Bike Cafe - Mobilna kawiarnia rowerowa Jasne Błonia
Czekamy na Ciebie z pyszną kawą na Jasnych Błoniach w Szczecinie! W otoczeniu platanów możesz skosztować gorącej kawy lub czekolady, w okresie letnim mrożonych specjalności. Bariści zawsze uraczą dobrym słowem, a cykliści mile widziani!

Bike Cafe - Mobilna kawiarnia rowerowa Wały Chrobrego
Czekamy na Ciebie z pyszną kawą na Wałach Chrobrego! Podziwiaj widoki na Łasztownię popijając gorącą kawę lub czekoladę, w okresie letnim mrożone specjalności. Bariści zawsze uraczą dobrym słowem, a cykliści mile widziani!

Brama Portowa
Obiekt w stylu barokowym powstał w latach 20. XVIII w. To jedna z dwóch bram miejskich, które przetrwały do czasów współczesnych. Obecnie jest siedzibą Teatru Kameralnego.
Brama Portowa jest jedną z dwóch bram miejskich, które przetrwały z linii obwarowań miasta. Obiekt w stylu barokowym został wzniesiony w latach 1725-1727 według projektu holenderskiego architekta Gerharda Corneliusa van Wallrawe.
Zewnętrzne mury zabytku zostały ozdobione rzeźbami francuskiego artysty Bartholome Damarta. Z jednej strony odnajdziemy tarczę z monogramem króla Fryderyka Wilhelma, który ufundował budowę obiektu. W górnej części obiektu odnajdziemy złocony napis w języku łacińskim, który głosi o prawach Państwa Brandenburskiego do Pomorza i Szczecina. Nad inskrypcją umieszczona została panorama miasta i bóg rzeki Odry. Jeszcze wyżej znajduje się owalna tarcza zwieńczona koroną z herbem Prus.
W pierwszej połowie XX wieku przed bramą zbudowano fontannę z neobarokowym pomnikiem bogini Amfitryty. Podczas II wojny światowej zdobienia zdemontowano i ukryto w Lesie Arkońskim. Pod koniec lat 50. XX wieku zdobienia odnaleziono i ponownie zamontowano na bramie.
Brama Portowa wcześniej była zwana Bramą Berlińską, ponieważ droga przez nią prowadziła do Berlina. Obecna nazwa została nadana w 1945 roku, po to, by nie kojarzyła się z niemieckim miastem.
Od 1976 do 2013 roku wewnątrz Bramy Portowej dział sklep Cepelia. Od 2015 roku budowla jest siedzibą teatru kameralnego.
Brama Portowa została wpisana na wojewódzką listę zabytków w czerwcu 1954 roku.

Cafe Rower
Zapraszamy do pierwszej w Szczecinie rowerowej kawiarni!
Jesteśmy dla Was od 2012 roku, w miejscu, gdzie las dochodzi do miasta, czyli na Jasnych Błoniach przy Urzędzie Miejskim.
Dostaniesz u nas kawę z lokalnej palarni, zjesz własnego wypieku ciastka (co czwartek są pączki), zjesz śniadanie na chlebie naszego wypieku, lunch bazujący na lokalnych warzywach i produktach.
A poza gastronomią - dowiesz się od nas o najlepszych miejscach na wycieczkę, usłyszysz sporo ciekawostek, dowiesz się gdzie pójść, co zjeść i czemu Szczecin to takie fajne miasto.
Zapraszamy!

Centrum Informacji Kulturalnej i Turystycznej**** w Szczecinie
Centrum z siedzibą na Zamku Książąt Pomorskich ma Certyfikat Polskiego Systemu Informacji Turystycznej w kategorii czterech gwiazdek. Jest obiektem całorocznym.
W Centrum Informacji Kulturalnej i Turystycznej na Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie można uzyskać informacje dotyczące oferty turystycznej regionu, można także uzyskać pomocy w kontakcie z pilotami i przewodnikami turystycznymi. Centrum prowadzi również sprzedaż map, planów miasta, gadżetów związanych ze Szczecinem i Zamkiem, przewodników, książek historycznych, Szczecińskiej Karty Turystycznej, biletów wstępu do Zamku oraz biletów na wydarzenia kulturalne.
Centrum Informacji Kulturalnej i Turystycznej na Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie posiada Certyfikat Polskiego Systemu Informacji Turystycznej w kategorii czterech gwiazdek. Certyfikat przyznawany jest przez Polską Organizacje Turystyczną i Zachodniopomorską Regionalną Organizację Turystyczną.

Centrum Informacji Turystycznej w Gryfinie
Centrum mieści się zaledwie kilka metrów od brzegu Odry Wschodniej, na Nabrzeżu Miejskim. Ten popularny wśród mieszkańców i turystów deptak oferuje wyjątkowe, o każdej porze dnia i roku, widoki na znajdujące się na przeciwległym brzegu Międzyodrze - unikalny w skali kraju obszar przyrodniczy będący fragmentem Parku Krajobrazowego Dolina Dolnej Odry.
Zaledwie kilkadziesiąt metrów dzieli Centrum od wjazdu na trasę rowerową Blue Velo (nr 3) prowadzącą w stronę Szczecina lub przez miasto i dalej na południe w stronę Trzcińska-Zdroju. Spod naszych drzwi rowerzyści mogą wyruszyć w kierunku mieszczącej się 3 kilometry dalej polsko-niemieckiej granicy, za którą można wjechać na wiele tras rowerowych, w tym międzynarodowy szlak rowerowy Odra-Nysa o długości 630 kilometrów. Kilkanaście minut dzieli rowerzystę od ścieżki z Gryfina do Gardna skąd niedaleko już do Puszczy Bukowej i kolejnych szlaków rowerowych. Pod oknami CIT można bezpiecznie zaparkować rower, w budynku i jego okolicy złapiecie wi-fi, a na nabrzeżu znajduje się bezpłatna toaleta. Przez całą długość nabrzeża prowadzi ścieżka rowerowa. Kluczową rolą całorocznego Centrum jest udzielanie informacji o ofercie turystycznej i kulturalnej okolic, ale to nie jedyna nasza działalność. To miejsce, w którym organizuje się wystawy promujące lokalnych twórców oraz liczne wydarzenia wykorzystujące potencjał turystyczny i przyrodniczy tych okolic, takie jak rajdy rowerowe, wyprawy kajakowe czy wycieczki piesze. Posiadamy szeroki wybór map rowerowych bliższych i dalszych okolic zarówno po polskiej jak i po niemieckiej stronie. Dysponujemy również licznymi mapami, folderami i opracowaniami turystycznymi oraz drobnymi pamiątkami jak pocztówki, naklejki czy magnesy. Każdy, kto chce wyjść od nas z pamiątkową pieczątką w Książeczce wycieczek kolarskich, w dzienniku podróży czy na widokówce, może wybierać spośród kilku różnych wzorów. Rowerzyści od lat stanowią największą grupę turystów odwiedzających nasze Centrum. Stałym widokiem u nas są zaparkowane rowery i turyści odpoczywający na ławkach przed dalszą podróżą.
Zaopatrzymy Was w niezbędne mapy, powiemy gdzie możecie wypić kawę czy zjeść obiad nie spuszczając oka z roweru i bagażu, podpowiemy, jeśli zajdzie potrzeba, gdzie znajdziecie serwis rowerowy i wysłuchamy Waszych opowieści z podróży, a to lubimy najbardziej :).

Centrum Informacji Turystycznej w Szczecinie
Centrum znajduje się na pl. Żołnierza Polskiego, w szklanym pawilonie w Alei Kwiatowej. Jest obiektem całorocznym.
W Centrum Informacji Turystycznej można uzyskać informacje o ofercie turystycznej, a także informacje dotyczące kultury w Szczecinie i regionie. Można nabyć tu mapy, przewodniki, książki i albumy związane z historia i kulturą miasta i regionu. W Centrum Informacji Turystycznej można uzyskać pomocy w kontakcie z pilotami i przewodnikami turystycznymi.

Centrum Sportu i Rekreacji w Gryfinie
Ośrodek, to przepięknie położony nad brzegiem Odry kompleks noclegowo-rekreacyjno-sportowy. To całoroczny obiekt posiadający odpowiednie warunki do obsługi zarówno gości indywidualnych jak i dużych grup zorganizowanych. Sąsiaduje z Międzyodrzem - unikalnym w skali kraju obszarem przyrodniczym znajdującym się na terenie Parku Krajobrazowego Dolina Dolnej Odry. Kameralna atmosfera, czyste powietrze oraz mnóstwo zieleni gwarantuje oderwanie od zgiełku miasta i wypoczynek. Jednocześnie wystarczy zaledwie krótki spacer do centrum miejscowości. Obiekt dysponuje 96 miejscami noclegowymi w pokojach jedno-, dwu- i trzyosobowych w budynku głównym oraz w domkach z pełnym węzłem sanitarnym, TV oraz Internetem. Na terenie Ośrodka znajduje się także pole biwakowe, na którym można rozbić namiot lub postawić przyczepę kempingową albo camper. Jest również miejsce na ognisko zarówno na terenie Ośrodka jak i drugie, ogólnodostępne tuż obok. Na terenie znajduje się, serwująca domowe obiady, prywatna restauracja z ogródkiem zewnętrznym oraz niewielkim placem zabaw dla najmłodszych. W skład kompleksu wchodzą również dwa pełnowymiarowe boiska trawiaste do piłki nożnej, pełnowymiarowe boisko do piłki nożnej o nawierzchni sztucznej, boisko do siatkówki plażowej. Nad brzegiem Odry, w miejscu do plażowania, Ośrodek prowadzi wypożyczalnię sprzętu wodnego. W jej ofercie są kajaki jednoosobowe, kajaki dwuosobowe z miejscem dla dziecka, deski SUP. Parę minut spaceru, a jeszcze mniej jazdy rowerem, dzieli Ośrodek od aquaparku z basenem sportowym, basenami rekreacyjnymi z masażami oraz kompleksem saun, solariów i tężni. Rowerzysta potrzebuje zaledwie kilku minut, żeby z Ośrodka wjechać na trasę Blue Velo (nr 3) prowadzącą na północ w stronę Szczecina lub przez miasto i dalej na południe w stronę Trzcińska-Zdroju. Równie blisko jest do granicy z Niemcami, gdzie można wjechać na wiele tras rowerowych w tym międzynarodowy szlak rowerowy Odra-Nysa o długości 630 kilometrów. Kilkanaście minut dzieli rowerzystę od atrakcyjnej krajobrazowo i kulturowo ścieżki z Gryfina do Gardna skąd niedaleko już do Puszczy Bukowej i kolejnych tras rowerowych.

Galeria JEDNA/DRUGA 13 MUZ w Szczecinie
...kuratorski projekt wystawienniczy przy wsparciu DK 13 Muz i Fundacji „Reakcja Sztuki”.

Galeria R+
Galerię R+ tworzą dwa nowoczesne wnętrza galeryjne, wyposażone w specjalistyczne, mobilne oświetlenie, dostosowane do pokazów multimedialnych oraz do prezentacji obiektów przestrzennych. Wystawy, które są planowane w Galerii R+, bardzo często łączą się z otwartymi wykładami oraz warsztatami prowadzonymi przez zaproszonych twórców.
Program Galerii zakłada współpracę zarówno z wykładowcami Akademii Sztuki jak i ze studentami. Nie bez powodu wystawą inicjującą działalność Galerii był przegląd najlepszych dyplomów oraz prac studenckich Kierunku Grafika Wydziału Sztuk Wizualnych, pt.: GRAFO_TEKA. Pokaz niekonwencjonalny, łączący w jednej przestrzeni grafikę projektową z grafiką artystyczną.
Z kolei goście zapraszani do współpracy z Galerią to przede wszystkim doświadczeni twórcy i pedagodzy ze znaczących ośrodków akademickich w kraju. Jednym z pierwszych znanych artystów goszczących w Galerii R + był wykładowca Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu - prof. Maciej Kurak, laureat Paszportu Polityki.
Priorytetem kuratorki Małgorzaty Kopczyńskiej jest umożliwienie studentom bezpośredniego udziału w tworzeniu wystaw, także w ich aranżacji oraz zachęcenie do czynnego uczestnictwa w projektach wykładowców zapraszanych do współpracy z Galerią.
Zapraszamy na profil Galerii R+ na portalu Facebook.

Gminny Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji w Przecławiu
Gminny Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji w Przecławiu to jedna z najmłodszych i najnowocześniejszych instytucji kultury Pomorza Zachodniego. Oficjalne otwarcie GOKSiR nastąpiło w 2019 roku. Wyróżniająca się architektura obiektu i różnorodny program artystyczny sprawiły, że GOKSiR stał się popularnym wśród mieszkańców Gminy Kołbaskowo i aglomeracji szczecińskiej miejscem spotkań kulturalnych i rekreacyjnych.
GOKSiR to atrakcyjne miejsce do zatrzymania się na trasie wycieczek po okolicach gminy Kołbaskowo, obfitującej w piękne krajobrazowo ścieżki rowerowe, lub w trakcie dalekobieżnych wypraw trasą Blue Velo. Przez cały tydzień można się u nas posilić w Rucola food&coffee (w ofercie także śniadania) lub skorzystać z oferty fitnessowej FunFit Przecław. Ponadto na terenie obiektu znajduje się mała pętla rowerowa, blisko 50 stojaków rowerowych a w holu GOKSiR w godzinach urzędowania instytucji pobrać można przydatne informatory krajoznawcze. Zawsze też można liczyć na wsparcie informacyjne ze strony pracowników instytucji dot. lokalnej oferty turystycznej.

Kąpielisko Dąbie
Kąpielisko z plażą o długości 130 m położone na południowym brzegu jeziora Dąbie. W sezonie jest strzeżone. Zapewnia dostęp do toalet, natrysków, gastronomii oraz placów zabaw dla dzieci.
Kąpielisko w Dąbiu, pomimo swych stosunkowo niewielkich rozmiarów, uchodzi za bardzo urokliwe miejsce i jest chętnie odwiedzane przez mieszkańców. Szacuje się, że w sezonie letnim odwiedza je nawet do 2 tys. osób dziennie. Wzdłuż brzegu jeziora ciągnie się szeroka piaszczysta plaża o długości 130 m. Nad bezpieczeństwem osób kąpiących się czuwają wykwalifikowani ratownicy, samo kąpielisko posiada natomiast bogatą infrastrukturę. Jest tu wydzielony plac zabaw dla dzieci wraz z drabinkami i huśtawkami, boisko do siatkówki plażowej, 10 przebieralni, 4 prysznice, sanitariaty oraz punkt sanitarny. Można korzystać również z punktu gastronomicznego, a także wydzielonych miejsc na grill czy ognisko, znajdujących się na terenie kąpieliska. Obiekt jest ogrodzony, wewnątrz jest również dostęp do punktu czerpania wody.

Kokos bar

Kościół filialny pw. Bożego Ciała
Wieś Kamieniec po raz pierwszy w źródłach pisanych pojawia się w średniowieczu. W 1203 r określana jest w dokumencie własnością biskupa kamieńskiego. W kolejnym dokumencie z 1243 r. wskazuje się już na kościół św. Jakuba ze Szczecina, jako na mającego od 1300 r. prawo do pobierania dziesięciny. Istniejący tu przez wieki Dom Boży został zniszczony w trakcie działań II wojny światowej i długo po jej zakończeniu pozostawał w formie ruiny. Dopiero 17 grudnia 1978 r. został na nowo przywrócony wiernym i poświęcony.
Kościół stanowi filię Parafii Świętej Trójcy w Kołbaskowie.

Kościół parafialny pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Gryfinie
Pierwszy etap budowy gotyckiego kościoła trwał w latach 1278 - 1300, kiedy wybudowano wschodnią część świątyni, czyli prezbiterium i transept. Wówczas też ufundowano ołtarz. Zakończenie drugiego etapu budowy wiąże się z ufundowaniem przez księcia Ottona I drugiego ołtarza. W tym czasie powstał korpus bazylikowy, ceglany, o trzech nawach i wieża zachodnia, kamienna w dolnej części. W trzecim etapie budowy, który przypadł na XV wiek, nawy boczne zostały podwyższone do wysokości nawy głównej i zostały założone sklepienia gwiaździste. Na początku XX wieku średniowieczny stożek wieży został zamieniony na neobarokowy hełm, który kontrastuje z architekturą gotyku.
We wnętrzu świątyni warto zwrócić uwagę na renesansową ambonę rzeźbioną w piaskowcu oraz XVI - wieczne stalle w prezbiterium.
Kościół został poświęcony 2 IX 1945 r.

Kościół parafialny pw. Świętej Trójcy w Kołbaskowie
Kościół noszący wezwanie Trójcy Świętej w Kołbaskowie przynależy do dekanatu Szczecin-Pomorzany, w archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. Średniowieczne Kołbaskowo, położone dziś przy granicy polsko-niemieckiej, zachowało charakter słowiańskiej wsi typu owalnica, z kościołem pośrodku. Rodowód osady potwierdza dokument, w którym książę Barnim I w 1243 r. nadaje okoliczne ziemie jako uposażenie klasztorowi cysterskiemu ze Szczecina. W 1286 r. klasztor uzyskał wieś na własność i najprawdopodobniej wówczas rozpoczęła się budowa pierwszego Domu Bożego. Ze źródeł wynika, że w 1304 r. cysterki szczecińskie obejmują go patronatem. Późnoromańska świątynia była salą na planie prostokąta i pierwotnie nie posiadała wieży. Tę, w konstrukcji ryglowej dostawiono dopiero w trakcie modernizacji w XVIII w. W 1950 r. kościół został na nowo poświęcony, zaś 1 czerwca 1951 r. erygowano tu parafię Świętej Trójcy.
Dość wąskie wnętrze przykryte jest drewnianym stropem belkowym. Wyniesione lekko ku górze prezbiterium mieści ołtarz barokowy z XVIII w. Ponadto w kościele znajduje się drewniana empora gotycka oraz dwa dzwony z 1600 i 1705 r.

Książnica Pomorska im. Stanisława Staszica
Powstała w 1905 r. jako Biblioteka Miejska Szczecina. Od 1907 do 1945 r. instytucją kierował dr Erwin Ackernecht, który zgromadził w niej wiele cennych księgozbiorów z Pomorza Zachodniego. Od 1994 r. placówka działa pod obecną nazwą. Pełni rolę biblioteki naukowej i publicznej, jest także organizatorem wydarzeń kulturalnych.
Książnica Pomorska znajduje się na ul. Podgórnej, ok. 1 km od dworca PKP. Osoby poruszające się samochodem mogą zaparkować swój pojazd w bezpośrednim sąsiedztwie biblioteki (strefa płatna). W pobliżu na placu Tobruckim zatrzymuje się tramwaj linii nr 3. Do Książnicy jest blisko z ul. Wyszyńskiego, która jest jedną z głównych dróg komunikacyjnych Szczecina.
Książnica powstała w 1905 roku. Swój rozwój zawdzięcza dr Erwinowi Ackernechtowi, który scalił księgozbiory pochodzące z całego Pomorza Zachodniego umieszczając je w gmachu jednego budynku. Przez lata biblioteka była uzupełniana o nowe zbiory, dzięki czemu w 1994 r. zmieniono jej statut z Biblioteki Publicznej na Książnicę. Biblioteka dzieli się na kilka działów. Są nimi Informatorium, Wypożyczalnia Główna, Wypożyczalnia Międzybiblioteczna, Czytelnia Główna, Czytelnia Młodzieżowa, Pomorzoznawcza, Zbiorów Specjalnych, Wypożyczalnia Muzyczna, Niemiecka, oraz Czytelnia Gospodarcza i Prawna Informacja. W Książnicy odbywają się liczne wystawy, wykłady i wydarzenia kulturalne. Biblioteka ponadto zajmuje się wydawaniem własnych publikacji. Dostępne są tutaj nieodpłatnie komputery, oraz liczne miejsca gdzie w zaciszu można czytać książki, pisać prace itp.

Morskie Centrum Nauki im. prof. Jerzego Stelmacha (MCN)
Morskie Centrum Nauki im. prof. Jerzego Stelmacha (MCN) mieści się na Łasztowni w Szczecinie.
MCN jest nowoczesną instytucją edukacyjną umożliwiającą dzieciom i dorosłym odkrywanie sekretów nauki i techniki.
Motywem przewodnim centrum jest morze – temat pozwalający na atrakcyjną prezentację zagadnień z zakresu m.in. fizyki, matematyki, astronomii, geografii, medycyny, techniki, ekologii, socjologii, historii czy kultury. Pokazywanie różnorodnych zjawisk na przykładach związanych z żeglugą, falami, wiatrem, rybołówstwem czy życiem portu sprawia, że jest to placówka unikatowa nie tylko w Europie, ale i na świecie.
W Morskim Centrum Nauki znajdują się wystawa stała, składająca się z ponad 200 eksponatów interaktywnych, planetarium, pomieszczenia pracowni naukowo-edukacyjnych oraz na najwyższy poziom budynku – taras, skąd podziwiać można nocną panoramę Szczecina, Wały Chrobrego, marinę i port.
Więcej >>> https://centrumnauki.eu/

Muzeum Sztuki Współczesnej – oddział Muzeum Narodowego w Szczecinie
W budynku wzniesionym pod koniec XVIII w. pierwotnie mieściła się komendantura garnizonu twierdzy szczecińskiej. Obecnie jest on siedzibą Muzeum Sztuki Współczesnej, które prezentuje dzieła sztuki polskiej i zagranicznej.
Muzeum Sztuki Współczesnej mieści się w klasycystycznym budynku dawnej komendantury garnizonu twierdzy szczecińskiej, wybudowanym w czwartej ćwierci XVIII wieku, w późniejszych latach wielokrotnie przekształcanym. Aż do końca drugiej wojny światowej służył on władzom wojskowym. W latach 70. XX wieku został przekazany Muzeum Narodowemu w Szczecinie.
W 1980 roku, po adaptacji, stał się siedzibą oddziału muzeum związanym ze sztuką współczesną. Poprzez cykle wystaw czasowych realizowany jest program upowszechniania i promocji sztuki współczesnej w oparciu o kolekcję własną (sztuka polska i obca) oraz projekty opracowywane we współpracy z innymi instytucjami, organizacjami i artystami w kraju i za granicą.
Obok prezentacji istotnych zjawisk w sztuce polskiej, programu regionalnego skoncentrowanego na najważniejszych indywidualnościach twórczych w regionie Pomorza Zachodniego, muzeum koordynuje międzynarodowy program Mare Articum, w ramach którego organizuje m.in. Bałtyckie Biennale Sztuki Współczesnej.
Budynek nie jest przystosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych - w obiekcie nie ma windy. Do pierwszej ekspozycji prowadzi siedem stopni, bez poręczy. Przed wejściem do budynku jest jeden stopień.
Budynek trafił na wojewódzką listę zabytków w czerwcu 1954 roku.

Muzeum Tradycji Regionalnych – oddział Muzeum Narodowego w Szczecinie
Muzeum Tradycji Regionalnych mieści się w budynku z lat 20. XVIII w., dawnej rezydencji króla pruskiego Fryderyka Wilhelma I. Prezentuje zbiory archeologiczne, etnograficzne oraz związane ze sztuką dawną i współczesną.
Muzeum Tradycji Regionalnych mieści się w barokowym Pałacu Sejmu Stanów, wybudowanym w latach 1726–1727 na zlecenie króla pruskiego Fryderyka Wilhelma I. Budynek zaprojektowany został przez Gerharda Corneliusa de Walrave (1692–1773), autora między innymi słynnej twierdzy w Kłodzku oraz fortyfikacji szczecińskich. Pałac służył jako miejsce obrad samorządu prowincji pomorskiej, a także jako rezydencja króla na czas jego wizyt w Szczecinie.
Nad wejściem umieszczono herb Pomorza, a na szczycie fasady – herb króla Prus na tle panopliów (skrzyżowanych elementów uzbrojenia) i alegoryczne przedstawienia królewskich cnót: Sprawiedliwości (z wagą i mieczem) i Roztropności (postać ze zwierciadłem i wężem). Takie ułożenie herbów nie było przypadkowe miało ono odzwierciedlać podporządkowanie Pomorza Królestwu Prus. Urodę budowli zwiększa boniowana elewacja, ozdobne opaski okienne oraz misterna balustrada balkonu i zewnętrznych schodów. Przestrzeń poddasza ograniczają połacie dachu mansardowego. W latach 1885-1888 gmach uległ rozbudowie (wybudowano wówczas dodatkowe skrzydło, a istniejące od strony ul. Staromłyńskiej - przedłużono).
W okresie międzywojennym pałac przebudowano na siedzibę Pomorskiego Muzeum Krajowego, a po drugiej wojnie światowej budynek przejęło Muzeum Pomorza Zachodniego, obecnie Muzeum Narodowe w Szczecinie. W jego wnętrzach prezentowane są przede wszystkim zabytki sztuki pomorskiej, m.in. portret księcia Filipa I namalowany przez Lucasa Cranacha Młodszego oraz wspaniałe klejnoty książąt pomorskich z XVI/XVII wieku.
Wystawy stałe:
1) Gabinet Pomorski. W zwierciadle monet, banknotów i pieczęci
Ekspozycja podzielona została na trzy części. W pierwszej sali znajdują się pomorskie pieczęcie funkcjonujące w przestrzeni miejskiej od XIV do XIX w. Są to obiekty należące przede wszystkim do władz i urzędów miejskich oraz cechów rzemieślniczych. Treści oddane w polach pieczęci odnoszą się do życia gospodarczego, społecznego, politycznego i religijnego miasta.
W drugiej przestrzeni wystawienniczej można zapoznać się z historią emisji pieniądza zastępczego. Wybuch wojny i trudności wynikające z braku bilonu doprowadziły do wydawania pieniędzy zastępczych w postaci bonów – tzw. notgeldów przez nieuprawnione do tego władze samorządowe oraz osoby prowadzące działalność gospodarczą. W latach 1917-1920 w obiegu pojawiły się również monety.
Trzecia sala ukazuje rolę monety jako środka przekazu informacji. Wystawa odzwierciedla historię monety na Pomorzu w okresie od XII do XIX stulecia. Początek tej drogi wyznaczają dwustronne denary książąt pomorskich bite w XII w.; średniowieczne mennictwo zdominowały emisje miejskie i biskupów kamieńskich; okres nowożytny obfituje w książęce emisje obiegowe i okolicznościowe, utrwalające znane od stuleci znaki. Po wymarciu w 1637 r. dynastii Gryfitów podzielone księstwo znalazło się w dwóch różnych obszarach walutowych. Jego wschodnia część została ściśle związana z państwem brandenburskim, w zachodniej części pomorskie mennictwo kontynuowali władcy szwedzcy. Ostatnie emisje pomorskie powstały w 1808 r. w Stralsundzie.
W tej samej sali znajdują się dwa skarby zawierające monety pomorskie: późnośredniowieczny z Pyrzyc i nowożytny z Choszczna.
2) Złoty wiek Pomorza. Sztuka na dworze książąt pomorskich w XVI i XVII w.
Kolekcja szczecińskiego muzeum jest największym istniejącym zbiorem związanym z działalnością mecenasowską książąt z dynastii Gryfitów. Na wystawie można obejrzeć obrazy, rzeźby oraz wyroby rzemiosła artystycznego. Jednym z najcenniejszych spośród prezentowanych obiektów jest Portret Filipa I pędzla Lucasa Cranacha Młodszego z 1541 roku. Unikatowym zabytkiem kultury dworskiej jest także Drzewo genealogiczne książąt Pomorza Zachodniego, 7-metrowej długości obraz Corneliusa Crommeny’ego z 1598 roku, na którym przedstawiono aż sto pięćdziesiąt pięć osób z rodu Gryfitów. Niezwykle ważną część ekspozycji stanowią wydobyte po drugiej wojnie światowej z krypty szczecińskiego zamku stroje i klejnoty, ze słynną wysadzaną diamentami egretą (ozdobą kołpaka) księcia Franciszka I. Na wystawie zaprezentowany jest również wypożyczony z katedry w Merseburgu Portret księcia Franciszka I na marach, ukazujący księcia w tym samym stroju i z tymi samymi klejnotami, które można obejrzeć na wystawie.
3) Stare Srebra
Wystawa prezentuje wyroby złotnicze ze zbiorów Muzeum Narodowego w Szczecinie. Układ wystawy pozwala prześledzić mody i nurty w złotnictwie europejskim od średniowiecza do secesji. Piękne, wykonane ze szlachetnych kruszców przedmioty są też świadectwem niezwykłych umiejętności dawnych mistrzów. Najstarszym zabytkiem jest owiany legendą złoty pierścień z Pęzina (Pomorze Zachodnie) z około 1200 roku – z postacią rycerza i nierozszyfrowanym jak dotąd napisem. Do najdawniejszych dzieł prezentowanych na wystawie należą również naczynia i sprzęty liturgiczne z terenów Pomorza Zachodniego. Największą grupą zabytków na wystawie są srebra stołowe. Wśród nich wyróżnia się rokokowa teryna (czyli waza do serwowania zup) Johanna Jacoba Sandrarta II, pochodząca z lat 60. XVIII wieku.
W przestrzeni wystawy "Stare srebra" można oglądać "Gemmę z profilowym wizerunkiem króla Stanisława Augusta". Obiekt ten przekazała do Muzeum pani Marion George z Berlina.

Nabrzeże Miejskie Gryfino
Gryfino może się pochwalić pięknym nabrzeżem dla obsługi jednostek pasażerskich oraz turystyki żeglarskiej na prawym brzegu Odry Wschodniej. To miejsce aktywnego styku miasta z rzeką, w którym ogniskują się głównie funkcje o charakterze rekreacyjnym i turystycznym. Umożliwia korzystanie z potencjału i walorów przyrodniczych rzeki i terenów przyległych. Stanowi powiązanie sieciowe z portami i przystaniami jachtowymi Zachodniopomorskiego Szlaku Żeglarskiego.
Ten popularny wśród mieszkańców i turystów deptak oferuje wyjątkowe, o każdej porze dnia i roku, widoki na znajdujące się na przeciwległym brzegu Międzyodrze - unikalny w skali kraju obszar przyrodniczy będący fragmentem Parku Krajobrazowego Dolina Dolnej Odry. Można tutaj bezpiecznie zaparkować rower i wypocząć na jednej z wielu ławek. Przez całą długość nabrzeża prowadzi ścieżka rowerowa. Jest bezpłatna toaleta.
Północna część nabrzeża to nabrzeże pasażerskie o długości 228,10 m i głębokości technicznej 4m. Znajdują się tutaj stanowiska postojowe dla dużych jednostek (statków wycieczkowych, barek).
Istnieje możliwość zaopatrzenia ich w prąd i wodę.
Dostępne są bezpłatne miejsca parkingowe dla samochodów osobowych i autobusów.
Na tej części nabrzeża znajduje się siedziba Centrum Informacji Turystycznej i placówka Urzędu Żeglugi Śródlądowej w Szczecinie.
Południowa część nabrzeża to nabrzeże postojowe dla jednostek pływających turystyki żeglarskiej. Jego długość wynosi 206,5 m, a głębokość techniczna 4m. Znajdują się tutaj stanowiska postojowe dla jachtów przy pomoście pływającym dostosowującym się do zmiennego poziomu wody w rzece. Istnieje możliwość zaopatrzenia jednostek korzystających z nabrzeża w prąd i wodę. Dostępne są bezpłatne miejsca parkingowe dla samochodów osobowych. Na tej części nabrzeża znajduje się budynek Tawerny, w którym mieści się bosmanat, toalety i prysznice dla żeglarzy oraz toalety ogólnodostępne.
Zaledwie kilkadziesiąt metrów dzieli nabrzeże od wjazdu na trasę rowerową Blue Velo (nr 3) prowadzącą w stronę Szczecina lub przez miasto i dalej na południe w stronę Trzcińska-Zdroju. Stąd rowerzyści mogą również wyruszyć w kierunku mieszczącej się 3 kilometry dalej polsko-niemieckiej granicy, za którą można wjechać na wiele tras rowerowych, w tym międzynarodowy szlak rowerowy Odra-Nysa o długości 630 kilometrów. Kilkanaście minut dzieli rowerzystę od ścieżki z Gryfina do Gardna skąd niedaleko już do Puszczy Bukowej i kolejnych szlaków rowerowych.

Obwarowania miejskie
Gryfino jest w posiadaniu praw miejskich od drugiej połowy XIII wieku. Szybki rozwój miasta w tym okresie wpłynął na decyzję o budowie obwarowań miejskich. Pierwsze, wybudowane w 1284 roku były podwójnymi wałami drewniano-ziemnymi. Następnie rozpoczęto budowę obwarowań kamienno-ceglanych. Prace nad fortyfikacją zakończyły się w XV wieku. Na przełomie XV i XVI wieku zdecydowano się umocnić bramy (dobudowano przedbramia).
Po zakończeniu wszystkich prac, w pełnej linii obwarowań Gryfina było 32 prostokątne czatownie, wysunięte nieco poza linię murów, rozstawione co 20 - 25 metrów i jedna baszta cylindryczna. Do miasta prowadziły dwie bramy – Szczecińska, która była ustawiona od strony północnej i Bańska, gwarantująca wjazd od strony południowej. Dodatkowo od strony Odry wybudowano trzy furty wodne. Bezpieczeństwo miasta było podniesione także przez otaczającą mury fosę zasilaną przez pobliską rzekę. Gryfińskie obwarowania przetrwały do XVII wieku. W 1640 roku wojska szwedzkie zniszczyły mury od strony Odry. Zachodnia część fortyfikacji do reszty została zniszczona przez powodzie, które miały miejsce w 1780 i 1830 roku. Pod koniec XVIII wieku podjęto decyzję o likwidacji przedbramia.
Dziś w Gryfinie zachowały jedynie niewielkie fragmenty murów wraz z pozostałościami po czatowniach po stronie południowej i północnej. Przy dzisiejszej ulicy Bolesława Chrobrego odnajdziemy jedyną zachowaną, gotycką bramę Bańską (wcześniej brama św. Jerzego). Pod koniec XIX wieku  bramie groziła likwidacja, której powodem miała być rozbudowa miasta. Dzięki uznaniu jej przez Radę Miejską w 1864 roku za zabytek budowla została nienaruszona. W 1888 roku obiekt został wyremontowany, a w 1979 roku podczas kolejnego remontu odtworzono blanki tarasu strzelniczego.
Południowa elewacja bramy Bańskiej, tuż nad przejazdem ma ceramiczną dekorację blendową. W północnej elewacji nad przejazdem znajduje się ostrołukowa blenda. W zachodniej ścianie jest wykusz pełniący funkcję latryny tzw. dansker. Także tam odnajdziemy strzelnice i półkoliste okienka.
Średniowieczne obwarowania Gryfina zostały wzniesione z głazów granitowych, które były łączone zaprawą gliniano-wapienną. Kamienie były układane nieregularnie. Część murów utworzonych z cegieł została stworzona zgodnie ze sposobem wendyjskim. Od strony południowo-wschodniej został zachowany najdłuższy fragment średniowiecznych obwarowań, ma około 70 metrów długości.
Obwarowania miejskie w Gryfinie zostały wpisane na listę zabytków we wrześniu 1958 roku.

Pałac pod Globusem
Barokowy pałac przy pl. Orła Białego jest obecnie siedzibą Akademii Sztuki – wyższej uczelni artystycznej. Odbywają się w nim także wystawy, koncerty i inne wydarzenia kulturalne dostępne dla szerszej publiczności.
Pałac pod Globusem powstawał w latach 1724-1725. Zaprojektował go pochodzący z Langwedocji we Francji Piotr de Montarque. Jego współpracownikiem był Filip Gerlach, który był architektem i twórcą licznych kościołów w Poczdamie i Berlinie. Dekoracje wykonane zostały z kolei przez Johanna Georga Gluma (nadworny artysta królewski). Budowla wykonana została w stylu barokowym. Materiałami użytymi do jej stworzenia były kamień i cegła. Obecna forma nie jest jednak oryginalną konstrukcją, bowiem pochodzi z 1890 roku. Jest dziełem Franza Wichardsa.
Charakteryzuje się przede wszystkim ciekawym ryzalitem przedzielonym przez cztery pilastry, na którego zwieńczeniu znajduje się tympanon z umieszczonym na nim globusem (w szmaragdowym kolorze) opartym na dwóch lwach. Globus jest elementem wyraźnie wyróżniającym się z beżowej fasady. Właśnie od niego bierze się nazwa pałacu. Fasada zwraca na siebie uwagę także kamienną rustyką i licówką.
W pałacu swoją siedzibę miał Filip Otton von Grumbkow (Naczelny Prezydent Prowincji Pomorskiej). Pałac słynie przede wszystkim z tego, że przyszła tu na świat księżniczka Zofia Dorota Wirtemberska, która została carycą Rosji dzięki małżeństwu z carem Pawłem II (syn carycy Katarzyny II, także urodzonej w Szczecinie).
Budynek był niegdyś siedzibą Towarzystwa Ubezpieczeniowego "National". Obecnie znajduje się w nim Akademia Sztuki. Pod koniec 2014 roku w listopadzie ukończony został remont obejmujący m in. odświeżenie fasady, a także zrekonstruowanie sufitu ozdobnego w Galerii Rektorskiej. Całkowity koszt remont budynku wyniósł 19 mln, a jego wykończenie było możliwe m in. dzięki pozyskanym na ten cel środkom unijnym. Akademia Sztuki posiada dzięki nim rozbudowaną Mediatekę, salę teatralno-prezentacyjną, ogród zimowy z funkcją czytelni oraz pracownie plastyczne. Zakończenie remontu miało swoją publiczną celebrację, podczas której wystąpili m. in. uczniowie Akademii, prezentując swoje umiejętności w różnych formach artystycznych. Osoby będące wówczas na pokazie mogły wejść do środka, aby zobaczyć nowy wystrój Akademii. Plac Orła Białego to niezwykle reprezentacyjne miejsce, a spod gmachu uczelni nierzadko ruszają piesze wycieczki organizowane przez lokalnych przewodników.

Pałac pod Głowami
Dzisiejszy dom kultury Klub XIII Muz mieści się w tzw. Pałacu pod głowami, który w rzeczywistości składa się z dwóch budynków. Obiekt został wzniesiony w końcówce XVIII wieku w stylu klasycystycznym i połączony z budynkiem mieszczącym się od strony ul. Staromłyńskiej w 1889 roku.
Od połączenia budynków aż do końca drugiej wojny światowej pałac służył władzom wojskowym. Podczas wojny uległ nieco zniszczeniu, odbudowano go w 1958 roku i przekazano instytucjom kulturalnym. W części zachodniej (od pl. Żołnierza Polskiego) mieści się klub XIII Muz, który został założony przez Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego.
Nazwa budynku pochodzi od dziewięciu głów, które do II wojny światowej były umieszczone w nadprożach okien na pierwszym piętrze budynków. Pierwotnie były to głowy herosów. Po wojnie podczas remontu budynku umieszczono w miejscu dawnych głów, głowy szczecinian, którzy byli związani z kulturą – m.in. Władysława Filipowiaka, Jana Papugi, Józefa Bereckiego, Stefana Kwileckiego. Autorem rzeźb jest Sławomir Lewiński, który w ten sposób chciał podkreślić młodą polskość miasta.
We wnętrzu pałacu odnajdziemy kilka oryginalnych elementów, w niektórych pomieszczeniach zachowała się sztukateria. Ciekawostką jest natomiast możliwość wirtualnego zwiedzania Sali Kominkowej, która mieści się w Pałacu pod Głowami. Obiekt został wpisany na wojewódzką listę zabytków w czerwcu 1954 roku.

Podziemne Trasy Szczecina
Szczecińskie Podziemne Trasy Turystyczne znajdują się przy ulicy Kolumba 2 (Dworzec PKP Szczecin Główny) w czasie remontu torowiska wejście od ulicy Owocowej, przez kładkę na Peron 1.
Podziemne Trasy Szczecina to galeria ponad 70 wystaw tematycznych ciekawie oświetlonych, udźwiękowionych i opisanych w trzech językach. Przegotowane są trzy trasy połączone ze sobą fizycznie i chronologicznie. Czerwona to rekonstrukcja życia w schronie do końca wojny,  historia bombardowań Szczecina i przekazania miasta Polakom, do tego plan zdjęciowy filmu „Wielka Ucieczka na północ” kręconego min. w tym schronie, a będącego kontynuacją słynnego wątku historycznego tzw. Wielkiej Ucieczki pilotów Raf przez Szczecin do Anglii. Niebieska Trasa to oryginalne przestrzenie będące do 1992 roku tajnym miejscem ćwiczeń formacji Obrony Cywilne PKP, tu poczujesz ducha historii Zimnej Wojny, usłyszysz nagrania propagandowe, zobaczysz ciekawy film edukacyjny. Ostania to skok w czasy PRL-u widziane przez pryzmat życia codziennego, jego radości i bolączki. Trasa żółta to Selfie z PRL-em, gdzie możesz zrobić śmieszne zdjęcia z historią w tle min. na podziemnej plaży, albo z misiem z kultowego filmu Stanisława Barei.
Całkowita powierzchnia to 3000 m2, na zwiedzenie wszystkich wystaw trzeba przeznaczyć średnio 1,5 h. Obiekt jest dwupoziomowy z 5 piętrową klatką, umieszczony na głębokości 21 m pod ziemią.
Bilet ulgowy przysługuje: uczniom, studentom, emerytom, rencistom, niepełnosprawnym, dzieciom od 6 lat oraz posiadaczom Szczecińskiej Karty Turystycznej.
Dzieci do 5 roku życia zwiedzają gratis.
W przypadku rezerwacji grupowych  (powyżej 10 osób) można zamówić przewodnika.
Samodzielne zwiedzanie nie wymaga rezerwacji, jest możliwe w godzinach otwarcia Podziemnych Tras Szczecina, ostanie bilety sprzedawane są 1h przed zamknięciem.
Jak trafić na zwiedzanie 6 kroków:
peron 1
szklana wiata - schodami na dół
stary tunel pasażerski - start do zwiedzania 3 połączonych tras

Polish Bikes

Pomnik Kornela Ujejskiego
Kornel Ujejski urodził się na Podolu w Beremiach, ale szybko zamieszkał we Lwowie. Dużo podróżował, dzięki czemu spotkał w swoim życiu Juliusza Słowackiego, Joahima Lelewela, czy Fryderyka Chopina, z którymi się zaprzyjaźnił. Kornel Ujejski uznawany jest za wybitnego poetę romantyzmu oraz działacza na rzecz wyzwolenia Polski z zaborów. Poza jego popiersiem, na pięknym pomniku z 1901 r. znajduje się także lira z rozerwanymi kajdanami, która symbolizuje wyższość poezji nad niewolą. Przy niej znajduje się napis "Chorał". Nazwa odnosi się do jednego z najbardziej popularnych wierszy artysty. Autor opowiada w nim o powstaniu chłopskim w 1846 roku i tzw. rzezi galicyjskiej. W wierszu jest mowa o bratobójczych walkach i podżeganym przez Austriaków konflikcie pomiędzy chłopami a szlachtą. Można odczuć w nim żal i wiarę, mówiące o tym, że mimo tego iż naród jest doświadczony przez historyczną niesprawiedliwość, wciąż pokłada w Bogu nieustającą nadzieję. Z tyłu pomnika znajduje się inskrypcja "Narodzie mój bądź szczęśliwy". Pomnik do Szczecina trafił z Warszawy, dokąd przeniesiono go z Kresów Wschodnich.

Ratusz Czerwony
Ratusz Nowy, zwany inaczej Ratuszem Czerwonym, powstał w 1879 r. Swoją konstrukcją nawiązuje do stylu gotyckiego. Obecnie pełni rolę siedziby dla wielu urzędów, m.in. Urzędu Morskiego.
Ratusz Nowy zwany także Ratuszem Czerwonym został wzniesiony w latach 1875 – 1879 według projektu szczecińskiego radcy Konrada Kruhla. Obiekt nawiązuje do stylu gotyckiego. Budowla została wzniesiona na skarpie, na planie prostokąta. Przy narożnikach i w centralnej części po stronie pl. Batorego znajdują się ryzality. Od wschodniej strony znajduje się taras i dwubiegowe schody – całość miała podkreślić funkcje reprezentatywne budowli.
Wejście od zachodu ozdobione jest arkadowym portykiem i rzeźbami na filarach, które symbolizują „Przemysł”, „Rolnictwo”, „Żeglarstwo” i „Wiedzę”. Obiekt jest zdobiony także balkonami i wieżyczkami. Wewnątrz obiektu odnajdziemy sklepienie krzyżowo-żebrowe. W budynku odnajdziemy także herb Szczecina z 1660 roku, który do Czerwonego Ratusza został przeniesiony ze starego ratusza. Budynek był siedzibą zarządu miasta do 1945 roku.
Dziś w budynku Czerwonego Ratusza mieszczą się m.in. Urząd Morski, Polska Izba Handlu Zagranicznego, Rada Morska przy Sądzie Wojewódzkim, Biuro Projektowe Budownictwa Morskiego, Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej.
Budynek ratusza został wpisany na wojewódzką listę zabytków w czerwcu 1993 roku.

rejsy statkiem Szczecin - Nowe Warpno - Świnoujście
Statki cumują w Szczecinie przy nabrzeżu ulicy Jana z Kolna 7. Naprzeciwko Restauracji Porto Grandę.
Więcej informacji po 24.06 na stronie www.statek.pl
Rejscy w każdą sobotę i niedzielę od 28.06 do 24.08.2025.
Dodatkowa opłata za rower 10 PLN.

Rowerowy Sprzedaż Serwis Części Sebastian Rosik

Rowerujemy

Samoobsługowa stacja naprawy rowerów

Ścieżki - wypożyczalnia rowerów elektrycznych i sprzętu rowerowego
Świadczymy usługi wyłącznie dowozu bez stałej lokalizacji w 2025 r.

Serwis Rowerowy Allbike
„Jeździsz po to by widzieć i czuć świat”
„Sam zadbasz o rower – my nauczymy Cię jak.”
Allbike jest nie tylko serwisem, ale centrum wiedzy i wsparcia dla każdego rowerzysty.
Skupia się na edukacji codziennych użytkowników i pasjonatów turystyki rowerowej, aby mogli samodzielnie wykonywać podstawowe naprawy i regulacje, a jednocześnie korzystać z serwisu Allbike przy bardziej zaawansowanych interwencjach wymagających narzędzi, wiedzy i autoryzacji producentów.

Skatepark w Przecławiu, gm Kołbaskowo
Skatepark w Przecławiu jest obiektem ogólnodostępnym, korzystanie z niego jest nieodpłatne. Powierzchnia obiektu wynosi ok. 1000 m2.  Skatepark wyposażony jest w różnego rodzaju przeszkody – najazdy czy też zeskoki umożliwiające wykonywanie zróżnicowanych trików. Na terenie skateparku obowiązuje regulamin, który umieszczony jest przy obiekcie. Obiekt nie jest bezpośrednio oświetlony, dlatego też dostępny jest wyłącznie w ciągu dnia.

Sklep i serwis rowerowy Bike Team

Sklep rowerowy Synkros
W branży rowerowej jesteśmy od 1999r.
Jesteśmy pasjonatami kolarstwa górskiego,szosowego.
Naszą pasję życiową połączyliśmy z praktyczną sferą życia otwierając sklep.
Mieścimy się w Szczecinie przy ul. 5 Lipca 38/2, tel. (91)48-61-280.
Od początku działalności zajmujemy się sprzedażą części rowerowych, rowerów oraz serwisem.
Naszym głównym celem jest zadowolenie klientów, dlatego dokładamy wszelkich starań aby nasza obsługa była na najwyższym poziomie.

Sklep sportowy SPORTGRYF
Nasz sklep znajduje się nieopodal nadodrzańskiej trasy rowerowej Blue Velo północ-południe - etap IV - V (Szczecin - Gryfino - Trzcińsko-Zdrój), łączącej się od północy z trasą Wokół Zalewu Szczecińskiego (Blue Velo etap I - II – III), a od południa z Trasą Pojezierzy Zachodnich – etap I Siekierki – Myślibórz.
Sklep sportowy prowadzi m.in. sprzedaż części zamiennych i naprawczych do rowerów oraz innych artykułów przydatnych turystom rowerowym,  jak np. sakiewki i sakwy, bidony, śpiwory, plecaki itp.  a także odzieży sportowej i obuwia. Można tu napompować opony, otrzymać mapki rowerowe oraz uzyskać  informacje o wydarzeniach, atrakcjach turystycznych i miejscach gastronomicznych. Z uwagi na to, że w sklepie funkcjonuje punkt przyjmowania zakładów bukmacherskich, jest on czynny również w niedziele.
Nasz obiekt zlokalizowany jest 350 m od górującego nad miastem XIII wiecznego kościoła, tuż przy stadionie miejskim w Gryfinie, Centrum Sportowo-Rekreacyjnym z miejscami noclegowymi, punkcie gastronomicznym z obiadami domowymi, sieci sklepów spożywczo-przemysłowych, nieopodal Nabrzeża nad Odrą, Centrum Wodnego Laguna, Parku Krajobrazowego Doliny Dolnej Odry, przejścia granicznego Gryfino – Mescherin, niespełna 6 kilometrów od słynnego Krzywego Lasu. W pobliżu znajdują się również inne lokalne szlaki piesze i rowerowe nad pobliskie jeziora oraz miejsca atrakcyjne turystycznie.

Szczecin - dawny Teatr Miejski
Zdjęcie archiwalne przedstawiające Teatr Miejski – w latach swojego istnienia uważany za jeden z nowocześniejszych obiektów na terenie ówczesnych Niemiec. W czasie II wojny światowej został on nieznacznie uszkodzony, pomimo szans na odbudowę wyburzono go w 1954 r. Po lewej stronie widoczny kościół pw. świętych Piotra i Pawła, a po prawej wieża Zamku Książąt Pomorskich.

Tandem Szczecin
Z połączenia miłości do Szczecina i pasji do rowerów, narodził się Tandem Szczecin. Zwiedzanie Szczecina może stać się jeszcze bardziej unikalnym przeżyciem, kiedy połączy się je z jazdą na tandemie.  Ci, co już znają Szczecin, mogą odkryć go na nowo z perspektywy pierwszej jazdy rowerem dla dwojga.  A może chcecie napisać własny scenariusz swojej wycieczki? Zapraszamy!
W swojej ofercie posiadamy tandemy klasyczne i kierowane z tyłu.
Tandemy klasyczne dostępne są w klasycznej wersji napędowej lub ze wspomaganiem elektrycznym.
Tandem kierowany z tyłu wyposażony w napęd elektryczny to rower stworzony dla rodzica z dzieckiem. Przednia część roweru umożliwia zajęcie wygodnej pozycji za kierownicą dziecku o wzroście od 100 do 140 cm.

Teatr Kameralny
Teatr Kameralny to najnowszy nabytek na teatralnej mapie Szczecina. Znajduje się pod prawno-merytoryczną opieką Szczecińskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki. W 2014 roku został otwarty w nowej siedzibie. Właśnie na miejsce warto zwrócić tu uwagę, teatr mieści się w specjalnie do tego przystosowanej, zabytkowej Bramie Portowej. To jedna z dwóch bram będących pozostałością murów miejskich.
Sam teatr jest niewielki, mieści około osiemdziesiąt osób. Widzowie mają dzięki temu bezpośredni kontakt z aktorami. Zapewnia mu to wyjątkową atmosferę i specyficzny klimat.
Dyrektorem artystycznym, a jednocześnie także aktorem i reżyserem, jest Michał Janicki. To postać znana ze względu na karierę w Teatrze Polskim.
Aktualny repertuar teatru jest dostępny  na stronie internetowej. Bilety na spektakle można kupić w kasie teatru lub przez Internet. Istnieje możliwość wcześniejszej rezerwacji telefonicznej.

Teren starego miasta
Początków Gryfina należy upatrywać w średniowiecznej osadzie rybackiej. Gryfino prawa miejskie otrzymała w 1254 roku. Najintensywniejszy rozwój miasta przypadł na XIII-XIV wiek. By obronić miejscowość przed napadami Brandenburczyków, pod koniec XIII wieku wybudowano podwójny wał drewniano-ziemny, zaś w XIV wieku wzniesiono obwarowania miejskie.
Z linii fortyfikacji zachowały się jedynie nieliczne fragmenty oraz brama Bańska. Najlepiej prezentuje się odcinek murów w południowo-wschodniej części miasta - ma ok. 70 metrów długości.
Stare miasto Gryfina zachowało średniowieczny układ ulic z rynkiem w centralnej części. Przy głównym placu odnajdziemy romański kościół Narodzenia NMP, który został wybudowany w latach 1254 – 1278 i przebudowany w stylu gotyckim na przełomie XV i XVI wieku. Kościół Narodzenia NMP jest jednym z większych na Pomorzu Zachodnim. Świątynia została wzniesiona na planie krzyża greckiego. Szczyt zdobi wieża z neobarokowym hełmem i latarnią. Wewnątrz obiektu odnajdziemy gwieździste sklepienie oraz renesansową ambonę z 1605 roku. Najcenniejszym wyposażeniem kościoła jest pochodzący z 1580 roku ołtarz główny, autorstwa Dawida Redtela. Dziś część ołtarza (nastawa) znajduje się w Muzeum Narodowym w Szczecinie, w świątyni w Gryfinie pozostała predella z przedstawieniem „Ostatniej Wieczerzy”. Obecny, neogotycki ołtarz pochodzi z XIX wieku. Organy, które znajdziemy w kościele są dziełem słynnego, szczecińskiego producenta - Barnima Grüneberga.
Przy skrzyżowaniu obecnych ul. 1 Maja i Sprzymierzonych znajduje się zabytkowy budynek poczty z 1883 roku. Lokalizacja poczty nie jest przypadkowa i wiążę się z uruchomieniem w 1877 roku linii kolejowej na trasie Kostrzyn-Szczecin.
Niestety Gryfino znacznie ucierpiało podczas walk w 1945 roku. Zniszczono większość zabytkowej zabudowy. Stare miasto Gryfina zostało wpisane na listę zabytków w październiku 1955 roku.

TWORZĘ SIĘ (galeria sztuki dla dzieci i młodzieży)
TWORZĘ SIĘ to galeria sztuki dla dzieci i młodzieży realizująca autorski program edukacji artystycznej, opracowany przez Fundację Las Sztuki. Celem nowego miejsca jest pobudzanie twórczego rozwoju młodych mieszkańców Szczecina oraz kształtowanie świadomych i wrażliwych uczestników życia społecznego. Twórcom zależy na powstaniu miejsca intrygującego i przyjaznego dzieciom wszystkich środowisk, w którym można tworzyć i wypowiadać się bez ograniczeń.
Przestrzeń nowej galerii podzielona jest na dwie części:
- edukacyjną, w której odbywają się warsztaty, pokazy filmów, wykłady i spotkania
- wystawienniczą, w której prezentowane są wystawy tworzone dla dzieci ale również przez dzieci, a także efekty działań twórczych

Zamek Książąt Pomorskich w Szczecinie
Renesansowy Zamek Książąt Pomorskich w Szczecinie, położony na wzgórzu w pobliżu Odry, to jeden z najważniejszych zabytków Pomorza Zachodniego. W przeszłości był rezydencją Gryfitów – dynastii panującej w Księstwie Pomorskim od XII w. do 1637 r.
Obecny kształt zabytku jest odbiciem jego burzliwej historii. Nad pięcioskrzydłowym gmachem z dwoma dziedzińcami – Dużym i Menniczym, górują wieże: Dzwonów, Więzienna i Zegarowa. Fasady zamku zdobią późnogotyckie maswerki i renesansowe attyki. Uwagę przykuwają: barokowy zegar z maszkaronem i postacią błazna, płyty Barnima III i Barnima XI, Filipa II i Franciszka I, figura biskupa Ottona z Bambergu. We wnętrzach zamkowych znajduje się m.in. Cela Czarownic z replikami narzędzi kar i tortur, poświęcona straconej po oskarżeniu o czary Sydonii von Borck, a także Gabinet Lubinusa, wybitnego kartografa z XVII w., z cennym egzemplarzem Wielkiej Mapy Księstwa Pomorskiego jego autorstwa (ponowne otwarcie po zakończeniu wielkiej modernizacji na terenie Zamku). Szczególnym miejscem jest Krypta Gryfitów z sarkofagami dawnych władców Księstwa. Na dachu Skrzydła Północnego znajduje się Taras Książęcy, z którego, podobnie jak z Wieży Dzwonów – najwyższego punktu widokowego w zamku – roztacza się imponujący widok na Szczecin.
Zabytkiem zarządza mieszcząca się w nim samorządowa instytucja pod nazwą Zamek Książąt Pomorskich w Szczecinie, jedna z największych instytucji kultury na Pomorzu Zachodnim. Prowadzi ona własne galerie wystawowe, Kino Zamek, Teatr Piwnica przy Krypcie oraz Centrum Informacji Kulturalnej i Turystycznej (CIKiT), organizuje liczne wydarzenia kulturalne: wystawy, koncerty, spotkania i zajęcia edukacyjne, warsztaty, konferencje, wykłady oraz popularne imprezy plenerowe, jak np. coroczne Święto Gryfa z Turniejem Rycerskim czy Noc Kupały.
Swoje siedziby w zamku mają również Urząd Marszałkowski Województwa Zachodniopomorskiego i Opera na Zamku.
Do zamku można wygodnie dotrzeć z dworca głównego PKP i PKS nie tylko komunikacją miejską, ale także pieszo.
Więcej informacji: zamek.szczecin.pl oraz na Facebooku: facebook.com/zamek.szczecin.

Zespół budynków dawnej komendantury
Budynek dawnej komendantury garnizonu wojskowego został zaprojektowany w 1865 roku przez radcę budowlanego Behnke i jeszcze tego samego roku rozpoczęto budowę fundamentów pod obiekt. Całość wraz z ogrodem została oddana w 1867 roku. Ponieważ zabudowa miała pełnić ważną rolę podjęto decyzję o jego budowie przy jednym z dwóch głównych placów Nowego Miasta.
Na początku XX wieku budynek komendantury został przekazany w ręce miejskie. Władze podjęły decyzję o remoncie i przebudowie obiektu. Po 1945 roku budynek stał się siedzibą Centrali Rozpowszechniania Filmów, czyli Film-Artu. Dziś w budynku znajdują się kancelarie adwokackie, prywatne firmy i Browar Stara Komenda, który funkcjonuje od 2011 roku.
Kompleks został wpisany na wojewódzką listę zabytków w styczniu 1997 roku.

Zespół budynków Straży Pożarnej
Zespół budynków straży pożarnej przy ul. Grodzkiej został wzniesiony w drugiej połowie XIX wieku, inwestycja ta prawdopodobnie została wymuszona powstaniem „Nowego Miasta” i reorganizacją służby przeciwpożarowej, która miała miejsce w 1864 roku.
Obiekt przy ul. Grodzkiej został zaprojektowany przez Jamesa Hobrechta, a wzniesiono go dokładnie w 1868 roku. Budowla powstała w miejscu XV-wiecznego klasztoru karmelitów. Nie odnaleziono żadnych pozostałości po klasztorze, ale nie można wykluczyć, że fragmenty dawnej budowli znajdują się w fundamentach obecnego budynku.
Główny gmach w parterze posiadał wozownie, a w tylnej części niewielką oficynę – pomiędzy nią, a północną częścią działki znajdował się plac do ćwiczeń. W 1894 roku teren straży pożarnej został powiększony o nową działkę od strony ul. Tkackiej. Tutaj pod koniec XIX wieku wybudowano wspinalnię i warsztaty. Także w tym okresie dobudowano do głównego budynku od strony wschodniej nową część, która była wyposażona m.in. w wozownię z 4 stanowiskami.
Na parterze, poza wozownią były m.in. posterunek strażnika, telegraf i pokój pierwszej pomocy, na pierwszym piętrze mieściły się pomieszczenia załogi, na drugim biur zarządcy, a na trzecim służbowe mieszkania. Ostatnia rozbudowa obiektu miała miejsce w 1912 roku i była związana z wprowadzeniem samochodów. Zespół budynków do dziś pełni funkcję do jakiej zostały wybudowane.
W środku budynków najciekawszymi elementami są wnętrza dawnych wozowni i stajni. Tutaj stropy zostały oparte na żeliwnych kolumnach, te najatrakcyjniejsze udekorowane są motywami roślinnymi. Zespół budynków straży pożarnej przy ul. Grodzkiej został wpisany na wojewódzką listę zabytków we wrześniu 2003 roku.

Zona Sztuki Aktualnej - galeria Akademii Sztuki w Szczecinie
Idea Zony Sztuki Aktualnej, jako autorskiej galerii prowadzonej przez prof. Kamila Kuskowskiego, powstała w Łodzi w 2008 roku. W 2011 roku galeria została przeniesiona przez niego do Szczecina, gdzie konsekwentnie kontynuowany jest jej program.
Galeria Akademii Sztuki w Szczecinie jest przestrzenią eksperymentalno-innowacyjną pozwalającą na realizację interdyscyplinarnych projektów site-specific. Jej program budowany jest w oparciu o nieustanne, systematycznie prowadzone poszukiwania poznawcze i  badawcze oraz podejmowanie prób uchwycenia najnowszych i najistotniejszych zjawisk w sztuce i kulturze.
Zona Sztuki Aktualnej to nie tylko przestrzeń dla promocji najciekawszych postaw artystycznych, ale również miejsce do dyskusji, która sprzyja refleksji w kulturze. Działalność wystawiennicza galerii wspierana jest poprzez program edukacyjny – spotkania i wykłady prowadzone przez zaproszonych artystów i kuratorów skierowane do szerokiej publiczności, w tym także warsztaty popularyzatorskie przygotowywane dla uczniów szkół ponadpodstawowych.
Od 2014 roku Zona Sztuki Aktualnej prowadzona jest przez kuratorkę Aurelię Nowak. Proponowany przez nią program skupia się przede wszystkim na aktywności artystów młodego i średniego pokolenia oraz na najbardziej aktualnych zjawiskach kulturowych wywierających wpływ na ich twórczość.