Miejsce odpoczynku dla rowerzystów w Mrzeżynie
Modelowe Miejsce Odpoczynku Rowerzystów w Mrzeżynie zbudowane zostało w grudniu 2019 roku w ramach projektu „Biking South Baltic! Promocja i rozwój Trasy Rowerowej Morza Bałtyckiego (EuroVelo10) w Danii, Niemczech, Litwie, Polsce i Szwecji” realizowanego w ramach Programu Współpracy Transgranicznej Południowy Bałtyk”. Modelowe Miejsce Odpoczynku Rowerzystów w Mrzeżynie zgodne jest z „Koncepcją sieci tras rowerowych Pomorza Zachodniego” i zawiera: rowerowe zestawy naprawcze, stację doładowania rowerów elektrycznych (systemową, 2 stanowiskową), wmontowane gniazda zasilania urządzeń elektronicznych (np. telefonów komórkowych) w standardzie USB, router wi-fi, tablice informacyjne. Modelowe Miejsce Odpoczynku Rowerzystów zasilane jest z paneli fotowoltaicznych wchodzących w skład zestawu zamontowanych na dachu.

"Pamiątkowe Kamienie Sybiraków"
Pomnik tworzą dwa kamienie. Pierwszy kamień odsłonięto 17 września 2009 roku, znajduje się na nim pamiątkowa płyta z napisem: "Swoje cierpienie i krew Sybiracy ofiarowują Bogu i Ojczyźnie" .
Drugi kamień z napisem: "Wdzięczni Bogu za powrót do Ojczyzny z zesłania w Kazachstanie w latach 1940-1946 i hołdzie zmarłym na zesłaniu - Sybiracy - Pawłodarczycy" odsłonięto w czerwcu 2010 roku.

4 Lipy drobnolistne
Lipa drobnolistna to jeden z powszechniejszych gatunków drzew rosnących w Polsce. Osiąga wysokość nawet do 30 m. Jest to drzewo długowieczne, żyjące nawet ponad 600 lat.
4 lipy drobnolistne to jedne z najcenniejszych okazów starego drzewostanu w okolicy. Ich wiek szacuje się na ok. 300 lat. Drzewa imponują także rozmiarami. Kolejno osiągnęły one w obwodzie pnia: 473 cm, 589 cm, 510 cm i 432 cm. Wysokość wszystkich 4 okazów wynosi równe 19 m.
Okres zakwitu lipy drobnolistnej przypada na lipiec, wtedy wygląda najpiękniej. Drzewa stanowią atrakcję dla turystów, którzy najliczniej odwiedzają Trzęsacz w sezonie letnim, kiedy lipy prezentują się w pełnej okazałości.
Lipy zazwyczaj zasadzane były wzdłuż ulic i alej, najczęściej prowadzących do kompleksów dworsko - pałacowych. Podobnie jest w Trzęsaczu - lipy rosną wzdłuż jednej z głównych ulic, w bezpośrednim sąsiedztwie pałacu i kościoła. Warto wspomnieć, iż samych drzew rosnących na tej ulicy jest znacznie więcej, a sporo z nich to lipy drobnolistne odznaczające się trochę mniejszymi parametrami od tych pomnikowych.
Zachęca się turystów do obejrzenia drzew podczas spaceru po centralnej część miasta, zwiedzając pałac lub kościół. Przy lipach umieszczone są tabliczki informujące, zawierające uwagi na temat zakazów stosowanych wobec drzew.
Drzewa zostały uznane ze pomniki przyrody żywej w 2003 roku.

Bindaż Grabowy im. Profesora Ryszarda Siweckiego
Bindaż Grabowy im. Profesora Ryszarda Siweckiego został objęty ochroną jako pomnik przyrody Uchwałą nr XVI/211/03 Rady Miejskiej w Kołobrzegu z dnia 29 grudnia 2003 r. Jest to XIX-wieczna aleja grabowa. Składa się ona z 277 drzew - 101 starych i 176 młodych (około 5-6–cio letnich). Założeniem bindażu jest utworzenie sklepienia z roślin. Formowane są one na specjalnej konstrukcji, nadającej odpowiedni kształt. Patronem kołobrzeskiego bindażu został prof. Ryszard Siwecki. Działał on na rzecz zieleni miejskiej w Kołobrzegu, między innymi aktywnie uczestniczył w ratowaniu bindaża i przywróceniu mu jego świetności.

Brzeg Klifowy
Brzeg klifowy w Niechorzu należy do ciągu klifu ciągnącego się wzdłuż morskiego kąpieliska w gminie Rewal. Stromy klif mierzy ponad 22 m wysokości. Został zabezpieczony przed osuwaniem betonową opaską na długości blisko 500 m. Klif jest objęty kontrolą Regionalnego Konserwatora Przyrody.
Sam klif dzięki swoim rozmiarom wzbudza zachwyt, który potęguje zabytkowa latarnia morska, dominująca nad okolicą. Jest ona uważana za najpiękniejszą latarnię morską na wybrzeżu polskim. Została zbudowana w 1866 roku i wznosi się na wysokość 45 m. Na prawie 36 m wysokości mieści się taras widokowy, z którego rozciąga się przepiękny widok na morze i okolice. Światło latarni świeci na ponad 20 mil morskich, czyli 37 km.
Klif wraz z latarnią można podziwiać odwiedzając strzeżone kąpielisko na plaży w Niechorzu.

Brzeg Klifowy
Brzeg klifowy w Trzęsaczu mierzy ok. 20 m wysokości i rozciąga się na długości całej plaży.
Największą atrakcją związaną z klifem są ruiny kościoła pochodzące z XIII wieku.
Potoczną nazwą używaną dla budowli jest "kościół na klifie". Został on wybudowany w centrum ówczesnej wsi, mniej więcej w odległości 1800 m od brzegu morza. Nieprawdopodobnym wydaje się fakt, że na przestrzeni wieków morze pochłaniało kolejne metry lądu i zmniejszyło tę odległość do zaledwie kilkudziesięciu metrów. Według zapisków z historycznych kronik, w roku 1750 ściany kościoła i morze dzieliło 58 m.
Na początku XX wieku kościół stracił swoją pierwotną formę za sprawą solidnego osunięcia się ziemi z klifu, które zabrało ze sobą jedną ze ścian świątyni. W 1994 roku nastąpiły kolejne znaczące dla kościoła osunięcia, które spowodowały podjęcie kroków mających na celu zabezpieczenie zabytku.
Aktualnie klif objęty jest ochroną Regionalnego Konserwatora Przyrody, który odpowiada za to, aby przetrwał on w jak najlepszym stanie, mimo zachodzących zjawisk przyrodniczych.
Na klifie, podobnie jak w samym Rewalu, zbudowano platformę widokową z bezpośrednim zejściem na plażę. Można z niej podziwiać piękną panoramę morza i okolic oraz ruiny gotyckiego kościoła.
Na wzniesieniu od 2000 roku funkcjonuje także Multimedialne Muzeum na Klifie. Wykorzystuje się w nim nowoczesne technologie, jakimi są obraz i dźwięk, do zaprezentowania, zarówno dorosłym jak i dzieciom, historii kościoła na klifie, znaczenia południka 15 oraz procesu abrazji.
Klif wraz z jego atrakcjami można podziwiać z kilku perspektyw: z plaży, z ruin kościoła lub z platformy widokowej.

Brzeg Klifowy w Rewalu
Brzeg klifowy w Rewalu mierzy około 20 m wysokości. Jest bardzo stromy, a zjawiska przyrodnicze sprawiają, że stale się obsuwa. Jednakże stale prowadzone są prace nad zatrzymaniem tego procesu. Rzadko jest podmywany przez fale morskie, gdyż plaża w tym miejscu jest na tyle szeroka, że nawet w okresach znacznego występowania fal nie docierają one do podnóża klifu.
Sam klif jest porośnięty trawami i nielicznymi drzewami. Na wysokości miasta, w 2009 roku wybudowano platformę widokową z bezpośrednim zejściem na plażę. Cieszy się ona wielką popularnością za sprawą łatwości dotarcia na plażę (zejście jest o wiele łagodniejsze niż inne) oraz lokalizacji - prowadzi do morza z samego centrum miasta.
Cały klif objęty jest opieką Regionalnego Konserwatora Przyrody, który odpowiada za skuteczne zabezpieczenie brzegu przed osuwaniem i innymi zniszczeniami.

Camping Baltic
"Camping znajduje się w samym mieście w strefie uzdrowiskowej Kołobrzegu. Położony jest w otoczeniu zieleni parku nadmorskiego, w odległości 500 m od morza, przy trasie rowerowej Velo-Baltica oraz 1 km od centrum miasta.
Z Campingu łatwo i szybko można dostać się na piaszczystą plażę, a także rozpocząć zwiedzanie atrakcyjnej okolicy (Amfiteatr, Kamienny Szaniec i inne).
Camping Baltic jest idealnym miejscem dla turystów ceniących wypoczynek w zgodzie z naturą przy zachowaniu nowoczesnych udogodnień.
W ofercie znajdą Państwo domki drewniane z aneksem kuchennym i lazienką, pole kempingowe z wydzielonymi stanowiskami dla kamperów i przyczep kempingowych oraz duże pole namiotowe na trawiastym terenie z pełnym węzłem sanitarnym."

Camping Bursztynek
Przyjazna przestrzeń nad morzem dla namiotów, przyczep, kamperów. Spokojny klimat wśród drzew i rodzinna atmosfera. 450 metrów do plaży. Na wschód i zachód rozciąga się malownicza ścieżka rowerowa w lesie nad samym morzem. Rowery do wypożyczenia i stacja do ich serwisu. Infrastruktura zapewniająca bezpieczeństwo i komfort. Zadbane i czyste sanitariaty. Miejsca i sprzęty do gier i zabaw: piłkarzyki, ping-pong, badminton, siatkówka, kosz. Plac zabaw dla dzieci. Świetlica z kącikiem malucha i TV. Wi-Fi na terenie. Wyposażona kuchnia. Punkty do zmywania naczyń. Murowany grill i ognisko. Pobliska, pyszna Jadłodajnia. Miejsce przyjazne zwierzętom.”

Centrum Informacji Turystycznej w Dziwnowie
Punkt całoroczny, zlokalizowany w Miejskim Ośrodku Sportu i Kultury.
W Centrum Informacji Turystycznej można pozyskać szczegółowe informacje dotyczące atrakcji turystycznych, organizowanych imprez kulturalnych i sportowych, możliwości noclegowych, gastronomicznych itp. w Dziwnowie i okolicy . W sprzedaży dostępne są różnorodne wydawnictwa turystyczne, mapy, upominki.
Informacje udzielane są w języku polskim, angielskim i niemieckim.

Centrum Zdrowia Urody i Rekreacji Geovita
Ośrodek szkoleniowo – wypoczynkowy Geovita w Dźwirzynie, usytuowany jest w doskonałej lokalizacji – 200 m od morza oraz 1500 m od jeziora. Dzięki swojemu położeniu, a także wspaniałemu otoczeniu przyrodniczemu, nasz ośrodek jest doskonałym miejscem dla wypoczynku dla każdego. Połączenie doskonałych warunków naturalnych, panujących tutaj cały rok, mikroklimatu oraz bogatego programu odnowy biologicznej sprawia, że szczególnie osoby ze schorzeniami układu oddechowego, ruchu i krążenia mogą tu w pełni zregenerować swoje siły. Ośrodek posiada również bogatą bazę odnowy biologicznej: basen rekreacyjny, zabiegi takie jak: fizykoterapia (terapia prądami interferyncyjnymi, pole magnetyczne (diadynamik, ultradźwięki, jonofereza, laseroterapia, lampa Sollux, lampa dermatologiczna UV), aerozoloterapia (inhalacje solankowe, inhalacje ultradźwiękowe), termoterapia (krioterapia częściowa), okłady borowinowe (częściowe), kinezyterapia (gimnastyka grupowa, gimnastyka w basenie), hydroterapia (hydromasaż, kąpiele perełkowe, kąpiele solankowe, kąpiele w ekstrakcie borowinowym, masaż podwodny kończyn dolnych (wirowych), masaż podwodny kończyn górnych (wirowy) a także masaże lecznicze. Najmłodsi goście również nie będą się nudzić – w obiekcie znajduje się plac zabaw, a także animacje dla rodzin z dziećmi. Ośrodek Pet friendly.

Cmentarz przykościelny
Cmentarz został założony w 1812 roku. Pierwszy cmentarz znajdował się przy kościele pod wezwaniem Świętego Mikołaja, jednak w drugiej połowie XVIII wieku klif zbliżył się na tyle, że kruszejący grunt odsłaniał pochówki na przykościelnym cmentarzu. Wymusiło to założenie nowej nekropolii, a nieco później w 1874 roku budowę drugiej świątyni. Obecnie nagrobki na cmentarzu uległy zatarciu.

Dom wypoczynkowy Passat
Dom Wypoczynkowy Passat to obiekt prowadzony z pasją, dzięki której od wielu lat proponujemy naszym Gościom rodzinną atmosferę i gościnność połączoną z profesjonalną obsługą. Zapewniamy komfortowy wypoczynek w ciszy, z dala od zgiełku centrum Niechorza, jednocześnie w spacerowej odległości od szerokich piaszczystych plaż. Z przyjemnością zapraszamy Państwa do przestronnych i komfortowo wyposażonych pokoi z łazienkami. Wszystkie pokoje posiadają TV LED oraz balkony. W pokojach oraz częściach ogólnodostępnych zapewniamy bezpłatny dostęp do Internetu Wi-Fi.  Posiadamy pokoje 2, 3 osobowe oraz pokoje typu Studio. W obiekcie znajduje się winda. Do Państwa dyspozycji pozostają m.in. basen, kąpiele z hydromasażem, masaże relaksacyjne i lecznicze. Oferujemy zabiegi zdrowotne oraz udostępniamy salkę fitness. Turnusy rehabilitacyjne w Niechorzu stworzyliśmy dla osób, które zmagają się z różnymi schorzeniami. Naszym Gościom serwujemy posiłki kuchni polskiej. Smaczne dania, które są sporządzone według domowej receptury, serwowane są w przestronnej sali restauracyjnej. Śniadania serwujemy w formie szwedzkiego stołu, gdzie każdy z Państwa znajdzie coś dla siebie (w godz. 8-10). Popołudniami zapraszamy naszych Gości na smaczne dwudaniowe obiadokolacje połączone z bufetem szwedzkim. Jesteśmy pewni, że nasz kucharz zaskoczy nieprzeciętnymi smakami, a wspominając pobyt, będą Państwo wspominać również smaczne i obfite posiłki. Promujemy aktywny wypoczynek, dlatego prowadzimy wypożyczalnię rowerów rekreacyjnych. Jeżeli lubisz aktywnie wypoczywać, a ruch na świeżym powietrzu sprawia Ci przyjemność, poznaj okoliczne trasy rowerowe i okoliczne atrakcje turystyczne. W okolicy Niechorza przebiega wiele atrakcyjnych szlaków rowerowych z pięknymi widokami, a obiekt znajduje się tuż przy szlaku Baltic Velo. Dom Wypoczynkowy Passat zadbał również o komfort swoich najmłodszych Gości. Przygotowaliśmy atrakcje, które pozwolą umilić pobyt rodzin z dziećmi. Dla najmłodszych przygotowaliśmy między innymi bajkowy kącik – miejsce gdzie mogą oddać się radosnym zabawom.  Wiemy jak ważna jest ochrona środowiska, dlatego też w ciekawy i interesujący sposób zapoznajemy naszych Gości z tematyką związaną z ekologią. Informujemy o otaczającej w tym miejscu faunie i florze oraz promujemy ochronę przyrody. W naszym obiekcie ogrzewamy wodę w kranach i w basenie instalacją solarną, a w całym obiekcie obowiązuje segregacja śmieci. Energię elektryczną pozyskujemy z instalacji fotowoltaicznej, a ciepło w obiekcie zapewniają pompy ciepła. Dzięki temu Dom Wypoczynkowy Passat jest obiektem „eco friendly”.

Dworzec kolei wąskotorowej
Budynek stacji w Niechorzu powstał na przełomie XIX i XX wieku. Kolej wąskotorowa, na trasie Popiele – Gryfice Wąskotorowe była eksploatowana od 1896 roku. Ze względu na prowadzone prace restauracyjne budynek stacji jest dostępny do zwiedzania tylko z zewnątrz.
W sezonie trwającym od 1 maja do 30 września spółka Nadmorska Kolej Wąskotorowa oferuje przejazdy składami ciągniętymi lokomotywą spalinową Lxd2 lub wagonem motorowym MBX. Pociąg wyrusza codziennie z Gryfic. Po dojechaniu do Trzęsacza kursuje wahadłowo na trasie Trzęsacz – Pogorzelica – Trzęsacz. Ostatni kurs z Pogorzelicy jest jednocześnie zjazdem do bazy w Gryficach. Ponadto można wynająć pociągi okolicznościowe.

Dworzec kolei wąskotorowej
Budynek stacji w Pogorzelicy powstał na przełomie XIX i XX wieku. Kolej wąskotorowa, na trasie Popiele – Gryfice Wąskotorowe była eksploatowana od 1896 roku. Ze względu na zaadoptowanie budynek stacji jest dostępny do zwiedzania tylko z zewnątrz. Pogorzelica jest ostatnią stacją na trasie pociągów Nadmorskiej Kolei Wąskotorowej.
W sezonie trwającym od 1 maja do 30 września spółka Nadmorska Kolej Wąskotorowa oferuje przejazdy składami ciągniętymi lokomotywą spalinową Lxd2 lub wagonem motorowym MBX. Pociąg wyrusza codziennie z Gryfic. Po dojechaniu do Trzęsacza kursuje wahadłowo na trasie Trzęsacz – Pogorzelica – Trzęsacz. Ostatni kurs z Pogorzelicy jest jednocześnie zjazdem do bazy w Gryficach. Ponadto można wynająć pociągi okolicznościowe.

Elewatory portowe
Kompleks elewatorów został wzniesiony w 1929 roku na potrzeby magazynowania zboża. W skład kompleksu wchodzą elewator północny, nawiązujący architekturą do dawnych spichrzów oraz wieżowy elewator południowy. Budynek znajdujący się między elewatorami wzniesiono w późniejszym czasie. Obiekty choć nie są udostępnione do zwiedzania w całej okazałości można podziwiać z drugiego brzegu (ul. Stoczniowa).

Historyczny hangar lotniczy
Hangar jest pozostałością po dawnej bazie lotniczej niemieckiej Luftwaffe. Na przybrzeżnym lotnisku stacjonowały wodnosamoloty. Na terenie bazy powstały oficerskie domki, koszarowce. Całość kompleksu była ściśle tajna. Wodnosamoloty bazowały w ogromnych hangarach. Do dziś zachowała się większość infrastruktury, między innymi: kotłownie, drogi dojazdowe i place manewrowe zbudowane z charakterystycznych płyt betonowych. Przetrwały także koszarowce, budynki magazynowe, spadochroniarnia, wieża obserwacyjna, siedziba komendantury lotniska i budki strażnicze. Większość obiektów jest jednak w złym stanie. Po II wojnie światowej w Rogowie stacjonowały różne jednostki. Ostatnią z nich rozformowano pod koniec 1998 roku. Od 2005 roku w hangarze ma swoją siedzibę Muzeum Lotnictwa i Techniki Militarnej.

Hotel Aquarius Spa 5*

Informacja Turystyczna w Rewalu
Informacja Turystyczna w Rewalu mieści się w Hali Sportowej.

Jezioro Liwia Łuża
Jezioro Liwia Łuża (z racji swojego położenia, nazywane też czasem przez lokalnych mieszkańców Jeziorem Niechorze) jest typem jeziora przybrzeżnego, połączonego za pomocą Kanału Liwia Łuża z Morzem Bałtyckim. Te malownicze jezioro znajduje się w środkowej części Wybrzeża Trzebiatowskiego, a od Bałtyku oddziela je mierzeja. Powierzchnia jeziora wynosi od 174,9 ha do 210,8 ha (w zależności od źródeł), a średnia głębokość to niespełna 0,9 m. Tak specyficzne wartości są związane z postępującym procesem eutrofizacji na jeziorze. Oznacza to, że w jeziorze występuje nadmierne nagromadzenie materii organicznej i rozwój życia biologicznego. Charakterystyczne dla tego akwenu jest obecność szerokiego (od 5 do 60 m) przybrzeżnego pasa trzcin oraz pokrycie w prawie 20% powierzchni tafli wyspami trzcinowymi. Linia brzegowa jest rozwinięta stosunkowo słabo, a dno jest muliste, tylko po wschodniej stronie pokrywa je piasek.
Ruch wody w jeziorze jest zmienny i zależny od fali przypływów i odpływów na Bałtyku. Występuje tutaj zjawisko tzw. cofki, czyli w czasie sztormów, wywołanych północnymi wiatrami, morska woda wdziera się przez Kanał Liwia Łuża do jeziora i powoduje jego czasowe zasolenie.
Na terenie jeziora założono w 1959 r. Rezerwat Liwia Łuża o powierzchni 220 ha, który obejmuje jezioro oraz nadbrzeżne jego tereny. Rezerwat ma głównie na celu zachowanie naturalnego środowiska lęgowego łabędzia dzikiego na jeziorze, które jest również ostoją wielu innych gatunków wodno – błotnego ptactwa, m.in. perkoza dwuczubego, gęgawy, żurawia i innych.
Jezioro Liwia Łuża jest zaliczane do jezior linowo – szczupakowych. W wodach Liwiej Łuży pływają więc takie okazy ryb, jak leszcze, krąpie, płocie czy liny. Poza tymi dominującymi gatunkami, w jeziorze pływają jeszcze m.in. węgorze, szczupaki, okonie, ukleje czy karpie. Z racji tego, że jezioro jest częścią rezerwatu, nie wolno się w nim kąpać, pływać lub łowić ryb, można natomiast spacerować szlakiem rezerwatowym wokół akwenu. Być może wkrótce się to zmieni z racji starań władz gminy Rewal, które chcą przywrócić jezioro do wykorzystania dla potrzeb ludzkich, przy jednoczesnym zachowaniu ochrony siedlisk zwierząt i roślin.

Jezioro Resko Przymorskie
Jezioro Resko Przymorskie, jak sama nazwa wskazuje, jest zbiornikiem przybrzeżnym, przymorskim. Nazwa Resko zaś nawiązuje do rzeki Rega, która niegdyś uchodziła do jeziora, a dopiero potem przetoką do morza. Akwen powstał poprzez odcięcie zatoki morskiej piaszczystą mierzeją, utworzoną w wyniku akumulacyjnej działalności morza. Szerokość pasa mierzei, nadbudowanego przez przybrzeżny wał wydmowy, waha się od 0,3 do 1 km. Wysokość tych wydm dochodzi do 16 m n.p.m. Według różnych źródeł zbiornik ma powierzchnię od 554 ha do 669 ha. Tak duże różnice wynikają ze zmienności wodostanu jeziora. Jest ono bowiem połączone z morzem przetoką, powstałą w czasie tygodniowego sztormu w 1497 roku. Kierunek oraz siły wiatru wpływają na stan wód w Resku Przymorskim. W ciągu doby wody akwenu mogą podnieść się o 0,5 m, a przy dłuższych sztormach nawet o 1,5 m.
Jezioro ma złożony kształt i charakteryzuje się lepiej rozwiniętą linią brzegową od pozostałych jezior przymorskich. Uchodzą do niego rzeki Błotnica, Łużanka, Stara Rega i niewielki ciek wodny, tak zwany dopływ spod Gosławia. Szuwary i rozległe trzcinowiska poprzecinane siecią rowów melioracyjnych znajdują się na wschodnich, południowych i zachodnich brzegach. Rośnie tu między innymi trzcina i pałka. Północny wał mierzei porośnięty jest lasem. Niedostępne trzcinowe brzegi są ostoją dla wielu ptaków wodnych. Zaobserwowano tu 13 gatunków lęgowych, w tym 4 zagrożone wyginięciem: gęś gęgawa, gągoł, wąsatka i gąsiorek. Poza tym spotkać można w czasie przelotów perkozy, łyski, mewy, gęsi i kaczki, oraz rzadkie w Polsce żurawie, mewy małe i żółtonogie. Zbiornik i okolice stanowią także miejsce rozrodu płazów, gadów i ssaków. W wodach jeziora bytują między innymi leszcze, płocie, szczupaki, węgorze europejskie, okonie europejskie, sandacze, liny, wzdręgi i ukleje.
Od pierwszej połowy XX wieku do 2001 roku jezioro nie było udostępnione ludności cywilnej, gdyż teren zajmowało wojsko. Obecnie w Rogowie znajdują się dwa ośrodki wczasowe. W Dźwirzynie zaś istnieje stanica wodna wraz z przystanią i wypożyczalnią sprzętu wodnego. Ze względu na wiatry wiejące od morza, jest tu raj dla miłośników windsurfingu i kitesurfingu. Poza tym warto skorzystać z sieci szlaków rowerowych. Po mierzei na drodze powiatowej poprowadzony został międzynarodowy Szlak Rowerowy Wokół Bałtyku, część sieci EuroVelo. Poza tym wyznaczony jest Szlak wokół Jeziora Resko Przymorskie, a po wschodniej stronie prowadzi przyrodniczo-historyczna trasa "Ku Słońcu".

Klif w Łukęcinie
17 stycznia 2017 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Szczecinie uznał dwa nowe rezerwaty przyrody: Klif w Dziwnówku i Klif w Łukęcinie. Rezerwaty obejmują odcinki klifu nadmorskiego o długości kilkuset metrów każdy. Mimo niewielkiej powierzchni (odpowiednio 4,17 ha i 1,19 ha), są ważnym elementem krajowego systemu ochrony przyrody, bo są to pierwsze w Zachodniopomorskiem rezerwaty ekosystemów brzegu morskiego. Cztery inne, ale bardzo krótkie, odcinki klifów w tym województwie są także chronione jako stanowiska dokumentacyjne, utworzone w 2010 r. uchwałą gminy Rewal.

Kościół filialny pw. Miłosierdzia Bożego
Kościół w budowie od 2000 r., z cegły wg projektu dr inż. arch. Haliny Rutyny.
Należy do Parafii pw. Najświętszego Zbawiciela w Rewalu.

Kościół parafialny pw. św. Apostołów Piotra i Pawła
Zbudowany w XIX w. z cegły w stylu neoromański. Kościół został poświęcony 29 VI 1947 r.

Kołobrzeski Skansen Morski
Skansen Morski w Kołobrzegu został uroczyście otwarty w sierpniu 2013 roku jako obiekt Muzeum Oręża Polskiego. W skansenie można zwiedzić dwa wyslipowane okręty, czyli stojące obecnie na lądzie, ORP "Fala" i ORP "Władysławowo", obejrzeć jacht pełnomorski, elementy z legendarnego kontrtorpedowca ORP „Burza”.

Kładka w Dźwirzynie
Kładka w Dźwirzynie jest jedną z wielu atrakcji międzynarodowego szlaku rowerowego Velo Baltica, który przebiega pobrzeżem Bałtyku.
Ten 200-metrowy odcinek drewnianej, osadzonej na 200 palach kładki, poprowadzony jest przez wędrującą wydmę o nazwie "Patelnia". Na jej szczycie znajduje się taras widokowy.

Lapidarium niemieckie
W miejscu obecnego lapidarium istniał od 1881 roku niemiecki cmentarz komunalny, który ostatecznie został zlikwidowany w 1970 roku. Pochówki nie odbywały się tu jednak już od pierwszych lat powojennych. Częściowo zniszczony w wyniku działań wojennych cmentarz uległ dewastacji i zaniedbaniu. Płyty nagrobne, które od 2000 roku tworzą lapidarium, są w części pozostałościami tego cmentarza. Pozostałe zebrano na dawnym cmentarzu na drugim końcu miasta, pomiędzy ulicami Grochowską a Koszalińską.
Odwiedzających lapidarium wita dwumetrowy granitowy głaz z czarną kamienną tablicą, na której w języku polskim i niemieckim napisane jest: „Ku pamięci niemieckich mieszkańców Kołobrzegu pochowanych na dawnych cmentarzach naszego miasta, Mieszkańcy Kołobrzegu. W tym miejscu znajdował się Centralny Cmentarz Komunalny założony w 1881 roku". Frontem do ul. Arciszewskiego stoi szereg ocalałych tablic nagrobnych mniej lub bardziej uszkodzonych. W wielu przypadkach widniejące na nich napisy da się odczytać.

Lapidarium żydowskie
Sześć macew ocalałych z dwóch dawnych cmentarzy żydowskich ustawiono na planie gwiazdy Dawida. Pomiędzy jej ramionami utworzył się plac o średnicy 6 metrów. Lapidarium otwarto w 2000 roku. Czarna kamienna tablica informuje w trzech językach: polskim, hebrajskim i niemieckim, co to za miejsce i jaki los spotkał kołobrzeżan pochodzenia żydowskiego z rąk niemieckich narodowych socjalistów. Napis brzmi: "Ku pamięci członków społeczności żydowskiej Kołobrzegu wywiezionych w 1940 roku i zamordowanych przez hitlerowców w dniu 28.X.1942 roku w obozie zagłady w Bełżcu. Społeczność żydowska mieszkająca w Kołobrzegu w latach 1812-1940 wniosła wielki wkład w rozwój miasta jako nadmorskiego uzdrowiska". Treść ta podpisana jest: "Mieszkańcy Kołobrzegu", a pod nią jeszcze adnotacja: "W tym miejscu w latach 1812-1938 znajdował się cmentarz żydowski".
Wojna zastała w Kołobrzegu około 300 mieszkańców narodowości żydowskiej. Kołobrzeg liczył wtedy ponad 36 tysięcy mieszkańców. Dla rozwoju miasta zasłużyli się między innymi twórcy dobrej sławy miasta jako uzdrowiska, a wśród nich lekarze z rodziny Beherend, to jest Moses, Feliks i Walter oraz Herman Emanuel i Magnus Hirschfeld, a także Eberhard Margulies.
Lapidarium żydowskie było centralnym miejscem spotkań młodzieży z różnych państw w ramach Dni Tolerancji, które obyły się trzykrotnie w latach 2000, 2001 i 2002. Szczególnie duży zasięg miały ostatnie, w których wzięli udział przedstawiciele Wielkiej Brytanii, Białorusi, Estonii, Izraela, Litwy, Łotwy, Niemiec, Polski, Rosji, Ukrainy i Włoch. Gościem honorowym  był ambasador Izraela w Polsce Shewach Weiss.
Sześć macew ocalałych z dawnych cmentarzy żydowskich ustawiono na planie gwiazdy Dawida. Pomiędzy jej ramionami utworzył się plac o średnicy 6 metrów. Czarna kamienna tablica informuje w trzech językach: polskim, hebrajskim i niemieckim, co to za miejsce i jaki los spotkał kołobrzeżan pochodzenia żydowskiego z rąk niemieckich narodowych socjalistów. Napis brzmi: "Ku pamięci członków społeczności żydowskiej Kołobrzegu wywiezionej w 1940 roku i zamordowanych przez hitlerowców w dniu 28.X.1942 roku w obozie zagłady w Bełżcu. Społeczność żydowska mieszkająca w Kołobrzegu w latach 1812-1940 wniosła wielki wkład w rozwój miasta jako nadmorskiego uzdrowiska". Treść ta podpisana jest: "Mieszkańcy Kołobrzegu", a pod nią jeszcze adnotacja: "W tym miejscu w latach 1812-1938 znajdował się cmentarz żydowski".
, zniszczony podczas II wojny światowej przez Niemców.Szczególne zasługi dla rozwoju miasta i balneologii wnieśli żydowscy lekarze: dr Moses Beherend (1869), dr Feliks Beherend (1853-1917), dr Walter Beherend, dr Eberhard Margulies, dr Herman Emanuel Hirschfeld (1825-1885), dr Magnus Hirschfeld (1868-1935) i wielu innych."

Latarnia morska w Kołobrzegu
Jest to zabytkowy obiekt nawigacyjny a jednocześnie punkt widokowy i atrakcja turystyczna. To także jeden z symboli Kołobrzegu.
Po raz pierwszy zapalono w Kołobrzegu światło wskazujące statkom drogę do portu w 1666 roku. Dzięki latarni położenie kołobrzeskiego portu jest widoczne na morzu z prawie 30 kilometrów. Zazębia się w spójny system z latarniami w Gąskach na wschodzie i Niechorzu na zachodzie. Aparat optyczny z 20 żarówkami o mocy po 200 W umieszczony jest na wysokości 36,5 m. Wysokość samej wieży, wybudowanej na zabytkowym forcie z XVIII w., wynosi 26 m. Na szczyt prowadzi 110 krętych schodków - w połowie murowanych spiralnie w ciasnej klatce schodowej wokół trzonu, następnie metalowych przebiegających wewnątrz wieży.
Obecna latarnia zastąpiła poprzednią, zniszczoną w toku działań II wojny światowej.  Została wybudowana w 1945 roku przez żołnierzy Armii Czerwonej jako pomnik zwycięstwa tych wojsk nad wojskami hitlerowskimi. Początkowo posiadała pięcioramienną gwiazdę na szczycie i napis po rosyjsku, wychwalający czyn wojenny lat 1941 - 1945. U stóp latarni mieścił się wówczas cmentarz żołnierski. Z czasem, podczas kolejnych remontów, stopniowo została pozbawiona elementów ideologicznych.
Dużą wartość historyczną przedstawia fort, na którego stropie wybudowana jest wieża latarni. Sam fakt, że jest w stanie udźwignąć jej ciężar, świadczy o solidności tej konstrukcji obronnej z lat 1770 - 1774. Trzykondygnacyjna budowla, z czynnym do dzisiaj artezyjskim źródłem słodkiej wody na najniższym poziomie, służyła obronie portu. Źródło to jest przykryte przezroczystą płytą, znajduje się w  tej części podziemia, które zajmuje Muzeum Minerałów. W drugiej części piwnic mieści się kulturalno-rozrywkowy lokal muzyczny. Na półpiętrach wewnątrz wieży znajdują się wystawy marynistyczne i stoiska z pamiątkami

Latarnia morska w Niechorzu
Latarnia w Niechorzu zabłysła po raz pierwszy w grudniu 1866 roku. Wieża została zbudowana na wysokim klifie. Wykonana z licowej cegły, w dolnej części na planie czworokąta, a w górnej na planie ośmiokąta. Ma wysokość 45 metrów i jest czwartą najwyższą latarnią morską w Polsce. Jej wierzchołek wieńczy taras z balustradą i laterna – przeszklone pomieszczenie z urządzeniem nawigacyjnym. Latarnia w Niechorzu została wyposażona w aparat wykorzystujący nowoczesną w tamtym czasie soczewkę Fresnela. W 1945 roku wycofujący się Niemcy zaminowali wieżę. Na szczęście nie doszło do detonacji. Ucierpiała ona jednak na skutek ostrzału artyleryjskiego. Po wyremontowaniu uszkodzonej laterny zasięg nominalny światła wynosi 20 mil morskich (37,04 km), dzięki czemu sygnał świetlny nakłada się na wysyłane z sąsiednich latarni w Kołobrzegu i Kikucie. Błyskowe światło jest wysyłane w 10 sekundowych cyklach, z czego 0,45 sekundy stanowi błysk, a 9,55 sekundy to przerwa. Obecnie latarnia w Niechorzu wchodzi w skład zespołu stacji brzegowych systemu AIS-PL projektu HELCOM, który umożliwia automatyczne monitorowanie ruchu statków w strefie przybrzeżnej.
Latarnia jest udostępniona do zwiedzania.

Licznik rowerowy Rogowo

Lipa drobnolistna
Średnica drzewa wynosi 16 m, w obwodzie pnia ma 620 cm  i jest wysokie na 20 m. Rośnie przy ul. Pałacowej, po zachodniej stronie drogi, przy murze. Warte uwagi są przede wszystkim narośla, porastające korę drzewną.

Magnolia Agroturystyka Wrzosowo

Marina Solna Kołobrzeg
Miejsce jest zaciszne, wolne od silnych wiatrów i zafalowania. Przystań to nowy i nowoczesny obiekt. Odwiedzający to miejsce mają do dyspozycji sanitariaty, pralnię i suszarnię, internet, gaz, sklep żeglarski, sale wykładowe oraz miejsca do spotkań dla żeglarzy. W porcie powstało około sto miejsc do cumowania jachtów. Każde miejsce wyposażone jest w przyłącze elektryczne i wodne. Cumuje się tutaj przy nabrzeżu betonowym albo przy pomostach pływających. Na tablicy ogłoszeń znajduje się wiele przydatnych informacji, z prognozą pogody włącznie. Jest także numer do firmy, która przywiezie na burtę paliwo. Ważne dla tych, którzy przypływają do portu – na kanale VHF 67 prowadzony jest nasłuch. Znak wywoławczy – „marina Kołobrzeg”. Na kanale roboczym podawana jest prognoza pogody o godz. 7.00, 10.35 i 12.15. Przekazywane są także inne ważne dla żeglugi informacje.
Tuż przy marinie znajduje się Reduta Morast, jeden z elementów fortyfikacji Kołobrzegu, zbudowana w latach 1770-1774. Mogła swoim ostrzałem skutecznie zamknąć wejście do portu. Warto zwiedzić także latarnię morską. Wieża ma wysokość 25 metrów. Światło latarni widziane jest z odległości 16 mil morskich. Wielką atrakcją miasta jest kołobrzeskie molo. Ma blisko 220 metrów długości. To idealne miejsce na spacer. Nad centrum miasta góruje potężna wieża gotyckiej katedry.
Więcej na stronie >>> https://marinas.pl/marina/marina-solna-kolobrzeg/

Medusa Apartamenty i Bungalowy
MEDUSA to nowy, kameralny obiekt z basenem i dużym ogrodem, w którym odpoczniesz nawet w szczycie sezonu.
Czekają na Ciebie komfortowe apartamenty i niezależne bungalowy otoczone ogrodem pełnym dębów i klonów. Do dyspozycji naszych gości oddajemy otwarty basen z podgrzewaną wodą i brodzikiem dla najmłodszych.

Mewa Marian Ratownik

Mewa Marian skater rzeźba Kołobrzeg

Miejsce odpoczynku

Miejska Informacja Turystyczna w Kołobrzegu
W Informacji Turystycznej można uzyskać informacje dotyczące oferty turystycznej i kulturalnej gminy i miasta Kołobrzeg, powiatu kołobrzeskiego oraz okolicznych miejscowości. Można nabyć tutaj mapy, przewodniki oraz książki związane z regionem, a także można uzyskać pomoc w kontakcie z pilotem i przewodnikami turystycznymi.
Informacje udzielane są w języku polskim, niemieckim oraz angielskim.

Miejska Informacja Turystyczna w Kołobrzegu
W Miejskiej Informacji Turystycznej można uzyskać informacje dotyczące oferty turystycznej i kulturalnej gminy i miasta Kołobrzeg, powiatu kołobrzeskiego oraz okolicznych miejscowości. Można nabyć tutaj mapy, przewodniki oraz książki związane z regionem, a także można uzyskać pomoc w kontakcie z pilotem i przewodnikami turystycznymi.
Informacje udzielane są w języku polskim, niemieckim oraz angielskim.

Molo spacerowe w Kołobrzegu
Spacer ponad wodą po deskach należy do obowiązkowych atrakcji pobytu w Kołobrzegu. Od generalnego remontu w 2014 roku deski nie są już drewniane, nowe wykonane zostały z plastikowego kompozytu. Remont był już wyczekiwany, gdyż żelbetowe molo długości 220 metrów zostało oddane do użytku w czerwcu 1971 roku i od tego czasu poddawane było jedynie kosmetycznym poprawkom. Spacery i odpoczynek na ławkach, to oczywistość, a latem można też rozstawić leżaki. Na głowicy, na dwóch poziomach, mieszczą się tarasy o powierzchni 620 metrów kwadratowych, sezonowo otwierany jest lokal gastronomiczny. Oczko wodne pozwala turystom wrzucać monety "na szczęście" oraz jako wróżbę powrotu w to miejsce. Z molo otwiera się piękny widok na kołobrzeską plażę, park i port. W czasie sztormów atrakcją są fale zalewające obiekt, rozbijające się o betonową konstrukcję na kilka metrów w górę. Próby uruchomienia rejsów wycieczkowych z głowicy molo kończyły się po krótkim czasie niepowodzeniem - jest w tym miejscu zbyt płytko. Molo otwarte jest przez całą dobę, cały rok, bez względu na pogodę. Latarnie oświetleniowe rozmieszczone są na całej długości po obu stronach traktu spacerowego. Duże wrażenie robi kolorowe podświetlenie, zainstalowane w 2015 roku. Obowiązuje tu zakaz skakania do morza. W sprzyjających okolicznościach do głowicy molo można dojść przez wodę, ale tylko wtedy, gdy nie ma fal, a dno jest odpowiednio ukształtowane - co bywa nietrwałe i zmienne z dnia na dzień, w zależności od prądów morskich. W 2012 roku molo kołobrzeskie zostało uznane przez internautów portalu onet.pl za najromantyczniejsze miejsce w województwie.

Motylarnia
Motylarnia w Niechorzu to miejsce, w którym zobaczyć można wiele odmian motyli z całego świata - Afryki, Azji, Ameryki Łacińskiej, Australii. Te wielobarwne owady latają wolno i często przysiadają na ramionach kolorowo ubranych turystów. Pracownicy motylarni chętnie odpowiadają na wszelkie i pytania. Jest to ciekawy punkt na turystycznej mapie wybrzeża, warto się tam wybrać na przykład przy okazji zwiedzania latarni morskiej, która znajduje się w pobliżu.

Multimedialne Muzeum na Klifie im. Władysłwa Jagiełły
Muzeum ma swoją siedzibę w centrum Trzęsacza, przy ulicy Klifowej 3B, 50 metrów od ruin kościoła pod wezwaniem Świętego Mikołaja. Pięć minut spacerem od stacji Nadmorskiej Kolejki Wąskotorowej Gryfice - Trzęsacz - Rewal - Niechorze - Pogorzelica.
Muzeum powstało w 2000 roku. Jego założycielem był mieszkający w Trzęsaczu w latach 1998–2006 Władysław Jagiełło. Ekspozycja prezentuje dzieje Trzęsacza, szczególnie kościoła pod wezwaniem Świętego Mikołaja oraz południka 15, na którym leży miasto. W kolejnych salach prezentowana jest historia, legendy, proces abrazji, znaczenie 15. południka, stref czasowych, życie mieszkańców Trzęsacza sprzed 600 lat. Ekspozycję wzbogacają: filmy, dźwięki, projekcja głębin morza, animowana legenda o Zielenicy, multimedialny pokaz ostatnich chwil budowli na klifie oraz proces niszczenia klifu. Nie zabrakło również oryginalnych zabytków z kościoła pod wezwaniem Świętego Mikołaja.
Dla dzieci stworzono osobną ścieżkę dźwiękową, dzięki której mali odkrywcy uczą się poprzez zabawę. Wizyta w Muzeum trwa 25 minut.

Muzeum 6 D - Maszoperia
Muzeum 6D – Maszoperia to miejsce, gdzie podczas zwiedzania ekspozycji zaangażowane są wszystkie zmysły. Dla odwiedzających przygotowano 500 m2 malowideł w technologii 3D, będących tłem dla dawnych przedmiotów codziennego użytku maszopskich społeczności. Podczas zwiedzania można poczuć zapach bryzy morskiej, a w chacie rybackiej - aromat jabłek. Można usłyszeć śpiew mew i szum morza. Wrażenia zmysłowe przeplatają się z historią rybaków, czy z legendą o zaczarowanej sieci i czarownicy. Licznie zgromadzone w muzeum przedmioty można nie tylko oglądać, ale i dotykać.

Muzeum Rybołówstwa Morskiego w Niechorzu, Punkt Informacji Turystycznej
Muzeum Rybołówstwa rozpoczęło swoją działalność latem 1994 r. Pomysłodawcą utworzenia takiej placówki był rybak pochodzący z Niechorza - Henryk Gmyrek. Muzeum posiada zarówno zbiory własne, jak i pozyskane od innych podmiotów, m.in. z Muzeum Narodowego w Szczecinie, Urzędu Morskiego w Szczecinie oraz od mieszkańców okolicznych miejscowości.
W placówce organizowane są stałe oraz czasowe wystawy przedstawiające specyfikę zawodu rybaka łodziowego oraz poruszające tematykę związaną z polskim wybrzeżem. W muzeum wydzielone 3 sale wystawowe, w obrębie których wyeksponowano m.in.: żelazne kotwice, więcierze, kute ościenie, różnorodne haczyki, sieci, kosze do transportu ryb czy np. sadz do ich przechowywania nazywany potocznie przez miejscową ludność „kiblem”. W terenie otaczającym muzeum osadzone są eksponaty w postaci drewnianych łodzi rybackich, które placówka otrzymała w darze od lokalnych rybaków.
W ofercie Muzeum Rybołówstwa dostępne są lekcje muzealne i prelekcje historyczne dla grup zorganizowanych, pod warunkiem wcześniejszego uzgodnienia.
"Willa Amerykanina" pełni nie tylko rolę muzeum, ale także lokalnego Domu Kultury i Punktu Informacji Turystycznej. Realizowane są tutaj cyklicznie spotkania o charakterze kulturalnym, które zrzeszają lokalną społeczność. Są to m.in. "Kulturalne Czwartki" czy "Ludzie i ich pasje". To w tym miejscu odbywa się corocznie znany festyn pn. "Święto Śledzia Bałtyckiego", szeroko propagujący nasze "morskie srebro". Turyści mogą tu zasięgnąć informacji o ciekawostkach nadmorskich miejscowości gminy Rewal, zaopatrzyć się w foldery promujące wskazany region oraz wynająć przewodnika po okolicy lub najciekawszych miejscach województwa zachodniopomorskiego.

Oceanarium w Kołobrzegu
W dwupoziomowym Oceanarium w Kołobrzegu można podziwiać szeroką gamę słodkowodnych i słonowodnych tropikalnych gatunków ryb (rekiny, płaszczki, mureny, skrzydlice, nadymki), koralowców, ukwiałów oraz poznać podwodną florę. Prezentowane okazy pochodzą z Morza Czerwonego, Oceanu Spokojnego i Indyjskiego. Pracownicy prowadzą także zajęcia edukacyjne dla zorganizowanych grup. Dzieci do 2 lat - wstęp wolny

Ostoja na Zatoce Pomorskiej
Ostoja na Zatoce Pomorskiej w 2009 roku została uznana przez Komisję Europejską za obszar specjalnej ochrony siedlisk. Obejmuje obszar 243058,55 ha charakteryzujący się dużym zróżnicowaniem dna morskiego. W północnej części Zatoki Pomorskiej znajduje się rozległe wypłycenie zwane Ławicą Odrzańską. Rozciąga się ono w kierunku południowym na długości ok. 16 mil morskich, ma kształt wąskiego języka. Ławica oddalona jest o ok. 12,5 mil morskich na północny-wschód od wejścia do portu Świnoujście. Jej maksymalna głębokość sięga 8 m. Dno składa się z białego piasku, grubego żwiru oraz głazów. Stanowi to idealne siedlisko dla mięczaków i dużych glonów morskich, między innymi ramienicowców.
Ostoja jest kluczowym obszarem ochronnym siedliska piaszczystych ławic podmorskich. To istotny teren dla populacji parposza - ryby z gatunku śledziowatych. Regularnie obserwuje się tutaj morświny. Obszar ten jest także ważną ostoją ptasią. Spotkać tu można co najmniej 4 gatunki ptaków z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej: nura rdzawoszyjego, nura czarnoszyjego, perkoza rogatego i tracza bielaczka. Spośród ptaków migrujących zaobserwować można perkoza dwuczubego, perkoza rdzawoszyjego, lodówkę, markaczkę, uhlę, szlahara, nurnika zwyczajnego, nurnika.

OW Polana Łukęcin

Park dworski
Park dworski w Trzęsaczu został założony w XVIII wieku. Stanowił on otoczenie dla zespołu pałacowego. Powierzchnia parku wynosi 5 ha. Można w nim podziwiać starodrzew złożony m.in. z jaworu zrośniętego z lipą, buku purpurowego, buku zwyczajnego, dębu bezszypułkowego, cyprysików, topoli czarnej oraz grabów. W pobliżu znajduje się staw i kopiec widokowy.
Park jest wpisany do rejestru zabytków. Jest to miejsce zadbane i zachęcające do odpoczynku wśród zieleni.

Park Miniatur Latarni Morskich
Park Miniatur Latarni Morskich powstał, aby promować nadmorskie atrakcje i polskie latarnictwo. Jego zwiedzanie trwa ok. 45 min i wzbogacone jest opowiadaniami wykwalifikowanego przewodnika. Dzięki temu poznać można nie tylko historie polskich latarni, ale również wiele legend związanych z nimi. Na terenie parku można robić zdjęcia, co stanowi niezwykłą pamiątkę. Co ciekawe - jubilaci wchodzą do parku za darmo.

Park Wieloryba "Giganci z oceanów"
Projekt przybliża zarówno młodszym jak i starszym podwodny świat. Znajdują się tu modele ssaków oraz ryb morskich z całego świata. Jest ich ponad sto, a największy ma aż 35 metrów długości. Podczas pobytu w parku dowiedzieć się można wielu ciekawostek o życiu w głębinach mórz i oceanów. Dodatkowo dla dzieci przygotowano tu osadę piracką, która zapewni doskonałą zabawę podczas pobytu w parku.

Pałac
Najstarszy dwór w Trzęsaczu powstał w XVII wieku dla rodziny von Flemmingów. Dotrwał on jedynie do 1768 roku, kiedy to doszczętnie spłonął. Na jego miejscu w I połowie XVIII wieku wybudowano obecnie istniejący pałac. Najstarsza część została zbudowana na rzucie prostokąta. Fasadę przyozdobiły ganek frontowy i dwa boczne ryzality. W połowie XIX wieku do ściany wschodniej dostawiono dwuosiowe skrzydło, a na przełomie XIX i XX wieku miała miejsce kolejna rozbudowa. Obecnie pałac jest dwukondygnacyjną budowlą, którą przykrywa dwuspadowy dach. Główne wejście zostało zaprojektowane w osi kościoła pod wezwaniem Świętego Mikołaja. Pałac został zaadoptowany na hotel i ośrodek jeździecki.

Platforma widokowa Rewal
Platforma widokowa z zejściem na plażę powstała w 2009 roku, podobnie jak ta w Trzęsaczu. Składa się z jednego tarasu o wymiarach 19 m x 15 m. Jest to konstrukcja głównie stalowo - betonowa, mierząca 12 m wysokości.
Obok funkcji punktu widokowego jest głównym i najpopularniejszym zejściem na plażę.
Można z niej podziwiać piękną panoramę morza oraz okolic. Dużą popularnością platforma cieszy się w czasie wschodu i zachodu słońca, kiedy widok na morze jak najpiękniejszy.
Poręcze platformy jak i jej balustrady są sukcesywnie "ozdabiane" kłódkami, które zakochane pary przyczepiają na znak swojej wielkiej miłości. Można uznać ten zwyczaj za rodzącą się nową tradycję w Rewalu.

Platforma widokowa w Dźwirzynie

Platforma widokowa w Kołobrzegu

Platforma widokowa w Łukęcinie

Plaża dla psów

Pomnik - rzeźba Macierzyństwo
Ponad trzymetrowej wysokości rzeźba z piaskowca jest cennym przykładem sztuki nowoczesnej lat 60. XX wieku. Macierzyństwo jest autorstwa Aliny Ślesińskiej, choć bywa to niekiedy podważane i przypisywane jej imienniczce Alinie Szapocznikow. Obie nieżyjące już artystki osiągnęły swego czasu uznanie światowe i rywalizowały ze sobą o miano numeru "jeden" polskiego rzeźbiarstwa. Ta dyskusja o autorstwie wpisuje się w legendę pomnika i bardziej zwraca na niego uwagę.

Port Dźwirzyno
Do portu wpływa się pod mostem, który jest częścią drogi powiatowej Mrzeżyno – Kołobrzeg. Prześwit między lustrem wody a mostem wynosi około 3 metrów. Wpływając do portu warto zgłosić swoje wejście do bosmanatu na kanale 12 UKF. W porcie znajduje się kilka smażalni ryb i restauracyjek, które nadają klimatu temu miejscu. Można tutaj zjeść smaczną rybę wprost z wędzarni czy wypić dobrą kawę nad brzegiem portowego kanału. Na przystani dostępne są: prąd, woda pitna, parking, sklep, bar. Stacja benzynowa znajduje się w odległości do 1 km.
Więcej na stronie >>> https://marinas.pl/marina/port-dzwirzyno/

Port Mrzeżyno
Do Mrzeżyna mogą wpływać jednostki o maksymalnym zanurzeniu do 2 metrów. Kształt falochronów i prądy powodują, że przy falochronie wschodnim, po jego wewnętrznej stronie, osadza się piasek i tworzy się mielizna. Dlatego wchodząc do portu należy bezwzględnie trzymać się falochronu zachodniego. Przed wejściem należy skontaktować się z bosmanatem. Bosman wyznacza też miejsce postoju. Dla jachtów jest to zwykle mały basen w głębi portu, po wschodniej stronie rzeki. Port jest głównie bazą miejscowych rybaków. Można tutaj zjeść dobrą rybkę. Po przebudowie wyremontowane zostały wszystkie nabrzeża. Istnieje możliwość podłączenia do prądu i zatankowania wody. Na kei pojawiły się słupki przedpłatowe. Powstały parkingi, wyremontowano także drogę dojazdową do portu. Zbudowano również budynki magazynowe i sanitarne.
Więcej informacji >>> https://marinas.pl/marina/mrzezyno/

Porta Mare Active & Spa Resort
Porta Mare Active & Resort SPA to wyjątkowy obiekt położony zaledwie 22 kroki od malowniczej plaży i około 200 metrów od sosnowego lasu ze ścieżkami spacerowymi, trasami do biegania czy jazdy na rowerze.
Takie położenie obiektu sprawia, że, nasze pokoje posiadają widok na morze, a inne pokoje widok na sosnowy las.
Porta Mare Active & Resort SPA powstał z myślą o tych którzy szukają spokoju, zdrowego i relaksującego wypoczynku, a także dla osób aktywnych i rodzin z dziećmi. Szeroka oferta atrakcji i udogodnień sprawi, że każdy z naszych Gości znajdzie coś dla siebie.

Punkt Informacji Turystycznej
W Punkcie Informacji Turystycznej można uzyskać informacje dotyczące oferty turystycznej i kulturalnej gminy Rewal i wsi Pobierowo, powiatu gryfickiego oraz okolicznych miejscowości. Można nabyć tutaj mapy, przewodniki oraz książki związane z regionem, a także można uzyskać pomoc w kontakcie z pilotem i przewodnikami turystycznymi.
Informacje udzielane są w języku polskim, niemieckim oraz angielskim.

Punkt widokowy Niechorze

punkt widokowy Pogorzelica - Mrzeżyno

Punkt widokowy w Pobierowie

Pustkowo Domki Wakacyjne u Marka
Nasz ośrodek to idealne miejsce na wypoczynek i spotkania dla osób, które cenią sobie spokój, kameralną atmosferę małej nadmorskiej miejscowości oraz bliskość morza i lasu. Wielu naszych Gości odwiedziło to miejsce jeszcze jako dzieci, przyjeżdżając tu z rodzicami. Dziś wracają do nas jako dorośli, często z własnymi dziećmi, a nawet wnukami, kontynuując rodzinną tradycję wypoczynku w Pustkowie.
Od 2017 roku oferujemy wypoczynek w nowoczesnych, komfortowych i w pełni wyposażonych Domkach Wakacyjnych. Nasz obiekt znajduje się zaledwie 150 metrów od plaży, w otoczeniu zieleni i nadmorskiej natury. Cały teren jest ogrodzony, monitorowany i posiada bezpłatny parking dla naszych Gości.
Komfortowe domki otoczone kwitnącymi różami i pachnącą lawendą – idealne na rodzinny wypoczynek.
Nasze jednopokojowe domki zapewniają wygodę i funkcjonalność. Każdy z nich wyposażony jest w:aneks kuchenny, łazienkę z prysznicem, telewizję kablową, darmowe wi-fi oraz darmowy parking.
Nasz ośrodek to nie tylko noclegi blisko morza, ale także piękne otoczenie pełne zieleni i kwiatów. Przy domkach rośnie mnóstwo kwitnących, pachnących róż oraz lawendy, które wprowadzają wyjątkową atmosferę i sprawiają, że pobyt u nas staje się jeszcze bardziej relaksujący. Spacerując po terenie ośrodka, można poczuć przyjemny zapach kwiatów, który dodaje uroku każdemu letniemu porankowi i wieczorowi.

Reduta Bagienna (Fort Morast)
Reduta została wzniesiona w latach 1770-1774, w czasie rozbudowy twierdzy po doświadczeniach wojny siedmioletniej. Ówczesne oblężenia, a były to lata 1758 - 1761 i zdobycie miasta przez Rosjan dały impuls do ufortyfikowania północnych przedmieść Kołobrzegu. To teraz nam się wydaje, że Kołobrzeg zawsze leżał bezpośrednio nad morzem. Wówczas jeszcze pomiędzy średniowiecznym miastem a portem istniały podmokłe puste przestrzenie, po których w czasie wojny hulały wojska nieprzyjacielskie. Z lotu ptaka widać pięcioramienny obrys Reduty Bagiennej. Jeszcze w 1945 roku Niemcy umocnili się tu i podczas bitwy o miasto przez trzy dni blokowali przesuwanie się wojsk polskich. Obecnie działa w niej tawerna - sezonowy lokal gastronomiczno-rozrywkowy. Od strony miasta widoczna jest ceglana ściana z otworami strzelniczymi, wejściem bocznym oraz bramą główną. Przez ową bramę wchodzi się na obszerny dziedziniec, na którym mieszczą się stoły biesiadne pod parasolami i scena. Wał ziemny od środka jest widownią z rzędami ławek. Na miejscu wędzone i smażone są ryby, działa rożen. Położenie reduty z dala od zabudowań mieszkalnych pozwala na organizowanie letniej rozrywki także po godzinie 22.00, bez narażania się na zarzut zakłócania ciszy nocnej. Po lewej stronie od wejścia znajduje się główny budynek fortu, wykorzystywany jako restauracja. Na terenie redurty są w sumie trzy obiekty murowane. Całość obwałowana jest ziemią na wysokość murów, tworząc zamknięty pięciobok. Kiedyś reduta była otoczona wodą, a do bramy prowadził most zwodzony. Dla wygody odwiedzających zasypano część fosy od strony wyspy, a jedynymi śladami po moście są żelazne bloczki nad wejściem, po których dawniej przesuwały się wciągane lub zwalniane łańcuchy. Osobną ciekawostką jest brama, która po latach nieobecności na swoim miejscu, wróciła tu w roku 2013 po gruntownej konserwacji. Oryginalne są dębowe klepki od zewnątrz oraz metalowe okucia. Wymieniono natomiast zbutwiałe klepki od wewnątrz fortu oraz 200 żelaznych szpilek, gdyż stare były mocno skorodowane. Dwuskrzydłowa brama waży 600 kilogramów.

Reduta Solna
Redutę Solną wybudowano zbyt późno, aby zdążyła odegrać przypisaną jej rolę osłaniania portu od zachodu. Nie było jej jeszcze ani podczas wojny siedmioletniej, ani napoleońskiej, a już w II wojnie światowej nie miała znaczenia militarnego - Niemcy obsadzili ją jedynie volkssturmem, czyli pośpiesznie przeszkoloną młodzieżą i osobami starszymi i nie było problemu z jej zdobyciem przez wojska 6. Dywizji Piechoty. Plusem takiej sytuacji jest to, że reduta przetrwała do naszych czasów w dobrym stanie. Dotyczy to zarówno obu budynków, jak i wału ziemnego oraz fosy. Reduta zawdzięcza swoją nazwę mostowi solnemu, prowadzącemu do warzelni soli, której to przeprawy miała bronić. Została wybudowana w latach 1832 - 1836, kiedy to wyciągnąwszy wnioski z wojny 1807 roku, umacniano te punkty miasta, które okazały swoją słabość w konfrontacji ze współczesną techniką wojskową. Tutaj zdarzyło się tak, że istniejący przyczółek przy moście solnym Francuzi wzięli z marszu.
Wnętrze jest bardzo ciekawe ze względu na zastosowane sklepienie kolebkowe, które pozwoliło uzyskać salę o dużej powierzchni bez stawiania filarów. Budynek ten ma kształt dwóch stykających się kół o różnej wielkości. Dziesięć metrów dalej, w mniejszym ceglanym pomieszczeniu wbudowanym w wał ziemny, prawdopodobnie dawnej prochowni, od 2014 roku mieści się urządzona przez "Wanię" wystawa znalezisk, które łączy temat wojny napoleońskiej. Wokół Reduty Solnej można pływać kajakiem.

Replika krzyża z Giewontu
Bałtycki Krzyż Nadziei to replika krzyża z Giewontu. Został on ustawiony w 2007 roku. Nawiązuje do słów wypowiedzianych przez papieża Jana Pawła II podczas mszy św. w Szczecinie w 1987 roku: „jak wiatr wieje od Bałtyku po gór szczyty – do krzyża na Giewoncie.”
Konstrukcja ma 19 metrów wysokości i waży 4,5 tony, a więc jest o półtora metra wyższa i blisko o 2 tony cięższa od tatrzańskiego pierwowzoru. Warto zobaczyć krzyż w zimie, wówczas pod krzyżem urządza się oświetloną szopkę bożonarodzeniową. Krzyż stał się wizytówką Pustkowa oraz miejscem pielgrzymek wiernych z całej Polski.

Rezerwat przyrody - Klif w Dziwnówku
17 stycznia 2017 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Szczecinie uznał dwa nowe rezerwaty przyrody: Klif w Dziwnówku i Klif w Łukęcinie. Rezerwaty obejmują odcinki klifu nadmorskiego o długości kilkuset metrów każdy. Mimo niewielkiej powierzchni (odpowiednio 4,17 ha i 1,19 ha), są ważnym elementem krajowego systemu ochrony przyrody, bo są to pierwsze w Zachodniopomorskiem rezerwaty ekosystemów brzegu morskiego. Cztery inne, ale bardzo krótkie, odcinki klifów w tym województwie są także chronione jako stanowiska dokumentacyjne, utworzone w 2010 r. uchwałą gminy Rewal. 694262,59 226126,09 / 14.817402734682, 54.038177773991

Rowery rzeźba Grzybowo

Różana Aleja Zakochanych
Różana Aleja Zakochanych to skrócona nazwa odnosząca się do dwóch, połączonych ze sobą deptaków usytuowanych na nadmorskim klifie: Alei Różanej oraz Alei Zakochanych.
W pierwszej z nich wyjątkową rolę odgrywa szczególnie jeden typ roślinności - róże. Rośnie tam blisko 150 gatunków tej rośliny, a także sporo egzotycznych krzewów. Umieszczono tam również dwie tematyczne tablice - z wyznaniami miłosnymi zapisanymi w kilkudziesięciu językach oraz zawierającą opisy symboliki różnych kwiatów.
Aleja Zakochanych słynie zaś z charakterystycznych rzeźb plenerowych. Pierwsza z nich została odsłonięta w 2010 r. To "Romeo i Julia" autorstwa Grzegorza Sztuki. Prezentuje parę zakochanych, młodych ludzi symbolizujących główne postacie dramatu Williama Szekspira. Poza wspomnianą rzeźbą pary z Werony w obrębie alei jest umieszczony jeszcze inny ciekawy obiekt – rzeźba przedstawiająca Małego Księcia i Różę. Następną rzeźbą, która zagości w alei jest Tadeusz i Zosia - mickiewiczowska para, która została wybrana na drodze losowania wśród turystów i mieszkańców Rewala.
Alejki mają inspirować do wiecznej i prawdziwej miłości między dwojgiem ludzi. Tradycją miejscowości ma stać się coroczne odsłanianie kolejnych rzeźb zakochanych w szczególnym dniu 14 lutego.

Rozbudowa ul. Grunwaldzkiej w Pobierowie na odcinku od ul. Ciechanowskiej do ul. Kawalerskiej
3 października rozstrzygnięto postępowanie dotyczące inwestycji pn.: „Rozbudowa drogi gminnej ul. Grunwaldzkiej w m. Pobierowo wraz z infrastrukturą techniczną na odcinku od ul. Ciechanowskiej do ul. Kawalerskiej”.
Wykonawcą zadania będzie firmie ZUBWIT RESKO Sp. z o.o. sp. k.,
W ramach przebudowy zrobimy:
nową nawierzchnię na ciągach pieszo-jezdnych
nowe parkingi i nową zieleń
nową linię oświetlenia ulicznego
wybudujemy kolektor kanalizacji deszczowej wzdłuż ul. Grunwaldzkiej oraz ulic Kawalerskiej, Kilińskiego i Niecałej
przebudujemy kolektor kanalizacji sanitarnej
przebudujemy elektroenergetyczną linię napowietrzną 0,4 kV
Rozpoczęcie prac planowane jest tuż po 11 listopada
Planowany czas realizacji to 20 miesięcy od przekazania placu budowy, z przerwą na okres wakacyjny 2026 r.

Ruiny kościoła
Powstanie kościoła pod wezwaniem Świętego Mikołaja jest datowane na przełom XIV i XV wieku. Gotycka świątynia została wzniesiona pierwotnie pośrodku wsi, w odległości około dwóch kilometrów od morza. Był to jeden z najokazalszych kościołów na Pomorzu Zachodnim. Został zbudowany z ręcznie formowanej cegły, na podstawie z kamieni polnych. Była to bezwieżowa budowla salowa, zaprojektowana na planie prostokąta. Pierwotnie katolicka, od 1534 roku została przejęta przez ewangelików.
Na skutek procesów abrazyjnych (jedna z form erozji polegająca na ścieraniu podłoża skalnego przez luźny materiał skalny przemieszczany przez prądy morskie, falowanie wód, przypływy i odpływy morskie) w 1750 roku brzeg klifu przybliżył do kościoła na odległość 58 metrów. Wtedy podjęto pierwsze, nieudane, próby ochrony świątyni. W drugiej połowie XVIII wieku klif zbliżył się na tyle, że kruszejący grunt odsłaniał pochówki na przykościelnym cmentarzu. W 1868 roku odległość klifu od murów świątyni wynosiła już tylko 1 metr. Mimo tego nie zaprzestano odprawiania nabożeństw jeszcze przez sześć lat – ostatnia msza odbyła się 2 marca 1874 roku. Świątynia została definitywnie zamknięta 2 sierpnia 1874 roku. Jej wyposażenie zostało przekazane do katedry w Kamieniu Pomorskim, kościoła w Rewalu i muzeów w Szczecinie i Berlinie. W 1900 roku runął pierwszy element kościoła, był to fragment przypory. Od tego czasu do 1 lutego 1994 roku morze stopniowo zabierało poszczególne części świątyni. Przeprowadzone w 2001 roku prace zabezpieczające pozwalają założyć, że katastrofa z 1994 roku była ostatnią w dziejach kościoła. Obecnie można podziwiać fragment południowej ściany o długości 12 metrów i wysokości 6 metrów. Jest on doskonale widoczny z wychodzącego w kierunku morza tarasu widokowego.

Rzeźba "Romeo i Julia"
Pomnik Romea i Julii to rzeźba plenerowa autorstwa Grzegorza Sztuki. Prezentuje parę zakochanych, młodych ludzi mających symbolizować główne postacie dramatu Wiliama Szekspira, a co za tym idzie – inspirować do wiecznej i prawdziwej miłości między dwojgiem ludzi. Poszczególne elementy rzeźby odwzorowują naturalne rozmiary ludzi i przedmiotów. Obiekt waży ok. 500 kg. Został odsłonięty w październiku 2010 r.
Warto wybrać się do Rewala i przespacerować się całym odcinkiem Różanej Alei Zakochanych. Rośnie tam blisko 150 gatunków róż oraz sporo egzotycznych krzewów. Umieszczono tam również dwie tematyczne tablice: z popularnymi wyznaniami miłosnymi zapisanymi w kilkudziesięciu językach oraz zawierającą opisy symboliki różnych kwiatów.
Poza wspomnianą rzeźbą Romea i Julii w obrębie alei jest umieszczony jeszcze inny ciekawy obiekt – rzeźba przedstawiająca Małego Księcia i Różę. Następną rzeźbą, która zagości w alei jest Tadeusz i Zosia - mickiewiczowska para, która została wybrana na drodze losowania wśród turystów i mieszkańców Rewala.

Rzeźba "Szkielety Wielorybów"
"Szkielety wielorybów" stanowią formę rzeźby plenerowej. Prezentuje ona dwa okazałe szkielety tych ssaków umieszczone w bliskiej odległości od siebie. Rzeźba została wykonana ze stali. Zaprojektował ją kołobrzeski artysta Wiktor Szostało. Rewalskie "wieloryby" są niewątpliwą ozdobą centrum miejscowości, wyróżniającą go wśród innych ośrodków nadmorskich.

Rzeźba Małego Księcia
Pomnik Małego Ksiącia z opowiadania Antoine de Saint-Exupéry znajduje się w Różanej Alei Zakochanych. Rośnie tam blisko 150 gatunków róż oraz sporo egzotycznych krzewów. Umieszczono tam również dwie tematyczne tablice: z popularnymi wyznaniami miłosnymi zapisanymi w kilkudziesięciu językach oraz zawierającą opisy symboliki różnych kwiatów.
Poza wspomnianą rzeźbą w obrębie alei jest umieszczony jeszcze inny ciekawy obiekt – pomnik przedstawiająy Romea i Julię. Następną rzeźbą, która zagości w alei jest Tadeusz i Zosia - mickiewiczowska para, która została wybrana na drodze losowania wśród turystów i mieszkańców Rewala.

Samoobsługowa stacja naprawy rowerów

Sklep spożywczo-przemysłowy "Na Rogu"
Sklep udostępnia narzędzia do naprawy rowerów, które udostępniamy nieodpłatnie. Sklep posiada w sprzedaży zestawy naprawcze do dętek. Wypożyczamy również detektory metalu.

Stacja Kołobrzeg
Dworzec PKP Kołobrzeg - odjazdy, przyjazdy, informacje

Stacja Kołobrzeg Stadion
Dworzec PKP Kołobrzeg Stadion - odjazdy, przyjazdy, informacje

Stara łódź rybacka na zieleńcu

Syrenka Zielenica Trzęsacz
Według jednej z legend syrenka to Zielenica - piękna córka Bałtyku, złowiona i pojmana przez miejscowego rybaka. Kiedy zmarła z tęsknoty za morską głębią, Bałtyk w zemście pochłonął tamtejszy kościół, zostawiając po nim ruiny... Dziś pozostałości gotyckiej budowli, ruiny w Trzęsaczu można oglądać m.in. z wybudowanej obok platformy, z której rozciąga się także niesamowity widok na morze.

Szkolne Schronisko Młodzieżowe
Szkolne Schronisko Młodzieżowe w Starym Borku znajduje się w Gminie Kołobrzeg, gdzie rowerzyści znajdą tutaj cztery wyjątkowe trasy rowerowe o różnym stopniu trudności, nawierzchni. Łączna długość tras to 144 km wytyczonych szlaków rowerowych. Wzdłuż schroniska biegnie "Szlak Ku Słońcu" - jest to szlak przyrodniczo - historyczny liczący 33 km, pełen malowniczych krajobrazów idealny na rodzinne wyprawy rowerowe. Pozostałe trasy to: "Szlak Bocianich Gniazd", "Międzynarodowy Szlak Nadmorski R10" i "Szlak Wokół Jeziora Resko Przymorskie". Więcej informacji na temat powyższych szlaków znajduje się na stronie Gminy Kołobrzeg. Schronisko otoczone jest dużą ilością zieleni, można tu odpocząć w ciszy i w spokoju wśród Natury 2000. Schronisko oferuje: pokoje z umywalkami (wc i prysznice na korytarzu), pokoje z łazienkami, kuchnię i jadalnię dla turystów indywidualnych, kuchnię i stołówkę zbiorowego żywienia, boiska, plac zabaw, świetlicę, WiFi, bezpłatny parking, stojak na rowery, wypożyczalnię rowerów, garaż na rowery, miejsce do wysuszenia ubrań, pralnię, miejsce na grill, ognisko. Obiekt znajduje się 2,8 km od plaży w Grzybowie. Jest to jedna z najpiękniejszych plaż polskiego wybrzeża. Szeroka, czysta, piaszczysta plaża oraz czyste i ciepłe wody Bałtyku zachęcają do kąpieli słonecznych oraz morskich. Przy plaży na wydmach rosną lasy sosnowe tworzące unikalny mikroklimat dobroczynnie wpływający na nasze drogi oddechowe.

Trzebiatowsko-Kołobrzeski Pas Nadmorski
Obszar Natura 2000 Trzebiatowsko-Kołobrzeski Pas Nadmorski to specjalny obszar ochrony siedlisk o powierzchni 17 468,8 ha. Obejmuje bardzo dobrze zachowany pod względem rzeźby terenu fragment wybrzeża Bałtyku. Wyróżnić można tu brzegi klifowe, zarówno aktywne - erodujące, jak i już ustabilizowane z zaroślami. Znajdują się tam także wydmy szare, porośnięte lasem i mokradła. Charakterystyczne dla tego miejsca są dwa jeziora lagunowe Resko Przymorskie i Liwia Łuża, powstałe przez zamknięcie wąskich mierzei, również płytkie ujścia rzek, między innymi Liwskiego Ujścia i Czerwonki. Południową część obszaru Natura 2000 stanowi rozległy pas obniżenia Pradoliny Bałtyckiej, wypełnionej głównie pokładami torfów niskich. Teren ten jest poprzecinany siecią kanałów i cieków (m. in. Rega, Stara Rega, Parsęta, Czerwonka). Obszar słonorośli na zapleczu pasa wydmowego na północ od Włodarki należy do najbardziej rozległych ekosystemów tego typu w Polsce.
Trzebiatowsko-Kołobrzeski Pas Nadmorski jest siedliskiem wielu gatunków zwierząt. Między innymi spotkać tu można rzadkie i chronione gatunki, takie jak wydra, foka szara, kumak nizinny oraz gąsiorek, wodniczka, sowa błotna, batalion, kropiatka, bielik, orlik krzykliwy, czy bąk. W wodach żyją zaś minogi rzeczne, minogi strumieniowe, łososie atlantyckie i ciosy. Nad Jeziorem Liwia Łuża odnaleziono niewielkie stanowisko selerów błotnych - gatunku roślin z Załącznika II Dyrektywy Siedliskowej.
Ostoję można zwiedzać na wiele sposobów. Warto przejść się plażą nad Bałtykiem, by móc podziwiać klify i wydmy. Kilka tras rowerowych pozwala na odwiedzenie ciekawych miejsc, między innymi Szlak Nadmorski, Szlak Bocianich Gniazd, Trasa Ku Słońcu, czy wokół Jeziora Resko. Amatorzy wędkarstwa mogą korzystać z wielu łowisk przy rzekach i jeziorach, a także z surfcastingu, czyli wędkowania z plaży. Dla kajakarzy dostępne są zaś dwie rzeki: Rega i Parsęta. Oba szlaki prowadzą malowniczymi dolinami z unikalną przyrodą. W okolicy nie brakuje wypożyczalni sprzętu i miejsc przystankowych.

Wanta
Wanta Kołobrzeg oferuje Państwu noclegi w apartamencie z antresolą w bardzo spokojnej, wschodniej dzielnicy Kołobrzegu. Apartamenty posiadają taras z widokiem na rozległe łąki.
Na terenie obiektu znajduje się prywatny parking.
Apartamenty wyposażone są w bezpłatne Wi-Fi, telewizor z płaskim ekranem, prywatną łazienkę z prysznicem i suszarką do włosów oraz aneks kuchenny. W aneksie znajduje się lodówka, płyta kuchenna, toster oraz wszystkie akcesoria niezbędne do przygotowania posiłku.
Ponadto do dyspozycji gości udostępniony jest kamienny grill ogrodowy.

Woda pitna

Wydmy między Dźwirzynem a Grzybowem
Zarządzeniem z 21 czerwca 2017 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Szczecinie uznał za rezerwat przyrody „Wydmy między Dźwirzynem a Grzybowem” fragment wydm nadmorskich o powierzchni 14,20 ha, w gminie Kołobrzeg. Celem ochrony jest zachowanie typowych zbiorowisk roślinnych wydmy białej (zespół piaskownicy zwyczajnej i wydmuchrzycy piaskowej Elymo-Ammophilietum arenarie),  oraz wydmy szarej (zespół psammofilnej murawy z kocankami i jasieńcem Helichryso-Jasionetum litoralis).
Wg informacji RDOŚ, ten odcinek naturalnie kształtujących się wydm stanowi reprezentację typowych, choć już rzadkich dla Pomorza Zachodniego, układów roślinności tworzących się wydm białych przechodzących w wydmy szare i zawydmowy charakter zadrzewienia sosnowego, w niektórych miejscach o charakterze nadmorskiego boru bażynowego. Wydmy szare w miejscach stykających się z wydmą białą pokryte są poduchami bażyny czarnej Empetrum nigrum, która w miejscach dużego nasłonecznienia i skrajnych warunków przybiera charakterystyczną formę morfologiczną charakterystyczną dla atlantyckich wrzosowisk bażynowych. Warte wspomnienia jest liczne występowanie na tym wydmowym odcinku 3 gatunków gruszyczek Pyrola sp., tajęży jednostronnej Goodyera repens, widłaka goździstego Lycopodium clavatum, korzeniówek Monotropa hypopitys, chrobotków Cladonia sp. i innych gatunków typowych dla dobrze zachowanych siedlisk wydmowych.
To trzeci rezerwat przyrody chroniący brzeg morski uznany w tym roku przez RDOŚ w Szczecinie. Województwo zachodniopomorskie jest w skali kraju bezsprzecznym liderem w tworzeniu nowych rezerwatów.
Informacja RDOŚ: http://szczecin.rdos.gov.pl/wydmy-biale-i-wydmy-szare
Zarządzenie: http://e-dziennik.szczecin.uw.gov.pl/WDU_Z/2017/2734/akt.pdf

Zagroda w Niechorzu
Zagroda pochodzi z przełomu XVIII i XIX wieku. Jest to przykład gospodarstwa agrarnego, typowy dla tego regionu. Początkowo był to budynek o konstrukcji słupowo-glinianej, później glinę zastąpiono cegłą. Zagroda przy ul. Ludnej nazywana inaczej Domem Państwa Kosińskich to budynek typowo rolniczy. W jego skład wchodzą: obora, spichlerz, stajnia i chlew. Kompleks zabudowań, połączony wspólnym czterospadowym dachem, tworzy zamknięty czworobok, do którego można wejść przez drewniane wrota z małą furtką. W sezonie w zagrodzie odbywają się czasowe wystawy rzeźby Słowian.