Baszta Prochowa (Baszta Kaszana) w Trzebiatowie
Pozwolenie na budowę murów obronnych oraz fos miasto uzyskało od księcia Bogusława IV w 1299 roku. Baszta połączona jest z murami, które pełniły funkcje defensywne. W Trzebiatowie zachowała się część murów obronnych, licząca około 2,5 km. Są to mury ceglane, zachowane w dobrym stanie. Przy murach, od strony wschodniej, zachowały się dwie fosy.
Nie przetrwała jednak żadna z czterech bram prowadzących do średniowiecznego miasta:
Kołobrzeska – usytuowana przed mostem na Kanale Młyńskim,
Gryficka – na trakcie do Gryfic,
Żeglarska – w kierunku północno-zachodnim
Łaziebna – na trakcie do Białoboków.
Fosy wykopane w odcinku południowym i wschodnim oraz północno-zachodnim (pod Bramą Gryficką) wzmacniały system obronny miasta. Obronność zwiększała również rzeka Rega, która stanowiła dodatkową, naturalną przeszkodę.
Baszta zwana jest także Basztą Kaszaną. Legenda mówi, że w XV wieku jeden ze strażników, który nocą pilnował murów miejskich, strącił z wieży gorącą kaszę. Spadła na ona na głowę jednego z wrogich wojów. Był to Gryficzanin, który z innymi szykował się do szturmu na Trzebiatów. Głośny krzyk postawił na nogi obrońców miasta i dzięki temu zasadzka nie powiodła się. Na pamiątkę tego wydarzenia mieszkańcy Trzebiatowa organizują co roku Święto Kaszy. Podczas tej imprezy można oglądać m. in. Pokazy walk wojów, stoiska z rękodziełami i koncerty.

Centrum Informacji Turystycznej w Trzebiatowie
Centrum Informacji Turystycznej mieści się w Ratuszu, wejście do IT pod Arkadami od strony północnej. Otwarte:
W Centrum Informacji Turystycznej można pozyskać szczegółowe informacje dotyczące miasta i regionu odnośnie atrakcji turystycznych, organizowanych imprez kulturalnych i sportowych, możliwości noclegowych, gastronomicznych itp. Dostępne są w sprzedaży różnorodne wydawnictwa związane z regionem, mapy, gadżety.
Informacje udzielane są w języku polskim oraz angielskim.

Dworzec linii wąskotorowej
Budynek stacji w Rogozinie powstał na przełomie XIX i XX wieku. Kolej wąskotorowa, na trasie Popiele – Gryfice Wąskotorowe była eksploatowana od 1896 roku. Obecnie ze względu na stan mostu na rzece Rega w Nowielicach kursowanie pociągów zostało zawieszone. Mimo tego teren stacji jest zadbany. Ze względu na zaadoptowanie na cele mieszkalne budynek stacji jest dostępny do zwiedzania tylko z zewnątrz.

Kaplica szpitalna pw. św. Ducha
Kaplica została zbudowana w XIII wieku, a w XV wieku przebudowana. Świątynia znalazła się poza murami, ponieważ wchodziła w skład kompleksu szpitalnego pod wezwaniem Świętego Ducha, a te budowano poza terenem miasta. Fundatorem budowy szpitala i kaplicy była rada miejska Trzebiatowa. W 1534 roku w kaplicy odbył się sejm stanów Pomorza. Ród Gryfitów doprowadził na nim do uznania na ich terenach protestantyzmu jako religii państwowej. W XVIII wieku kaplica pełniła funkcję magazynu, a w późniejszym czasie remizy strażackiej. W XX wieku stała się aulą szkoły żeńskiej, mającej swoją siedzibę w sąsiednich budynkach. Po drugiej wojnie światowej przekazano ją parafii prawosławnejj, stąd została współcześnie wyposażona w ikonostas, obrazy i ławy.
Kaplica pod wezwaniem Świętego Ducha jest ceglaną budowlą salową, założoną na planie prostokąta. Wejście do świątyni prowadzi przez dobrze zachowany gotycki portal.  Nad wejściem uwagę skupia przyozdobiony blendami szczyt. We wnętrzu kaplicy można podziwiać zachowane oryginalne polichromie. Obecnie obiekt należy do Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego i jest kaplicą parafialną prawosławnej Parafii św. Ducha w Trzebiatowie.

Kościół filialny pw. Niepokalanego Serca NMP
Kościół zbudowany w XV w. z cegły na podmurówce z kamienia polnego. W połowie XVII w. nadbudowano w korpus kościoła od strony zachodniej drewnianą wieżę. W latach 70. XX w. kościół otynkowano. Poświęcony został 22 VIII 1946 r. Należy do Parafii pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w Mrzeżynie.

Miejsce odpoczynku

Most drogowy nad rzeką Regą
Most drogowy nad Regą powstał w 1905 roku w celu ułatwienia mieszkańcom Trzebiatowa dostępu do Dworca Kolejowego. Żelbetowa konstrukcja mostu powstała w stylu secesyjnym. Ozdobiono ją w liczne dekoracje rzeźbiarskie, mające podkreślać związek przeprawy z wodą.

Mural ze Słonicą Hansken
Mural przedstawiający słynną Słonicę Hansken utworzony w 2020 roku przez artystę Cukina.

Pałac nad Młynówką w Trzebiatowie
Posiadający obecnie barokowo-klasycystyczny wygląd pałac ma zachowany główny budynek z centralnie umiejscowionym wejściem oraz jedno skrzydło. Budowla ma dwie kondygnacje i została nakryta ceramicznym, dwuspadowym dachem. Uwagę przykuwa ciekawie prezentujący się z alei dojazdowej fronton z gładkim portykiem.
W miejscu obecnego pałacu w XII wieku stał książęcy gród. W 1224 roku jego właścicielką stała się księżna Anastazja, która wstąpiła do zakonu norbertanek, przekazując mu posiadane przez siebie dobra. Od około 1285 roku budowle grodziska były przekształcane na potrzeby klasztoru. W XVI wieku, w związku z sekularyzacją zakonu majątek przejęli książęta pomorscy. W 1560 roku klasztor został przebudowany na zamek. W XVIII wieku renesansowa rezydencja została po raz kolejny przebudowana, tym razem w stylu barokowo-klasycystycznym. W XIX wieku jeden z ostatnich właścicieli – burmistrz Brummer – z braku środków na utrzymanie zdecydował się na wyburzenie części pałacu, nadając mu obecny kształt. W późniejszym czasie obiekt trafił pod zarząd Urzędu Ziemskiego, z przeznaczeniem na biura i mieszkania. Po pierwszej wojnie światowej w budynku pałacu mieściła się żeńska szkoła rolnicza. Po 1945 roku pałac pełnił różne funkcje. Od 1989 roku jest siedzibą Trzebiatowskiego Ośrodka Kultury.

Plac Ratuszowy w Trzebiatowie

Port Mrzeżyno
Do Mrzeżyna mogą wpływać jednostki o maksymalnym zanurzeniu do 2 metrów. Kształt falochronów i prądy powodują, że przy falochronie wschodnim, po jego wewnętrznej stronie, osadza się piasek i tworzy się mielizna. Dlatego wchodząc do portu należy bezwzględnie trzymać się falochronu zachodniego. Przed wejściem należy skontaktować się z bosmanatem. Bosman wyznacza też miejsce postoju. Dla jachtów jest to zwykle mały basen w głębi portu, po wschodniej stronie rzeki. Port jest głównie bazą miejscowych rybaków. Można tutaj zjeść dobrą rybkę. Po przebudowie wyremontowane zostały wszystkie nabrzeża. Istnieje możliwość podłączenia do prądu i zatankowania wody. Na kei pojawiły się słupki przedpłatowe. Powstały parkingi, wyremontowano także drogę dojazdową do portu. Zbudowano również budynki magazynowe i sanitarne.
Więcej informacji >>> https://marinas.pl/marina/mrzezyno/

punkt widokowy Pogorzelica - Mrzeżyno

Ratusz
Budowa ratusza jest związana z nadaniem Trzebiatowowi praw miejskich. Miało to miejsce 6 maja 1277 roku. Wówczas wytyczono szachownicowy, charakterystyczny układ ulic z głównym placem – rynkiem. Pierwszy historycznie potwierdzony dom rady miejskiej został zbudowany w stylu gotyckim w XV wieku. W 1696 roku uległ on zniszczeniu na skutek pożaru. Około 1700 roku ukończono budowę obecnego budynku. Został on zaprojektowany na planie czworoboku z dziedzińcem pośrodku. Ponad dwukondygnacyjną budowlę wznosi się wieża zegarowa, nakryta barokowym hełmem. W zachodniej elewacji można podziwiać zachowane gotyckie fragmenty pierwszego budynku rady miejskiej. Obecnie w ratuszu ma swoją siedzibę Urząd Miejski.

Samoobsługowa stacja naprawy rowerów

Sgraffito słonicy Hansken na elewacji kamienicy
Barokowy rysunek został wykonany w technice sgraffito, która polega na nakładaniu kolejnych warstw tynku i zeskrobywaniu rylcem odpowiednich fragmentów warstwy wierzchniej. Rysunek przedstawia słonia z uniesioną trąbą, miecz oraz tresera. Powstanie trzebiatowskiego sgraffita jest datowane najwcześniej na 1639 rok. Właśnie wtedy do Trzebiatowa przybył orszak. Jego główną atrakcją był słoń, który potrafił podnosić z ziemi pieniądze, strzelać z muszkietu, maszerować, a także fechtować rapierem. Nie stronił również podobno od alkoholu, gustując głównie w piwach. Jeden z trzebiatowskich mieszczan kazał uwiecznić to niezwykłe wydarzenie na ścianie swojej kamienicy. W późniejszym czasie dzieło zostało zasłonięte warstwą tynku. Ponownie światło dzienne ujrzało w trakcie remontu kamienicy w 1914 roku.
Słoniem, który w 1639 roku odwiedził Trzebiatów była Hansken. Słonica była ówcześnie gwiazdą tej części Europy. Urodziła się w 1630 roku na Cejlonie, skąd później trafiła do Amsterdamu w ramach prezentu dla księcia Fryderyka Wilhelma Orańskiego. Książę sprezentował ją potem swojemu kuzynowi, który, sprzedał słonicę nieznanemu bliżej mężczyźnie. Hansken miała wówczas umieć 36 cyrkowych sztuczek. Nowy właściciel ruszył z nią w podróż po Danii i Niemczech. I w ten sposób Hansken trafiła do Trzebiatowa. Słonica zdobyła wielką popularność. Została uwieczniona na obrazie Rembrandta „Adam i Ewa” i na trzebiatowskim sgrafficie. Jej podobizną ozdabiano także dzioby licznych statków.

Stacja Trzebiatów
Dworzec PKP Trzebiatów - odjazdy, przyjazdy, informacje

Trzebiatowsko-Kołobrzeski Pas Nadmorski
Obszar Natura 2000 Trzebiatowsko-Kołobrzeski Pas Nadmorski to specjalny obszar ochrony siedlisk o powierzchni 17 468,8 ha. Obejmuje bardzo dobrze zachowany pod względem rzeźby terenu fragment wybrzeża Bałtyku. Wyróżnić można tu brzegi klifowe, zarówno aktywne - erodujące, jak i już ustabilizowane z zaroślami. Znajdują się tam także wydmy szare, porośnięte lasem i mokradła. Charakterystyczne dla tego miejsca są dwa jeziora lagunowe Resko Przymorskie i Liwia Łuża, powstałe przez zamknięcie wąskich mierzei, również płytkie ujścia rzek, między innymi Liwskiego Ujścia i Czerwonki. Południową część obszaru Natura 2000 stanowi rozległy pas obniżenia Pradoliny Bałtyckiej, wypełnionej głównie pokładami torfów niskich. Teren ten jest poprzecinany siecią kanałów i cieków (m. in. Rega, Stara Rega, Parsęta, Czerwonka). Obszar słonorośli na zapleczu pasa wydmowego na północ od Włodarki należy do najbardziej rozległych ekosystemów tego typu w Polsce.
Trzebiatowsko-Kołobrzeski Pas Nadmorski jest siedliskiem wielu gatunków zwierząt. Między innymi spotkać tu można rzadkie i chronione gatunki, takie jak wydra, foka szara, kumak nizinny oraz gąsiorek, wodniczka, sowa błotna, batalion, kropiatka, bielik, orlik krzykliwy, czy bąk. W wodach żyją zaś minogi rzeczne, minogi strumieniowe, łososie atlantyckie i ciosy. Nad Jeziorem Liwia Łuża odnaleziono niewielkie stanowisko selerów błotnych - gatunku roślin z Załącznika II Dyrektywy Siedliskowej.
Ostoję można zwiedzać na wiele sposobów. Warto przejść się plażą nad Bałtykiem, by móc podziwiać klify i wydmy. Kilka tras rowerowych pozwala na odwiedzenie ciekawych miejsc, między innymi Szlak Nadmorski, Szlak Bocianich Gniazd, Trasa Ku Słońcu, czy wokół Jeziora Resko. Amatorzy wędkarstwa mogą korzystać z wielu łowisk przy rzekach i jeziorach, a także z surfcastingu, czyli wędkowania z plaży. Dla kajakarzy dostępne są zaś dwie rzeki: Rega i Parsęta. Oba szlaki prowadzą malowniczymi dolinami z unikalną przyrodą. W okolicy nie brakuje wypożyczalni sprzętu i miejsc przystankowych.

Woda pitna

Zabytkowy most wąskotorowy w Nowielicach
Linię do Niechorza oddano do użytku w 1896 roku. Na tej podstawie można wnioskować, że most przez Regę w Nowielicach, powstał w okresie 1895–1896. W okresie powojennym most remontowany był tylko raz, w 1955 roku. Obiekt został wpisany do rejestru zabytków, pod numer 1253.
Trzyprzęsłowy most kolejowy z jazdą górą, konstrukcyjnie nawiązuje do kratownicowych mostów stalowych. Okres, kiedy powstał, to czas poszukiwania różnych rozwiązań dla nowego materiału, jakim był żelbeton. Zbudowany jest ze składanych, żelbetowych prefabrykatów, wyprodukowanych przez firmę ELLMER ze Szczecina.
więcej o historii mostu na STRONIE

Zespół dworca kolei wąskotorowej
Budynek dworca trzebiatowskiej kolei wąskotorowej znajduje się w pobliżu Dworca PKP, w uliczce równoległej do ul. Jana Kilińskiego. Idąc od strony Dworca PKP należy iść ulicą Przejazdową, a po przekroczeniu torów skręcić w prawo w wąską uliczkę, gdzie znajduje się budynek dworca kolei wąskotorowej.
Zespół dworca kolei wąskotorowej w Trzebiatowie zbudowano na przełomie XIX i XX wieku. W skład obiektów stacji Trzebiatów Wąsk. wchodziły niegdyś: dworzec, budynek spełniający funkcję administracyjną oraz lokomotywownia. Stacja stanowiła w przeszłości fragment infrastruktury czynnej linii kolei wąskotorowej realizującej połączenia na trasie Gryfice - Popiele -Trzebiatów. Obecnie linia na wskazanym odcinku nie jest już użytkowana.
Budynki dawnej trzebiatowskiej stacji kolei wąskotorowej są przykładem wysokiego poziomu techniki z przełomu XIX i XX wieku. Stanowią również nie lada atrakcję dla miłośników „wąskotorówki” - niegdyś tak popularnego środka transportu na lokalnym terenie.
Obecnie budynek administracyjny pełni rolę mieszkalną. Pozostałe obiekty nie są w ogóle wykorzystywane. Wszystkie są dostępne tylko z zewnątrz.