Dziczy Las
Dziczy Las to obszar objęty programem Natura 2000 zajmujący powierzchnię 1765,72 ha.
Jest to teren polodowcowy, a co za tym idzie charakteryzujący się falistą i pagórkowatą powierzchnią, porośnięty buczyną, łęgami olszowymi oraz jesionowymi - można tu spotkać żurawie zwyczajne, błotniaki łąkowe oraz czarne rybitwy - wszystkie objęte ścisłą ochroną gatunkową.
Większość Dziczego Lasu to tereny podmokłe, bagienne z bardzo zróżnicowaną roślinnością - można tu zobaczyć m.in. rozległe łozowiska czy podziwiać okazy wątrobowca, a na większych jeziorach również zbiorowiska lilii wodnych. W licznych obniżeniach terenu znajdują się jeziorka eutroficzne, a także mniejsze oczka wodne, pokryte wolfią bezkorzeniową, otoczone torfowiskami mszarnymi. Miejsca te sprzyjają takim gatunkom płazów jak kumak nizinny.
Na terenie Dziczego Lasu wytyczona jest ścieżka edukacyjna opatrzona stosownymi tablicami informacyjnymi. Na terenie tym znajdują się również obiekty małej infrastruktury takie jak pomosty, ławostoły, wytyczone miejsca na ogniska, zadaszenia itp.

Jezioro Bukówno
Na miejscu przy leśnym parkingu znajduje się zorganizowana infrastruktura wypoczynkowa. Ustawione są tam tablice informacyjne, mapa, kosze na śmieci, miejsce na ognisko, ławki, stojak na rowery i toaleta.
Jezioro jest całkowicie otoczone lasem, co czyni to miejsce wyjątkowym i magicznym, idealnym dla poszukujących spokoju i kontaktu z naturą. Brzegi jeziora są strome, a dno jest dość szybko opadające. Dla wędkarzy przygotowano kilkanaście kładek, ulokowanych na brzegu (nie wychodzą w wodę). Przy parkingu znajduje się miejsce, z którego można zwodować łódkę. W pasie przybrzeżnym spotkać można wiele powalonych drzew, niekiedy na znacznej głębokości. Pływający po jeziorze muszą zwrócić uwagę na pasy trzciny. Mniej więcej w połowie jeziora wskazują one na znaczne wypłycenie. Po południowej stronie jeziora można znaleźć kanał, łączący Bukówno z pobliskim jeziorem Piaseczno. Niestety, nie da się przepłynąć między jeziorami, utrudnia to bujna roślinność.
Wędkarze znajdą w wodach Bukówna głównie karpie, szczupaki, liny i sumy. Zarządcą wody jest szczeciński oddział PZW.

Jezioro Piaseczno
Jezioro Piaseczno to bardzo urokliwe jezioro leśne. Jego nazwa pochodzi od wsi, która jest położona nieopodal.
Powierzchnia Jezioro Piaseczno wynosi 57,91 ha. Jest ono dostępne dla wędkarzy tylko w kilku miejscach, ponieważ przy samym brzegu rosną drzewa i utrudniają dostęp do linii brzegowej. Tafla wody jest przejrzysta, a woda czysta. Zaleca się łowienie ryb z łódki, z racji trudnego dostępu do dobrych stanowisk przybrzeżnych. Należy jednak uważać na wypłycenia – podwodne wyspy i trzeba pamiętać, że wjazd do lasu jest zabroniony. Samochód można zostawić na leśnym parkingu, który znajduje się na skraju lasu. Wędkarze znajdą w wodach Piaseczna ryby takie, jak m.in. szczupak, sandacz, węgorz, sum, karp, leszcz. Akwen jest stosunkowo regularnie zarybiany przez PZW Pyrzyce.

Kościół pw. MB Królowej Polski
Pierwsze historyczne wzmianki o obecnej wsi Tetyń pochodzą z połowy XIII wieku, kiedy to osada została nadana rycerzowi Dietrichowi Beyer. Od jego nazwiska pochodzi pierwotna nazwa wsi Beyersdorf. W późniejszym czasie wieś należała do Pyrzyc.
Historia kościoła w Tetyniu podobnie jak początki wsi sięga 2 połowy XIII wieku. Początkowa był to kościół salowy zbudowany na planie prostokąta z kostki granitowej, która była ułożona w regularne warstwy. Na początku XVII wieku kościół przebudowano zgodnie ze sztuką renesansu. Do kościoła dobudowano szczyt wschodni zwieńczony sygnaturką, natomiast od strony południowej dobudowano zakrystię. W obecnej konstrukcji kościoła możemy dostrzec jeszcze pierwotne elementy architektury świątyni. Są to: trzy ostrołukowe okna na ścianie wschodniej, zachodni portal i zamurowany portal południowy. Kolejne zmiany przyniósł XVIII wiek, kiedy to dobudowano wieżę z ażurową latarnią oraz barokowym hełmem. Natomiast widoczna od strony zachodniej nadbudowana drewniana dzwonnica pochodzi z XIX wieku.
Wchodząc do kościoła (pod wieżą) warto zwrócić uwagę na sklepienia kolebkowe z XIII wieku. Inne warte uwagi elementy wystroju wnętrza to: rzeźbiony w drewnie ołtarz renesansowy, gotycka chrzcielnica z wapienia, organy, cynowe lichtarze z XVII wieku.
Kościół został poświęcony 3 maja 1946 roku pod wezwaniem Matki Boskiej Królowej Polski. Poświęcenia kościoła dokonał ks. Wacław Perz z Towarzystwa Chrystusowego.
Data powstania parafii: 03.05.1946 r.

Kościół pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika
Jednym z najstarszych zabytków wsi Kozielice jest kościół, obecnie pod wezwaniem św. Stanisława Biskupa i Męczennika. Kościół został zbudowany w stylu późnego gotyku na planie prostokąta i pochodzi z przełomu XV i XVI wieku. Jest to budowla kamienno-ceglana, której ściany wzmocnione są skarpami. Zasadniczą część budowli datuje się na późne średniowiecze (ok. 1500 r.). W XVII wieku została dobudowana wieża. Wieża jest w dolnej części murowana, a na górze drewniana, zwieńczona jest ośmioboczną latarenką z barokowym hełmem i chorągiewką. Istotna zmiana nastąpiła w XIX wieku, kiedy kościół został przebudowany. W wyniku przebudowy dokonano zmiany wielu elementów architektury i wystroju świątyni, przez co straciła ona dotychczasowy układ i wystrój. W okresie przebudowy wybudowano absydę, która zakryła elementy średniowieczne. Część średniowiecznych detali architektonicznych została ponadto otynkowana.
Obchodząc kościół od strony zachodniej widzimy wieżę kościoła z ryglówki z barokowym hełmem na czubku. Natomiast od wschodniej strony możemy zobaczyć 10 blend, czyli płytkich wnęk w ścianie, zwieńczonych półostrymi i pełnymi łukami. W blendach możemy dostrzec  dekoracyjne wzory architektoniczne zwane maswerkami, charakterystyczne dla sztuki gotyku.
Wnętrze kościoła ma wystrój późnogotycki. Warto zwrócić uwagę na chór muzyczny, prospekt organowy firmy Gruneberg z 1889 roku i ławki. Ciekawym elementem wyposażenia kościoła był kielich mszalny ze srebra, mający na uchwycie główki aniołów. Dar ten ofiarowany kościołowi przez Jadwigę von Burgstorf, niestety nie dotrwał do czasów współczesnych.  Do początku lat 90-tych wnętrze świątyni zdobił barokowy ołtarz i ambona oraz malowidła ścienne - Pięciu Braci Polskich oraz Świętych Polskich, jednak elementy te również nie dotrwały do naszych czasów.
Kościół w Kozielicach został poświęcony 21 sierpnia 1945 roku przez ks. Józefa Króla z Towarzystwa Chrystusowego i wchodził w skład parafii Tetyń. W 1974 roku parafia w Kozielicach pw. Św. Stanisława BM została wyodrębniona z parafii Tetyń.
Data powstania parafii: 1974 r.

Samoobsługowa stacja naprawy rowerów