono z drewnianą wieżą. We wschodnim skrzydle znajduje się ośmioramienny krzyż Joannitów. We wnętrzu strop nad nawą drewniany odeskowany, dwa dzwony z XX w. Kościół jest obiektem zabytkowym.
Na terenie kościoła zlokalizowany jest dawny ewangelicki cmentarz. Nekropolia została założona w połowie XIV wieku na powierzchni 0,31 ha. Na cmentarzu nie zachowały się historyczne nagrobki, ale pozostał mur ogrodzeniowy o długości 210 metrów i jedna zabytkowa brama. Na terenie nekropolii odnajdziemy także jedną mogiłę pochodzącą z pierwszej połowy XX wieku.
Na cmentarzu jest także kilka drzew nasadzonych wzdłuż ogrodzenia – jesionów i akacji. Cmentarz został wpisany na wojewódzką listę zabytków w lipcu 2014 roku.

Kościół filialny pw. Świętego Jakuba
Golice są dużą wsią założoną na planie owalnicy. W południowej części miejscowości odnajdziemy kościół z połowy XIII wieku i przylegający do świątyni cmentarz.
Kościół wzniesiono w II połowie XIII wieku. Zbudowany jest z kamienia polnego, na planie prostokąta przykryty dachem dwuspadowym, krytym dachówką. Prezbiterium jest nieco węższe od nawy i ma kształt kwadratu. Pierwotnie świątynia posiadała wieżę, ale w wyniku pożaru w 1972 roku została zniszczona, a podczas odbudowy zrezygnowano z niej całkowicie. Okna także zmieniły swój pierwotny kształt, z wąskich, zakończonych ostołukowo otworów okiennych zrobiono okna o szerokich ościeżach ozdobione dekoracyjną opaską z tynku. Wnętrze świątyni jest skromnie wyposażone. Po północno-wschodniej stronie kościoła znajduje się kamień z tablicą informującą o mieszkańcach Golic poległych w czasie I wojny światowej. W 1956 roku kościół został wpisany do rejestru zabytków.
Przykościelna XIII-wieczna nekropolia została założona na powierzchni 0,21 ha. Na terenie odnajdziemy współczesne nagrobki wiernych wyznania rzymskokatolickiego – pierwotnie na cmentarzu chowano osoby wyznania ewangelickiego. Cmentarz otoczony jest murem ogrodzeniowym o długości 180 metrów z czterema bramami.
W obrębie cmentarza znajduje się także kilka ciekawych drzew – to pozostałość po bogatym niegdyś starodrzewie. Wśród roślinności takie gatunki jak jesion, akacja i wiąz. Cmentarz przykościelny w Golicach został wpisany na wojewódzką listę zabytków w czerwcu 2014 roku.

Kościół filialny pw. Wniebowstąpienia Pańskiego
Osinów Dolny jest dużą wsią założoną nad brzegiem Odry. W tej wsi świątynia istniała już w czasach średniowiecznych. Niestety, do czasów obecnych nie zachowały się żadne wzmianki o charakterze architektonicznym i konstrukcji kościoła. W 1738 r. wzniesiono najprawdopodobniej mały, salowy, ryglowy kościół. W latach 1864-1866 wybudowano w tym miejscu neogotycką świątynię wykonaną z kamiennych ścian. Kościół ten po zachodniej stronie miał wyprowadzoną częściowo z korpusu nawowego wieżę, pokrytą dwuspadowym dachem.
Na terenie kościoła zlokalizowany jest także dawny cmentarz ewangelicki. XIX-wieczna nekropolia została założona na powierzchni 0,20 ha. Na terenie cmentarza nie zachowały się zabytkowe nagrobki, jest natomiast starodrzew w postaci lip, kasztanowców i jesionu. Drzewa są w miejscu, w którym niegdyś przebiegał mur ogrodzeniowy. W pobliżu kościoła rośnie dąb „Mieszko” o obwodzie 420 cm.
Cmentarz przykościelny w Osinowie Dolnym został wpisany na wojewódzką listę zabytków we wrześniu 2012 roku.

Kościół filialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny
Wieś została założona na planie owalnicy, w centralnej części znajdował się zbudowany z ciosów granitowych w drugiej połowie XIII wieku kościół na planie prostokąta, salowy, z wieżą. Świątynię rozebrano i ponownie odbudowano w latach 1892 – 1902. Z pierwotnej budowli zachował się tylko granitowy portal wewnętrzny południowej kruchty trzykrotnie schodkowy oraz z ościeżami profilowanymi motywem półwałka i wklęski ozdobionej guzkami. W kościele do 1945 r. znajdował się piękny późnogotycki ołtarz wykonany w latach 1520–1530 (obecnie w katedrze św. Jakuba w Szczecinie).
Na terenie przykościelnym znajduje się założony w połowie XIV wieku dawny cmentarz ewangelicki. Nekropolia zajmuje przestrzeń 0,22 ha. Na terenie cmentarza nie zachował się żaden historyczny nagrobek. Z zabytkowych elementów warto wymienić mur ogrodzeniowy o długości 200 metrów, który został wybudowany przed XVII wiekiem i jedną bramę z tego samego okresu.
Na terenie nekropolii ze starodrzewia zachowały się tylko dwie lipy, kasztanowiec, dwa jesiony i modrzew. Drzewa obsadzone są wzdłuż muru. Cmentarz w Nowym Objezierzu został wpisany na wojewódzką listę zabytków w czerwcu 2014 roku.

Lawendowy Zakątek
Przyjazne miejsce noclegowe w Gminie Moryń, na trasie rowerowej Trzcińsko Zdrój- Siekierki. W Wiosce Kwiatowej Mirowo. Łatwo do nas trafić, bo atrakcje Mirowa zapowiada ustawiona na szlaku „Ławeczka” zaprojektowana i wykonana przez mieszkańców. Lawendowy Zakątek znajduje się na wjeździe do Mirowa od strony trasy rowerowej. Oferujemy miejsca noclegowe dla 4 osób, łazienkę i kuchnię. Do dyspozycji gości jest ogród warzywny (w sezonie), miejsca zielone do wypoczynku i rekreacji oraz sprzęt sportowy. Na terenie posesji jest oddzielny, zamykany garaż na rowery. Istnieje także możliwość wypożyczenia 2 rowerów. Dla koneserów rękodzielnictwa mamy kram z oryginalnymi wyrobami, wykonanymi różnymi technikami. Na gości czekają także smakołyki wykonane według babcinych receptur. Strudzonym gościom zaproponować możemy także masaże. Lawendowy Zakątek może być bazą wypadową dla wielu jednodniowych rajdów, jak również miejscem na jeden nocleg.

Licznik pieszo-rowerowy Most Siekierki
Licznik pieszo-rowerowy zlokalizowany na Moście Europejskim Siekierki – Neurüdnitz.

Licznik rowerowy Nowe Objezierze

Mała plaża nad jeziorem Morzycko
Plaża nad jeziorem Morzycko. Na plaży znajdują się wiaty ze stołami i ławkami.

Miejsce odpoczynku

Miejsce odpoczynku przy pamiątkowym głazie w Siekierkach

Miejsce odpoczynku w Młynarach
Miejsce odpoczynku dla rowerzystów z możliwością ładowania urządzeń elektronicznych.

Miejsce odpoczynku w Przyjezierzu

Miejsce odpoczynku ze stacją naprawy w Przyjezierzu
Miejsce odpoczynku dla rowerzystów z możliwością ładowania urządzeń elektronicznych oraz z samoobsługową stacją naprawy rowerów.

MoryńApartments
Nowiutkie 4-osobowe apartamenty z możliwością dostawki, z ogródkiem, przyjazne rowerzystom, blisko R20, 14 km od Mostu w Siekierkach, w urokliwym miasteczku Moryń położonym nad jeziorem Morzycko.
Dodatkowo nowy 10-osobowy APARTAMENT R20, który składa się z:
-dużego przestronnego salonu z 4 metrowym stołem do biesiadowania,
-części wypoczynkowej z wygodną sofą, fotelami , TV, radiem, oraz gramofonem z płytami winylowymi,
-3 klimatycznych pokoi o intrygujących nazwach Havana & Velo & Kapsuła,
-stylowej kuchni w pełni wyposażonej w nowe meble oraz sprzęty AEG i pralkę,
-4 łazienek 2xprysznic 2xWC 4x umywalka,
Możliwość wynajmu Apartamentu na wyłączność, jak i samego pokoju z dostępem do wspólnej kuchni, salonu oraz łazienek.

Muzeum Regionalne w Cedyni
Zbiory muzeum pochodzą głównie z wykopalisk archeologicznych prowadzonych na cedyńskim grodzisku, podgrodziu, cmentarzysku oraz w okolicach Cedyni. Ekspozycje z zakresu paleontologii, archeologii i historii wojskowości były systematycznie wzbogacane dzięki darom mieszkańców.
Efekty współpracy archeologów i miejscowej ludności podziwiać można w ramach stałej wystawy muzealnej zatytułowanej „Z dziejów Cedyni i okolic”. Wśród eksponatów paleontologicznych na uwagę zasługują: poroże jelenia olbrzymiego oraz łopatka i cios mamuta. Z epoki kamienia oraz brązu i żelaza obejrzeć tu można przedmioty codziennego użytku, m.in. ozdoby, naczynia i żarna, a także broń i popielnice. Ze średniowiecza oprócz narzędzi i ceramiki stołowej zachowały się także elementy wyposażenia grobów szkieletowych w postaci ozdób: kabłączków skroniowych, pierścionków, paciorków, sprzączek do pasa, a także innego rodzaju wyposażenie np. kości do gry, krzesiwa, czy noże. Muzeum posiada również egzemplarze wczesnośredniowiecznej broni, takie jak: groty włóczni i oszczepu, miecz oraz topory bojowe. Wyjątkowe uzupełnienie eksponatów pochodzących z wczesnego średniowiecza stanowi szkielet woja, pochodzący z cedyńskiego cmentarzyska.
16 kwietnia 2015 r została otworzona wystawa czasową, pt. „Na drodze stała Odra”. Prezentuje ona broń, ekwipunek wojskowy oraz przedmioty codziennego użytku z walk prowadzonych na Przyczółku osinowskim oraz z Forsowania Odry, które miały tu miejsce w marcu i kwietniu 1945 r. Prezentowane eksponaty przekrojowo ukazują wyposażenie żołnierzy niemieckich, żołnierzy sowieckich oraz żołnierzy polskich z 1. Armii Wojska Polskiego.
Więcej o muzeum można się dowiedzieć na stronie www.ckcedynia.pl/muzeum/8-muzeum/208-muzeum-regionalne-3
Źródło: http://www.ckcedynia.pl

Myśliwski

Najdalej wysunięty na zachód punkt Polski
Jest tu pamiątkowy głaz oraz miejsce odpoczynku z wiatami piknikowymi.

Ostnicowa skarpa
Ostnicowa skarpa to powierzchniowy pomnik przyrody, zajmujący 0,2 ha. Został ustanowiony 25 kwietnia 2013 r., dzięki staraniom Klubu Przyrodnika. Ochroną objęto zbocze płaskowyżu sandrowego ze stromą skarpą o południowej wystawie oraz pozostałości po dawnej żwirowni. Skarpa osiąga wysokość 33 m n.p.m., a jej podstawa znajduje się na ok. 5 m n.p.m. Deniwelacja wynosi więc ponad 25 m. Na szczycie zbocza i jego południowo-zachodnich stokach znaleźć można murawy ostnicowe, zaś w wyrobisku płaty ciepłolubnych muraw napiaskowych. Spotkać tu można wybitnie rzadkie w skali naszego kraju rośliny chronione: ostnicę włosowatą, ostnicę piaskową (jedno z trzech stanowisk w Polsce) i pajęcznicę liliowatą. Bogaty jest również świat porostów z chrobotkiem reniferowym, chrobotkiem okółkowym i płonnikiem włosistym. Murawy te są siedliskiem dla ciepłolubnych bezkręgowców. Licznie występuje tu mrówkolew pospolity i drapieżny srogoń baldaszkowiec. Na terenie pomnika przyrody i w okolicy spotkać też można wiele gatunków ptaków, między innymi gąsiorka, dzięcioła dużego, kowalika, sójkę, ziębę, czy skowronka.
Krajobraz skarpy i rzadkich sosen na szczycie stoku jest bardzo malowniczy. Ze szczytu rozpościera się widok na dolinę Odry. Jednak ze względu na niedużą powierzchnię i unikatowość murawy jej walory powinny być udostępniane jedynie w celach naukowych.

Pole Namiotowe "Marigold"
Pole Namiotowe Marigold powstało z myślą o tych, którzy cenią sobie wypoczynek na łonie natury z dala od wielkomiejskiego zgiełku. To takie miejsce pośrodku niczego. Otwarte jest dla wszystkich: dla turystów pieszych, rowerzystów, dla rodzin z dziećmi, ze zwierzętami lub bez, gości na pobyt krótkoterminowy lub długoterminowy. Miejsce znajdzie się dla każdego. Dla gości dostępne są dwie jurty oraz namiot wiking, pamiętajcie tylko żeby zabrać ze sobą wszystkie potrzebne rzeczy do spania w takich namiotach :) A na rano można zamówić pożywne śniadanie. Na miejscu dostępne są umywalnia, prysznic outdoorowy, miejsca ogniskowe, wiata, hamaki, miejsce do przygotowywania posiłków, lodówka, pralka, podstawowy sprzęt do naprawy rowerów. Położone jest w malowniczej wsi Mirowo, w gminie Moryń. Usytuowane pomiędzy trzema jeziorami – Mętno, Morzycko, Jeleńskie. Bliskie sąsiedztwo Karpat Moryńskich sprzyja wyprawom w nieznane. Miłośnicy ptaków odnajdą w Ostoi Cedyńskiej interesujące gatunki. Przebiegająca w odległości 2,5 kilometra rowerowa Trasa Pojezierzy Zachodnich sprzyja organizacji wycieczek rowerowych. Nocować można w swoich namiotach, kamperach, kampervanach, hamakach ale można też skorzystać z przygotowanej infrastruktury.

Pomnik Matki Polki
Pomnik Matki Polki autorstwa Czesława Wronki znajduje się w najbardziej na zachód wysuniętej miejscowości w Polsce - w Osinowie Dolnym. Nazywany jest również pomnikiem Matek Polek, ponieważ przedstawia dwie kamienne postacie symbolicznie oczekujące powrotu swoich synów z wojny. Monument został wzniesiony w 1974 roku, jednak w czasach, gdy budowano pobliskie przejście graniczne został zdemontowany i niszczał pozostawiony w pobliskich zaroślach. W 2004 roku powrócił na swoje miejsce odrestaurowany przez uczniów Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Szczecinie.Pomnik ten jest jednocześnie upamiętnieniem 1 Samodzielnej Brygady Moździerzy, która brała udział w likwidacji ostatniego niemieckiego przyczółka mostowego na wschodnim brzegu Odry 27 marca 1945 roku.

Pomnik upamiętniający saperów
Pomnik upamiętniający saperów postawiono w miejscu, w którym od 14 do 20 kwietnia 1945 roku miała miejsce przeprawa przez Odrę organizowana przez: 1. Batalion Saperów 1. Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki oraz 8. Batalion Saperów 1. Brygady Saperów podczas marszu na Berlin.
Monument składa się z dwóch interesujących abstrakcyjnych kształtów, symbolizujących wybuchy pocisków w wodzie.

Punkt widokowy na Rozlewiska Kostrzyneckie
Na punkt widokowy można dojść ścieżką wspinającą się od drogi wojewódzkiej.

Rezerwat Przyrody "Wrzosowiska Cedyńskie im. inż. Wiesława Czyżewskiego"
Celem ochrony w rezerwacie jest zachowanie wzgórz pokrytych wrzosowiskami oraz stanowisk roślinności kserotermicznej. Z punktu widokowego umiejscowionego na wzgórzy rozpościera sie widok na rozległe wrzosowisko oraz dolinę Dolnej Odry.

Ruiny młyna wodnego

Stacja Godków
Dworzec PKP Godków - odjazdy, przyjazdy, informacje

Stacja Klępicz
Stacja Klępicz od początku powstania ścieżki gości rowerzystów, którzy mogą tu odpocząć i zostawić ślad po sobie. Twórczynią tego miejsca jest Pani Jolanta Kurpiel i jej rodzina.
To piękne miejsce zostało stworzone od serca. Pani Jolanta wraz z rodziną przygotowała miejsce odpoczynku własnymi siłami i środkami. Jest tu kolorowo dzięki licznym kwiatom i ozdobom. Drzewa rzucają cień w którym zmęczeni podróżą rowerzyści mogą usiąść i odpocząć. Są przygotowane stoły. Jest butla z gazem, czajnik, woda i szafka w której znaleźć można herbatę, kawę i cukier.

Wieża widokowa
Wieża została wybudowana w 1895 roku za czasów burmistrza Cedyni Ernesta Melchera. Wzniesiono ją na cześć żołnierzy poległych w czasie XIX wiecznych wojen. Do 1945 roku w dolnej części wieży znajdowały się tablice z nazwiskami poległych żołnierzy.
Obiekt wysoki na 14 metrów, w kształcie walca jest zakończony galerią widokową, z której widoczna jest całą panorama miasta i okolic – stąd m.in. widać Górę Czcibora, na której stoi pomnik „polskiego zwycięstwa nad Odrą”. Dzięki rozpostartej na dole panoramie w lutym 1945 roku wieża była wykorzystywana przez sowieckie wojska jako punkt obserwacyjny. Po II wojnie światowej, do 1956 roku obiekt służył Wojsku Ochrony Pogranicza. W drugiej połowie lat 50. XX wieku wieża została odremontowana i udostępniona turystom. Obiekt był także remontowany w latach 80. XX wieku.
Budowla została wzniesiona z ciosów granitowych i cegły półklinkierowej. Taras widokowy pełni zarazem funkcję dachu. W środku odnajdziemy ceramiczną posadzkę i kręcone schody oparte na na stalowym rdzeniu. Schody są drewniane. Wieża została wybudowana na planie koła. Kubatura obiektu wynosi 130 m sześciennych.
Teren wokół wieży jest gęsto porośnięty drzewami – przede wszystkim dębami i lipami. Przy alei, która jest wyłożona płytami chodnikowymi, rozmieszczono ławki. Wieża dzięki swojemu położeniu jest jednym z bardziej charakterystycznych obiektów w Cedyni. Widoczna nad miastem jest bardzo popularna wśród mieszkańców i turystów. Obiekt stosunkowo późno trafił na wojewódzką listę zabytków, bo dopiero w grudniu 2005 roku.

Woda pitna i wystawa historycznych znaków drogowych
Przy rondzie w Moryniu została utworzona niewielka ekspozycja historycznych znaków drogowych. Jest też poidełko.