Agroturystyka "Kaprys 2"

Amfiteatr im. Ignacego Jana Paderewskiego w Koszalinie
Amfiteatr im. Ignacego Jana Paderewskiego w Koszalinie należy do największych tego typu obiektów w Polsce. Zbudowany został z wielkim rozmachem w latach 1973-75. Bezpośrednim impulsem do idei budowy amfiteatru był wielki sukces Festiwalu Chórów Polonijnych, który odbywa się w Koszalinie od 1970 r. Widownia wraz ze sceną i budynkami zaplecza została zaprojektowana przez koszalińskich architektów: Mariana Czernera i Andrzeja Katzera. Śmiałym i pięknym zwieńczeniem całości jest zbudowany przez prof. Jana Filipkowskiego z okazji Centralnych Dożynek Państwowych ogromny, wygięty łukowato dach.
Amfiteatr jest obiektem rozrywkowo-kulturalnym, który jest wykorzystywany w okresie letnim. Widownia znajduje się pod dachem i mieści 4500 widzów. W miesiącach wakacyjnych w amfiteatrze organizowanych jest wiele koncertów muzycznych. Począwszy od 1994 r., corocznie w lipcu dużym wydarzeniem jest Letni Festiwal Kabaretu, na którym rolę gospodarza pełni koszaliński kabaret Koń Polski a wśród gości bywają aktualni ulubieńcy publiczności. Na deskach amfiteatru w sezonie letnim swoje przedstawienia i koncerty organizuje także orkiestra Filharmonii Koszalińskiej. Po zmroku w ramach Kina Letniego organizowane są projekcje filmów, na które najczęściej wstęp jest bezpłatny.
Ponadto amfiteatr od chwili wybudowania jest miejscem, gdzie odbywają się koncerty Światowego Festiwalu Chórów Polonijnych.

Arche Fabryka Samolotów
Hotel Arche Fabryka Samolotów Mielno to niezwykłe miejsce, położone w malowniczym otoczeniu – między Morzem Bałtyckim a jeziorem Jamno. To idealna lokalizacja dla osób szukających wypoczynku w pobliżu natury oraz dla pasjonatów aktywnego spędzania czasu – tuż przy hotelu przebiega znana trasa rowerowa Velo Baltica, będąca częścią międzynarodowej sieci szlaków rowerowych.
Obiekt oferuje różnorodne formy zakwaterowania:
komfortowe pokoje 2-, 3- , 4-, i 6-osobowe w głównej części budynku,
industrialne 2 osobowe wnętrza w zabytkowej części hotelu – Hangar 3500,
unikalne noclegi Ecoboxach, czyli przekształconych kontenerach morskich.
Na terenie hotelu znajduje się, bezpłatny parking dla rowerzystów, objęty całodobowym monitoringiem, co zapewnia bezpieczeństwo zarówno gościom, jak i ich sprzętowi.
Dla miłośników aktywności fizycznej przygotowaliśmy szeroką przestrzeń rekreacyjną. W Warsztacie 1944 mieści się pizzeria oraz kręgielnia. Dodatkowo goście mogą bezpłatnie wypożyczyć sprzęt sportowy, m.in. piłki czy kijki do nordic walking.
Na terenie obiektu funkcjonuje również restauracja Hala Odlotów, serwująca smaczne dania.
Dla podróżujących rowerem hotel oferuje mapy tras rowerowych Pomorza Zachodniego, ułatwiające planowanie ciekawych wycieczek w okolicy.
Zapraszamy do Arche Fabryka Samolotów Mielno – miejsca, gdzie historia spotyka nowoczesność, a wypoczynek nabiera nowego wymiaru.

Archiwum Państwowe
Archiwum Państwowe w Koszalinie jest urzędem administracji rządowej. Jego   zadaniem   jest gromadzenie, opracowywanie, przechowywanie i udostępnianie najważniejszych dokumentów powstałych w urzędach administracji publicznej i niektórych innych instytucjach działających na terenie Pomorza Środkowego.
Archiwum jest także placówką naukową, która zajmuje się badaniem zgromadzonych dokumentów oraz prowadzeniem działalności informacyjnej, popularyzatorskiej i wydawniczej.

BALTIVIA Sea Resort ****
Hotel BALTIVIA Sea Resort **** to morze na wyciągnięcie ręki. Jest położony w centrum Mielna, tętniącej życiem turystycznej miejscowości w województwie zachodniopomorskim. Nasze pokoje oraz apartamenty mają piękny widok na Bałtyk. Na miejscu znajduje się Restauracja z widokiem na morze oraz Sea View Bar, czyli kawiarnia z panoramą Mielna. W ofercie FitoSPA mamy szeroki wachlarz zabiegów i masaży. Dla rowerzystów oferujemy parking w naszym garażu podziemnym, tam również znajduje się wypożyczalnia rowerów. Posiadamy jednoślady dla dorosłych i dzieci, a także foteliki dla najmłodszych. Kącik informacji rowerowej jest wypełniony mapkami Mielna i okolicznych miejscowości oraz ulotkami z trasami takimi jak Velo Baltica. Na czwartym piętrze obiektu znajduje się Taras Widokowy oraz Kącik Turystyczny z folderami wszystkich atrakcji turystycznych w regionie. Zachęcamy do kontaktu z Recepcją, która chętnie udzieli wszelkich informacji o naszej ofercie, a także o trasach rowerowych i atrakcjach w okolicy. Serdecznie zapraszamy!

Bar Podjadek

Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego w Koszalinie
Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego ma swoją siedzibę w okazałym budynku dawnego, ewangelickiego domu modlitwy, zbudowanego w stylu neobarokowym w 1906 r.
Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego w Koszalinie powstał w 1953 r. i jest jedynym zawodowym teatrem w mieście. Stanowi najważniejszy ośrodek kulturalny tego typu na Pomorzu Środkowym. Zadaniem teatru jest przygotowanie, wystawianie utworów dramatycznych narodowych oraz światowych twórców oraz jednocześnie upowszechnianie i ochrona tego rodzaju dóbr kultury.
Na deskach teatru obecnie występuje 30 aktorów. Spektakle realizowane są na trzech scenach: dużej, małej oraz scenie na zapleczu. Duża scena mieści 356 miejsc, z czego 92 znajdują się na balkonie. W ostatnich latach teatr przygotowuje i wystawia średnio 6 premier w sezonie. Na deskach teatru odbywa się ponad 300 spektakli rocznie dla ponad 60 tys. widzów w samym Koszalinie oraz ponad 30 tys. widzów poza macierzystym teatrem.
Teatr bierze udział corocznie w ogólnopolskich festiwalach i przeglądach. W czerwcu każdego roku, począwszy od 2010 r., Bałtycki Teatr Dramatyczny organizuje Koszalińskie Konfrontacje Młodych ‘m-teatr’, na których prezentowane są spektakle teatralne reżyserów młodego pokolenia, nowatorskie, odważne, często wychodzące poza konwenanse społeczne.
Koszaliński teatr zajmuje się także edukacją dzieci i młodzieży. Poza wystawianiem spektakli skierowanych do tej grupy, brał udział w projekcie "Lato w teatrze", w swego rodzaju półkoloniach teatralnych dla uczniów spędzających lato w mieście.
Budynek teatru przystosowany jest dla osób niepełnosprawnych.

Brama Wysoka (Połczyńska)
Brama została wybudowana wraz z murami obronnymi w XIV w. Obiekt zbudowany jest z cegły na kamiennych fundamentach, na planie prostokąta, z przejazdem ostrołukowym. Brama ma dwie kondygnacje i pokryta jest czterospadowym dachem kalenicowym. Brama jest jedną z dwóch wybudowanych ówcześnie bram. Drugą była Brama Młyńska, dziś już nieistniejąca. Ciekawostką jest to, że każda z elewacji bramy otrzymała inne rozwiązania architektoniczne. Brama ma 10,3 m wysokości. Jej obecny wygląd jest wynikiem wielu przebudów. Do końca XIX w. Brama służyła jako areszt miejski i mieszkanie dozorcy. Od 1924 r. była użytkowana przez Muzeum Regionalne. Ciekawe jest to, że w sklepieniu łukowym przejazdu Bramy patrząc od strony miasta można zobaczyć wmurowane metalowe strzemię. Według legendy jest to strzemię dowódcy oddziału świdwińskiego zdobyte przez mieszkańców Białogardu w „bitwie o krowę”, która odbyła się w 1469 r. między białogardzianami a mieszkańcami pobliskiego Świdwina. Obecnie w murach Bramy znajduje się Galeria Sztuki. Odbywają się tam liczne wystawy artystów lokalnych i nie tylko oraz zajęcia i warsztaty malarstwa i rysunku dla dzieci i młodzieży. Galeria ma dwa piętra. Na parterze urządzono część biurową, natomiast na pierwszym i drugim piętrze znajduje się część wystawowa. Niestety obiekt nie jest przystosowany dla osób niepełnosprawnych.

Budynek poczty
Jest to najpiękniejsza budowla neogotycka w Koszalinie. Często w różnych źródłach jej zabytkowa architektura określana jest jako eklektyczna i jest w tym sporo racji, gdyż w elewacji zawiera nie tylko neogotyckie elementy. Jednak użyta jako budulec czerwona cegła, specjalnie profilowana do licznych detali, a także trzy schodkowe szczyty w zwieńczeniu elewacji frontowej i maswerki w łukowatych nadprożach okiennych
trzeciej kondygnacji zdecydowanie przemawiają za stylem neogotyckim. Została zbudowana w latach
1884–1908 z inicjatywy Bergmanna, ówczesnego dyrektora Głównej Dyrekcji Poczty w Koszalinie. Rozplanowanie całego pl. Wolności wraz z otoczeniem nastąpiło już w 1836 roku, natomiast siedziba urzędu pocztowego i zajazd dla dyliżansów w tym miejscu powstał w 1858 roku. Przewóz przesyłek dyliżansami w miarę oddawania kolejnych połączeń skutecznie wyparła kolej żelazna. Pierwszy pociąg wjechał do
Koszalina ze Stargardu Szczecińskiego już dnia 1 czerwca 1859 r. Ostatnią linię dyliżansów konnych zlikwidowano w 1911 roku.

Camping Brawo
Camping Brawo jest obiektem całorocznym, położonym w otoczeniu zieleni w centrum Mielna. Jest ogrodzony i monitorowany 24 g/dobę. Istnieje możliwość rozbicia namiotu, wynajęcia pokoju lub domku jedno lub dwuosobowego. W lipcu i sierpniu lepiej zrobić rezerwację. Goście mają dostęp do sanitariatów z  zawsze gorącą wodą. Do dyspozycji jest kuchnia ( płyta elektryczna, mikrofala, czajnik) oraz pralka (za opłatą). Istnieje możliwość przechowania rowerów i wysuszenia odzieży. W lipcu i sierpniu można także wykupić śniadanie. W odległości ok. 200 m znajduje się kilka dużych sklepów (Polo Market, Dino, Biedronka)

Centrum Informacji Kulturalnej i Turystycznej w Koszalinie
Centrum Informacji Kulturalnej i Turystycznej w Koszalinie mieści się przy ul. Dworcowej 11-15, w pobliżu dworca kolejowego oraz dworca autobusowego. Można tutaj uzyskać informacje na temat regionalnych atrakcji turystycznych, takich jak: zabytki, punkty widokowe, rezerwaty przyrody, wioski tematyczne itp.
Dla turystów preferujących aktywny wypoczynek zgromadzona jest baza wiedzy o szlakach pieszych, rowerowych, o możliwości uprawiania turystyki wodnej. W centrum można również skorzystać z bezprzewodowego internetu oraz w razie konieczności naładować telefon.
Centrum służy także pomocą w zakresie informacji na temat miejsc noclegowych  i gastronomii.
Dla rowerzystów przygotowane są bezpłatne materiały drukowane – broszury, mapy, informatory. W punkcie można skorzystać z narzędzi do naprawy roweru. Na miejscu dostępny jest również wykaz serwisów oraz sklepów rowerowych. Przed budynkiem znajdują się stojaki rowerowe.
Obiekt jest przystosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych.

Centrum Kultury 105 - Domek Kata w Koszalinie
Domek Kata przy ul. Grodzkiej 3 to gotycka kamienica, wzniesiona w XV wieku na planie trapezu, co zostało podyktowane łukowatym przebiegiem linii murów miejskich w tym miejscu, prawdopodobnie z wykorzystaniem fragmentu dawniejszej baszty. Odsłonięta spod tynku, zachowana elewacja frontowa urzeka gotycką architekturą – ostrołukowym wejściem i blendami parteru, narożną przyporą oraz przyściennymi lizenami sięgającymi połowy pierwszego piętra. Obecnie jest siedzibą stowarzyszenia pn. Teatr Propozycji „Dialog”, preferującego współczesne sztuki teatralne jednego aktora. To także miejsce recytatorskich popisów oraz innych imprez kulturalnych. Dawniej w tej kamienicy zamieszkiwał kat, zatrudniony na etacie od 1464 r., kiedy to rada miejska wykupiła od biskupa prawo sądów i wydawania wyroków. Za drobne przewinienia groziła wówczas chłosta, pręgierz lub zakucie w dyby. Ciężkie przestępstwa karane były zadawaną na różne sposoby śmiercią. Rodzicobójców pakowano do worka i topiono, czarownice palono na stosie, winnych innych zbrodni wieszano i ścinano. Egzekucje odbywały się w zależności od urodzenia skazańca w dwóch miejscach – na Wzgórzu Wisielców przy ul. Dąbrowskiego (za skansenem), gdzie stały szubienice, lub doraźnie na rynku staromiejskim, wyłącznie dla szlachetnie urodzonych. Zawód kata pozostawał w rodzinie i przechodził z ojca na syna. Ostatni wyrok kat wykonał w 1893 roku, ale jego rodzina zamieszkiwała w tej kamienicy jeszcze w okresie międzywojennym. W średniowieczu wykonywanie wyroków było zarazem widowiskiem dla gawiedzi, a kat otrzymywał za swe czynności godziwe wynagrodzenie. W swoistym cenniku usług katowskich najwięcej można było zarobić na ścięciu bądź spaleniu skazańca, bo aż 10 florenów. Połowa tej kwoty była
przewidziana za tortury, w tym łamanie kołem oraz pochowanie samobójcy (przesąd nie pozwalał innym dotykać zwłok). Zwykłe postawienie pod pręgierzem, kara chłosty czy zakucie w dyby kosztowało kasę miejską tylko 9 szylingów. Swoistą karę ponosiły białogłowy winne oszczerstwu. Musiały stać pod kościołem przez całe nabożeństwo z ciężkim worem kamieni, podobno było to to w miarę skuteczne lekarstwo na plotki.

Cerkiew pw. Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy w Koszalinie
Cerkiew prawosławna (dawniej kaplica zamkowa) wpisana została do rejestru zabytków w listopadzie 1956 r. pod nr A-768.
Kościół zamkowy, gotycki z przełomu XIII i XIV w. - obecnie Cerkiew Prawosławna. Świątynia powstała ok. 1300 r. jako kościół klasztorny cysterek przybyłych do Koszalina w 1278 r. Najstarsza wzmianka o kościele pochodzi z 1491 r.
To ceglany, jednoprzestrzenny kościół wzniesiony na planie prostokąta. Od strony zachodniej znajduje się dobudowana później kruchta. Nie zachowało się istniejące dawniej prezbiterium. Całość przykrywa dwuspadowy dach z ośmioboczną wieżą i sygnaturką. Nawę oświetlają ostrołukowe okna. Najciekawsza, wschodnia elewacja budynku zachowała gotycki łuk tęczowy oraz dekoracyjny parapet ceglany lektorium. Od czasu reformacji, kiedy klasztor opuściły mniszki, kościół popadł w ruinę. Odbudowany w latach 1602-1609 przez księcia  Franciszka, pełnił funkcję kościoła zamkowego. W czasie pożaru miasta w 1718 r. spłonął. Gruntowny remont  przeprowadzono w latach 1818-1819. W 1863 r. kościół otrzymał organy. Po drugiej wojnie światowej kościół klasztorny przeznaczono na cerkiew.
Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny to jeden z samodzielnych, kanonicznych Kościołów prawosławnych. Ma on pod swoją jurysdykcją wszystkie parafie prawosławne na terenie RP. Obecny dyptyk kościelny gromadzi 15 kościołów niezależnych od jakiejkolwiek władzy zagranicznej i trzy kościoły częściowo zależne.

Dawny budynek przemysłowy
Dawny budynek przemysłowy jest przykładem rzadko występującym na tym terenie budowli przemysłowej o konstrukcji ryglowej. Budynek został zbudowany pod koniec XVIII w. W połowie XIX w. ściana szczytowa została przebudowana. Zabytek jest odnowiony i wyremontowany, reprezentuje się okazale na tle innych zabudowań w okolicy. Niestety nie ma na jego wykorzystanie pomysłu, obecnie znajduje się tu "market chiński". Budynek jest dostępny dla osób niepełnosprawnych.

Dziewczyna z mangustą
Dziewczyna z mangustą to rzeźba autorstwa Melchiora Zapolnika z 1977 roku.
Wielokrotnie przemalowywana, dewastowana i niszczejąca została w roku 2024 poddana gruntownej konserwacji i restauracji.
Konserwacja została przeprowadzona przez Stowarzyszenie Architektów Polskich Oddział Koszalin dzięki dofinansowaniu ze środków programu własnego Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku pn. Rzeźba w przestrzeni publicznej dla Niepodległej - 2024 pochodzących z budżetu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Więcej informacji o historii i konserwacji rzeźby na stronie Stowarzyszenia Architektów Polskich Oddział Koszalin

Filharmonia Koszalińska im. Stanisława Moniuszki
Filharmonia Koszalińska im. Stanisława Moniuszki w Koszalinie od 2013 r. posiada nowowybudowaną siedzibę. Jest to okazały, nowoczesny gmach, którego fasady wykonano ze stali i szkła. Dwie niemal całkowicie przeszklone ściany sprawiają wrażenie jakby były w nie wtopione ogromne bursztyny. Zarówno wykonawcy jak i melomani podkreślają wyjątkowe walory akustyczne nowej sali koncertowej.
Filharmonia Koszalińska im. Stanisława Moniuszki jest jedną z dwóch instytucji kulturalnych tego typu w województwie. Powstała w 1956 r. a jej zadaniem jest promocja, prezentacja i jednocześnie ochrona polskiej i zagranicznej muzyki poważnej, zarówno symfonicznej i kameralnej.
Połowę występów organizowanych przez filharmonię stanowią koncerty symfoniczne. Rocznie realizowanych jest ok. 120 koncertów dla ok. 60 tys. słuchaczy. Regularnie odbywają się także koncerty wyjazdowe w regionie. Orkiestra filharmonii koncertuje także w salach europejskich, w przeszłości najczęściej w Niemczech, w tym w berlińskim Konzerthaus.
Filharmonia gości wielu znanych polskich dyrygentów oraz solistów, a swoje talenty prezentowali tu także polscy i zagraniczni pianiści, laureaci Konkursów Chopinowskich.
Przy wsparciu władz Koszalina oraz Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego corocznie od 1966 r., w miesiącach lipiec-sierpień jest organizowany Międzynarodowy Festiwal Organowy, największy tego typu w Polsce. Większość z 35 koncertów realizowanych jest koszalińskiej katedrze.
Tradycją sezonu letniego stały się także przygotowywane przez filharmonię i przedstawiane w amfiteatrze, na świeżym powietrzu, spektakle operowe dla blisko 5 tys. słuchaczy.
W okresie karnawału repertuar filharmonii jest rozszerzany w kierunku koncertów prezentujących wykonawców z kręgu muzyki rozrywkowej, popularnej, filmowej, jazzowej oraz operetkowej.
Muzykę wykonywaną przez orkiestrę symfoniczną Filharmonii Koszalińskiej można podziwiać także słuchając płyt kompaktowych, których do tej pory artyści nagrali 13.

Fontanna
Fontanna znajdująca się na terenie Parku Książąt Pomorskich została wybudowana na początku XIX wieku. Od zawsze było to miejsce odpoczynku mieszkańców miasta i odwiedzających go turystów. Niedawna park przeszedł rewitalizację, a fontanna została odnowiona. Obecnie jest to nowoczesny obiekt prezentujący wodny pokaz i mieniący się wszystkimi kolorami tęczy. Przed fontanną w sezonie znajduje się dywan kwiatowy, który warto zobaczyć. Jest to doskonałe miejsce na spacer na świeżym powietrzu.

Forum Koszalin
Forum Koszalin to największe centrum handlowe w regionie. Szeroka oferta handlowa obejmuje polskie i zagraniczne marki, restauracje i lokale usługowe.  Swoje sklepy mają u nas m.in.: C&A, NewYorker, H&M, Reserved, Decathlon, Douglas, Media Markt, Castorama i Kaufland. Ale to nie wszystko. Oprócz mody, rozrywki i wyjątkowej kuchni, nasze centrum to także miejsce działań proekologicznych. Stąd w przestrzeni Forum Koszalin znajduje się hotel dla pszczół. Dbamy też o formę naszych Klientów, dlatego wszystkim tym, którzy chcą nas odwiedzić na dwóch kółkach oferujemy bezpłatny parking rowerowy. Dodatkowo stworzyliśmy aplikację rowerową #RowerynaForum z trasami odkrywającymi piękno regionu do pobrania na telefon. W sezonie od czerwca do września organizujemy bezpłatne, jednodniowe wycieczki rowerowe z przewodnikiem. Mnogość tras oraz zróżnicowane poziomy trudności sprawiają, że taka forma spędzania wolnego czasu spotyka się z entuzjazmem zarówno dorosłych, jak i dzieci.

Galeria Sztuki w Bramie Wysokiej (zwanej Połczyńską) CKISE * Centrum Kultury i Spotkań Europejskich w Białogardzie
Galeria Sztuki w Bramie Wysokiej znajduje się w pięknym, starym, zabytkowym obiekcie. Brama Wysoka jest jedną z pięciu bram, które strzegły niegdyś wjazdu do miasta. Jest fragmentem murów obronnych, które w średniowieczu okalały miasto. Galerię w Bramie utworzono po gruntownym jej wyremontowaniu i przywróceniu świetności temu miejscu. Galeria ma dwa piętra. Na parterze urządzono część biurową, natomiast na pierwszym i drugim piętrze znajduje się część wystawowa. W Galerii organizowane są wystawy czasowe i tematyczne. Dominują prace artystów lokalnych. W Galerii odbywają się też zajęcia rysunku i malarstwa dla dzieci i młodzieży. Galeria jest własnością Centrum Kultury i Spotkań Europejskich. W galerii prezentowane są prace głównie lokalnych artystów, Do wakacji 2015 są prezentowane prace artystów fotografików. Bieżące informacje o wystawach są dostępne na stronie kultura.bialogard.info

Głaz pamiątkowy
Pamiątkowy głaz poświęcony jest marszałkowi Józefowi Piłsudskiemu. Jest to kamień, na którym wyrzeźbiono popiersie Józefa Piłsudskiego, a nad nim umieszczono krzyż komandorski. Pomnik nie zawiera żadnej inskrypcji.

Hotel Gromada ***/ „ARKA” Lux****
Hotel Gromada ***/ „ARKA” Lux**** jest usytuowany w centrum Koszalina. Blisko stąd do najważniejszych instytucji w mieście oraz wielu ciekawych miejsc m.in. Parku im. Książąt Pomorskich, Muzeum, Bałtyckiego Teatru Dramatycznego, Amfiteatru, Filharmonii. Z naszego hotelu blisko jest także do morza. Plaże w Mielnie oddalone są od Koszalina zaledwie o 13 km.  Szlaki rowerowe pozwalają na zwiedzenie miasta, nadmorskich terenów oraz ciekawych zabytków. Łatwe trasy prowadzą m.in. do Jamna, Lubiatowa, Dzierżęcina, Mostowa, Łaz, Mielna, Darłowa czy Kołobrzegu.  Turyści mogą wybrać się nie tylko nad morze, ale także nad pobliskie jeziora lub wybrać trasy leśne. Ciekawym miejscem, do którego prowadzi prosta trasa rowerowa jest Góra Chełmska. Po udanej wycieczce zapraszamy do skorzystania z usług hotelu. Naszą mocną stroną jest przyjazna atmosfera i profesjonalny zespół pracowników, który dba o spokój i wygodę każdego Gościa.
Posiadamy 74 pokoje w dwóch standardach: trzygwiazdkowym oraz czterogwiazdkowym. Obiekt przystosowany jest dla osób niepełnosprawnych. Na terenie hotelu znajdują się: przestronna restauracja, kantor wymiany walut, galeria sztuki współczesnej, kasyno, optyk, luksusowy salon mody damskiej, sklep kosmetyczny, salonik historyczny, sauna, bilard oraz trzy sale konferencyjne. Akceptujemy  pobyt ze zwierzętami.

Hotel Unitral Operator Sp. z o.o.

Informacja Turystyczna w Mielnie
Informacja Turystyczna w Mielnie to miejsce stworzone dla potrzeb osób odwiedzających region oraz samych mieszkańców. Placówka udziela bezpłatnie informacji na temat regionalnych atrakcji turystycznych takich jak: zabytki, punkty widokowe, rezerwaty przyrody itp. Dla turystów preferujących aktywny wypoczynek zgromadzona jest baza wiedzy o szlakach pieszych, rowerowych, o możliwości uprawiania wędkarstwa.
Zainteresowani mogą dowiedzieć się o miejscach związanych z rekreacją, obiektami kultury gminy Mielno i okolicznych miejscowości /biblioteki, domy kultury, muzea, teatry/ o odbywających się w regionie imprezach sportowych i kulturalnych oraz uzyskać informacje dotyczące połączeń komunikacyjnych.
Punkt informacji służy także pomocą w zakresie bazy noclegowej i gastronomicznej.
Na miejscu można kupić mapy, przewodniki, magnesy, koszulki, kubki, Wander Card oraz otrzymać bezpłatne wydawnictwa i mapy, w tym foldery i mapy rowerowe. Odpłatnie skorzystać można z usług ksero. Dla turystów udostępniony jest laptop z dostępem do internetu.
Informacje udzielane są w języku polskim i angielskim.

Izba Tradycji Regionalnej w Białogardzie
Izba Tradycji Regionalnej w Białogardzie podlega Miejskiej Bibliotece Publicznej w Białogardzie. W Izbie znajdują się wystawy stałe oraz organizowane są liczne wystawy i pokazy czasowe. Do wystaw stałych należą: "Historia Ziemi Białogardzkiej", "Wojciech Sawilski - artysta, pierwszy kustosz muzeum powojennego Białogardu", "Wystawa orderów i odznaczeń Aleksandra Kwaśniewskiego, prezydenta RP w lata 1995-2005". Wystawa "Historia Ziemi Białogardzkiej" skupia pamiątki, przedmioty codziennego użytku i historie związane z Białogardem i okolicami. Wystawa "Wojciech Sawilski - artysta, pierwszy kustosz muzeum powojennego Białogardu" prezentuje życie i dorobek powojennego kustosza muzeum białogardzkiego. Kustosz ten zaopiekował się muzeum w Białogardzie, po wojnie i doprowadził je stanu świetności tak, że o muzeum tym wspominano nawet w "Przewodniku po muzeach polskich", wydanym w 1950 r., w piątą rocznicę muzealnictwa w Polsce. Wojciech Sawilski uczynił z podrzędnego muzeum miejsce, gdzie odbywały się różnorodne wystawy, w tym ściągane gościnnie z największych muzeów w Polsce. "Wystawa orderów i odznaczeń Aleksandra Kwaśniewskiego, prezydenta RP w lata 1995-2005" przedstawia różnorakie ordery i odznaczenia, jakie otrzymał w czasie swojej prezydentury Aleksander Kwaśniewski. Były prezydent jest rodowitym białogardzianinem i wielokrotnie odwiedzał Białogard w czasie, gdy pełnił najważniejszą funkcję w państwie. Wyrazem szacunku dla mieszkańców miasta i okazaniem przynależności i związków z miastem było przekazanie do nowo utworzonej izby muzealnej swoich orderów i odznaczeń.

Jesion wyniosły
Jesion wyniosły rosnący przy ulicy Grunwaldzkiej w Białogardzie jest okazałym drzewem. Obwód jego pnia wynosi 296 cm, a wysokość 22 m. Jesion został ustanowiony pomnikiem przyrody w 2004 r. na mocy uchwały Rady Miasta Białogard. W okolicy rosną również inne drzewa, w tym pomnikowe. Z ulicy Grunwaldzkiej warto przejść się do Parku Orła Białego.

Jezioro Hajka
Jezioro Hajka - kąpielisko i teren rekreacyjny pod namiot i camping. Miejsce potocznie nazwywane "Zatoką" otoczone jest lasem bogatym w runo leśnie: jagody i grzyby. Jest tu kładka, z której można wędkować z zezwoleniem Okręgu PZW w Koszalinie, piaszysta plaża, kilka drewniamych stolików oraz ławek. Można dojechać tutaj rowerem drogą asfaltową leśną lub drogami leśnymi, jak również samochodem.

Kamienica przy placu Wolności
Kamienica przy placu Wolności 17 jest najbardziej okazałą kamienicą starego miasta w Białogardzie. Jest to neomanierystyczny budynek z początku XX w., z ok. 1910 r., wpisany jest do rejestru zabytków. Kamienica zbudowana jest na planie dwóch prostokątów złożonych pod kątem prostym o ściętym narożu z wejściem głównym. Elewacja frontowa bardzo bogato zdobiona z pilastrami, belkowaniami, konsolami, ślepymi balustradami, wolutami oraz cekinami. Nad głównym wejściem do budynku znajduje się kartusz z herbem Białogardu. Warto zwrócić uwagę na dwie piękne rzeźby znajdujące się w niszach między oknami pierwszego pietra w elewacji frontowej. Wieść niesie, że rzeźby te zostały wykonane przez Boguslava Utecha, dziadka najsłynniejszego przedwojennego miejscowego artysty - Joachima Utecha. Losy kamienicy różnie się toczyły, zmieniała ona swoich lokatorów, prze wiele lat mieścił się tu bank PKO BP, obecnie jest siedziba władz powiatu białogardzkiego. Kamienicę można również obejrzeć wewnątrz. Przy bocznym wejściu do siedziby starostwa znajdują się schodki dostosowane dla potrzeb osób niepełnosprawnych.

Kamienica przy ul. Najświętszej Marii Panny 3
Kamienica jest jednym z najciekawszych elementów architektury mieszczańskiej w Białogardzie. Pochodzi prawdopodobnie z 1880 r. Zachowała się do dziś piękna drewniana elewacja frontowa, stanowiąca dawniej witrynę apteki. Obecnie w kamieniczce znajdują się mieszkania oraz na parterze w lokalu z piękną witryną - pracownia artysty. Przez długi okres czasu lokal ten był miejscem, gdzie swoje dzieła tworzył jeden z bardziej znanych artystów miejskich - Józef Galik.

Kaplica pw. św. Gertrudy
Kaplica wzniesiona w Koszalinie w 1383 r., poza murami miejskimi. Początkowo pełniła funkcje kaplicy szpitalnej, a następnie cmentarnej. W 1735 r. została zamieniona na skład amunicji miejscowego garnizonu (zmiana dachu, zamurowanie otworów okiennych, rozebranie wieży). Na początku XX w. przywrócono kaplicy funkcje sakralne i poddano restauracji, odtwarzając jej wcześniejszy wygląd. Po II wojnie światowej pełniła funkcje magazynowe, mieściła się tu także Mała Scena Bałtyckiego Teatru Dramatycznego. Przez pewien czas funkcjonowała tam m.in księgarnia. W 1999 r. kaplica została przekazana Parafii Ewangelicko-Augsburskiej Jezusa Dobrego Pasterza w Koszalinie i do dziś pełni funkcje sakralne. Na nabożeństwach polsko- oraz niemieckojęzycznych może pomieścić się ok. 70 osób. Przy kościele działa także chór parafialny.
Zabytek znajdujący się w pobliżu gmachu teatru jest naznaczony wpływami architektury skandynawskiej. Niewielki, ośmioboczny obiekt przykrywa sklepienie w kształcie równoramiennej gwiazdy. Ostrołukowe, trójdzielne okna i dwa gotyckie portale zajmują znaczną część ścian kaplicy. Od góry dekoruje je reliefowy fryz z motywem czwórliścia. Niewielkie jedno-przestrzenne, ceglaste wnętrze kaplicy o średnicy 8 i szerokości 6 m, zamyka gwiaździste sklepienie pokryte tynkiem.
Wpisana do rejestru zabytków 24 sierpnia 1956 r. Nr: A-775.
Nabożeństwa odbywają się w niedzielę, godz. 9:00.

Kasztanowiec zwyczajny
Kasztanowiec zwyczajny położony przy ulicy Grunwaldzkiej w Białogardzie to piękne okazałe drzewo. Kasztanowiec rośnie na pasie zieleni przy drodze. Drzewo zostało ustanowione pomnikiem przyrody w 2001 r. na mocy uchwały Rady Miejskiej Białogardu. Obwód pnia drzewa wynosi 346 cm. Nie jest to jedyne piękne drzewo w okolicy. Na całej ulicy Grunwaldzkiej dominują stare drzewa, w tym liczne kasztanowce i lipy. W okolicy drzewa znajduje się Liceum Ogólnokształcące i Park Orła Białego.

Kino Kryterium
Kino Kryterium ma swoja siedzibę w Centrum Kultury 105, które wzięło swą nazwę od numeru budynku przy ul. Zwycięstwa, w którym się mieści. Składa się on z czterech, różnej wysokości kamieniczek z 1871 r., połączonych w jeden obiekt. Przed końcem II wojny światowej znajdowała się tu chętnie uczęszczana przez koszalinian sala teatralna i koncertowa oraz restauracja.
Kino Kryterium powstało w połowie lat 50. XX w. Obecnie należy do sieci nowoczesnych kin w kraju tj. Sieci Polskich Kin Cyfrowych, Sieci Kin Studyjnych i Lokalnych oraz Europa Cinemas. Przystosowane jest do projekcji filmów produkcji krajowej i światowej w formacie 2D oraz 3D. Sala wyposażona została w wygodne fotele, które łącznie mogą pomieścić 425 widzów, z czego 124 na balkonie. Funkcjonuje przez cały tydzień. W repertuarze kina są filmy dla każdej grupy wiekowej, w tym specjalnie dla dzieci filmy w ramach Kina Małego Widza. Regularnie odbywają się seanse w ramach Dyskusyjnego Klubu Filmowego "Kryterium Filmu".
Kino Kryterium gości także w swojej sali uczestników i publiczność podczas corocznego Koszalińskiego Festiwalu Debiutów Filmowych "Młodzi i Film".

Kościół filialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa
Kościół w stylu gotyckim został wybudowany w XIV w., w połowie XV w. dobudowano wieżę. W 1852 r. kościół został przebudowany. Obecnie wraz z otoczeniem i wystrojem wnętrza (ołtarz) stanowi obiekt zabytkowy. Kościół należy do Parafii pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Świeszynie.
Co roku odprawiany jest odpust Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Kościół parafialny pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
Neogotycki kościół powstał na planie prostokąta w 1886 r. Świątynia zbudowana została z cegły na kamiennej podmurówce. Od strony zachodniej do kościoła przylega wieża. Otwory okienne, a także wejściowe zwieńczone są łukiem ostrym. Całość jest obiektem zabytkowym, natomiast we wnętrzu zachował się zabytkowy, XVIII-wieczny świecznik.
Poświęcony: 25 września 1945 r.

Kościół parafialny pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
Kościół  pochodzi z I połowy XIV w. W wyniku wielu pożarów, które dotknęły kościół, z jego pierwotnego wnętrza prawie nic nie zostało. Dlatego też wiele elementów w budowli pochodzi z innych świątyń, m.in. barokowy ołtarz z rozebranego kościoła pw. św. Piotra oraz epitafium Faustusa Knigge ze zniszczonej katedry kołobrzeskiej. Prawdopodobnie jedynymi elementami pochodzącymi z pierwotnego kościoła są trzy rzeźby gotyckie znajdujące się w arkadach nawy głównej. Obecny stan kościoła jest wynikiem wielu prac i remontów wykonanych w różnych epokach. Kościół jest trzynawowy, wybudowany w stylu gotyckim. Prezbiterium, nawa główna i nawy boczne posiadają sklepienie gwiaździste. Od strony zachodniej wznosi się krzywa wieża zakończona hełmem barokowym.
W skład zabytkowego wyposażenia świątyni wchodzi: ołtarz główny, ołtarz boczny, barokowe organy i chrzcielnica, rzeźby gotyckie z XV-XVI w. oraz trzy mosiężne żyrandole z XVII w. Ołtarz główny w stylu barokowym powstał ok. 1700 r. Najprawdopodobniej został ufundowany przez ówczesną szlachtę. Ołtarz składa się z trzykondygnacyjnego retabulum ustawionego na wtórnej prostokątnej mensie. Na pierwszej kondygnacji znajdują się cztery kolumny oraz dwie figury świętych. Pierwszą kondygnację oddziela od drugiej gzyms. W centrum drugiej kondygnacji uwieczniono scenę "Ukrzyżowania". Trzecia kondygnacja zawiera scenę "Opłakiwania". Zwieńczeniem jest rzeźba Chrystusa Zmartwychwstałego. Zabytkowy barokowy ołtarz boczny znajduje się w nawie północnej. Ołtarz boczny jest skromniejszy, ale równie piękny i ciekawy. Ambona znajduje się po lewej stronie ołtarza głównego i jest podwieszona. Pochodzi z 1688 r. i została ufundowana przez rodzinę Batzen. Ambona była kilkakrotnie przebudowywana na przełomie XIX i XX w. W kruchcie kościoła znajduje się zabytkowa chrzcielnica. Organy zostały wykonane w 1775 r. przez organomistrza Marra z Berlina, a następnie całkowicie przebudowane w 1912 r. Większość mszy odprawianych w kościele odbywa się przy akompaniamencie organów. Kościół ma bardzo dobrą akustykę, a organy piękny czysty dźwięk, dlatego tradycją stały się częste koncert organowe. W kościele znajdują się również ciekawe witraże zachowane z początku XX w. Najciekawsze, przedstawiające m.in. Lutra, znajdują się w zakrystii. Ściany kościoła pokrywają piękne, warte uwagi malowidła.
Ciekawostką jest to, że z istniejących pierwotnie w wieży kościoła pięciu brązowych dzwonów, cztery największe w czasie I wojny światowej w roku 1917 zdjęto i przetopiono na amunicję. Obecnie w wieży znajdują się trzy stalowe dzwony i wszystkie pochodzą z 1922 r. W parafii pracują siostry Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Duszy Chrystusa. Kościół jest bardzo ładnie położony, w obrębie starego miasta. Obiekt jest dostępny dla osób niepełnosprawnych bocznym wejściem.

Kościół parafialny pw. św. Jerzego
Kościół został wybudowany w XIV w. prawdopodobnie na fundamentach pogańskiej świątyni. Kościół należy do gotyckich, specyficznych dla ówczesnych czasów, świątyń. Budowle te wiązano z cmentarzami lub szpitalami i lokowano poza obrębem murów miejskich, ponieważ uważano je za źródło chorób i epidemii. Według przekazów przy kościele św. Jerzego znajdował się szpital z kaplicą św. Jakuba, spalony w XVII w. Przy szpitalu zlokalizowane było również leprozorium (dom trędowatych). Kościół wielokrotnie ulegał pożarom. W latach 1870-1910 był rekonstruowany i odbudowany, wówczas też dobudowano kaplicę - zakrystię (prawdopodobnie na miejscu wcześniejszej).
Kościół jest orientowany, zbudowany z czerwonej cegły, na planie prostokąta, jednonawowy z prezbiterium zamkniętym trójbocznie. Nad dachem kościoła wznosi się wieża z dwuspadowym dachem ostrosłupowym, pokrytym dachówką ceramiczną. Okna świątyni są zakończone ostrołukowo, w oknach witraże. Po wojnie w kościele dobudowano nowy balkon, który negatywnie wpłynął na estetykę wnętrza kościoła. Do 1944 r. kościół służył jako kaplica cmentarna dla wyznania ewangelickiego. Kościół nie ma progów, jest więc dostępny dla osób niepełnosprawnych. Plac przykościelny jest zadbany, z licznymi krzewami. Na terenie tym znajduje się również zadaszenie, pod którym latem mogą być odprawiane msze, oraz budynek plebanii. Świątynia ogrodzona jest płotem.

Kościół pw. Chrystusa Króla
Kościół w Pomianowie jest świątynią rzymskokatolicką, filialną, należącą do parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Białogórzynie. Kościół pochodzi z XVIII w. (niektóre źródła podają, że kościół wybudowano już w 1512 r.). Jest to budowla o konstrukcji szachulcowej. Kościół  nie ma wieży. Był przebudowywany w 1889 r., a następnie remontowany w 1934 r. Dach świątyni jest dwuspadowy, pokryty dachówką, okna zakończone trójkątnie. Kościół jest salowy, bez wyodrębnionego prezbiterium, które zakończone jest prosto. Do ciekawego wyposażenia kościoła należą: barokowy ołtarz z XVII/XVIII w. z retabulum, relief predelli "Ostatnia wieczerza", empora organowa z połowy XVIII w., rzeźba Chrystusa z końca XVIII w., neolityczna chrzcielnica oraz fisharmonia z ok. 1861 r. Kościół otoczony jest płotem posadowionym na kamiennym murku. Do placu przykościelnego prowadzą schody, tak więc jest on trudno dostępny dla osób niepełnosprawnych.

Koszalińska Biblioteka Publiczna im. Joachima Lelewela
Koszalińska Biblioteka Publiczna im. Joachima Lelewela jest samorządową instytucją kultury działającą na terenie Koszalina od 1947 roku. Jesteśmy największą na Pomorzu Środkowym biblioteką publiczną. Użytkowników obsługujemy za pośrednictwem 10 filii rozmieszczonych na terenie Koszalina oraz Biblioteki Głównej mieszczącej się na placu Polonii 1. Nasza działalność skupia się przede wszystkim na promocji czytelnictwa oraz upowszechnianiu wiedzy i informacji na temat kultury i nauki. Naszym użytkownikom oferujemy usługi z zakresu wypożyczania oraz udostępniania księgozbioru naukowego, popularnonaukowego, dydaktycznego oraz literatury pięknej. Dysponujemy obszernym zbiorem czasopism bieżących oraz archiwalnych, dokumentów z życia społecznego Koszalina oraz regionu, audiobooków, kaset magnetofonowych oraz płyt. Czytelnicy mogą korzystać z nieodpłatnego dostępu do Internetu. Nasza oferta kulturalno-edukacyjna jest skierowana jest do odbiorców dóbr kultury w każdym wieku. Organizujemy cały szereg spotkań autorskich, promocji książek, konkursów, happeningów, koncertów, festiwali, wykładów, prelekcji, konferencji, warsztatów i kursów. Podejmujemy współpracę z innymi instytucjami kultury i oświaty, towarzystwami i stowarzyszeniami, które chcą być partnerami w udostępnianiu współczesnego dorobku intelektualnego. Swoje miejsce mają tu czytające rodziny, miłośnicy podróży, artyści ludowi.

Liśnica
Rzeka Liśnica przecina Białogard w kilku miejscach. Najładniejszy fragment znajduje się przy ulicy Kopernika, przy Parku Orła Białego. Liśnica ma swoje źródło na Pojezierzu Drawskim i przepływa przez Równinę Białogardzką. Liśnica jest prawobrzeżnym dopływem rzeki Parsęty. Rzeka ma długość 42 km, a powierzchnia zlewni wynosi ponad 190 km2. Liśnica ma jeden prawobrzeżny dopływ - rzeczkę Leszczynkę. Rzeka wpisała się trwale w krajobraz miasta. Mieszkańcy szczególnie polubili miejsce przy Parku Orła Białego, gdzie siedlisko mają dzikie kaczki i gdzie można je tam dokarmiać. Liśnica jest czystą rzeką, dzięki czemu jest bogata w pstrągi. Stanowi więc doskonałe miejsce dla wędkarzy.

Miejsce odpoczynku
Miejsce odpoczynku z wiatą i ławkami we wsi Strzekęcino

Miejsce odpoczynku i samoobsługowa stacja naprawy rowerów
Stacja znajduje się przy ul 1 Maja

Mielenko & Spa

Mury obronne
Mury zostały wybudowane prawdopodobnie w I połowie XIV w. Zbudowano je z cegły gotyckiej o układzie wendyjskim i podstawie fundamentowej z kamieni polnych. Szerokość muru u jego nasady wynosi 100 cm, a średnia wysokość 8 m. Dawniej mur był wzmocniony 25 basztami łupinowymi (otwartymi od wnętrza) rozmieszczonymi co 23 metry. Pierwotny wygląd murów obronnych można zobaczyć na mapie Lubinusa z 1618 r., znajdującej się w Urzędzie Miasta Białogard. Mury obronne okrążały miasto i stanowiły jego zabezpieczenie przed ewentualnymi napastnikami. Do miasta można było wjechać przez dwie bramy: zachowaną do dziś Bramę Wysoką (od strony Połczyna, ulica Grottgera) oraz nieistniejącą już Bramę Młyńską (u zbiegu ulic Staromiejskiej i Młynarskiej). Do miasta można było się również dostać przez furty umieszczone w pięciu miejscach murów (Wodna, Księża, Srebrna, Zamkowa i Ogrodowa). Obecnie można oglądać jedynie fragmenty murów obronnych. Według przekazów mury zostały zburzone w związku z dwoma epidemiami cholery, które nawiedziły miasto w latach 1853 i 1856. Utożsamiano wówczas przyczynę epidemii w morowym powietrzu zamkniętym w zwartej zabudowie miasta otoczonej murami. Brama Młyńska została rozebrana w 1794 r. Do dziś przetrwała jedynie Brama Wysoka, której wygląd od strony szczytowej odbiega od pierwotnego. Istnieją również do dziś częściowo odtworzone wrota urzędu przy ul. Siemiradzkiego. Przy wrotach znajdują się tzw. „schody czarownic”, których nazwa według legendy pochodzi od istniejącej kiedyś przy nich baszty, w której oskarżone o czary kobiety oczekiwały na proces. W latach 1994-1995 z inicjatywy władz miasta oraz Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Szczecinie odrestaurowano większość fragmentów istniejących murów.

Muzeum Aut Zabytkowych
Na terenie hotelu w muzeum znajdują się samochody z lat 1914 - 1960.

Muzeum Obrony Przeciwlotniczej w Koszalinie – Oddział Muzeum Sił Powietrznych w Dęblinie
Muzeum Obrony Przeciwlotniczej w Koszalinie – zamiejscowy oddział Muzeum Sił Powietrznych w Dęblinie, instytucja kultury Ministra Obrony Narodowej.
Filia kontynuuje tradycje placówki muzealnej, utworzonej w 1976 roku przy Centrum Szkolenia Sił Powietrznych w Koszalinie (dawniej: Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Obrony Przeciwlotniczej). W 2018 roku muzeum otrzymało imię płk. Stanisława Paszkiewicza – pierwszego komendanta Oficerskiej Szkoły Artylerii Przeciwlotniczej w Koszalinie.
Ekspozycja stała pn. „Historia polskiej broni przeciwlotniczej” prezentuje pamiątki, sprzęt, uzbrojenie i umundurowanie ukazujące rozwój polskiej broni przeciwlotniczej oraz zmieniającą się na przestrzeni lat taktykę jej użycia. Miłośnicy historii regionu znajdą tu pamiątki po koszalińskich jednostkach wojskowych. Sprzęt artyleryjski, rakietowy i radiolokacyjny prezentowany jest na ekspozycji plenerowej, m.in. 23 mm armata przeciwlotnicza ZU-23-2 na samochodzie Star 266, 85 mm armata przeciwlotnicza wz. 39, stacja radiolokacyjna pomiaru wysokości PRW-9 „Zofia”, PZR S-125M „Newa”, przeciwlotniczy zestaw rakietowy „Dźwina”, rakieta 3m8m3 Pzr 2k-11 „Krug”. Kolekcję uzupełniają statki powietrzne: samolot TS-11 Iskra w malowaniu morskim oraz udostępniony do zwiedzania rządowy samolot Jak-40.
Muzeum Obrony Przeciwlotniczej w Koszalinie, ul. Wojska Polskiego 70, otwarte przez cały rok (od wtorku do niedzieli).

Muzeum w Koszalinie
Muzeum w Koszalinie, mieszczące się przy ul. Młyńskiej 37-39, ze swoją stuletnią historią i różnorodnością zbiorów z zakresu sztuki, archeologii, etnografii, historii, jest na mapie Koszalina wyjątkowym miejscem, w którym mieszkańcy i turyści mogą poznać bogate dzieje regionu. Uwagę badaczy i wielbicieli sztuki polskiej II połowy XX wieku przyciąga Kolekcja Osiecka, która jest pokłosiem słynnych plenerów, organizowanych w latach 1963-81 w podkoszalińskiej wsi Osieki.
ul. Młyńska 37-39
75-420 Koszalin
sekretariat@muzeum.koszalin.pl
http://muzeum.koszalin.pl
https://www.facebook.com/MuzeumWKoszalinie/

Muzeum Włodzimierza Wysockiego w Koszalinie
Muzeum powstało w 1994 roku. Jest to inicjatywa prywatna mieszkanki Koszalina - Marleny Zimny mająca na celu promowanie twórczości Włodzimierza Wysockiego - rosyjskiego barda i poety. Jest to jedyne takie przedsięwzięcie w Polsce. Mieści się ono w budynku mieszkalnym. Początkowo w muzeum znajdowało się ok. 300 eksponatów związanych z Włodzimierzem Wysockim, dzisiaj jest ich ponad 18 tysięcy. Wśród zbiorów można zobaczyć m.in.: zbiór nagrań pieśni artysty, pochodzących z profesjonalnych studiów oraz rejestrowanych w czasie rozmaitych koncertów, które odbyły się np. w jego domu, w wielkich teatrach i salach koncertowych, a nawet fabrykach; zbiór filmów, w których wystąpił Wysocki; zbiór kilku tysięcy książek, w tym dzieła artysty oraz książki poświęcone jego twórczości; ponadto liczne pamiątki związane z Włodzimierzem Wysockim.
Muzeum poza prezentacją zbiorów inicjuje różne formy związane z twórczością artysty, np.: organizuje w Koszalinie Międzynarodowy Festiwal Filmów Dokumentalnych o Włodzimierzu Wysockim - "Pasje według św. Włodzimierza".

Park Książąt Pomorskich
Początków Parku Książąt Pomorskich można upatrywać już w czasach panowania księcia Bogusława X. Powstał wtedy, tuż u podnóży murów obronnych, wieczny ogród zamkowy otaczający staw. Park powstawał etapami, na przestrzeni 400 lat budowano, remontowano i dołączano kolejne jego części.
Za najstarszą część parku uważa się Starą Promenadę. Jej budowę rozpoczęto w 1602 roku, a zakończono w 1817 i tę datę oficjalnie uważa się za powstanie parku. Nazwa Stara Promenada funkcjonowała aż do lat pięćdziesiątych XX wieku, kiedy park oficjalnie został nazwany parkiem im. Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Kiedy po roku 1989 nazwa ta przestała funkcjonować, nazywano go zwyczajnie parkiem miejskim.
Park dzieli się na dwie części - część "A" - północna część pasa zieleni ze Starą Promenadą oraz część "B" - teren południowy, dołączony do pierwotnego parku w późniejszych latach.
Część "A" to obszar o wielkości 6,7 ha, który powstawał w dwóch etapach: 1602-1817 oraz w 1933-1934, kiedy na dobre zakończono pracę nad zagospodarowaniem terenu.
W dużej części park stanowią zadbane trawniki z rabatami, głównie różanymi. Drzewa nie rosną w dużych grupach, występują pojedynczo lub jako szeregi wzdłuż alejek. Są to najczęściej bardzo stare okazy, które uznane zostały za pomniki przyrody. Na szczególną uwagę zasługuje stary jawor - pozostałość po ogrodzie zamkowym. Nazywany jest potocznie "drzewem czarownic". Jego wiek szacowany jest na ponad 300 lat, a obwód pnia dochodzi do 500 cm. Na nie mniejszą uwagę zasługują buki, brzozy, dęby, olsze i wierzby, które swoimi opadającymi gałęziami nadają niesamowitego uroku brzegom rzeki. Obok rodzimych gatunków drzew, park charakteryzuje się całym wachlarzem egzotycznych drzew, jak na przykład: miłorząb dwuklapowy, platan klonolistny, cyprysik groszkowy, magnolia krzewiasta, korkowiec amurski, tulipanowiec amerykański i inne. Bardzo duże urozmaicenie pod względem gatunkowym występuje również wśród krzewów. Łącznie wymienia się ponad 120 gatunków roślin rosnących na terenie parku.
Dzięki takim warunkom naturalnym, park stanowi dom dla wielu zwierząt - głównie ptaków. Warto przy tym wspomnieć, iż park za sprawą stawu i rzeki stał się ostoją dla ptaków wodnych. W 1934 roku utworzono na stawie wyspę, której nadano nazwę "Wyspy Łabędzi". Co roku para łabędzi doczekuje się tam swojego potomstwa.
Wspomniany staw jest głównym obiektem w parku (obszar stawu to 1,5 ha) i wokół niego zlokalizowana jest większa część infrastruktury. Główne alejki prowadzą do jego brzegów, wzdłuż których ustawione są ławeczki. Przez rzekę poprowadzone są dwa mostki, a w ich okolicy usytuowane są trzy rzeźby. Na terenie parku istnieją dwie fontanny. Jedna, stylizowana na przedwojenną została podświetlona. Światła są uruchamiane codziennie w godzinach 18.00-23.00.
Część parku "B", we wcześniejszych latach nazywana była parkiem im. Janki Sawickiej. Jest to teren mniejszy od części "A", gdyż jego powierzchnia wynosi 3,5 ha. Na tym obszarze odnotowuje się ponad 90 gatunków drzew i krzewów. Wiele z nich to okazy pomnikowe, jak na przykład: wierzba babilońska i orzech czarny. W swojej kompozycji przypomina część "A" - dominują tu polanki poprzecinane zadrzewionymi alejkami.
Cały kompleks parkowy otoczony jest wieloma instytucjami oraz obiektami użyteczności publicznej. Znaleźć można tu punkty usługowo - gastronomiczne jak kawiarnie, restauracje, czy urząd pocztowy. W bliskim sąsiedztwie pozostają także dwa teatry: Teatr Propozycji Dialog im. Henryki Rodkiewicz oraz Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego. Część "A" na północy graniczy z innym parkiem im. Tadeusza Kościuszki, równie wartym uwagi, a część "B" od strony wschodniej ze stadionem KS Bałtyk.
Park jest bardzo dobrze utrzymany, stale prowadzone są w nim prace renowacyjne. Lokalizacja w centrum miasta i sąsiedztwo licznych obiektów zabytkowych i użytkowych powoduje, iż jest to najczęściej odwiedzany park przez mieszkańców i turystów w całym Koszalinie.

Park Leśników im. Jana Łobodźca w Osetnie
Park Leśników im. Jana Łobodźca w Osetnie to urokliwe miejsce, które stanowi hołd dla ludzi związanych z ochroną i pielęgnowaniem lasów. Otoczony zielenią park zachęca do spokojnych spacerów, odpoczynku oraz bliskiego kontaktu z naturą. Panująca tu cisza i malownicze otoczenie sprawiają, że jest to idealna przestrzeń do relaksu z dala od codziennego pośpiechu.
Spacerując alejkami parku, można podziwiać piękno lokalnej przyrody i poczuć wyjątkową atmosferę miejsca stworzonego z szacunku do leśnej tradycji regionu. Park jest nie tylko atrakcyjnym terenem rekreacyjnym, ale także symbolem troski o przyrodę i dziedzictwo przyrodnicze Pomorza Zachodniego. To miejsce, które pozwala na chwilę wyciszenia i czerpanie radości z obcowania z naturą.

Park Orła Białego w Białogardzie
Park Orła Białego jest obecnie najpiękniejszym terenem zielonym w mieście. Pomysłodawcą utworzenia parku był ówczesny burmistrz Edmund Trieschmann jednak jego założycielem był burmistrz Carl Friedrich Mücke. Wówczas przeniesiono tu granitowy postument znajdujący się na Rynku, na którym wcześniej stał posąg cesarza Wilhelma I. Niestety podczas I wojny światowej pomnik ten został przetopiony na amunicję. Na tym postumencie znajduje się obecnie wyrzeźbiony biały orzeł z rozpostartymi do lotu skrzydłami. Rzeźba wykonana została przez Zygmunta Wujka. Pomnik upamiętnia m.in. ofiary represji bolszewickich, sybiraków, przesiedleńców, uczestników walki z komunizmem, członków solidarności i ofiary stanu wojennego.
Park jest poprzecinany licznymi alejkami spacerowymi. Znajdują się tu dwa stawy z fontannami. W parku jest też miejsce dla dzieci - plac zabaw z wieloma urządzeniami, w tym huśtawkami i zjeżdżalniami. W parku urządzono wiele miejsc odpoczynku. W części parku  przy Liceum Ogólnokształcącym znajduje się stół do gry w tenisa stołowego oraz stoliki do gry w szachy. Obok parku przepływa rzeka Leśnica, gdzie można spotkać dzikie kaczki. Przy parku znajduje się jeden z ładniejszych i cenniejszych obiektów architektonicznych miasta. Jest to dom, w którym mieszkał lokalny sławny, bardzo uzdolniony rzeźbiarz Joachim Utech. Artysta ten był rodowitym białogardzianinem. Jego dzieła stanowią cenne dziedzictwo Pomorza.
Park jest ogólnodostępny.

Pałac Bursztynowy
Pałac Bursztynowy to jeden z dwóch eklektycznych pałaców wzniesionych na terenie Strzekęcina. Został wybudowany prawdopodobnie na miejscu wcześniejszej budowli, w latach 1899-1901 jako siedziba rodowa rodziny von Kamecke.  Pałac otacza ozdobny ogród parkowy (będący parkiem krajobrazowym) z widokiem na jezioro- jego pierwsza wersja została założona około XVIII, obecny widok jest rekonstrukcją z lat '90.
Pałac jest zbudowany w połączeniu stylów neorenesansowego, neogotyckiego oraz secesyjnego. Jego bryła nawiązuje kształtem do budowli obronnych. Od strony północno- wschodniej znajduje sie wieżyczka. Elewacja pokryta jest żółtawym piaskowcem, stąd prawdopodobnie wzięła się nazwa pałacu. Po wojnie budynek przeszedł w ręce sowieckie, w latach sześćdziesiątych stał się siedziba PGR-u, w latach 1966- 1980 był ośrodkiem wypoczynkowym dla pracowników Jelczańskich Zakładów Samochodowych, a po tym okresie siedzibą internatu dla uczniów koszalińskiego technikum budowlanego i aby w końcu trafić w posiadanie Milicji Obywatelskiej. W latach '90 mocno zrujnowany pałac trafił w ręce prywatne i po wieloletnich staraniach nowego wlasciciela, zostal zaaranżowany na czterogwiazdkowy hotel ze spa.
Na uwagę zasługuje także wspomniany wcześniej francuski ogród o powierzchni 10 ha. Znajdziemy tutaj m. in. cisy, cyprysiki, żywotniki, daglezje, świerki serbskie, buki, graby i robinie. Do pałacu prowadzi platanowa aleja.

Pałac Młynarza i młyn
Pierwszy młyn w tym miejscu został wzniesiony w XIII wieku, w związku z nadaniem Koszalinowi praw miejskich w 1266 roku. Zespół przetrwał do pożaru miasta, który miał miejsce w 1601 roku. W latach 1838-1842 powstały obecne zabudowania. Nowy młyn został wyposażony w nowoczesne urządzenia techniczne i sprowadzoną aż ze Stanów Zjednoczonych turbinę wodną, którą zamontowano w 1878 roku. W latach 1890 – 1897 obok młyna wybudowano Pałac Młynarza. Po II wojnie światowej pałac stał się siedzibą państwowych Zakładów Zbożowych. Od 1991 roku w budynku mieści się Muzeum w Koszalinie.

Pokoje gościnne "Paradise"
Pensjonacik ,,Paradise" położony jest przy ul. Kantora 9 w spokojniejszej części miasta Mielno i oferuje pokoje 2, 3, 4 osobowe z łazienkami. Część pokoi posiada balkon lub taras z widokiem na park miejski oraz plac zabaw. Na parterze jest aneks kuchenny dla gości pensjonaciku. W pobliżu sklep spożywczy i duży plac zabaw dla dzieci. Do morza jest jedynie 800m nowo wybudowaną drogą dla pieszych i rowerów.
Bez problemu zaparkujesz u nas auto na bezpłatnym parkingu jak i przechowasz rower w zamykanym garażu. Posiadamy bezpłatną stacje ładowania rowerów elektrycznych Bosh jak i hulajnóg elektrycznych xiaomi oraz zwykle gniazdo zewnętrzne 240V do podłączenia wlasnej ładowarki. Udostępniamy dla gości bezplatny internet wi-fi. Właściciele sami są zapalonymi rowerzystami i chętnie pomogą w doborze tras itp. W naszym ogrodzie do dyspozycji gości oddajemy: mini plac zabaw z huśtawką, zjeżdżalnią i piaskownicą, taras ze stolikiem i huśtawką ogrodową, stoły, ławki pod wiatą fotowoltaiczną aby odetchnąć po słonecznym dniu na plaży, grille przy których możecie Państwo zrelaksować się wieczorem. Tuż obok położony jest pełen zieleni park miejski z największym w Mielnie placem zabaw, boiskami do gry w siatkówkę i piłkę nożną.

Pomnik Cypriana Kamila Norwida
Pomnik Cypriana Kamila Norwida został odsłonięty w lipcu 1980 roku. Autorem rzeźny jest Ferdynand Jarocha. Wykonane z brązu popiersie poety zostało usadowione na cokole, na którym widnieje napis: Cyprian Kamil

Pomnik Orła Białego
Pomnik Orła Białego w Białogardzie znajduje się w pięknym otoczeniu, na terenie Parku Orła Białego. Historia pomnika jet długa, sięga początku XIX w. Pomnik powstał, gdy ówczesny burmistrz Białogardu Carl Friedrich Mücke postanowił założyć park w Białogardzie. Wówczas w centralnej jego części umieszczono postument, który był podstawą pomnika Wilhelma I, stojącego na rynku. Ten granitowy postument zawierał wówczas tablice upamiętniające zasługi cesarza. Po II wojnie światowej tablice te zamieniono na marmurowe zawierające następującą treść: "Ku czci poległych żołnierzy w walce z najeźdźcą niemieckim o Polskę, wolność i lud". Postument zwieńczono płaską rzeźbą orła piastowskiego. W 1950 r. orzeł został usunięty, a na cokole umieszczono wysoką kolumnę, a na niej orła z rozpostartymi do lotu skrzydłami. Wówczas też usunięto umieszczone tam wcześniej marmurowe tablice. Zastąpiono je kamienną tarczą z dwoma mieczami. Pomnik był kilka razy odnawiany, ale przetrwał w tej formie do dziś. Wokół pomnika posadzono kwiaty i ułożono plac z kostki brukowej. Pomnik znajduje się w otoczeniu drzew i zieleni.

Pomnik Sybiraków
Pomnik Sybiraków w Białogardzie jest pięknie położony na terenie Parku Orła Białego. Pomnik posadowiono w 1992 r. Autorem projektu pomnika był Zygmunt Wujek. Pomnik przedstawiał płaskorzeźbę orła wznoszącego się do lotu. Na pomniku umieszczono wówczas napis: "Ku czci ofiar walki z systemem komunistycznym". Niestety pomnik został zdewastowany. W 1997 r. odsłonięto nowy pomnik z napisem:
"Ofiarom represji Bolszewickich Pozbawionych Ziemi Rodzinnej,
- Sybirakom i tułaczom, przesiedleńcom 1939-1945,
- Uczestnikom walki z systemem komunistycznym,
- Uczniom szkól białogardzkich - represjonowanym za swoją patriotyczną postawę 1945-1956,
- Członkom Solidarności białogardzkiej,
- Ofiarom stanu wojennego 1981-1984".
W takiej formie pomnik pozostaje do dziś. Otoczony jest drzewami i zielenią. Przy pomniku odbywa się też kilka uroczystości i świąt państwowych.

Promenada Przyjaźni w Mielnie
Promenada Przyjaźni w Mielnie to nadmorski ciąg spacerowy o długości 1,5km, którego historia sięga 1908 r. Powstał w celu ochrony brzegu morskiego przed niszczącym działaniem wody. Na całej swojej długości promenada jest oświetlona, co pozwala na spacerowanie również po zmroku. Idąc bulwarem spacerujący mogą podziwiać piaszczyste plaże i morze, a także korzystać z oferty licznych ogródków gastronomicznych, lodziarni, kawiarni oraz różnego rodzaju sklepów. Można także odpocząć na ławkach stojących na deptaku lub udać się prosto na plażę jednym z zejść. Nad głównym wejściem na plażę przy ul. Kościuszki w Mielnie wybudowana została drewniana kładka z tarasami widokowymi, na których można odpocząć w ogródkach gastronomicznych i podziwiać piękne widoki na morze.
Przy wejściach na promenadę znajdują się podjazdy przystosowane dla osób niepełnosprawnych oraz wózków dziecięcych.

Przystań kajakowa w Białogardzie
Przystań kajakowa w Białogardzie to teren rekreacyjny ogólniedostępny z miejscem na bezpłatny nocleg pod namiotem lub w kamperze. Na miejscu znajduje się parking dla pojazdów, stojaki dla rowerów, wiaty piknikowe ze stołami i ławkami, miejsce na ognisko, miejsca biwakowania, pomost spacerowy, pomost pływający, toaleta publiczna oraz prysznic. Toaleta i prysznic w sezonie są otwarte 24 godziny na dobę.
Korzystanie z urządzeń zapewniających dostęp do energii elektrycznej i wody poprzez słupki zasilania jest nieodpłatne. W celu zapewnienia dostępu ze słupków zasilania w miejscach biwakowania należy skontaktować się z administratorem, który udostępnia żetony umożliwiające dostęp czyli Białogardzki Ośrodek Sportu i Rekreacji Sp. z o.o., ul. Moniuszki 49, 78-200 Białogard, tel. 94 357 99 00.
Oprócz tego przy zadaszonych wiatach znajdują się słupki z możliwością ładowania sprzętu elektonicznego poprzez indukcję (telefon) oraz poprzez wyjście USB.

Resort Mielenko

Royal Park Hotel & SPA ***
Ekskluzywny hotel nad morzem Royal Park Hotel & SPA *** zlokalizowany jest na malowniczym terenie w cichej i spokojnej okolicy niedaleko centrum Mielna zaledwie 500 od przebiegu trasy EuroVelo 10 (R10). Kompleksowy i wszechstronny charakter Royal Park Hotel & Spa*** zapewniają: eleganckie pokoje o wysokim standardzie, rozbudowane, wielofunkcyjne Centrum Konferencyjne, restauracja z klimatyczną oranżerią, zewnętrznym tarasem oraz nadmorską chatą grillową, a przede wszystkim nowoczesny Instytut Spa & Wellness wraz z basenem, sauną oraz jacuzzi.
Z myślą o komfortowym wypoczynku gości, oddajemy do dyspozycji atrakcyjnie zaaranżowaną przestrzeń rekreacyjną. Zadbana roślinność, taras przy fontannie, strefa kąpieli słonecznych, zaciszne zakątki dla miłośników porannej jogi lub tai chi sprawią, że każdy odnajdzie swoją ulubioną formę relaksu. Osoby preferujące aktywne formy wypoczynku zapraszamy także na całoroczny kryty basen, jacuzzi oraz saunę fińską. Najmłodszych klientów hotelu zachwyci kolorowy plac zabaw z trampoliną oraz inne dedykowane atrakcje.
Na terenie hotelu znajduje się przestronny bezpłatny parking zarówno dla samochodów osobowych jak i autokarów. Dla bezpieczeństwa gości obiekt jest monitorowany i zamykany w porze nocnej dla osób z zewnątrz.

Rynek Białogardzie

Ścieżka edukacyjna "Czapla Góra" w Manowie
Ścieżka edukacyjna „Czapla Góra” w Manowie to wyjątkowe miejsce, które pozwala odkrywać piękno przyrody Pomorza Zachodniego w spokojny i aktywny sposób. Trasa prowadzi przez malownicze tereny leśne, gdzie można poznać bogactwo lokalnej fauny i flory oraz dowiedzieć się więcej o otaczających ekosystemach.
Spacer ścieżką to doskonała okazja do odpoczynku na łonie natury, wsłuchania się w śpiew ptaków i obserwowania niezwykłych krajobrazów regionu. Liczne tablice edukacyjne zachęcają do poznawania tajemnic przyrody, czyniąc wycieczkę ciekawą zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci. To miejsce, które łączy walory rekreacyjne z edukacją, pozwalając lepiej zrozumieć i docenić otaczający nas świat natury.

Skansen Zagroda Jameńska
Po wędrówce Gotów (I–III w. n.e.), całe Pomorze, poczynając od dorzecza Parsęty, a następnie aż po ujścia Wisły i Odry, zasiedliły plemiona słowiańskie od XII w. nazywane Kaszubami. Początkowo wyraz „Kaszuba” oznaczał rycerza – wojownika spod znaku gryfa. Takim rodowodem legitymował się założyciel dynastii Gryfitów, urodzony pod Kołobrzegiem, książę Warcisław I. W późniejszym okresie panujący w księstwie pomorskim władcy przyjęli tytuł „księcia Kaszubów”. Germanizacja Pomorza rozpoczęła się w momencie zakładania średniowiecznych miast przez sprowadzonych w tym celu przez biskupa Hermana von Gleichen osadników niemieckich. Tradycje słowiańskie przetrwały do 1945 r. jedynie w dwóch miejscach – w rejonie wsi Jamno i Łabusz, na północ od Koszalina oraz w rejonie wsi Kluki, nad jez. Łebsko. Napływ osadników niemieckich i później holenderskich (budowniczych wałów przeciwpowodziowych wzdłuż jez. Jamno, Dzierżęcinki i Unieści) nie spowodował całkowitego zatarcia kultury kaszubskiej, o czym świadczą eksponaty zgromadzone w koszalińskim muzeum. Malunki na skrzyni posażnej kolorystyką i ornamentami przypominają te eksponowane w Kaszubskim Parku Etnograficznym we Wdzydzach Kiszewskich.
Także elementy haftu oraz zaplecki krzeseł posiadają podobne formy zdobnicze bogate w lilie, tulipany, stylizowane serca i in. Dość oryginalnie wyglądał też strój weselny. Wszystko to zobaczyć można na wystawie w koszalińskim muzeum. Nieżyjący już red. Eugeniusz Buczak odszukał w Niemczech przesiedlonych z Jamna po 1945 roku mieszkańców wsi i zadał pytanie – „kim jesteście?” Odpowiedź padła – „nie jesteśmy ani Niemcami, ani Słowianami, ale Wenedami”. Komentując tę wypowiedź należy przypomnieć, że Weneda w języku łacińskim oznacza Słowianina.

Skatepark w Sportowej Dolinie
Skatepark w Sportowej Dolinie w Koszalinie stanowi część składową kompleksu sportowo-rekreacyjnego, który powstał w centrum miasta w 2007 r. Na ogrodzonym i ogólnodostępnym terenie obiektu powstało miejsce dla miłośników jazdy na desce, rolkach czy rowerach wyczynowych. Obiekt posiada gładką nawierzchnię betonową oraz m.in. elementy takie jak: rampy.
Skatepark jest oświetlony, co pozwala na korzystanie z niego również po zmroku.

Stanica kajakowa w Białogardzie

Stare miasto
Stare miasto (rynek), obecny plac Wolności, jak w każdej miejscowości stanowił centrum życia miejskiego. Zabudowania w obrębie starego miasta w Białogardzie są dobrze utrzymane i stanowią jeden z najbardziej wartościowych elementów zabudowy miasta. Budynki rynku nie uniknęły jednakże wielu remontów i przebudowy, ze względu na liczne pożary, które trawiły miasto. Nie zachowała się niestety południowa pierzeja rynku, w jej miejsce został wybudowany w latach 60-tych XX w. budynek mieszkalny. Jest to budowla współczesna, niestety nie oddająca charakteru tego miejsca i znacznie odstająca od reszty zabudowań pod względem estetycznym. Oprócz ratusza najciekawsze są budynki w narożnikach rynku - kamienice przy zbiegu ulic Kopernika i Rycerskiej z wieżyczką i lukarnami w mansardowym dachu. Poza tym najbardziej okazałą kamienicą jest kamienica położona przy placu Wolności 11 reprezentująca styl eklektyczny, wpisana do rejestru zabytków. Tu należy zwrócić uwagę na dwie piękne rzeźby znajdujące się w niszach między oknami pierwszego pietra w elewacji frontowej. Wieść niesie, że rzeźby te zostały wykonane przez Boguslava Utecha, dziadka najsłynniejszego przedwojennego miejscowego artysty - Joachima Utecha. Losy kamienicy różnie się toczyły, zmieniała ona swoich lokatorów, prze wiele lat mieścił się tu bank PKO BP, obecnie jest siedziba władz powiatu białogardzkiego. Na głównym placu starego miasta - placu Wolności została urządzona szklana witryna przez która można oglądać odnalezione stanowisko archeologiczne.

Stary Ratusz
Budynek Starego Ratusza jest klasyczną kamienicą kupiecką. Nie wiadomo jednak wiele o jego pierwotnym wyglądzie, ponieważ został strawiony przez pożar w roku 1506. Najprawdopodobniej wybudowano go w XIV w. i stał na środku rynku. Odbudowany ratusz również został spalony w pożarze w 1677 r., a kolejny zbudowano już jako dwukondygnacyjny budynek z wieżą drewnianą z zegarem i dzwonem odlanym przez Ernsta Kritewitta z Kołobrzegu. Przez lata ratusz popadał w ruinę, aż w roku 1845 został zamknięty, a w 1847 rozebrany. Istniała wówczas potrzeba stworzenia reprezentacyjnej siedziby władz miasta w miejscu godnym urzędu. Dlatego też w tym celu zakupiono jedną z kamienic w rynku i dobudowano do niej drewnianą dębową wieżę z zegarem. Od 1847 r. w budynku znajdował się ratusz miejski. W 1867 r. władze miejskie kupiły budynek przyległy do ratusza. Urządzono w nim na piętrze mieszkanie ówczesnego burmistrza, natomiast na parterze miały siedzibę urzędy: sądowy i komorniczy. W piwnicach ratusza znajdowały się miejsca noclegowe, które w początkach XX w. w części zachodniej przeznaczono na piwiarnię ratuszową. Do piwnic prowadzi piękny portal dekorowany roślinnymi motywami. Stary Ratusz był siedzibą władz miejskich do 1924 r. W latach 1926-1952 budynek był siedzibą Muzeum Regionalnego. Po likwidacji muzeum w budynku znajdowały się mieszkania komunalne, do 1998 r. W 2004 r. władze miasta dokonały rewitalizacji części Starego Miasta, w tym Starego Ratusza. Obecnie w Starym Ratuszu znajduje się Urząd Stanu Cywilnego z Pałacem Ślubów oraz Izba Tradycji Regionalnej. W Izbie Tradycji Regionalnej mają miejsce okolicznościowe wystawy dzieł sztuki i inne. Ratusz jest dostosowany dla osób niepełnosprawnych, od podwórka znajduje się winda.

Syrenka
Rzeźba znajduje się w Parku Książąt Pomorskich. Została wykonana w 1967 roku. Jej autorem jest Zygmunt Wujek. Dzieło przedstawia Syrenkę, inaczej nazywana jest "Kobietą z wzniesionymi rękoma".

Teatr Propozycji Dialog im. Henryki Rodkiewicz w Koszalinie
Teatr Propozycji Dialog im. Henryki Rodkiewicz w Koszalinie ma swoją siedzibę w bardzo nietypowym budynku. Jest nim bowiem XV-wieczny, zabytkowy Domek Kata. Odrestaurowany po II wojnie światowej dom posiada piękną elewację frontową z gotyckimi, ostrołukowymi zdobieniami. Miejscy kaci faktycznie mieli tu swoją siedzibę, a ostatni z nich mieszkał tu z rodziną aż do lat 30. XX w.
Teatr Propozycji Dialog powstał w 1959 r. Jest to amatorski teatr rapsodyczny, teatr poezji.
Ze względu na prezentowany repertuar w teatrze wyróżnia się scenę teatru, scenę poezji oraz scenę muzyczną. Oprócz wystawianych przedstawień teatralnych, odbywają się tu spotkania miłośników poezji w ramach wieczorów poezji, spotkania autorskie z wybitnymi i cenionymi postaciami kultury. Ponadto w ramach Klubu Muzycznego odbywają się koncerty muzyczne m.in. jazzowe. Teatr jest także organizatorem, wspólnie z innymi instytucjami kulturalnymi, Koszalińskich Ogólnopolskich Dni Monodramu-Debiuty, na których odbywa się od 2014 r. (w październiku) turniej debiutanckich monodramów.
W 1995 r. w teatrze Dialog zapoczątkował swoją działalność Teatr przy Stoliku, utrzymany w konwencji teatru czytanego.
Na większość spektakli wstęp jest wolny za okazaniem Karty Widza, która jest dostępna w biurze teatru.

Towarzystwo Koszalińskiej Kolei Wąskotorowej
Koszalin, ul. Kolejowa 4. Dworzec Koszalińskiej Kolei Wąskotorowej, początek trasy zabytkowej kolei, uruchomionej w 1898 roku. Koszalińska Kolej Wąskotorowa to jedyna zachowana kolej tego typu w regionie koszalińskim, jej trasa liczyła niegdyś 120 km i łączyła liczne miejscowości w regionie. W Koszalinie udostępniony do zwiedzania jest zabytkowy dworzec wąskotorowy, gdzie znajduje się izba muzealna. Można tu również zakupić oryginalne pamiątki związane z koleją lub zasięgnąć informacji. Atrakcją koszalińskiej wąskotorówki jest zabytkowy tabor: 100-letnie wagony oraz liczący ponad 70 lat jedyny sprawny w Polsce parowóz Px 48 na tor o szerokości 1000mm. Parowóz prowadzi pociągi na liczącej 20 km urokliwej trasie do znanej miejscowości wypoczynkowej Rosnowo. Rowerzyści przewożą swoje pojazdy za darmo w specjalnym wagonie wąskotorowym. Mogą również skorzystać z przystanków zlokalizowanych na trasie do Rosnowa. Rosnowo to doskonała baza wypadowa do dalszych wycieczek: na przykład po terenie gminy Manowo, wokół jeziora Rosnowskiego, zwiedzić okolice zabytkowej elektrowni wodnej albo wybrać się w kierunku Stawów Paciorkowych zlokalizowanych w gminie Tychowo.

Urząd Miejski w Koszalinie - Ratusz
Ratusz -  siedziba władz miejskich, wzniesiony w latach 1960-62. Jest szóstym z kolei ratuszem w dziejach miasta. Rynek Staromiejski wyznaczony został wraz z lokacją miasta w XIII w. Na środku rynku, od XIII do pocz. XVIII w., były lokalizowane kolejne ratusze. Jeden z nich spłonął w czasie wielkiego pożaru miasta w 1718 r. W roku 1720 ratusz wybudowano w południowej pierzei rynku, niedaleko katedry. Po stu latach został rozebrany, a na jego miejscu w latach 1827 – 1830 wzniesiono kolejny budynek, który zmodernizowano w 1877 r. Ostatni przedwojenny ratusz istniał do marca 1945 r., spłonął w czasie zdobywania miasta.

Willa Kashmir

Willa Lux
Willa lux obiekt całoroczny dla wszystkich co na szlaku rowerowym jak i tych którzy pragną zwiedzić centrum Pomorza. Mieścimy się 50 m od plaży bałtyckiej równocześnie kilka minut od nas roztacza się piękny akwen jeziora Jamno.
Nasz obiekt to i wypoczynek po podróży jak i możliwość przygotowania posiłku w jednej z kilku kuchni. W najbliższej okolicy znajduje się słynna przystań rybacka w której cały rok można spędzić miłe kulinarne chwilę w restauracjach rybnych jak i nabyć pysznych wędzonych rarytasów.

Wypożyczalnia "Rowerowy Włóczykij"
"Rowerowy Włóczykij powstał z myślą o aktywnych rodzicach. Chcę pokazać, że nie trzeba rezygnować z pasji kiedy  w życiu pojawi się dziecko. Odkrywanie świata z maluszkiem, jest wyjątkowe. Tak było w moim/naszym przypadku, urodziła się córeczka, odkryliśmy podróże na nowo. Wspólne wyprawy, wyjazdy, kilometry na szlakach, w trasie, rowerze, przyczepce, deszczu, słońcu, tak naprawdę nie ma to większego znaczenia - gdzie, ważne, że razem. Czas pokazał, że była to dobra decyzja, mała w podróży, na szlakach jest niesamowita, ciekawa, ambitna, zainteresowana, wyjątkowa. A najważniejsze -  podróżowanie z dzieckiem, nie musi być wcale trudne, czasem po prostu wymaga odrobinę odwagi, rozwagi, wszystko zależy od nas.
Rowerowy Włóczykij to przede wszystkim wypożyczalnia przyczepek rowerowych i sprzętu turystycznego dla dzieci. To także sklep stacjonarny i internetowy. Ideą Rowerowego Włóczykija jest popularyzacja wypraw rowerowych dla rodziców i ich maluszków w różnym wieku, wspólne odkrywanie nowych, ciekawych miejsc, wytyczanie nowych szlaków dla rodziców z małymi dziećmi. Przygoda, uśmiech, satysfakcja, bezpieczeństwo w podróży rowerowej z dzieckiem, wspólne spotkania, wyjazdy w znane i nieznane - na to stawiam w moim rowerowym życiu"