Agroturystyka "Magnolia"

Amfiteatr w Czaplinku
Amfiteatr w Czaplinku to obiekt, w którym organizowane są koncerty, imprezy kulturalne, zabawy i dyskoteki. Amfiteatr jest bardzo ładnie położony, w parku, tuż nad jeziorem Drawsko i w pobliżu obiektów sportowych. Wkomponowany jest w naturalne zbocze niewielkiego wzgórza, dzięki czemu z widowni jest doskonały widok na scenę. Obiekt jest własnością gminy Czaplinek i użytkowany przez Czaplinecki Ośrodek Kultury. W skład amfiteatru wchodzi jednokondygnacyjny budynek, zadaszona scena, zaplecze sanitarno-techniczne, 4 garderoby, 2 pomieszczenia gospodarcze, 1 pomieszczenie socjalne oraz pomieszczenie barowe z zapleczem kuchennym. Widownia posiada 2,5 tys. miejsc siedzących. Amfiteatr jest bardzo często wykorzystywany do organizacji koncertów, szczególnie w sezonie letnim, na które chętnie przybywają wypoczywający w Czaplinku i okolicach turyści. Odbywają się tu również imprezy i uroczystości miejskie m.in. Dni Czaplinka, Święto Wody i Ryby czy Ogólnopolski Festiwal Piosenki Biesiadnej. W 2015 r. planowany jest częściowy remont obiektu polegający na wymianie pokrycia dachowego.

Amfiteatr w Złocieńcu
Amfiteatr w Złocieńcu to nowy obiekt, który został wybudowany kilka lat temu w trakcie zagospodarowywania terenu położonego nad rzeką Wąsawą pomiędzy ulicami Mickiewicza i 5 Marca. Cały zagospodarowany teren, którego częścią jest amfiteatr otrzymał oficjalną nazwę „Teren rekreacyjno-sportowy im. Włókniarzy”, wśród mieszkańców przyjęła się nazwa potoczna „teren między mostami”. Na amfiteatr składa się niezadaszona scena wykonana z kostki brukowej oraz widownia z drewnianymi ławkami. Widownia została wkomponowana w naturalne zbocze, łagodnie wznoszące się od rzeki w kierunku ul. Pustej. Przy scenie wykonane są przyłącza elektryczne wykorzystywane przy podłączaniu oświetlenia i nagłośnienia. Podczas organizacji imprez i koncertów nad sceną rozkładane jest przenośne zadaszenie chroniące przed ewentualnym deszczem. Złocieniecki amfiteatr jest miejscem, gdzie często są organizowane imprezy kulturalne i rozrywkowe, takie jak: Dni Złocieńca, Festyn rodzinny, Ogólnopolskie Dni Tkaczy czy koncerty zespołów i solistów. Dużym atutem amfiteatru jest jego położenie w ładnym miejscu i praktycznie w centrum miasta. W pobliżu amfiteatru znajdują się korty tenisowe, boisko do koszykówki i plac zabaw dla dzieci.

ANI Konferencje Imprezy Wypoczynek
## Czym się zajmujemy
Nasze usługi zostały zaprojektowane tak, aby sprostać różnorodnym potrzebom naszych gości. Oferujemy szeroki wachlarz możliwości, w tym:
– **Noclegi**: Zapewniamy komfortowe i przytulne pokoje, które pozwolą na pełen relaks po dniu pełnym wrażeń.
– **Całodzienne wyżywienie**: Dbamy o to, aby nasi goście mogli cieszyć się smacznymi i zróżnicowanymi posiłkami przez cały dzień.
– **Catering**: Dostarczamy pyszne i świeże dania na różnego rodzaju wydarzenia.
– **Imprezy dla firm, eventy**: Organizujemy profesjonalne wydarzenia, które pomogą w integracji zespołu i zacieśnianiu relacji biznesowych.
– **Obozy sportowe dla dzieci i młodzieży**: Aktywne wakacje z nami to gwarancja niezapomnianych przygód i sportowych emocji.
– **Imprezy okolicznościowe**: Pomagamy w organizacji różnorodnych uroczystości, dostosowując je do indywidualnych potrzeb.
– **Wesela**: Zorganizujemy wyjątkowy dzień, który na zawsze pozostanie w pamięci nowożeńców i gości.
– **Imprezy plenerowe**: Piękne otoczenie naszego obiektu stanowi idealne tło dla imprez na świeżym powietrzu.
– **Restauracja**: Zapraszamy do naszej restauracji, gdzie serwujemy dania kuchni regionalnej i międzynarodowej.
## Organizacja czasu wolnego
Zdajemy sobie sprawę, jak ważne jest efektywne wykorzystanie czasu wolnego, dlatego oferujemy pomoc w organizacji atrakcji i wycieczek. Nasi goście mogą korzystać z licznych szlaków turystycznych, uczęszczać na zajęcia sportowe czy zwiedzać okoliczne zabytki.
Zapraszamy do Obiektu ANI, gdzie każdy znajdzie coś dla siebie, a chwile spędzone z nami będą pełne radości i relaksu.

Basen Aqua-Tur
W obiekcie znajduje się basen sportowy i basen rekreacyjny. Można tam skorzystać z biczów szkockich, kaskady wodnej, dysz dennych, zjeżdżalni z basenem hamownym, wanny hydromasażu (jacuzzi), brodzika dla dzieci, 2 saun fińskich, 2 solariów, 2 słonecznych łąk, fotela masującego, mini baru oraz sklepiku, nowoczesnej siłowni, salonu masażu połączonego ze studiem DAY SPA.
Na basenie prowadzone są różne zajęcia, w tym: nauka pływania, zajęcia ruchowe (fitness, zumba, joga, aqua-aerobik, gimnastyka korekcyjna i inne).

Budynek warsztatowo-mieszkalny
Budynek mieszkalno-warsztatowy w Czaplinku został zbudowany w 1841 roku. Datę budowy potwierdza ślad odciśnięty na jednym z pól glinianego muru. Jest to piętrowy budynek o konstrukcji ryglowej. Podstawa obiektu ma kształt litery "L". Nakryty jest dwuspadowym dachem z dachówki ceramicznej. Ściany zewnętrzne tworzy tzw. pruski mur, a wewnętrzne wykonane są szachulcowo z glinianym wypełnieniem. Do 2004 roku budynek nie był remontowany. Obecnie znajduje się w nim siedziba Stowarzyszenia ToTu - Akademii Twórczych Umiejętności w Czaplinku, za sprawą którego budynek został odrestaurowany i udostępniony dla zwiedzających.
W zabytkowym budynku powstał Park Miniatur, w którym można zobaczyć najciekawsze obiekty architektury ryglowej z regionu. Ponadto organizowane są różnego rodzaju warsztaty dotyczące tradycyjnych technik budowlanych.

Buk pospolity
Buk pospolity został objęty ochroną jako pomnik przyrody Rozporządzeniem nr 2/99 Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 30 marca 1999 roku. Obwód pnia tego okazu wynosi 545 cm. Drzewo osiąga wysokość 35 m.

Bunkier B-Werk Nord
B-Werk to jeden z największych bunkrów Wału Pomorskiego. Jeden z dwóch ciężkich schronów broniących odcinka Szczecineckiego. Budowa Bunkra rozpoczęła się w 1934 roku. Jest to jeden z 7 dwukondygnacyjnych bunkrów ciężkich na  całym Wale Pomorskiem.  Wyposażony w cztery stanowiska dla ciężkich karabinów maszynowych przy czym jedno z nich znajdowało się w kopule pancernej. Górna kondygnacja została mocno wysadzona, dolna zachowała się dobrze lecz dostęp do niej jest utrudniony przez gruz.  Znajdują się tam takie pomieszczenia jak maszynownia w której były agregaty prądotwórcze, pomieszczenie dowódcy, pomieszczenie opatrunkowe, własne ujecie wody, pomieszczenia dla żołnierzy oraz inne.

Centrum Informacji Turystycznej w Bornem Sulinowie
Centrum Informacji Turystycznej (CIT) w Bornem Sulinowie, mieszczące się przy ulicy Bolesława Chrobrego 3A, w samym centrum miasta, przy Urzędzie Miejskim. Serdecznie zaprasza turystów do odkrywania uroków naszego miasta i regionu. Nasze centrum, wyróżnione certyfikatem Polskiego Systemu Informacji Turystycznej w kategorii dwóch gwiazdek, jest niezawodnym źródłem aktualnych informacji o atrakcjach i wydarzeniach w okolicy.
Oferujemy szeroki wybór pamiątek, gadżetów, pocztówek, map rowerowych i nie tylko, książek, koszulek rowerowych damskich, męskich i dziecięcych, kubków oraz publikacji związanych z regionem. Dodatkowo, dysponujemy bezpłatnymi materiałami promocyjnymi i informacyjnymi dotyczącymi całego Powiatu Szczecineckiego oraz wielu miejscowości Województwa Zachodniopomorskiego.
Dla rowerzystów przygotowane są materiały drukowane – broszur, mapy szlaków pieszych i rowerowych. Na miejscu wywieszony jest wykaz wypożyczalni i naprawy rowerów. Przed budynkiem znajdują się stojaki na rowery oraz bezpieczny i nieodpłatny parking rowerowy. Miejsce jest dostosowane do osób niepełnosprawnych.
Centrum służy także pomocą w zakresie informacji na temat miejsc noclegowych i gastronomii. Można również skorzystać z bezprzewodowego Internetu.
Obsługujemy naszych gości w językach polskim i angielskim. Obiekt jest całoroczny

Centrum Informacji Turystycznej w Szczecinku
Centrum Informacji Turystycznej w Szczecinku posiada Certyfikat Polskiego Systemu Informacji Turystycznej w kategorii trzech gwiazdek. Zaprasza wszystkich odwiedzających turystów oraz mieszkańców miasta do zapoznania się z wyjątkową ofertą Szczecinka i regionu. Pracownicy CIT zawsze chętnie służą pomocą oraz dobrą radą w zaplanowaniu wymarzonego urlopu. Można tutaj znaleźć zawsze aktualne informacje o tym co się dzieje w mieście i regionie, można zarezerwować różne atrakcje turystyczne. Centrum Informacji Turystycznej w Szczecinku prowadzi sprzedaż pamiątek, gadżetów, pocztówek, map, książek itp. Centrum posiada darmowe materiały promocyjne oraz informacyjne z całego Powiatu Szczecineckiego oraz wielu miejscowości Województwa Zachodniopomorskiego. Obsługa Centrum Informacji Turystycznej w Szczecinku prowadzona jest w językach: polskim i angielskim.

Centrum Informacji Turystycznej w Złocieńcu
Centrum Informacji Turystycznej jest prowadzone przez Referat Strategii, Rozwoju Gospodarczego i Promocji Gminy Urzędu Miejskiego w Złocieńcu. Obsługuje turystów krajowych i zagranicznych oraz  udziela informacji o ofercie turystycznej i promocyjnej  miasta i gminy wszystkim zainteresowanym. CIT prowadzi także sprzedaż materiałów promocyjnych  i pamiątek ze Złocieńca, takich jak:  koszulki, pocztówki, długopisy, maskotki, kalendarze, kubki, itp. Pracownicy Informacji Turystycznej w Złocieńcu udzielą pomocy w zakresie informacji dotyczącej: bazy turystycznej i wypoczynkowej, bazy gastronomicznej, infrastruktury turystycznej, wypożyczalni rowerów, wypożyczalni sprzętu wodnego, ciekawych miejsc na terenie miasta i gminy, imprez turystycznych, sportowych i kulturalnych. W biurze informacji turystycznej można kupić mapy regionu, przewodniki turystyczne oraz książki związane z historią Złocieńca. Można tam także otrzymać materiały nieodpłatne, m.in. plan miasta, wykaz bazy noclegowej, ulotki i foldery usługodawców branży turystycznej i gastronomicznej.
Informacje udzielane są w języku polskim oraz angielskim.

Deptak w Złocieńcu
Poidełko na deptaku w Złocieńcu

Dolina Piławy
Obszar Natura 2000 Dolina Piławy obejmuje część dawnego poligonu w Bornem Sulinowie oraz dolinę rzeki Piławy, położoną na obszarze tzw. Zalewów Nadarzyckich. Dojechać tu można drogą łączącą Szczecinek z Czaplinkiem, dojeżdżając do miejscowości Łubowo. Stamtąd bez problemu można dojechać drogami lokalnymi do wybranych fragmentów ostoi.
Obszar obejmuje 2204,30 ha ciągów ekosystemów wodnych i torfowiskowych. Znajdujące się tu torfowiska cechuje duża zmienność spowodowana zróżnicowaniem morfologii wytopisk, w obrębie których leży - od płytkich, płaskodennych obniżeń po jeziora w głębokich kotlinach.
Większość wytopisk stanowią duże jeziora, takie jak Młyńskie, Brzeźno, Kowal, Rybnik, Bagienne. Obszar jest wyjątkowo ważny dla ochrony wydry, bobra, nocka dużego, traszki grzebieniastej, skójki gruboskorupowej, trzepli zielonej, pływaka szerokobrzeżka oraz kreślinka nizinnego. Zimowe schronienie dla nietoperzy tworzą tu bunkry pozostałe po umocnieniach Wału Pomorskiego. Występuje tu co najmniej 16 gatunków ptaków. W okresie lęgowym obszar zasiedla co najmniej 1% populacji krajowej ptaków takich jak: kania czarna, kania ruda, rybitwa czarna, błotniak stawowy, derkacz, dzięcioł średni, kropiatka.
Obszar porastają przede wszystkim lasy iglaste, natomiast zbiorniki wodne zajmują jego 12%.
Na terenie obszaru wyznaczone są trasy piesze, szlaki rowerowe oraz kajakowe.

Dom oficera
Dom, który został wybudowany przez Niemców na przełomie lat 1935/36 w celach reprezentacyjnych. Lokalizacja domu oficera znajduje się tuż nad jeziorem Pile. Wewnątrz budynku armia niemiecka – Wehrmachtu szkoliła swoich oficerów i podoficerów. Niemcy posiadali również swoje kasyno oficerskie. W latach 1945-1992, czyli w czasie władania miastem przez Rosjan budynek nosił nazwę „Garnizonowy Dom Oficerów”. W tym czasie funkcjonowała tu biblioteka, kino, teatr, dyskoteka, telewizja lokalna transmitująca programy z Moskwy, a także sala koncertowa.

Galeria Sztuki w Centrum Konferencyjnym Zamek w Szczecinku
W Galerii Sztuki ZAMEK kontynuowana jest działalność wystawiennicza „Art-Galerii” oraz wystaw czasowych w  Muzeum Regionalnym. Przez lata zaprezentowane zostały prace tak uznanych i słynnych artystów, jak  Andrzej Mleczko, Kiejstut Bereźnicki, Erazm Kalwaryjski, Helena Tchórzewska, Andrzej Bereziański czy Zdzisław Stanek.
Galeria Sztuki ZAMEK stara się pełnić rolę mecenatu nad środowiskiem artystycznym oraz miłośnikami i odbiorcami sztuki w regionie, stwarzając pole prezentacji twórczości. Organizowane są tutaj wystawy twórców z kraju i zagranicy, o znaczącym dorobku artystycznym, a także organizowane spotkania promocyjne dla młodych, obiecujących artystów. W Galerii pojawia się wartościowe prace obejmujące: malarstwo, rysunek, grafikę i rzeźbę, z klasycznych technik można zobaczyć fotografię kreatywną oraz grafikę komputerową .

Grupa warowna Śmiadowska Góra
Grupa warowna "Góra Śmiadowska" jest jednym z dwóch największych na Wale Pomorskim zespołów fortyfikacyjnych posiadających rozbudowany system podziemnej komunikacji. Składa się z 5 mniejszych obiektów bojowych i największego dwu poziomowego obiektu, w którym górne piętro pełniło funkcje bojowe a dolne techniczno-socjalne (maszynownia, ujęcie wody, toalety, pomieszczenia opatrunkowe, dla wypoczynku żołnierzy i inne). Po wojnie obiekty bojowe zostały częściowo wysadzone i zasypane natomiast podziemne korytarze zachowały się w bardzo dobrym stanie. Obiekt zupełnie niestandardowy, posiada wiele niespotykanych gdzie indziej rozwiązań i wiele nieodkrytych jeszcze tajemnic. Obecnie po częściowym odkopaniu obiekt został udostępniony do zwiedzania.

Głaz Tempelburg
Głaz Tempelburg – największy na terenie gminy Czaplinek granitowy głaz narzutowy. Położony jest pomiędzy miejscowościami: Pławno i Cichorzecze. Leży przy drodze będącej przedłużeniem ul. Kamiennej w Czaplinku. Głaz jest pomnikiem przyrody.
Obwód głazu - 19,5 m, wysokość nad powierzchnię gruntu - 3,5 m. Na głazie wykuty jest napis: "Tempelburg 1858" (Tempelburg to przedwojenna nazwa Czaplinka).

Hubertówka Zofiówka

Izba Muzealna w Bornem Sulinowie
Izba muzealna znajduje się w Budynku Kulturalno-Oświatowym i działa przy Zespole Szkół im. Bohaterów Oflagu II D w Bornem Sulinowie. Została oddana do użytku 1 września 2009 r. W izbie muzealnej można podziwiać wystawy tematyczne związane z historią Bornego Sulinowa i jego okolic. Ekspozycje dotyczą czasów od I wojny światowej do czasów obecnych. Szczególnie warta uwagi jest wystawa pt. „Oflag II D, Gross Born, Борно Cулиново”. Podczas tworzenia ekspozycji wykorzystano wiele pamiątek pochodzących od osób, które kiedyś przebywały w obozie. Zbiory pochodzą od ludzi dobrej woli i są sukcesywnie powiększane.

Izba muzealna w Czaplinku
Izba Muzealna w Czaplinku została otwarta w 1997 roku i działa w strukturze Czaplinieckiego Ośrodka Kultury. Celem działania Izby jest badanie i popularyzowanie dziejów Czaplinka i okolicznych terenów. Znajduje się tu stała wystawa "Prosto ze strychu", na której można zobaczyć przedmioty codziennego użytku z przełomu XIX i XX wieku pokazujące rolniczy charakter tych ziem.  Są tu niecki i dzieże do wyrobu ciasta chlebowego, maselnice  i krajalnice do chleba, stare wagi i nosidła na wodę, gofrownice, żelazka i ręczne magle, patefon i stare radia, żarna do mielenia zboża i ławka szkolna pamiętająca stalówki i atrament. Jest też wiele ciekawych eksponatów historycznych takich jak mapy, pocztówki, egzemplarze gazety "Tempelburger Stadt - und Landbote" czy butelki z przedwojennych okolicznych browarów.
Chlubą muzeum są eksponaty związane z postacią Jana Pawła II, Honorowego Obywatela Miasta Czaplinka. Możemy tu zobaczyć obraz olejny podarowany w 2004 roku przez Papieża miastu oraz narty, na których uczył się jeździć przyszły papież.
W Izbie organizowane są też wystawy okolicznościowe.

Jaz z bunkrem
Jaz służący do podniesienia poziomu rzeki Piławy i podniesienia jej walorów obronnych jako przeszkody dla ludzi i pojazdów, na odcinku ponad 2 km (od wypływu rzeki z jeziora Długiego). Specjalna stała budowla hydrotechniczna, powiązana ze schronem biernym, zaprojektowana indywidualnie. Wzniesiona na planie wydłużonego, nieregularnego prostokąta. Konstrukcja żelbetowa z elementami stalowymi do regulacji przepływu wody. Nieopodal dla jego osłony posadowiono schron bojowy z jednym karabinem. Wewnątrz schronu: korytarz komunikacyjny, dwa pomieszczenia z mechanizmami regulującymi spust wody.

Jednosektorowy schron bojowy z grupą wypadową
Jednosektorowy schron bojowy z grupą wypadową w Szczecinku został wybudowany w 1935 r. Odporny na uderzenia pociskami 150 mm. W przedniej części obiektu znajdowała się izba bojowa, w której za płytą pancerną tworzącą przednią ścianę umieszczono ciężki karabin maszynowy  MG 08/15. Obsługiwały go cztery osoby. Po otwarciu strzelnicy możliwe było prowadzenie ostrzału w zakresie 65 stopni. W pomieszczeniu przechowywano podręczny zapas amunicji, przyrządy do konserwacji broni, taśmowania naboi oraz zapasowe lufy. Druga izba była przeznaczona dla grupy wypadowej (12 żołnierzy), która miała wspierać załogę schronu. W obu pomieszczeniach były piecyki opalane brykietem. Ochronę przed gazami bojowymi zapewniały ręczne filtro - wentylatory. Bardzo ważną funkcję spełniał przedsionek. Poza dwoma wejściami głównymi w bocznej ścianie wykonano wyjście ewakuacyjne Naprzeciwko umieszczono szafę na zabrudzone i skażone mundury. Było miejsce na karabin maszynowy (MG 34 lub MG 42)  ze skrzynkami amunicyjnymi i granatnik. W przedsionku przechowywano także suchy klozet. Schron po zamknięciu był hermetyczny. Był to najpopularniejszy typ schronu na Wale Pomorskim.

Jeziora Czaplineckie
Obszar chroniony o powierzchni 31949,3 ha jest specjalnym obszarem ochrony siedlisk i obejmuje najcenniejszy przyrodniczo i krajobrazowo fragment Pojezierza Drawskiego, ukształtowanego w okresie ostatniego zlodowacenia bałtyckiego, w wyniku działalności lądolodu. Na terenie ostoi można znaleźć 47 jezior, co stanowi przeszło 10% powierzchni terenu. Wśród akwenów wodnych możemy znaleźć większość typów jezior, występujących w Polsce. Brzegi tych jezior zarówno są wysokie, porośnięte lasem, jak i niskie, porośnięte roślinnością przybrzeżną, na jeziorach występują czasem wyspy, a linie brzegowe są urozmaicone. Na terenie obszaru występuje drugie co do wielkości w Polsce jezioro Drawsko, a główną rzeką jest Drawa. Ponad połowa obszaru jest użytkowana rolniczo, a 35% pokrywają tereny leśne. Drawsko jest głównym węzłem ekologicznym ostoi, a Drawa pełni rolę bardzo ważną rolę, łącząc obszary cennej flory, która jest tu bardzo różnorodna, razem z fauną. Występuje tu przeszło 750 gatunków roślin naczyniowych (z czego 28 jest objętych ochroną całkowitą, a 14 częściową). Na uwagę zasługuje bogactwo występowania mchów, gdzie jest ich 274 gatunków i aż 30 uznano za zagrożone w Polsce. W zbiornikach wodnych obszaru żyje 36 gatunków ryb, wokół jezior można spotkać 12 gatunków płazów, 5 gatunków gadów oraz 41 gatunków ssaków. Obszar ten jest bardzo ważny dla ptactwa, ponieważ znalazło tutaj miejsce na swoje siedliska przeszło 148 gatunków lęgowych. Ważnymi gatunkami, ze względu na ryzyko wyginięcia, są bieliki, orliki krzykliwe, kanie rude, bociany białe i bociany czarne, które to upodobały sobie tereny nadjeziorne na swoje domostwa.
Na terenie ostoi znajdują się inne formy aktywnej ochrony przyrody, takie jak Drawski Park Krajobrazowy czy rezerwaty przyrody (jest ich 6). Obok wymienionych wyżej zagrożonych gatunków ptaków, na tym terenie żyją ważne dla Europy gatunki zwierząt, jak nocek duży, bóbr europejski, traszka grzebieniasta, kumak nizinny, piskorz czy (ryba) koza.
Teren ten charakteryzuje się dobrze rozbudowaną siecią punktów noclegowych i gastronomicznych. Znaleźć je można zwłaszcza w największych miastach regionu, czyli Czaplinku i Złocieńcu, choć na terenie całej ostoi znajdują się różnego rodzaju hotele, pensjonaty, pola namiotowe, restauracje, bary i mniejsze punkty gastronomiczne. Zróżnicowanie i bogactwo fauny i flory oraz ukształtowania terenu pozwala na odnalezienie najwygodniejszej i najlepszej formy spędzania wypoczynku, zarówno aktywnego, jak i krajoznawczego. Kajakarze znajdą wiele szlaków kajakowych – Szlak Drawy, Szlak Pilawy czy Szlak Dobrzycy. Spragnieni pieszych wędrówek mogą skierować swe kroki szlakami turystycznymi (np. zielony „Szlak wzniesień moreny czołowej”, niebieski „Szlak Szwajcarii Połczyńskiej”, czerwony „Szlak Solny”), a rowerzyści udać się w wycieczki szlakami rowerowymi (np. „Greenway Naszyjnik Północy”, zielony „Jezioro Kańsko”, niebieski „Dookoła Jeziora Sicino”). Na jeziorach cele swych wypraw mogą znaleźć żeglarze, a jeźdźcy mogą podziwiać malownicze widoki Pojezierza Drawskiego z grzbietu swoich wierzchowców. Zainteresowani kulturą i historią mogą poznać zabytki Czaplinka, (m.in. układ urbanistyczny miasta, kościół z XIII w., dzwonnicę drewnianą z XVIII w.) oraz Złocieńca (zamek z XIII, zespół sanatoryjno – szpitalny z początku XX w., zabudowę śródmieścia).

Jeziora Świdno - Sarcze
Powierzchnia łączna jezior to 66 ha, ich długość to 2,4 km, natomiast maksymalna szerokość sięga 700 m. Głębokość maksymalna sięga 15 m, natomiast średnia głębokość to 4,9 m.
Jeziora charakteryzują się wysoką czystością wód, sklasyfikowanych w I i II klasach. Linia brzegowa jest dostępna dla turystów, z dużymi łachami piachu. W jeziorze można spotkać: raki, szczupaka, lina, leszcza, okonia, płoć i karpia.
Wokół jezior funkcjonuje rozwinięta baza noclegowo-rekreacyjna.

Jezioro Brody
Jezioro Brody znajduje się w otulinie Drawskiego Parku Krajobrazowego. Położone jest na wysokości 130 m n.p.m. Powierzchnia akwenu wynosi 73 ha, a maksymalna głębokość 22,5 m. Jezioro ma podłoże kredowe. Wysokie, trudno dostępne brzegi są porośnięte często drzewami. W zbiorniku można złowić: leszcza, płoć, okonia, lina i szczupaka.
Przez jezioro przebiega szlak kajakowy "Piława", a wokół jego brzegów usytuowane są pola namiotowe, miejsca wyznaczone do kąpieli, kwatery prywatne oraz wypożyczalnie sprzętu pływającego.

Jezioro Ciemino
Jest to jezioro o powierzchni 252,6 ha, którego lustro wody znajduje się na wysokości 141,2 m n.p.m. Maksymalna głębokość zbiornika sięga 12,5 m, a głębokość średnia 6 m. Jest to jedno z większych jezior Pojezierza Drawskiego. Dno jeziora jest muliste - niegdyś było to tak zwane jezioro lobeliowe, jednakże podległo procesowi eutrofizacji, i obecnie lobelia w nim nie występuje. W północno - zachodniej części jezioro graniczy z rezerwatem przyrody "Ciemińskie Bagna". Głównymi gatunkami ryb występujących tu są; karp, szczupak, leszcz i okoń.
Wokół jeziora znajdują się obiekty agroturystyczne.

Jezioro Czaplino
Jezioro Czaplino to kolejny akwen (po jeziorze Drawsko), nad którym rozciąga się Czaplinek. Jest dużo mniejsze od Drawska, ale również ma ciekawe walory przyrodnicze i krajobrazowe. Powierzchnia jeziora wynosi 108 ha, zaś maksymalna głębokość 23 m. Czaplino niemal w całości otoczone jest stromymi klifowymi brzegami, w większości porośniętymi drzewami liściastymi. Połączone jest z jeziorem Drawsko niewielką rzeczką (Czaplinecka Struga) wypływającą przy północno-zachodniej stronie jeziora. Teren jeziora został objęty obszarem Natura 2000 "Ostoja Drawska", będącym specjalnym obszarem ochrony ptaków.
Jako ciekawostkę należy uznać fakt, że przed II wojną światową na jeziorze rozgrywano zawody w kajakarstwie i wioślarstwie, a na stromym i wysokim brzegu jeziora od strony miasta urządzone były trybuny dla widzów oglądających zmagania sportowców. Obecnie jezioro wykorzystywane jest turystycznie w bardzo niewielkim stopniu. W południowo-zachodniej części jeziora znajduje się wyraźny półwysep, nad którym urządzone jest strzeżone kąpielisko miejskie. Poza tym nad jezioro docierają wędkarze, którzy mają tu dla siebie wiele dogodnych miejsc do łowienia ryb.

Jezioro Dołgie Wielkie
Jezioro Dołgie Wielkie zostało utworzone przez działalność rzeźbotwórczą lodowca, który uformował ten zbiornik na kształt rynnowy, o długości 8,5 km, z głębokim dnem (nawet do 20 m głębokości). Powierzchnia akwenu wynosi 310 ha, a z powodu działalności wspomnianego lodowca, uformowały się tu moreny czołowe oraz wzniesienia, które momentami utrudniają dostęp do linii brzegowej.
Z racji położenia, jezioro charakteryzuje się bardzo czystą wodą, ponieważ w okolicy nie występują żadne ośrodki przemysłowe, a do jeziora nie są spuszczane ścieki. Dzięki temu w jeziorze licznie występują ryby wielu gatunków, osiągające duże rozmiary. Wędkarze upodobali sobie te wody na kameralny połów m.in. okoni, szczupaków, węgorzy i leszczy. Infrastruktura wędkarska jest co prawda uboga, bo pomosty dla wędkarzy są rzadko spotykane, niemniej bogactwo ryb rekompensuje te braki. Pasjonaci natury znajdą tu ciszę, spokój i możliwość obcowania z dziką przyrodą. Nie jest to jezioro, które zadowoli potrzebujących wygód turystów. Ścieżki piesze i rowerowe wokół jeziora nie należą do łatwych i wygodnych, ale umożliwiają bezpośredni kontakt z przyrodą, niezniszczoną ingerencją człowieka.

Jezioro Drawsko
Jezioro Drawsko jest największym jeziorem Pojezierza Drawskiego. Nad jego brzegami leży Czaplinek oraz kilka urokliwych wsi letniskowych: Stare Drawsko, Kluczewo, Uraz, Warniłęg, Piaseczno i Siemczyno.
Jezioro jest ogromne. Jego powierzchnia wynosi 1 871,5 ha. Zajmuje drugie miejsce w Polsce pod względem głębokości - 83 m (najgłębszym jest jezioro Hańcza – 108 m). Akwen posiada ciekawy, ale nietypowy kształt i niesłychanie rozwiniętą linię brzegową. Wszystko to dzięki działalności lodowca, który podczas ostatniego zlodowacenia zwanego „Bałtyckim” formował obecny kształt pojezierza. Właśnie w tym miejscu powstało rzadko spotykane skrzyżowanie kilku rynien, obecnie wypełnionych wodami jeziora. Kilka długich i wąskich zatok (Henrykowska, Rękawicka, Rzepowska, Kluczewska i Czaplinecka) sprawia, że długość linii brzegowej to aż 75 km. Na jeziorze znajduje się 12 wysp: Lelum, Polelum, Mokra, Środkowa, Zachodnia, Bagienna, Samotna, Dzika (Bobrowa), Żurawia, Czapla, Kacza oraz wyspa Bielawa (piąta w kraju pod względem wielkości wyspa jeziorna). Bielawa liczy 80 ha i do niedawna była zamieszkana. Obecnie nikt już tam nie mieszka, a dla turystów została wytyczona atrakcyjna ścieżka przyrodnicza.
Brzegi jeziora są bardzo urozmaicone. Przeważnie porośnięte wspaniałym lasem, miejscami wysokie, wypiętrzające się 35 m ponad lustro wody, a miejscami płaskie, bagienne i trudno dostępne.
Na całej długości linii brzegowej spotkamy wiele dogodnych miejsc do kąpieli i naturalnych plaż. Przez jezioro przepływa rzeka Drawa, która bierze swój początek kilka kilometrów na północ od jeziora, w Dolinie Pięciu Jezior. Drawę należy zaliczyć do jednego z najpiękniejszych szlaków kajakowych Polski, a początek szlaku znajduje się właśnie na jeziorze Drawsko.
Jezioro Drawsko jest dobrze zagospodarowane turystycznie. Turyści spotkają tu bogatą i różnorodną bazę noclegową, zaplecze gastronomiczne, urządzone i strzeżone kąpieliska, przystanie żeglarskie oraz wypożyczalnie sprzętu wodnego. Baza turystyczna skupiona jest przede wszystkim w Czaplinku oraz w Starym Drawsku i Piasecznie. Akwen jest wręcz idealny dla żeglarzy, którzy mogą wiele dni pływać i codziennie cumować w innej zatoce. Dla miłośników pływania pod żaglami przygotowano kilka przystani oraz dogodnych miejsc do wodowania jachtów.
Szlak kajakowy rzeką Drawą nazwano im. Ks. Kardynała Karola Wojtyły, który kilkakrotnie uczestniczył w spływach tą trasą. Najlepszym miejscem na rozpoczęcie spływów jest Czaplinek lub Stare Drawsko.
Drawsko to także raj dla wędkarzy. Spotkamy tu praktycznie wszystkie gatunki ryb występujące w polskich jeziorach. Głębiny to ostoja szczupaka, okonia, siei, sielawy i węgorza. Na płytszych wodach króluje leszcz i płoć. Na uwagę zasługuje fakt, że praktycznie co roku na jeziorze Drawsko łowione są rekordowych rozmiarów okazy.

Jezioro Kaleńsko
Jezioro Kaleńsko to jedno z piękniejszych jezior Pojezierza Drawskiego. Położone w lesie, z dala od głównych szlaków komunikacyjnych i większych miejscowości, ciągle pozostaje nieodkryte przez turystów. Kaleńsko jest typowym jeziorem rynnowym, ma powierzchnię 114 ha i maksymalną głębokość 24 m. Nie posiada wysp, ale linia brzegowa jest bardzo urozmaicona. W południowej części jeziora duży półwysep głęboko wrzyna się w jeziorną toń, dzieląc praktycznie akwen na dwie części: zatokę zachodnią i wschodnią. Największym atutem jeziora jest krystalicznie czysta i przejrzysta woda. Zbiornik zaliczany jest do tzw. jezior lobeliowych. Są to rzadko spotykane jeziora, w których występuje lobelia jeziorna, niepozorna roślina spotykana tylko w najczystszych wodach. Jezioro jest zagospodarowane turystycznie w bardzo niewielkim stopniu. Na południowym brzegu, u nasady półwyspu znajduje się Ośrodek Wypoczynkowy Stare Kaleńsko, oferujący noclegi w budynku głównym (dawny pałac) oraz w drewnianych domkach campingowych. W ośrodku znajduje się ponadto kawiarnia, plaża i przystań z pomostami oraz wypożyczalnia sprzętu wodnego. Z uwagi na dużą przejrzystość wody jezioro jest atrakcyjnym miejscem dla płetwonurków oraz dla wędkarzy. Z licznych kładek i małych pomostów można łowić wiele gatunków ryb słodkowodnych. Wody jeziora szczególnie obfite są w ryby drapieżne: szczupak, okoń, węgorz. Łowi się tu także płocie, leszcze liny i karpie (w lipcu 2014 r. na Kaleńsku został złowiony rekordowy karp o wadze 27,5 kg i 112 cm długości).

Jezioro Komorze
Powierzchnia jeziora to 416,7 ha. Długość i szerokość niecki wynoszą odpowiednio 7,6 km i 1,1 km. Maksymalna głębokość sięga 30 m. Lustro wody znajduje się na wysokości 131,7 m n.p.m. Jest to jezioro rynnowe z bardzo urozmaiconą linią brzegową z licznymi cyplami przewężającymi nieckę akwenu, oraz zatokami. Na Komorzu znajdują się 4 wyspy z największą: Wydrzą Wyspa. Do jeziora spływają liczne strumienie. Wypływa zaś z niego rzeka Piława, stanowiąca atrakcyjny szlak kajakowy. Główne gatunki ryb w Komorzu to: leszcz i płoć.
W miejscowościach przylegających do jeziora znajduje się rozbudowana baza noclegowa - kwatery prywatne oraz pola namiotowe, pomosty wędkarskie oraz plaże.

Jezioro Krosino
Jezioro Krosino ma charakter rynnowy, swoim kształtem przypomina odwróconą literę L. Długość tego akwenu wynosi 4 km w osi północ – południe, sam zbiornik ma powierzchnię 177 ha, a jego głębokość maksymalna wynosi 17 m. Na jeziorze, w jego środkowo – wschodniej części, leży wyspa Krosina. Jezioro leży na kajakowym szlaku turystycznym rzeki Drawy, jednym z najpiękniejszych i najpopularniejszych szlaków spływowych w Polsce. Kajakarze mogą z jeziora Krosino dopłynąć m.in. do oddalonego o 6 km jeziora Drawsko, które należy do jednych z największych w regionie. Drawa wpływa do Krosina w miejscowości Głęboczek (na północy), a wypływa w Budowie (na południu).
Jezioro ma bardzo czyste i przejrzyste wody, dzięki czemu jest popularne wśród płetwonurków, którzy podziwiają podwodne lasy i urozmaicone dno. Taki charakter jeziora docenią również wędkarze. Jezioro należy do jezior typu leszczowego, więc w wodach Krosina pływają płocie, liny, szczupaki, karasie, okonie, leszcze, sielawy czy węgorze. Aby móc łowić, należy wykupić zezwolenie od Gospodarstwa Rybackiego Czaplinek. Z racji wysokich wartości krajobrazowych i środowiskowych, na jeziorze obowiązuje strefa ciszy, zatem poruszanie się po akwenie jest możliwe tylko dla łodzi wędkarskich z elektrycznym silnikiem. Ten fakt docenią plażowicze, którzy mają do dyspozycji bardzo przyjemne, łagodnie schodzące i piaszczyste dno, czyste plaże i wodę, a na dodatek z racji położenia (lasy wokół kiedyś były określane Puszczą Polską), specyficzny mikroklimat, który przynosi wytchnienie, zwłaszcza osobom z problemami oddechowymi. W południowej części jeziora kiedyś znajdowały się przystanie, ale dzisiaj ten teren należy do wojska i wstęp na niego jest wzbroniony. Wypożyczalnia sprzętu wodnego i kąpielisko jest dostępne w miejscowości Głęboczek (na północnym brzegu jeziora).

Jezioro Krzemienko
Jezioro o powierzchni 19,5 ha w kształcie podłużnym ma charakter jeziora niewielkiego, lokalnego. Głębokość maksymalna jeziora to 18,4 m. Okolice jeziora porastają bujne lasy oraz roślinność wodna, która utrudnia dostęp do linii brzegowej. W okolicach jeziora nie występują ludzkie osady, poza najbliższą wsią Pławno - na północ od jeziora. Oznacza to, że wypoczynek nad jeziorem jest skierowany do osób, które cenią sobie ciszę i spokój, a dzikość i niedostępność terenów nad wodą nie jest dla nich przeszkodą. Brak infrastruktury turystycznej Krzemienko wynagradza swoimi malowniczymi widokami, czystością wody, niepowtarzalnym aromatem leśnego powietrza oraz niezapomnianymi wschodami słońca. Jezioro Krzemienko jest do odwołania wyłączone z możliwości połowu ryb, dlatego należy śledzić komunikaty Gospodarstwa Rybackiego w Czaplinku, zanim wędkarze postanowią wyruszyć na połowy nad ten zbiornik. Obok jeziora przebiega szlak czarny rowerowy „Szlak Lobeliowe Jeziora” o łącznej długości 33,3 km. Łączy on najładniejsze i najczystsze akweny w okolicy i umożliwia turystom podziwianie przepięknych widoków.

Jezioro Krzemno
Jezioro Krzemno to kolejny bardzo atrakcyjny akwen położony w pobliżu Czaplinka. Jego wyjątkowość bierze się z walorów krajobrazowych i przyrodniczych. Jest to typowe jezioro rynnowe, ukształtowane przez lodowiec. Jego rynna posiada prawie 4 km długości, a linia brzegowa jest niesłychanie rozwinięta. Powierzchnia zbiornika wynosi 139 ha a maksymalna głębokość 36 m. Na jeziorze nie ma wysp, za to wiele tu zatok i dużych półwyspów, głęboko wrzynających się w toń jeziora. Mniej więcej w środkowej części jeziora dwa półwyspy ulokowane naprzeciw siebie praktycznie dzielą jezioro na dwie części. Jezioro jest położone w lesie, a nad jego brzegami nie ma żadnych miejscowości, osad czy ośrodków wypoczynkowych. Najbliższą miejscowością jest Pławno, znajdujące się ok. 800 m od jeziora. Krzemno charakteryzuje się bardzo czystą wodą (I klasa czystości) i jest zaliczane do tzw. jezior lobeliowych. Są to rzadko spotykane jeziora, w których występuje lobelia jeziorna, kwitnąca na biało, niepozorna roślina spotykana tylko w najczystszych wodach. Nad jeziorem praktycznie nie ma zagospodarowania turystycznego. Oprócz nielicznych kładek dla wędkarzy oraz dzikich plaż nie znajdziemy tu żadnej infrastruktury. Jeżeli ktoś chce przyjechać nad Krzemno na dłużej, to tylko z własnym namiotem i zaopatrzeniem, oczywiście wcześniej uzgadniając pobyt z nadleśnictwem. Duża przejrzystość wody, sięgająca 5 m powoduje, że Krzemno jest chętnie odwiedzane przez płetwonurków. Jezioro jest atrakcyjnym łowiskiem dla wędkarzy. Występują tu ryby głębokich wód takie jak sieja i sielawa, jednak jezioro także jest znane z pięknych okazów szczupaka i okonia.

Jezioro Lubicko Wielkie
Powierzchnia jeziora to 168,34 ha, a długość i szerokość niecki to odpowiednio 2,8 km i 1,1 km. Jest to jezioro położone na Pojezierzu Drawskim, z charakterystyczną dla tego mezoregionu urozmaiconą linią brzegową, licznymi zatoczkami i cyplami oraz dużą wyspą Lubicką o powierzchni 26 ha.
Gatunki ryb występujące w jeziorze to leszcz, płoć, okoń i szczupak.
Wokół jeziora znajdują się kwatery prywatne, plaże z pomostami oraz wypożyczalnie sprzętu wodnego. Lubicko Wielkie połączone jest z jeziorem Lubicko Małe kanałem, za pomocą którego możliwe jest dotarcie do stanowiącej atrakcyjny szlak kajakowy rzeki Piławy.

Jezioro Nątlino
Nątlino jest akwenem o głębokości maksymalnej 6,4 m, długości 1 km i szerokości niecałych 200 m. Ma charakter jeziora lokalnego, a po jego południowo – zachodniej stronie leży znacznie większe i popularniejsze jezioro, Drawsko. Zbiornik otoczony jest przez lasy i pola uprawne, dojście do linii brzegowej jest stosunkowo łatwe. Akwen okala ścieżka, która jest wykorzystywana przez rowerzystów, biegaczy i spacerowiczów. Na południowym – zachodnim skraju jeziora, przy brzegu, mieszczą się ogródki działkowe i to głównie działkowicze wykorzystują w tym miejscu akwen do wypoczynku na łonie natury. Dostępnych jest kilka pomostów, z których mogą skorzystać wędkarze i osoby lubiące plażowanie na łonie natury. Przy jeziorze nie ma zorganizowanego kąpieliska, ale z racji tego, że obok leży wspomniane Drawsko, jezioro Nątlino jest spokojniejsze i mniej oblegane. Dzięki temu można tu zażyć kąpieli słonecznych i wodnych, nie będąc niepokojonym przez hałasy, poza odgłosami lasu lub wodnego ptactwa.

Jezioro Nobliny (Niewlino)
Jezioro ma kształt łuku, kierującego się z południa na północny – zachód. Jest to jezioro rynnowe o wymiarach 3 km długości i 1,2 km szerokości. Głębokość jeziora wynosi maksymalnie 17 m, a powierzchnia akwenu to 153 ha. Na południu jezioro jest połączone z pobliskim jeziorem Korytkowo. Jezioro charakteryzuje się wieloma zarośniętymi płyciznami, podwodnymi wzniesieniami  i kamienistymi rafami, brzegi ma często porośnięte trzcinami, a nawet bagniste. Po wschodniej stronie akwenu (zwłaszcza bliżej północy), tam gdzie dominują lasy, brzegi są strome, a dno szybko opada, by osiągnąć znaczne głębokości. W wodach Noblina można spotkać takie okazy ryb, jak liny, okonie, płocie czy szczupaki. Wędkarze często łowią z pomostów, ale też ze środka jeziora, z łodzi. Czysta woda pozwala szybko odnaleźć interesujące miejsca, a na efekty starań nie trzeba czekać długo, bo ryb w Noblinie jest dużo. Aby uzyskać pozwolenie na połów ryb, należy je zakupić w Gospodarstwie Rybackim w Czaplinku.

Jezioro Pile
Jezioro Pile posiada powierzchnię 1002 ha, jego długość wynosi 8,5 km, a szerokość do 2,5 km. Maksymalna głębokość sięga 40 m, a lustro wody znajduje się na wysokości 128,2 m n.p.m. Jest to jezioro rynnowe o dużej głębokości z urozmaiconą linią brzegową obfitującą w liczne półwyspy i zatoki. Miejscami brzegi są strome, porośnięte lasami. Na jeziorze występuje tzw. zatopiony las, który znajduje się przy jednej z dwóch wysp na głębokości 16 m. Nurkując można zobaczyć pnie, gęste konary drzew. Powstał on w wyniku eksplozji materiałów wybuchowych pozostawionych przez wojska radzieckie na wyspie. Po wybuchu część wyspy się osunęła, zabierając pod wodę część rosnących na niej drzew. Przez jezioro przepływa rzeka Piława, stanowiąca atrakcyjny szlak kajakowy. Główne gatunki ryb to: sielawa, sieja, szczupak, okoń, węgorz, płoć, leszcz i lin.
Okolice jeziora obfitują w obiekty noclegowe oraz rekreacyjne. Wody jeziora Pile zakwalifikowano do II klasy czystości, zaobserwowano także tendencję do poprawiania się wskaźników czystości wody.
Metryczka:
- położenie 128,2 m n.p.m.
- powierzchnia 1002 ha
- maksymalna głębokość 40 m
- długość 8,5 km
- szerokość 2,5 km

Jezioro Rakowo
Jezioro Rakowo jest jeziorem rynnowym z czystą wodą z prostą i dostępną linią brzegową. Główne gatunki ryb jakie można złowić w zbiorniku to: leszcz, płoć, okoń, węgorz i szczupak.
W otoczeniu jeziora znajdują się gospodarstwa agroturystyczne, pola namiotowe, piaszczysta plaża, pomosty wędkarskie oraz przebiega szlak kajakowy "Piława".
Metryczka:
- powierzchnia 25 ha
- maksymalna głębokość 10 m
- średnia głębokość 6 m

Jezioro Sikory Duże
Akwen ma powierzchnię 13 ha i jest położone niemal w samym centrum wsi Sikory. Aby móc poławiać na jeziorze, należy wykupić zezwolenie w Gospodarstwie Rybackim w Czaplinku. Dla wędkarzy jest dostępnych parę pomostów rybackich. Jezioro jest otoczone przez pola, więc dojście do brzegów nie jest trudne (wokół jeziora biegnie ścieżka). Mimo braku wyznaczonego kąpieliska można plażować w dowolnym miejscu nad brzegiem akwenu, co umożliwia bliższy kontakt z naturą.

Jezioro Śmiadowo
Powierzchnia jeziora to 132 ha, jego długość to 2,4 km a szerokość 800 m. Maksymalna głębokość dochodzi do 12,5 m podczas gdy średnia głębokość to 6 m. Linia brzegowa jest urozmaicona, szczególnie we wschodniej części zbiornika. Zróżnicowane jest również ukształtowanie dna. Jest to akwen zaliczany do kategorii jezior lobeliowych, co oznacza iż rośnie w nim lobelia jeziorna. W związku z tym zbiornik powinien odznaczać się wyjątkowo przejrzystą wodą. Na jeziorze znajduje się 6 wysp. W niedalekiej odległości od akwenu znajduje się Góra Śmiadowska, jedno z umocnień Wału Pomorskiego. Główne gatunki ryb to: okoń, płoć, leszcz, szczupak, węgorz oraz sielawa.

Jezioro Trzesiecko
Jezioro Trzesiecko ma powierzchnię 296 ha, długość i szerokość to odpowiednio 5,6 km oraz 900 m. Lustro wody znajduje się na wysokości 134,1 m n.p.m., a maksymalna głębokość to 10 m. Jest to jezioro rynnowe z urozmaiconą, tworzącą liczne zatoki i półwyspy, linią brzegową. Na jeziorze znajduje się 7 wysp: Ptasia, Biwakowa, Szczupaka, Łabędzia, Sitowia, Ślusarska i Mysia Wyspa. Jest to jezioro przepływowe, największymi dopływ to kanał Radacki, a odpływ rzeka Nizica, zwana popularnie wśród mieszkańców rzeką Niezdobną.
Wokół jeziora rozciągają się tereny zielone, na północnym brzegu park miejski, na południowym lasy Nadleśnictwa Szczecinek. Główne gatunki występujących w wodach jeziora ryb to: leszcz, płoć, okoń, szczupak oraz sandacz
Jezioro Trzesiecko jest dobrze zagospodarowane dla celów turystyki i rekreacji. Wzdłuż linii brzegowej jeziora znajdują się trzy strzeżone w sezonie przez ratowników plaże miejskie, jeden z najdłuższych w Europie wyciąg do nart wodnych i wakeboardu oraz wypożyczalnie sprzętu wodnego. Jedną z atrakcji w obrębie jeziora jest Mysia Wyspa, z plażą oraz punktem gastronomicznym, gdzie można skosztować wędzoną sielawę i inne ryby smażone.
Wokół jeziora wiedzie również pieszy i rowerowy szlak turystyczny, bardzo dobrze przygotowany.
Po jeziorze kursuje także regularnie tramwaj wodny Bayern, statek spacerowy Księżna Jadwiga oraz blisko 100-letnia drewniana taksówka wodna.

Jezioro Wąsosze
Jezioro Wąsosze, zwane też Wąsowem, jest największym jeziorem Równiny Wałeckiej, jego powierzchnia wynosi ok. 350 ha. Głębokość średnia jeziora wynosi 3,5 m, a w najgłębszym miejscu jest to 8,5 m – nie jest to jezioro tak głębokie, jakiego można się spodziewać po wielkości akwenu. Wody tego jeziora należą do jednych z najczystszych w Polsce, być może dzięki słabemu zagospodarowaniu i małemu wpływowi działalności ludzkiej na jezioro. Jezioro w kształcie wydłużonym, jest zaliczane do jezior polodowcowych i ma bardzo urozmaiconą linię brzegową, która skrywa wiele tajemniczych zakamarków. Czysta woda, bogata fauna i flora powodują, że jezioro Wąsosze staje się ważnym miejscem na mapie Pojezierza Drawskiego, który należy zdecydowanie odwiedzić, pomimo trudności z dostaniem się do jeziora – Wąsosz zazdrośnie broni swoich brzegów. Dzikość jeziora i jego niezbadane tereny dodają tylko uroku i zachęcają do odpoczynku zwłaszcza osoby, które poszukują miejsca oddalonego od skupisk ludzkich, ceniących ciszę przerywaną co najwyżej przez odgłosy okolicznych lasów bądź wodnego ptactwa. Brak tłoku nad i na jeziorze zachęca nie tylko wędkarzy, ale również amatorów sportów wodnych – chociaż w okolicy nie funkcjonuje żadna wypożyczalnia sprzętu wodnego, trzeba go przywieźć ze sobą. Wokół jeziora rosną lasy mieszane, z przewagą sosnowych, wśród których są wydeptane ścieżki spacerowe, idealne na wycieczki rowerowe. W wodach Wąsosza pływają takie ryby, jak węgorze, szczupaki, okonie, leszcze, płocie i karpie.

Jezioro Wielimie
Powierzchnia jeziora to 1865 ha, lustro wody znajduje się na wysokości 133 m n.p.m., długość i szerokość niecki to odpowiednio 6,5 km i 5 km. Maksymalna głębokość to 5 m. Jest to jezioro moreny dennej, jedno z nielicznych w Powiecie Szczecineckim, drugie pod względem wielkości jezioro na Pojezierzu Drawskim. Mimo wielkości jest to stosunkowo płytki zbiornik - średnia głębokość nie przekracza 3 m. Na jeziorze znajduje się 7 wysp, w tym największa co do wielkości śródjeziorna wyspa w Polsce - Wielimska Wyspa, zwana popularnie wyspą Owczą, o powierzchni aż 96,13 ha. Na jeziorze występują liczne kolonie ptactwa wodnego. Głównymi gatunkami ryb występującymi w Wielimiu są leszcz, płoć, lin, sandacz, węgorz, okoń oraz szczupak. Jezioro ma bardzo korzystne warunki do uprawiania windsurfingu i kitesurfingu. W Gwdzie Wielkiej znajduje się piaszczysta plaża, a obok niej pomost oraz wiata grillowa.

Jezioro Wilczkowo gm. Złocieniec
Wilczkowo jest jeziorem zaporowym moreny czołowej o powierzchni 300 ha, długości 4120 m i szerokości 1200 m. Maksymalna głębokość zbiornika to 26,7 m a średnia – 7,8 m. Linia brzegowa ma charakter klifowy, jej długość to ok. 12 km. Przez jezioro przepływa rzeka Drawa, łącząc Wilczkowo z jeziorem Krosino. Wody Wilczkowa są czyste i przejrzyste, określane na I klasę czystości, a dno kamieniste i żwirowe. Takie warunki sprzyjają rozwojowi bogatej fauny i flory. Prawie 50 ha jeziora to roślinność wodna wynurzona, która potrafi wdzierać się w taflę wody nawet na odległość 30 m. Jezioro wokół otaczają lasy. Z racji obfitości w ryby i trudności z dotarciem nad brzeg jeziora, akwen jest odwiedzany głównie przez wędkarzy, rzadko można spotkać plażowiczów. W wodach Wilczkowa pływają płocie, leszcze, wzdręgi, liny, karasie, okonie, szczupaki, węgorze a nawet sandacze i sumy. Najlepiej łowić z łodzi na środku jeziora (specyfika roślinności i dostępności do wody), choć sporadycznie można znaleźć kładkę przy brzegu, można też łowić z pomostu przy kempingu (w sezonie przed świtem i po zmroku). Wędkarze określają Wilczkowo mianem „najspokojniejszego jeziora”. Być może jest to związane właśnie z faktem, że jest tak niedostępne i strzeże swoich skarbów, przez co zniechęca żądnych wygód i komfortu wczasowiczów. Wypoczynek nad jeziorem jest możliwy m.in. na kempingu obok jeziora (w jego południowo – zachodnim skraju) oraz w okolicznych gospodarstwach agroturystycznych.

Jezioro Żerdno
Jezioro Żerdno (nazywane również Srebrnym) to bardzo atrakcyjny i malowniczy akwen. Posiada regularny, owalny kształt, a jego linia brzegowa jest pozbawiona wyraźnych półwyspów i zatok. Powierzchnia jeziora wynosi 205 ha, maksymalna głębokość 36 m, a długość ok. 3 km. Brzegi przeważnie porośnięte są lasem liściastym, miejscami niskie, a miejscami bardzo wysokie, sięgające do 80 m ponad lustro wody. Cechą charakterystyczną jeziora jest krystalicznie czysta woda (I klasa czystości) i specyficzny odcień żwiru zalegającego na dnie, dzięki czemu mieszkańcy pobliskich wsi nazywają je jeziorem Srebrnym. Nad jeziorem leżą trzy miejscowości: Stare Drawsko, Żerdno i Nowe Drawsko. Samo jezioro nie jest mocno zagospodarowane turystycznie. Spotkamy tu jedynie dużo kładek i małych pomostów wędkarskich. Nad jego brzegami znajduje się jeden ośrodek wypoczynkowy w Żerdnie i kilka gospodarstw agroturystycznych w Nowym Drawsku. Nocleg bez trudu za to możemy znaleźć w Starym Drawsku, w którymś z ośrodków wypoczynkowych czy na polu namiotowym. Na jeziorze panują doskonałe warunki do uprawiania kajakarstwa, windsurfingu i żeglarstwa. Spokojne wiatry,  prosta linia brzegowa i brak mielizn sprawiają, że Żerdno szczególnie nadaje się  do nauki żeglowania. W dalekiej przeszłości Żerdno było zatoką pobliskiego jeziora Drawsko, z którym obecnie  połączone jest z rzeką Drawą (w zasadzie w tym miejscu to krótki, 100 metrowy, płytki kanał). Stare Drawsko położone pomiędzy tymi jeziorami stanowi naturalne zaplecze dla turystów. Oprócz noclegów znajdziemy tu również sklepy, restauracje i wypożyczalnie sprzętu wodnego. Ponadto w Starym Drawsku znajdują się ruiny zamku Drahim, o dużej atrakcyjności turystycznej. W jeziorze można złowić większość gatunków ryb słodkowodnych, włącznie z rybami wód głębokich: sieja, sielawa, szczupak, węgorz i okoń. Szczególnie ten ostatni bywa tu bardzo dorodny i często jest łowiony w rekordowych rozmiarach.

Józefa Piłsudskiego
Pomnik przedstawia postać Marszałka wspartego na szabli, w charakterystycznej czapce - maciejówce.
Pierwotnie w miejscu obecnego stał podobny również przedstawiający Józefa Piłsudskiego autorstwa Roberta Sobocińskiego. Niestety formą przypominał on bardziej rycerza, co niektórzy widzieli w nim nawet postać Bolesława Chrobrego (przedstawiał postać z gołą głową, wsparta na mieczu). Dlatego w roku 2011 podjęto inicjatywę o zamianie postaci na postumencie. Obecny Piłsudski jest dziełem Wiesława Adamaskiego. Nowy pomnik został częściowo odlany z brązu pochodzącego z przetopu poprzedniego.
Co roku 11 listopada w Święto Niepodległości po uroczystej mszy pod pomnikiem odbywa się ceremonia składana kwiatów i wygłaszane są przemówienia. Pomnik Józefa Piłsudskiego stanął w pobliżu centrum miasta najpewniej jako dowód głębokiego patriotyzmu grupy mieszkańców miasta.

Juchowo Farm
Na terenie ekologicznego gospodarstwa Juchowo Farm, posiadającego certyfikat Demeter, atrakcyjnie położonego nad jeziorem Juchowo wśród pól i łąk, oferujemy miejsca noclegowe dla rowerzystów. Do dyspozycji gości mamy Pokoje Gościnne oraz Juchowską Chatę- całoroczny dom z bali.
Wybierając pobyt w Juchowskiej Chacie możecie Państwo liczyć na większą swobodę, gdyż dom stoi na uboczu, z dala od głównej drogi. Z każdego okna rozpościera się przepiękny widok na jezioro, las i łąki. Jedyne głosy, które usłyszycie to muczenie krów czy rżenie koni- to bliżsi i dalsi sąsiedzi. Wypoczywając w Juchowskiej Chacie zyskacie niezależność oraz swobodę, którą daje w pełni wyposażona kuchnia, jadalnia i pokój gościnny. W przytulnych pokojach jak i we wspólnej przestrzeni panuje ciepły i domowy klimat.
Pokoje Gościnne posiadają 40 miejsc noclegowych, są to pokoje 2, 4 i 6 osobowe z piętrowymi łóżkami i łazienkami. Wokół teren rekreacyjny z drewnianym placem zabaw dla dzieci oraz zagrodą, w której możesz odwiedzić owce, kozy, świnie, gęsi oraz kury.
Gospodarstwo w Juchowie to idealne miejsce, aby pobyć w naturze. U nas możesz rozkoszować się urokami wsi, odpocząć i zrelaksować się o każdej porze roku. Możliwości aktywnego spędzania czasu wolnego są niezliczone, od spływów kajakowych, wycieczek pieszych po wędkowanie w pobliskich jeziorach, zbieranie grzybów czy kasztanów. Posiadamy również pole namiotowe. Zimą to dobra baza wypadowa dla miłośników narciarstwa biegowego oraz możliwość morsowania.
W gospodarstwie znajduję się sklepik z naszymi ekologicznymi produktami oraz kuchnia serwująca pyszne dania.

Kamienne kręgi w Pławnie
Cmentarzysko kurhanowe w Pławnie związane jest z obecnością na tych ziemiach od końca I w. do początków III w. plemienia Gotów. Był to lud, który przybył ze Skandynawii i po ok. 150-letnim pobycie na Pomorzu wywędrował na południowy wschód. O wyjątkowości cmentarzyska świadczy obecność trzech kamiennych kręgów o średnicy 26,5 m,  22 m oraz 19 m.

Kąpielisko miejskie nad jeziorem Drawsko
Kąpielisko miejskie nad jeziorem Drawsko to najlepsze miejsce do kąpieli i plażowania w Czaplinku. Obiekt jest nowoczesny, bezpieczny i wyposażony w pełną infrastrukturę. Teren plaży i kąpieliska jest ogrodzony i dostać się tam można tylko przez wyznaczone wejścia. Kąpielisko jest duże, a długość jego linii brzegowej wynosi 175 m. Znajduje się tam pływający pomost rekreacyjny w kształcie litery U, do którego mogą cumować jachty czy łodzie wiosłowe. Pomost jest wyposażony w barierki zabezpieczające oraz w drabinki ułatwiające wejście i wyjście z wody. Na kąpielisku zostały wyznaczone strefy dla umiejących i dla nieumiejących pływać. Wydzielone jest też bezpieczne miejsce do kąpieli dla małych dzieci. Plaża jest generalnie piaszczysta, ale na jej obrzeżach znajdziemy także miejsca do plażowania porośnięte trawą. Ponadto w obrębie plaży i kąpieliska znajdują się: boisko do plażowej piłki siatkowej, plac zabaw dla dzieci, przebieralnie, sanitariaty. W okresie wakacji, codziennie w godz. 10.00-18.00 nad bezpieczeństwem kąpiących się czuwają ratownicy WOPR. Woda w sezonie jest regularnie badana pod kątem czystości i przydatności do kąpieli. Przy plaży funkcjonuje również wypożyczalnia sprzętu wodnego (kajaki, rowery wodne, łodzie wiosłowe). W sąsiedztwie kąpieliska znajduje się stadion miejski oraz amfiteatr, w którym odbywają się koncerty i imprezy rozrywkowe.

Kościół parafialny pw. Świętej Trójcy
Zabytkowa świątynia została wzniesiona na przełomie XIV i XV wieku, w miejscu, w którym według źródeł miał się znajdować drewniany dwór wzniesiony przez założycieli miasta – Templariuszy. Wzniesiona w stylu gotyckim z elementami romańskimi świątynia posiada układ orientowany. Zbudowano ją z okolicznego kamienia polnego. Na skutek kilkukrotnych pożarów kościół zatracił swój pierwotny styl. Obecnie kościół nie posiada wieży. Stracił ją na skutek pożaru w 1725 roku.
We wnętrzu świątyni znajduje się unikatowy ołtarz baldachimowy, wykonany w stylu barokowym. Nakrywa go drewniany, złocony baldachim, podparty przez sześć kolumn i ozdobiony przez figurki aniołów. Z boku ołtarza znajdują się wybudowane w XIX wieku skrzydła. Innymi ciekawymi zabytkami we wnętrzu kościoła są: zbudowana w 1823 roku drewniana ambona, kopia obrazu Rubensa pt. „Święta Trójca” oraz figuralne polichromie przedstawiające świętych, doktorów kościoła, namalowane na początku XIX wieku. Chlubą świątyni są zainstalowane w XIX wieku siedmiogłosowe organy Sauera. Do czasu konsekracji 24 października 1999 roku pobliskiego Kościoła pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego kościół pełnił funkcję głównej świątyni miejscowej parafii rzymskokatolickiej. Od tego czasu świątynia jest nazywana przez mieszkańców „małym kościółkiem”. Obok kościoła można zauważyć zabytkową drewnianą dzwonnicę kozłową z dzwonem z 1730 roku. Na dzwonie widnieje łaciński napis, który można przetłumaczyć następująco: "Ten, który po raz drugi, przez smutne wydarzenia zniszczony ogniem, został odtworzony przez Christiana Heina, kanonika katedralnego poznańskiego, plebana Czaplinka i sekretarza króla polskiego".
Kościołem podobnie jak pobliskim Kościołem pw. Podwyższenia Krzyża Świętego opiekują się księża Salezjanie.

Kościół parafialny pw. św. Brata Alberta
Parafia św. Alberta została utworzona w Bornym Sulinowie w roku 1993. Budynek wybudowany został w roku 1976 i do roku 1993 funkcjonował jako kino radzieckie. Do parafii należy również kaplica, w której znajduje się Tryptyk Matki Boskiej Jenieckiej z roku 1940, wykonany przez J. Zamojskiego. Autor do wykonania dzieła wykorzystał papier pakowy, deski z pryczy i blachy z puszek po konserwach. Teren kościoła otoczony jest murem kamiennym. Do kościoła przylega wieża kościelna, która została wyremontowana w 2009 r.

Kościół parafialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Gotycka świątynia została wzniesiona najprawdopodobniej w XV wieku. W trakcie pożaru, który miał miejsce w 1658 roku uległo nieodwracalnemu zniszczeniu gotyckie sklepienie, które zostało zastąpione belkowanym. W latach 1847-1849 przeprowadzono w kościele gruntowny remont, który przyczynił się do zatarcia pierwotnego stylu. Usunięto wówczas zewnętrzne przypory, gotyckie łuki okien, a nieciekawy tynk przykrył oryginalną fakturę cegieł i kamieni, z których powstała świątynia. W 1879 roku starą wieżę zastąpiła nowa, zbudowana w stylu gotyckim. W latach 1936 – 1937 prowadzono kolejną przebudowę, w wyniku której bryła kościoła otrzymała obecny wygląd. Po drugiej wojnie światowej wymieniono witraże, organy a także zmieniono wygląd fasady świątyni. Świątynia pełni funkcję kościoła parafialnego rzymskokatolickiej parafii pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Złocieńcu.

Kościół pw. Najświętszej Maryi Panny
Kościół wybudowany na przełomie lat 1834/35. Wzniesiony w stylu neoromańskim/ neoklasycystycznym. Wewnątrz kościoła znajduje  się drewniany ołtarz z przełomu XV /XVII w.  Ołtarz ten wyrzeźbiony był zgodnie z zasadami stylu gotyckiego i przedstawia Madonnę z Dzieciątkiem oraz 14 innych świętych. Kościół jest ceglany, o bardzo ciekawej architekturze, charakterystycznej dla Pomorza Zachodniego.

Kościół pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
Kościół pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny lub inaczej Kościół Mariacki został zbudowany w latach 1905–1908. Jest to budowla mająca zaskakująco duże rozmiary. Sama jej 78 metrowa wieża jest jedną z dziesięciu najwyższych na Pomorzu Zachodnim. Po wybudowaniu, do świątyni została przeniesiona została część wyposażenia z kościoła św. Mikołaja (którego pozostałość w postaci wieży możemy zobaczyć przy ul. Bohaterów Warszawy – obok galerii Hosso). Szczególną uwagę w tym miejscu należy zwrócić na neogotyckie witraże w kościelnym prezbiterium, przedstawiające sceny z życia Jezusa Chrystusa. Na wysokim chórze znajdują się niezwykłe organy, które przeszły renowację i możemy teraz wsłuchiwać się w ich nowe brzmienie podczas mszy świętej.

Kościół pw. Niepokalanego Poczęcia Naświętszej Marii Panny
Kościół pw. Niepokolanego Poczęcia NMP został wzniesiony w 1887 roku. Jest to świątynia w stylu neogotyckim. Jak przystało na ten styl, jest to budynek okazały, widoczny z daleka. Został zbudowany z czerwonej cegły. Okna i drzwi wykończone są ostrołukowo. Przed kościołem znajduje się duży drewniany krzyż oraz metalowa dzwonnica z dzwonem z 1794 roku.
Dawniej był to kościół ewangelicki, obecnie jest rzymsko-katolicki. Został poświęcony w 1945 roku. Parafia posiada swoje filie w Jeleniu, Sitnie, Krągach, a także kaplicę w Mosinie.

Leśne Domowisko
Chcesz odpocząć od codziennego pośpiechu w otoczeniu pięknej przyrody i malowniczych krajobrazów? Marzą Ci się leniwe rodzinne wakacje, weekend z przyjaciółmi lub aktywny urlop nad wodą? Zapraszamy nad piękne jezioro Siecino położone w sercu Drawskiego Parku Krajobrazowego. Oferujemy komfortowe domki wypoczynkowe nad jeziorem Siecino do wynajęcia, położone zaledwie 300 m od brzegów jeziora. Domki w pełni wyposażone mogą ugościć maksymalnie 6 osób, pupile mile widziane. Zapraszamy.

Licznik rowerowy Borne Sulinowo
Licznik jest położony na Trasie Pojezierzy Zachodnich (nr 20) na piątym jej etapie (Złocieniec - Szczecinek). Licznik znajduje się w lesie na asfaltowej drodze rowerowej wybudowanej w 2022 r. Trasa jest płaska ponieważ została wybudowana na dawnym torowisku. Odcinek na którym umiejscowiono licznik łączy ze sobą Borne Sulinowo i przystanek kolejowy w Łubowie. Borne Sulinowo jest miejscowością wypoczynkową o wysokiej atrakcyjności turystycznej.

Mała plaża nad jeziorem Ciemino
Plaża nad jeziorem Ciemino. Na plaży znajdują się wiaty ze stołami i ławkami, miejsce na ognisko.

Miejsce odpoczynku

Miejsce odpoczynku
Niewielki parking leśny z wiatą i stołami.

Miejsce odpoczynku
Niewielki parking leśny przy drodze pożarowej z wiatą i stołami.

Wiata na skraju polany.

Miejsce odpoczynku przy drodze krajowej nr 20 w Łubowie
Niewielki teren zielony ze stołem i wiatą przy samej trasie.

Miejsce odpoczynku przy ujściu Sowiej Strugi

Miejsce odpoczynku w dawnej wsi Gross Born

Miejsce odpoczynku z paleniskiem

Mural Złocieniecki 2017 w Złocieńcu
Autorem projektu końcowego jest dr arch. Radosław Barek we współpracy z Dominikiem Dziedziną.

Muszla Koncertowa
Muszla Koncertowa w wiosennych i letnich miesiącach wykorzystywana jest w celach artystycznych i rozrywkowych.

Muzeum Regionalne w Szczecinku
Muzeum Regionalne w Szczecinku jest jednym z najstarszych na Pomorzu Zachodnim. Powstało w 1914 roku z siedzibą w wieży św. Mikołaja, później przeniesione do budynku przy ul. Szkolnej 1 w Szczecinku. Posiada zbiory archeologiczne, z dziejów miasta i regionu, myśliwskie, zbiory  wyrobów złotniczych, zbiory starych sreber oraz makietę szczecineckiego garnizonu. Znajduje się tutaj m.in. bezcenna mapa Lubinusa, było to pierwsze wielkie dzieło kartograficzne. Lubinus przygotowując mapę Księstwa Warszawskiego, skrupulatnie zaznaczał miejscowości, jego uwadze nie uszedł również ówczesny Szczecinek, miasto ważne pod względem położenia gospodarczego i militarnego. W muzeum można również podziwiać wystawy czasowe o przeróżnej tematyce, w tym wystawy rzeźby i malarstwa. Przy muzeum funkcjonuje czytelnia i biblioteka, gdzie można poszerzyć wiedzę na temat historii ziemi szczecineckiej od średniowiecza do dnia dzisiejszego oraz sklepik z pamiątkami (drobne pamiątki, przewodniki, mapy itp.) oraz toaleta. W muzeum można również wykupić lekcję z przewodnikiem, który zabierze odwiedzających w historyczną podróż po muzeum. Usługę przewodnika można wykupić na miejscu lub po wcześniejszym umówieniu się. Grupom poleca się wcześniejszy kontakt telefoniczny.
W muzeum znajdują się następujące sale tematyczne:
Sala Szlachecka:
Na wystawie prezentowane są dzieła i wytwory kultury związane z życiem codziennym szlachty pomorskiej: rodem Golzów z Siemczyna, Herzbergów z Lotynia, Podewilsów z Krągu. W tej sali można zobaczyć między innymi: wyposażenie salonów szlacheckich – meble gdańskie. Całości ekspozycji dopełniają mapy Pomorza, w tym mapa „Lubinusa”.
Sala Garnizonowa:
Prezentowana na wystawie kolekcja militarna zawiera niemal wszystko co udało się zebrać w ostatnich latach z uposażenia żołnierzy różnych armii stacjonujących w okolicach Szczecinka. Powiększona została o obiekty związane z historią II wojny światowej. Na środku wystawy znajduje się duża makieta przedstawiająca walki o Szczecinek z 27 lutego 1945 r. i jego zdobycie przez Armię Czerwoną – jednostki 32 Dywizji Kawalerii Gwardii pod dowództwem gen. J.P. Kałużnego
Sala Myśliwska
W sali myśliwskiej można znaleźć eksponaty początkowo dedykowane koncepcji powstania Muzeum Kultury Lasu. Do najciekawszych obiektów należy zabytkowa broń myśliwska, palna i biała, oporządzenie myśliwskie. Jedna ze strzelb posiada mechanizm spustu zaprojektowany przez Leonardo Da Vinici. Prezentowana kolekcja to  ponad 100 obiektów.
Sala Sreber:
Stare srebra to ekspozycja ponad stu przedmiotów wykonanych od XVIII do początku XX wieku w znakomitych, europejskich warsztatach złotniczych m.in: Warszawy, Wilna, Moskwy, Berlina, Poznania, Wrocławia, Wiednia, Paryża i innych. Na wystawie prezentowane są  przedmioty stanowiące wyposażenie arystokratycznych i szlacheckich dworów, w tym elementy zastaw stołowych, przedmioty toaletowe, osobiste. Okazała jest kolekcja obiektów sztuki sakralnej, wykonanych na potrzeby liturgii zarówno kościoła katolickiego, protestanckiego, prawosławnego i liturgii żydowskiej.

Mysia Wyspa
Mysia Wyspa to doskonały pomysł na udany wypad za miasto. Półwysep na jeziorze Trzesiecko, na który można się dostać na wiele sposobów, wykorzystując przy tym ciekawe formy aktywności np. korzystając ze szczecineckiej białej floty: statku spacerowego Księżna Jadwiga oraz tramwaju wodnego Bayern kursującego, udając się w rejs zabytkową Taxówką Wodną z Kapitanem Bąblem, korzystając z kajaków i rowerków wodnych. Cykliści mogą się dostać na Mysią Wyspę jednośladami z Miejskiej Wypożyczalni Rowerów wybierając szlak pieszo-rowerowy wokół jeziora. Na wszystkich odwiedzających czeka zawsze rozpalone ognisko, na którym można upiec kiełbaskę, strzeżona plaża miejska z piaskiem wprost znad morza, wyśmienita smażona ryba i wędzona sielawa, boisko do siatkówki plażowej, mini plac zabaw dla dzieci, bezpłatny parking oraz hot-spot. Mysia Wyspa to cichy i spokojny zakątek oddalony od miasta, który cieszy się niezwykłą popularnością, nie tylko podczas letnich upałów.

Ostoja Drawska
Ostoja Drawska to obszar specjalnej ochrony ptaków, obejmujący teren 153906,1 ha.
Rozciąga się na części pojezierza Drawskiego, w obrębie najgłębszego jeziora w regionie - jeziora Drawsko (ok. 79 m głębokości). Swoim zasięgiem obejmuje ok. 50 innych jezior, przepływa przez niego też kilka rzek. W większej mierze teren ostoi to użytki rolne. Przez ten teren przepływa też kilka rzek, które dodatkowo podkreślają walory przyrodnicze. W największej mierze teren ostoi to użytki rolne.
Chronionych ptaków, które bytują i rozmnażają się w ostoi jest ponad 50 gatunków. Są to np. dzięcioł czarny, czapla, rybitwa czarna, puchacz i wiele innych. Obok priorytetowego celu jakim jest zabezpieczenie rozwoju licznych ptaków, jest także dbanie o ich środowisko. Ochrona flory, która jest tu nieprzeciętnie rozbudowana i bogata w unikatowe gatunki, jest ważna w zapewnieniu jak najlepszych warunków do lęgów ptaków.
Pod względem turystycznym obszar jest bardzo łatwo dostępny, gdyż aby tu dotrzeć wystarczy kierować się do jednej z większych miejscowości tu leżących - Czaplinek, Drawsko Pomorskie albo Złocieniec. Sieć dróg jest dobrze rozbudowana w regionie. W tych punktach istnieje baza hotelowo-gastronomiczna. W mniejszych ośrodkach - wsiach i osadach - rozwija się prężnie agroturystyka.
Miasta prześcigają się wręcz atrakcjami, które oferują turystom, stale prezentując coś nowego. Właśnie z tych miejsc wyznaczone są liczne ścieżki rowerowe, piesze, konne rozciągające się na całym terenie Ostoi Drawskiej. W samym Czaplinku wyznaczono 6 szlaków turystycznych, w Drawsku Pomorskim również 6, a w Złocieńcu 7.
Dodatkowo w sezonie są uruchomione szlaki kajakowe na rzekach regionu, mające początek we wspomnianych miejscowościach. Każde z nich w swojej ofercie ma najmniej 2 trasy.
Zagrożeniami przyrodniczymi dla tego obszaru są elektrownie wodne - niebezpieczne dla wędrówek ryb i rozwoju turystyki. Wiąże się z tym również zanieczyszczenie oraz niszczenie środowiska oraz płoszenie ptaków i zwierząt.
Teren Ostoi Drawskiej pokrywa się z wieloma obszarami o innej formie ochrony przyrody. Są to m.in.: Drawieński Park Narodowy, obszar chronionego krajobrazu Pojezierze Drawskie czy 7 rezerwatów przyrody.

Park miejski
Park, z racji swojego położenia nad jeziorem Czaplino oraz blisko centrum miasta, jest popularnym miejscem odpoczynku mieszkańców i turystów odwiedzających Czaplinek. Aleje parkowe, otoczone szpalerami drzew, zachęcają do spacerów lub uprawiania sportów biegowych. Można też spotkać w parku amatorów nordic walking, a znajdująca się tam siłownia pod chmurką, jest bardzo dobrym urozmaiceniem aktywnego wypoczynku na świeżym powietrzu.

Park miejski
Park miejski pochodzi z  końca XIX i początków XX w. i rozciąga się wzdłuż północnego brzegu jeziora Trzesiecko, ulicami Trzesiecką, Kościuszki, Jasną, Ordona, Mickiewicza, Piłsudskiego i Szczecińską w Szczecinku. Jego historia sięga 1893 r. kiedy to na planie miasta uwidocznione zostały wczesne założenia parkowe na terenach powstałych po obniżeniu wód jeziora Trzesiecko. Na początku były to niewielkie fragmenty zielone w okolicy ulicy Ordona i z Zamku Książąt Pomorskich, wzorowane na parkach angielskich ze znacznym udziałem rodzimych gatunków drzew i krzewów. W okresie międzywojennym park przechodzi swój renesans m.in. poprzez utworzenie ogrodu różanego oraz muszli koncertowej. Do najciekawszych dendrologicznych ekspozycji należą: brzoza papierowa, dęby szypułkowe, dereń świdwa, jarząb szwedzki oraz kasztanowce zwyczajne i czerwone. Na terenie parku znajdują się drzewa, będące pomnikami przyrody: wiąz szypułkowy i lipa drobnolistna, rosnące przy przedszkolu im. K. Makuszyńskiego, trzy cisy pospolite, rosnące w pobliżu Liceum Ogólnokształcącego im. Ks. Elżbiety oraz topola czarna, którą można zobaczyć w lesie komunalnym na wysokości ul. Pułaskiego. Na terenie parku w ostatnich latach powstało wiele siłowni napowietrznych, fontann i innych ciekawych ekspozycji. Przez park prowadzą również szlaki np. pieszy i rowerowy wokół jeziora Trzesiecko.
Park miejski w roku 2013 otrzymał nagrodę Bronisława Komorowskiego za najciekawsze zagospodarowanie przestrzeni zielonej w mieście. Prezydent w związku z wyróżnieniem zaszczycił Szczecinek swoją obecnością, na cześć tego wydarzenia w parku nieopodal Zamku Książąt Pomorskich umieszczono głaz z pamiątkową tablicą.

Park nad jeziorem Drawsko
Park nad jeziorem Drawsko w Czaplinku jest popularnym miejscem wypoczynku mieszkańców. Często można spotkać tu miłośników joggingu, nordic walkingu lub spacerowiczów, którzy nad brzegiem jeziora Drawsko szukają spokoju i odpoczynku. W południowej części parku znajduje się amfiteatr, w którym odbywają się różnego rodzaju wydarzenia i imprezy kulturalne. Na północnych jego terenach zlokalizowany jest camping. Jest to odpowiednie miejsce do odpoczynku nad jeziorem, na łonie natury, a bliskość miasta Czaplinek i łatwość dojazdu, czynią to miejsce jeszcze bardziej atrakcyjnym.

Park Żubra
Park miejski obecnie nazywany Parkiem Żubra powstał na początku XVIII wieku u podnóża złocienieckiego zamku i do 1945 r. nazywany był ogrodem zamkowym. Pierwotnie był prywatną własnością rodziny von Griesheim i był niedostępny dla mieszkańców Złocieńca. Nie brakowało tam wspaniałej i różnorodnej roślinności. Oprócz rodzimych gatunków drzew i krzewów dużo było w nim roślin egzotycznych. Wzdłuż alejek i ścieżek stały wielkie donice z zachwycającymi okazami roślin. Na okres zimowy donice były przenoszone do zamkowej oranżerii. Obecna nazwa parku pochodzi od jego pierwszego powojennego opiekuna, którym był Jan Żuber. Nowa nazwa "Park Żubra" na tyle mocno przyjęła się wśród mieszkańców miasta, że stała się oficjalną nazwą. Głównym i najciekawszym elementem parku jest, biegnąca po jego wschodniej stronie, Aleja Grabowa. Tworzą ją fantastycznie ukształtowane ręką ogrodników 83 graby, których korony splatają się ze sobą dając wrażenie zielonego tunelu. W centralnej części występuje wiele cennych drzew, w tym kilkusetletnie pomniki przyrody, m.in. graby, buki, dęby, lipy, cisy i kasztanowce. W 2009 roku park przeszedł renowację. Usunięto samosiejki, dokonano nowych nasadzeń, wyremontowano alejki i ustawiono tablice informacyjne. Rok później wytyczono ścieżkę przyrodniczo - dydaktyczną. Obecnie park jest ulubionym miejscem odpoczynku mieszkańców Złocieńca. Zagląda tu także wielu turystów, a dla uczniów miejscowych szkół w parku prowadzone są zajęcia edukacyjne z przyrody i ekologii.

Pałac i park dworski
Park został założony wraz z budową pałacu, która miała miejsce w latach 1851-1853. Wówczas powstał istniejący do dzisiaj około 22 hektarowy ogród w stylu angielskim z aleją dojazdową. Od 1972 roku w pałacu mieści się Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy, w związku z czym zwiedzanie pałacu i parku jest ograniczone.

Pałac i park dworski w Wąsoszu
Park dworski powstał w II połowie XIX wieku. Tworzy otoczenie dla zabytkowego, stylowego pałacu. Jest to park o charakterze angielskim. Na jego terenie znajduje się okazały starodrzew, a tworzą go m.in.: buki, lipy drobnolistne oraz świerki. Jest to obszar wpisany do rejestru zabytków.

Pałac Siemczyno
Zespół pałacowo-folwarczny w Siemczynie to urokliwe miejsce położone między Czaplinkiem a Złocieńcem, w centrum województwa zachodniopomorskiego, na Pojezierzu Drawskim. Sama wieś Siemczyno (wcześniej Heinrichsdorf oraz Henrykowo), położona nad Zatoką Henrykowską jeziora Drawsko, powstała w 1292 roku. W zabudowaniach folwarcznych zlokalizowany jest hotel i restauracja, a w barokowym pałacu, wybudowanym w latach 1722 – 1726, dwa muzea (Interaktywne Muzeum Baroku oraz Uniwersalium Rzemiosł Różnych). Będąc na miejscu, warto  wybrać się na spacer po wsi „Henrykowskim Szlakiem w Siemczynie”. Trasa szlaku przebiega przez zabytkowy park z aleją grabową oraz wieś Siemczyno i okolice. Poszczególne przystanki trasy są oznaczone tablicami. Informacje na poszczególnych tablicach opisują budynki i miejsca ze wskazaniem na ich historyczne funkcje. Na terenie folwarku znajduje się również Kuźnia Ceramiczna, gdzie prowadzone są warsztaty lepienia w glinie.
Gościom hotelowym oferujemy 29 klimatyzowanych pokoi w budynku głównym oraz 5 pokoi z aneksem kuchennym i osobnym wejściem. W ofercie restauracji znajdą Państwo tradycyjne dania kuchni polskiej.
Pałac Siemczyno to doskonała baza wypadowa na wycieczki rowerowe, podczas których można eksplorować piękno Pojezierza Drawskiego. Wzgórza, lasy, jeziora, rzeki, łąki oraz okoliczna fauna, zachęcają do aktywnego rowerowego wypoczynku, a coraz to lepsza infrastruktura ścieżek rowerowych zaprowadzi nas w zupełnie nowe miejsca.

Pałac Siemczyno - Interaktywne Muzeum Baroku - Uniwersalium Rzemiosł Różnych
W dużym, liczącym około 3,4 ha, założonym jeszcze w latach 30-tych XVIII wieku, parku, składającym się z dębów, lip, klonów, świerków, kasztanowców, pięknej grabowej alei kryje się największy i najpiękniejszy w okolicach Czaplinka pałac.
Wybudowany został w latach 1722-1726 w stylu barokowym, później został powiększony i przebudowany. Wzniesiono go na planie podkowy, z tarasem pośrodku, część środkowa nakryta jest mansardowym dachem, lewe skrzydło piętrowe, prawe to niska przybudówka. Z dawnego wyposażenia pozostało niewiele, są fragmenty dwóch kominków, resztki jednego pieca z holenderskich kafli, oraz gipsowe sztukaterie w jednej z sal pałacowych na piętrze. Do końca XVIII wieku pałac był własnością rodu Golców, w XIX wieku należał do rodu von Arnim, do 1945 r. należał do rodziny von Bredow. Teraz mogą Państwo odwiedzić to niezwykłe miejsce i poczuć magię Siemczyna.
W pałacu działają dwa niezwykłe muzea – Interaktywne Muzeum Baroku i Uniwersalium Rzemiosł Różnych
Interaktywne Muzeum Baroku zlokalizowane jest w obszernych pałacowych piwnicach. W poszczególnych salach, zorganizowano wg analizy historycznej, ale również wyobraźni tworzących, w jaki sposób mógł funkcjonować dwór barokowy, jakie poszczególne pomieszczenia i gabinety mogły znajdować się w takim pałacu i jak wyglądało codzienne życie mieszkańców.
To nie jest zwykłe muzeum, tu możesz dotykać, poszukiwać i pytać.
Ogromne pałacowe strychy natomiast, przyciągają odkrywców ekspozycją prezentującą dawne rzemiosła (m.in. garncarstwo, bednarstwo, kotlarstwo). Przez okna można podziwiać panoramę okolicy, a widok porównać z fotografiami sprzed kilkudziesięciu lat. Przepięknie zachowana więźba dachowa ukazuje kunszt dawnych architektów, który zadziwia współczesnych. Uniwersalium to nie tylko ekspozycja, to również żywe spotkanie ze sztuką rzemieślniczą i pierwsze kroki przyszłych budowniczych. Niezwykła przestrzeń pobudza wyobraźnię i sprawia zwiedzającym mnóstwo radości.
W pałacu znajduje się również wystawa porcelany z kolekcji lokalnej kolekcjonerki pani Czesławy Hamerskiej oraz prace artystyczne powstające podczas plenerów organizowanych przez Stowarzyszenie Stacja Kultura z Bornego Sulinowa.
Informacje i rezerwacje:

Platforma widokowa
Niewielka platforma widokowa na teren hodowli Danieli.

Plaża i kąpielisko nad jeziorem Komorze
Dość duże kąpielisko i plaża na wschodnim krańcu jeziora Komorze. Łatwy dojazd z powodu położenia przy samej drodze powiatowej.

Plaża Miejska
Plaża miejska strzeżona jest w okresie wakacyjnym przez 4 ratowników WOPR w godz. 10:00-18:00. Na plaży znajduje się punkt medyczny, łódź ratunkowa wiosłowa, kompleks pomostów rekreacyjnych, basen sportowy, kąpielowy, boisko do piłki plażowej, natryski, WC, darmowy hot-spot, punkt gastronomiczny, wypożyczalnia sprzętu wodnego i rowerów miejskich. Przy plaży znajduje się duży, bezpłatny parking dla samochodów.

Plaża nad jeziorem Czaplino
Plaża nad jeziorem Czaplino w Czaplinku to obiekt mniejszy i mniej popularny od kąpieliska nad jeziorem Drawsko, ale za to bardziej atrakcyjny dla osób ceniących sobie spokój i ciszę. Plaża wraz z przygotowanym miejscem do kąpieli znajduje się na niewielkim półwyspie przy południowym krańcu jeziora. Plaża jest przeważnie trawiasta, tylko przy samej wodzie znajdziemy więcej piasku. Teren jest nieogrodzony, otwarty dla każdego, a na jego obrzeżach rosną drzewa dające kojący cień w upalne, letnie dni. W obrębie plaży znajduje się nieduży pomost pływający i boisko do plażowej piłki siatkowej, z którego bardzo chętnie korzystają wypoczywający na plaży miłośnicy aktywnego wypoczynku. W sezonie wakacyjnym, codziennie w godzinach 10:00-18:00 nad bezpieczeństwem kąpiących czuwają ratownicy WOPR. Tuż przy plaży znajduje się kawiarnia "Cafe Czaplino". Praktycznie do samej plaży można dojechać samochodem.

Plaża Słoneczna
Plaża Słoneczna w Bornem Sulinowie to idealne miejsce do wypoczynku, wypadów z rodziną czy znajomymi. Poza główną plażą znajduje się tu strefa rekreacyjna, w tym: pomost, miejsce na grill bądź ognisko oraz plac zabaw dla dzieci.

Plaża wiejska nad jeziorem Pile

Plaża Zielona
Plaża Zielona to idealne miejsce, które zapewni wypoczynek w spokojnej atmosferze. Można tu również odpocząć aktywnie. Dodatkową atrakcją dla najmłodszych jest plac zabaw.

Pojezierze Szczecineckie
Pojezierze Szczecineckie zajmuje obszar o powierzchni około 834 km2. Ziemie Pojezierza Szczecineckiego znajdują się w obrębie pagórkowatej wysoczyzny morenowej. Wysokości terenu dochodzą tu nawet do około 205 m n.p.m. Składają się one z dwóch pasm moren czołowych. W krajobrazie krainy zauważyć można dominację powierzchni moreny dennej ostatniego zlodowacenia, która pokryta jest dużą ilością małych jezior polodowcowych. Największym z nich jest Pile (980 ha), z którego wypływa rzeka Piława, będąca dopływem rzeki Gwdy.
Wśród terenów użytkowych Pojezierza Szczecineckiego dominują obszary leśne. Dużą wartość obszaru stanowi również pięć rezerwatów przyrody: Dęby Wilczkowskie (starodrzew dębowy), Sośnica (starodrzew dębowo-bukowy), Glinki (wielogatunkowy las liściasty z licznymi pomnikami przyrody), Golcowe Bagno (torfowisko mszarne), Wrzosowiska Kłomińskie (jedne z największych w kraju).
Przez tereny Pojezierza Szczecineckiego przebiega pięć szlaków rowerowych, jeden kajakowy, cztery piesze oraz jeden konny.

Pol'and'Rock Festival- Lotnisko Czaplinek- Broczyno
Festiwal muzyczny organizowany przez Fundację Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy. Jest to jeden z największych festiwali muzycznych w Polsce jak i Europie.

Pole biwakowe "Złocieniec"

Pole biwakowe Szept Jeziora
Szept Jeziora to pole kempingowe oferujące noclegi w pięknej lokalizacji.
Nasza działalność skupia się na zapewnieniu spokojnego wypoczynku w harmonii z przyrodą nad jeziorem Pile którego powierzchnia wynosi ponad 1000ha ze średnią głębokością 11m oraz linią brzegową o długości ponad 30km.
Miłośnicy aktywnego wypoczynku znajdą tu idealne warunki do uprawiania sportów motorowodnych i kajakarstwa.
Miłośnicy rowerów dzięki okolicznym szlakom rowerowym spędzą czynny wypoczynek na rowerze.
Amatorzy grzybobrania znajdą spokój w okolicznych lasach pełnych grzybów oraz owoców leśnych.
Jest to również również idealne miejsce dla wędkarzy.
Pole biwakowe jest ogrodzone, oświetlone i monitorowane:
• 8 Parceli 6x10m wyposażonych w przyłącze elektryczne 1 fazowe 20A z gniazdem CE
• Pole namiotowe
Obiekt posiada podłączenie do wody z wodociągu miejskiego oraz kanalizację.
Do dyspozycji gości nieodpłatnie oddajemy:
• Bezpłatne WiFi
• Prysznice z ciepłą wodą
• Punkt mycia naczyń z ciepłą wodą
• Toaletę
• Miejsca na ognisko
• Grill
• Wędzarnie
• Altanę grillową
• Zadaszony parking rowerowy na 12 rowerów ze stojakami typu U
• Samoobsługowy punkt serwisowy napraw rowerów wyposażony w stojak serwisowy oraz zestaw narzędzi
• Myjka ciśnieniowa do mycia rowerów i sprzętu
• Punkt ładowania rowerów elektrycznych
Dodatkowo dla podróżujących kamperem
• korzystanie z punktu poboru wody czystej,
• korzystanie ze zlewni wody szarej.
Zabronione jest opróżnianie i czyszczenie toalet chemicznych w zlewni wody szarej.
USLUGI DODATKOWO PŁATNE
• Sauna
• Balia z hydromasażem i jacuzzi

Pole namiotowe przy Galerii PRL

Pomnik ofiar totalitaryzmu hitlerowskiego i sowieckiego
Jest to głaz narzutowy z tablicą, na której umieszczono wizerunek orła przelatującego nad drutami kolczastymi. Ptak w szponach niesie herb nowego miasta. Pomnik postawiono 1998 r. po opuszczeniu garnizonu przez ostatnich żołnierzy radzieckich.

Pomnik Papieża Jana Pawła II
Pomnik papieża Jana Pawła II upamiętnia pierwszy spływ kajakowy rzeką Drawą ks. kardynała Karola Wojtyły. Kiedy przyszły biskup Rzymu pracował jeszcze w Krakowie, skupiała się wokół niego grupa młodzieży. Razem spędzali aktywnie wakacje i ferie. 18 lipca 1955 roku, w miejscu gdzie obecnie jest plaża miejska w Czaplinku, rozpoczął się ich pierwszy ze spływów rzeką Drawą. Kardynał Wojtyła przyjechał na kajaki nad Drawę jeszcze w 1961 roku i w 1967 r. W 50. rocznicę pierwszego spływu postanowiono wykonać pomnik Honorowego Obywatela Czaplinka papieża Jana Pawła II. Rzeźba została zaprojektowana i wykonana przez poznańskiego artystę rzeźbiarza Roberta Sobocińskiego. Pomnik odsłonięto 3 czerwca 2005 roku.

Pomnik z pepeszą na radzieckim cmentarzu cywilno-wojskowym
Grób z pomnikiem znajduje się na cmentarzu cywilno-wojskowym w Bornem Sulinowie. Mijamy go wyjeżdżając z Bornego Sulinowa ulicą Wojska Polskiego w stronę wsi Krągi. Nagrobek Iwana Paddubnego ma niezwykły kształt. Na płycie ustawiono pomnik obrazujący dłoń trzymającą pepeszę wycelowaną w niebo. To miejsce niezwykłe i przez swoją historię, i przez to jak wygląda dzisiaj. Wojskowy cmentarz radziecki  w Bornem Sulinowie powstał w 1945 roku. Nie pochowano na nim jednak żołnierzy poległych w czasie wojny, w walkach o pobliski Wał Pomorski. Oni leżą kilka kilometrów dalej, w lesie w pobliżu wsi Krągi. Ten cmentarz, położony za miastem, w lesie przy drodze do Szczecinka, powstał po założeniu radzieckiej bazy wojskowej w Bornem Sulinowie, a chowano na nim zmarłych obywateli ZSRR aż do czasu likwidacji bazy w 1992 roku. Są tu 344 mogiły, przy czym spoczywa w nich aż 146 osób o nieznanym nazwisku.
Pomnik, jak głoszą mieszkańcy Bornego Sulinowa, to obelisk upamiętniający „bohaterski” czyn plutonowego Iwana Poddubnego. Tuż po II wojnie światowej radziecki żołnierz wsławił się udziałem w krwawej bitwie urządzonej mieszkańcom pobliskiej wsi Krągi. W strzelaninie zginęło wówczas kilkanaście osób, a sam Iwan chciał powstrzymać niesprawiedliwość.

Pomost i miejsce odpoczynku w Szczecinku
Pomost i miejsce odpoczynku przy jeziorze Trzesiecko z ławkami oraz zewnętrzną siłownią.

Poświęcony leśnikom poległym w II wojnie światowej
Głaz pamiątkowy poświęcono leśnikom, którzy zginęli w trakcie II wojny światowej zamknięci w łagrach i obozach jenieckich. Jest to głaz narzutowy z przymocowaną przy krawędzi tablica pamiątkową wykonaną z brązu.

Promenada nad jeziorem Drawsko w Czaplinku
Wytyczona na wysokim brzegu promenada (Nadbrzeże Drawskie) jest dwukilometrową, aleją, która łączy centrum Czaplinka z kompleksem rekreacyjno-sportowym (stadion, strzeżone kąpielisko, amfiteatr), znajdującym się na północ od miasta. Wędrując promenadą można zobaczyć pomnik Jana Pawła II.

Przystań kajakowa Liszkowo

Przystanek dla kajakarzy Borne Sulinowo

Punkt Informacji Turystycznej
Punkt Informacji Turystycznej w Czaplinku posiada Certyfikat Polskiego Systemu Informacji Turystycznej w kategorii trzech gwiazdek. Punkt działa w strukturach Referatu Planowania, Rozwoju Gospodarczego, Turystyki i Promocji Urzędu Miejskiego w Czaplinku. Każdy turysta otrzyma tu pomoc i znajdzie wiele cennych informacji dotyczących bazy noclegowej, gastronomicznej, szlaków turystycznych oraz atrakcji Czaplinka i okolic. Oprócz informacji typowo turystycznych pracownicy służą pomocą także w innych sprawach, ważnych dla przybyłych gości, np. informacje dotyczące rozkładu jazdy PKP i PKS, imprez kulturalnych i sportowych, placówek handlowych i usługowych. Informacje udzielane są w języku polskim, angielskim i niemieckim. W informacji turystycznej można otrzymać drukowane materiały promocyjne i reklamowe. Są to zarówno materiały ogólne dotyczące regionu i gminy Czaplinek, jak i materiały poszczególnych gestorów bazy turystycznej. Informacja prowadzi także sprzedaż pamiątek i gadżetów. W biurze zainstalowany został tzw. infokiosk, czyli specjalny komputer z ekranem dotykowym, z którego każdy może nieodpłatnie skorzystać i wyszukać potrzebne informacje turystyczne.

Punkt widokowy nad jeziorem Drawsko
Punkt widokowy, znajdujący się nad naturalnym wzniesieniem, położony pośrodku drogi między Warniłęgiem a Urazem, jest wspaniałym miejscem do podziwiania malowniczej panoramy jeziora Drawsko.

Ratusz
Ratusz w Złocieńcu znajduje się na rynku i został zbudowany w latach 1833-1863, na miejscu wcześniejszych budowli pełniących tą funkcję. Budynek, który możemy zobaczyć współcześnie powstał dzięki staraniom ówczesnego burmistrza miasta Karola Lentza. Budynek był pierwotnie siedzibą rady miejskiej, sądu oraz urzędu stanu cywilnego. Przed I wojną światową został on przebudowany, w wyniku czego powstał widoczny do dzisiaj na frontonie ratusza herb Złocieńca. Jest to biały zamek z dwoma wieżami, a na nim sokół, wszystko to przedstawione jest na niebieskim tle. Po wojnie miały tam siedzibę władze wojskowe oraz Urząd Bezpieczeństwa, sytuacja ta nie trwała jednak długo, ratusz ponownie stał się siedzibą władz miejskich i taką funkcję pełni do dzisiaj.
Ratusz jest budynkiem zbudowanym na planie prostokąta i posiada dwie kondygnacje, podzielone gzymsami. Przykryty jest dachem czterospadowym z kilkoma facjatami. Na rogach widoczne są boniowania. Główne wejście do budynku znajduje się od wschodu, prowadzą do niego kilkustopniowe schody. Na środku znajduje się płytki ryzalit zwieńczony półkolistą wystawką z herbem miasta na środku. W części północno-zachodniej usytuowana jest dobudówka z półkolistym dachem.
Budynek jest obecnie siedzibą Urzędu Miasta, więc jego oglądanie wewnątrz jest ograniczone.

Ratusz
Obecny budynek ratusza powstał w 1845 roku. Jest to dwukondygnacyjna budowla z użytkowym poddaszem i wysokimi piwnicami. Całość została nakryta ceramiczną dachówką. Nad portalem wejściowym wmurowany został kartusz z herbem miasta. Budynek jest obecnie siedzibą Urzędu Miasta i Gminy w Czaplinku, w związku z czym dostęp do wnętrz jest ograniczony.

Rezerwat Brzozowe Bagno
Rezerwat "Brzozowe Bagno" zlokalizowany jest na terenie gminy Czaplinek. Został utworzony w 2010 roku w celu ochrony zbiorowisk roślinnych związanych z torfowiskiem wysokim oraz borami i lasami bagiennymi. Rezerwat zajmuje powierzchnię 58,13 ha i porośnięty jest wieloma rzadkimi i chronionymi gatunkami roślin. Teren rezerwatu jest podmokły i bagnisty. Przeważa roślinność związana z torfowiskiem i podmokłym lasem. W rezerwacie chronione są takie gatunki jak: torfowiec ostrolistny, widłoząb miotlasty, rosiczka okrągłolistna, bagno zwyczajne, modrzewnica zwyczajna, przygiełka biała, borówka bagienna, nowelia krzywolistna, listera jajowata, widłak jałowcowaty, kruszyna pospolita, rokietnik pospolity, bielistka siwa, wełnianka pochwowata, wiciokrzew pomorski i pływacz zwyczajny. Brzozowe Bagno to także siedlisko rzadkich i chronionych gatunków zwierząt. Spotkać tam możemy m.in.: żabę jeziorkową, żabę moczarową, żabę trawną, rzekotkę drzewną, traszkę zwyczajną, ropuchę szarą, słonkę, kszyka i brodźca samotnego.

Ruiny Willi Guderiana
Willa została zbudowana przez Niemców w latach 30 XX w. W czasie ich stacjonowania w Bornem Sulinowie, w budynku tym przebywało wielu głównodowodzących wojskami III Rzeszy. Jedną z takich osób był Heinz Wilhelm Guderian, który m.in. dowodził atakiem wojsk lądowych na Polskę w 1939 r., podczas kampanii wrześniowej. Po zakończeniu II wojny światowej budynek służył jako przedszkole dla dzieci rosyjskich, których rodzice stacjonowali wówczas w Bornem Sulinowie. Jak nazwa wskazuje, są to jedynie ruiny budynku, zwrócić jednak należy uwagę na drzwi wejściowe, nad którymi zachowały się jeszcze elementy ozdobne.

Rynek w Czaplinku
Rynek w Czaplinku zachwyca swoim kameralnym urokiem i atmosferą małego pomorskiego miasteczka. Otoczony zabytkowymi kamienicami, stanowi serce miasta i miejsce spotkań mieszkańców oraz turystów. Spacerując po rynku, można poczuć wyjątkowy klimat historii, który harmonijnie łączy się z pięknem otaczającej przyrody Pojezierza Drawskiego. To miejsce, gdzie warto zatrzymać się na chwilę, usiąść przy kawiarni i spokojnie delektować się niepowtarzalnym charakterem Czaplinka.

Rzeźba Rybaka
Rzeźba Rybaka - Pawła Wasznika została wykonana na zlecenie Gminy Czaplinek przez Edwarda Szatkowskiego. Postawiono ją w 1986 r., z okazji 700-lecia miejscowości. Postać rybaka wyrzeźbiona została w drzewie lipowym. W 1998 roku postawiono nową rzeźbę, gdyż pierwowzór był w bardzo złym stanie.
Paweł Waszinik, uwieczniony na pomniku, to niemiecki rybak. Legenda głosi, że w 1422 roku pomógł odzyskać zamek Drahim w Starym Drawsku. Znajdował się on wtedy w rękach Krzyżaków. Mieszczanie z Drawska Pomorskiego postanowili odzyskać utracony zamek. Wspomniany rybak, mieszkał na zamku i spuścił z okna swej komnaty sieć. Pozwoliła ona dostać się do środka polskim rycerzom, którzy zaskoczyli załogę zamku i zmusili ją do poddania. W ten sposób zamek został odzyskany.

Samoobsługowa stacja naprawy rowerów

Samoobsługowa stacja naprawy rowerów
Stacja zlokalizowana jest przy promenadzie nad jeziorem Drawsko.

Schron bojowy Wału Pomorskiego
Część systemu umocnień Wału Pomorskiego.

Skatepark
Skatepark wybudowany został z myślą o miejscowej młodzieży, która może korzystać z niego jeżdżąc na rowerze, rolkach lub deskorolce. Obiekt nie jest dostępny dla osób niepełnosprawnych.

Sosnówka
Sosnówka to mały, ale bardzo klimatyczny pensjonat oferujący pokoje gościnne. Każdy wyposażony jest w łazienkę i mini aneks kuchenny z czajnikiem i lodówką. Do dyspozycji Gości są też dwa apartamenty składające się z pokoju dziennego, dwóch niezależnych sypialni i łazienki.  Pensjonat Sosnówka położony jest wśród sosnowego lasu, w cichym zakątku Bornego Sulinowa. W pobliżu są sklepy, bary, apteki, bank, poczta oraz bankomat. Do jeziora jest ok. 900 m. Do dyspozycji oddajemy Państwu ogrodzony parking.
Samo Borne Sulinowo to miejscowość o ciekawej historii, położona w lesie nad dużym jeziorem Pile. Świeże powietrze, idealny spokój i piękne widoki. Doskonałe warunki dla wędkarzy, grzybiarzy. Zadowoleni będą wszyscy lubiący spacery. Rowerzyści mają do dyspozycji mnóstwo tras i szlaków rowerowych. Powojskowe lotnisko umożliwia uprawianie lotniarstwa.  Na dawnych poligonach wojskowych, można się przejechać czołgiem albo transporterem opancerzonym. Miłośnicy aut terenowych, quadów i crossów znajdą wspaniałe trasy offroadowe.
Pensjonat posiada własną wypożyczalnię kajaków. Dla naszych Gości organizujemy spływy w preferencyjnych cenach.

Spichlerz I
Spichlerz powstał około 1850 roku. W przeszłości funkcjonował jako budynek gospodarczy. Dolne partie murów od strony rzeki Nizicy (Niezdobnej – potocznie tak nazywana jest ta rzeka przez mieszkańców Szczecinka) zbudowane zostały z kamienia polnego, zaś górna część budynku jest zbudowana z cegły i poprzecinana drewnianymi belkami. Te drewniane części są bardzo dobrze widoczne. Budynek położony jest nad samą rzeką, tuż obok mostku.

Stacja Czaplinek
Dworzec PKP Czaplinek - odjazdy, przyjazdy, informacje

Stacja naprawy rowerów z ławką solarną
Przy Centrum Kultury i Rekreacji w Bornem Sulinowie powstała nowoczesna stacja naprawy rowerów i deskorolek oraz ławka solarna z możliwością ładowania urządzeń mobilnych.

Stacja Szczecinek
Dworzec PKP Szczecinek - odjazdy, przyjazdy, informacje

Stacja Złocieniec
Dworzec PKP Złocieniec - odjazdy, przyjazdy, informacje

Stacja Łubowo
Dworzec PKP Łubowo - odjazdy, przyjazdy, informacje >> KOLEO

Stare Miasto
Szczecinek należy do grona miast, którego cały obszar Starego Miasta został wpisany do rejestru zabytków. Na jego terenie podziwiać można m.in. Wieżę kościelną św. Mikołaja – budowla z XVI wieku, jedyna pozostałość po późnogotyckim kościele pw. św. Mikołaja, rozebranego w 1909 r. Od 1958 r. budynek należy do Muzeum Regionalnego. W Muzeum zgromadzone są zbiory: archeologiczne (w tym kamienny posąg słowiańskiego bóstwa, ceramika, biżuteria, narzędzia), wyroby złotnicze oraz regionalne (malarstwo, rzeźba itd. związane z miastem i regionem), myśliwskie (ponad 130 obiektów związanych z myślistwem: broń palna i biała, oporządzenie myśliwskie, akcesoria oraz elementy wyposażenia salonów myśliwskich. Najcenniejsze obiekty w tej kategorii pochodzą z XVIII w. W Muzeum Regionalnym w Szczecinku aktualnie prezentowanych jest sześć ekspozycji stałych. Pierwszą z nich jest: Z dziejów miasta i regionu - malarstwo, rzeźba, wyroby kowalskie i złotnicze itd. związane z historią miasta od średniowiecza po dzień dzisiejszy. W Sali szlacheckiej eksponowane są obiekty kultury materialnej związane ze szlachtą pomorską: rodem Golzów z Siemczyna, Herzbergów z Lotynia, Podewilsów z Krągu. W Muzeum obejrzeć można także: stare srebra (ponad sto przedmiotów wykonanych od XVIII do początku XX w. w europejskich warsztatach złotniczych), salon myśliwski, Szczecinecki garnizon oraz Europejskie warsztaty złotnicze XVIII-XX w.
Na szczecineckim Starym Mieście obok późnogotyckiej wieży nieistniejącego już kościoła drugim zabytkiem sakralnym jest kościół Narodzenia NMP (przy ulicy 3 Maja). Jest to neogotycki kościół (wzorowany na gotyku północnoniemieckim), który został wybudowany w latach 1905–1908. Jego okazała i potężna bryła kościoła odznacza się lekkością, uzyskaną poprzez zastosowanie strzelistych okien a także ostrołukowych ornamentów szczytów transeptu. Korpus świątyni spięty na zewnątrz wysokimi przyporami zamyka od strony wschodniej sześcioboczne prezbiterium, ujęte po bokach niskimi aneksami, a od zachodu umiejscowiona jest wysmukła wieża kościelna wysoka na 78 m. Świątynia posiada część wyposażenia, przeniesionego ze starego kościoła św. Mikołaja, m.in. wapienne epitafium Doroty A. Westreglen z 1621 r., żony starosty szczecineckiego Piotra Somnitza oraz na galeriach sześć mosiężnych żyrandoli-pająków z pierwszej połowy XVII w. Ołtarz główny świątyni ma konstrukcję szafiastą. Znajdujące się na chórze organy kościelne wyposażone są w 1670 piszczałek.
Kolejnym zabytkowym obiektem, który można zobaczyć przechadzając się po Starym Mieście w Szczecinku jest południowe skrzydło Zamku Książąt Pomorskich (ul. Adama Mickiewicza 2A). Pochodzi ono z pierwszej połowy XIV w. i zbudowane zostało w miejscu wcześniejszego grodziska słowiańskiego. Początkowo zamek znajdował się na wyspie jeziora Trzesiecko, lecz po obniżeniu poziomu wód znalazł się na półwyspie. U stóp zamku znajduje się zabytkowy Park Miejski założony w latach 1875–1903. Pod koniec XVIII w. w zabudowaniach zamku uruchomiono manufakturę pasów brzusznych, następnie od początku XIX w. mieścił się tu szpital i przytułek. Po wojnie zamek zajmowało wojsko, następnie był domem wycieczkowym. W kwietniu 1996 r. został sprzedany, obecnie zamek został przerobiony na biurowiec, wjazd na dziedziniec dla osób postronnych praktycznie jest niemożliwy. Zamek (jako siedziba Centrum Konferencyjnego ZAMEK) zyskał nowe funkcje, od teraz można tu zorganizować konferencję na 150 osób, zjeść w klimatycznej restauracji, przenocować w komnacie białej damy i być może spotkać zamkowego (dobrego) ducha, a także biesiadować w piwnicznym pubie czy obejrzeć wystawę współczesnej sztuki w galerii.
Na terenie Starego Miasta w Szczecinku można podziwiać również parafialną cerkiew prawosławną pw. Świętej Trójcy (ul. Szkolna 6), która dawniej była bożnicą, a została wybudowana w 1824 r. Przetrwała wojnę z racji peryferyjnego położenia i niepozornego wyglądu, adaptowana dla potrzeb liturgii prawosławnej w 1952. Jest to obecnie budynek murowany, kryty dachówką, usytuowany bokiem do ulicy. Elewacja pozbawiona dekoracji, okna półkoliste, wejście z boku. Wewnątrz znajduje się współczesny ikonostas.
Do bardzo ważnych zabytków Starego Miasta w Szczecinku należy ratusz, który mieści się przy Placu Wolności. Pierwszy budynek szczecineckiego ratusza zbudowano w centralnym miejscu miasta. Jego najstarszy wizerunek został umieszczony w 1612 roku na słynnej mapie Lubinusa.  Późniejszy widok ratusza, autorstwa  profesora  Karla Tümpla - niemieckiego znawcy historii Szczecinka - pochodzi z 1792 r. Z czasem rozbudowany o pomieszczenia dla straży miejskiej, remizę strażacką i wagę miejską. Stan techniczny obiektu, w jakim znalazł się pod koniec XVIII wieku, wobec znacznych kosztów remontu, wpłynął na podjęcie decyzji przez ówczesne władze miejskie, o wzniesieniu nowego gmachu, pozyskano na ten cel pieniądze pochodzące ze sprzedaży folwarku miejskiego w Godzimierzu. Nowy ratusz wzniesiono w 1852 r. w północnej pierzei rynku, wg projektu inspektora budowlanego Blaurocka z Białogardu. Wzniesiono go na planie prostokąta, w stylu eklektycznym z przewagą elementów neoromańskich. Budynek posadowiony na masywnych kamiennych fundamentach posiada dwie kondygnacje i piwnice. W przyziemiu po stronie zachodniej pierwotnie znajdowały się dwa pomieszczenia dla kupców z wejściem od dzisiejszej ul. 1-go Maja oraz pokoje dla straży miejskiej. Posiada duże charakterystyczne okna. Dach ratusza jest czterospadowy i wykonany z czerwonej dachówki. Obecnie jest siedzibą władz miejskich. Przy fasadzie głównej mieści się ryzalit przechodzący w wieżę. Znajduje się na niej wieża czworoboczna z datą budowy ratusza. Szczytowe ściany budowli i wieży posiadają blankowaną attykę nadwieszoną na arkadowym gzymsie. W narożnikach ratusza umieszczone są wieloboczne wieżyczki z latarenkami. W 1936 r. do neoromańskiej budowli - dobudowano skrzydło, w którym na pierwszym piętrze znalazła się przeszklona bajecznymi witrażami aula.
Na prawo od korytarza mieściła się kasa miejska i izba wykorzystywana jako pomieszczenie depozytów sądowych. Po stronie frontowej znajdowała się izba chorych z gabinetem i kuchnią stanowiąca również mieszkanie dla służby. Na I kondygnacji po stronie zachodniej umiejscowiona była sala zarządu z dużym brązowym popiersiem króla Fryderyka Wilhelma. Obok znajdował się gabinet burmistrza i biuro policji. Mieściło się tam również małe mieszkanie burmistrza, w wieży na III i IV kondygnacji znajdowały się cele więzienne, a wyżej pomieszczenia mechanizmu zegarowego, wykonanego przez rzemieślnika z Chojnic – Hilliego. W fasadzie wieży umieszczono kamienny herb miasta wykuty przez Aronsfelda z Białogardu. Ze starego ratusza przeniesiono dzwony zegarowe ufundowane przez mieszczan w 1801 r. odlane przez szczecineckich ludwisarzy: Meyera i Schumachera. W 1853 r. wybudowano na dziedzińcu ratusza stajnie i remizę strażacką. W latach 30. XX w. budynek ratusza został rozbudowany od strony północnej o modernistyczne skrzydło według projektu szczecineckiego architekta Waltera Liczkowa. W tej części na I piętrze umieszczono salę posiedzeń. W oknach wstawiono witraże wg projektu berlińskiego artysty Carla Bucha, przedstawiające pochód przedstawicieli  różnych zawodów,  ufundowane przez szczecineckie cechy rzemieślnicze i właściciela miejscowego browaru H. Riemera. Witraże w oknach zachodnich ze scenami rodzajowymi odnoszącymi się do ideologii nacjonalistycznej wykonał Max Lüder z Piły. W ostatnim okresie elewacje ratusza poddano renowacji metodą piaskową, dzięki której odzyskał on swój dawny blask.
Na początku XX w. wyburzono znajdujące się za ratuszem dwa parterowe (z piętrowymi szczytami) domy. Znajdowały się w nich sklepiki. Ich właścicielem było miasto, a dochody z dzierżawy zasilały miejską kasę. Tuż przy ratuszu i stojącym na jego osi pomniku cesarza Wilhelma I znajdowała się tzw. kolumna meteorologiczna. Kolumna o przekroju kwadratu miała ok. 4 metrów wysokości. Zwieńczona była daszkiem z trójkątnymi wypustkami. Tuż pod nim w przeszklonej gablocie znajdowała się tarcza zegarowa, a pod nią inne przyrządy. Kolumna istniała jeszcze w latach 20. XX w.
W 2013 r. połączono z gmachem ratusza dwie wyremontowane, zabytkowe kamienice oraz zainstalowano zadaszenie nad dziedzińcem, umiejętnie łącząc nowoczesność konstrukcji poliuretanowej z zabytkową bryłą budynku.
Spacerując po szczecineckim Starym Mieście z pewnością zauważy się budynek dawnego gimnazjum. Obiekt wzniesiono w stylu eklektycznym, w latach 1879–1880. Budynek usytuowany jest w śródmieściu, na północny zachód od dawnego rynku miejskiego (Plac Wolności), w północnej pierzei ul. Szkolnej 1. Drugim obiektem dawnego Gimnazjum Księżnej Jadwigi jest Dom dyrektorów tj. neogotycki budynek zrealizowany w latach 1872–1873. Zlokalizowany w Szczecinku przy ul. Piotra Skargi róg Księżnej Elżbiety – centrum miasta. Obecnie jest to budynek z czerwonej cegły, dwukondygnacyjny, z poddaszem i wysokimi szczytami schodkowymi z pinaklami i blendami. Na narożnikach widoczne są przypory. Początkowo obiekt służył dydaktyce i lekturze (biblioteka, sale i laboratoria). Na pierwszym piętrze urządzono mieszkanie dla dyrektorów, stad nazwa całego gmachu. Obok zbudowano drugi budynek z lokalem dla woźnego. W 1913 r. Gimnazjum przeniosło się do nowego gmachu w parku miejskim. Odtąd Dom dyrektorów służył także innym nauczycielom i dziewczętom ze szkoły, jako internat. Po II wojnie światowej w gmachu Armia Czerwona przetrzymywała jeńców niemieckich. Potem funkcjonowało tu Liceum Spółdzielcze. Od 1978 r. w obiekcie działa przedszkole.
Do grona zabytków tego terenu miejskiego należy również spichlerz (pl. gen. Józefa Sowińskiego 4). Obecny spichlerz został wybudowany ok. 1850 r. Dolne partie murów, od strony Niezdobnej, wykonano z kamienia polnego, górne z wyjątkiem ścian szczytowych są szachulcowe z wypełnieniem ceglanym. Będąc w tym miejscu warto również zwrócić uwagę na drugi spichlerz (ul. Junacka), budynek dawnego urząd powiatowego (ul. 3 maja 2) oraz kościół Świętego Ducha. Świątynia wybudowana została w 1923 r. w stylu neoromańskim według projektu inż. K. Kuhna staraniem katolików, nazywanych Polskim Kościołem. 20 grudnia 1923 r. kościół konsekrował kardynał Adolf Bertram z Wrocławia. Do 1945 r. jedyny kościół katolicki w mieście. Od roku 1945 do 1973 r. kościół rektoralny, od 1973 r. ponownie parafialny. W 2002 r. kościół został przebudowany według projektu Joanny Sapiechy-Kopickiej i jej męża. Obok kościoła znajduje się klasztor redemptorystów. Świątynia mieści się przy ulicy Klasztornej 23. W kościele odbywają się również nabożeństwa greckokatolickie, odprawiane przez proboszcza parafii wałeckiej.
Park Miejski w Szczecinku położony jest wzdłuż jeziora Trzesiecko. W najważniejszej swej części założony został w latach 1875–1903 na terenie wcześniej zalewanym przez wody jeziora. Najstarsza część parku znajduje się w pobliżu Zamku Książąt Pomorskich. Park rozciąga się wzdłuż całej długości miasta. Jest w nim ok. 2 tys. drzew liczących ponad 100 lat. Do najcenniejszych okazów należą 150-letnie dęby szypułkowe. Obok drzew powszechnie spotykanych występują też liczne drzewa egzotyczne: grujecznik japoński, świerk kłujący, sosna wejmutka, daglezja, tuja, jodła kaukaska, cyprysik, choina kanadyjska. Pod wpływem uroku parku niemiecki kompozytor Richard Strauss napisał operę „Daphne” (1934 r.).
Wspominając o przyrodzie warto powiedzieć, iż jeszcze na początku lat 80. XX w. plac Wolności dosłownie tonął w różach. Nie licząc parku, było to najbardziej ukwiecone miejsce w Szczecinku. Dzisiejszy obszar placu Wolności - dawnego Rynku, ogranicza się do jego historycznych granic, ale jeszcze 20 lat temu rozciągał się aż do ul. Niezdobnej. W tym czasie centralne miejsce zajmowało rondo. W kącie pomiędzy ratuszem a barem mlecznym „Poranek” wciśnięty był niewielki parking. Pozostały wolny teren, oprócz chodników, zarezerwowany był pod zieleń, której podstawowym zadaniem było dość skuteczne maskowanie przemysłowego otoczenia od strony ul. Zamkowej. Za wysokim żywopłotem ukryta była publiczna toaleta, a za nią tereny Zakładu Przemysłu Terenowego w wysokim, ceglastym kominem fabrycznym. Wschodni skraj placu (co doskonale widać na widokówce z lat 70.), zajmowała zieleń z różanymi klombami, postojem taxi i nieodłączną zieloną budką telefoniczną. W 1992 r. w tym miejscu oddano do użytku potężny blok, który stanął dokładnie w historycznych granicach zabudowy dawnego Rynku. Do 1945 r. w skład wschodniej pierzei wchodziły trzy dwupiętrowe kamieniczki. Każda z nich miała płaskie dachy i bardzo bogaty wystrój elewacji. Ta narożna od strony dzisiejszej ul. 9 Maja znana była z tego, że właśnie w jej murach podczas podróży z Królewca z 19 na 20 grudnia 1809 r. nocował król Fryderyk Wilhelm III i królowa Luiza. Jak głosi legenda, to właśnie tutaj, królowa zgubiła swój zaręczynowy pierścionek. Środkowa kamienica słynęła z tego, że na jej parterze mieściła się najstarsza w mieście apteka. Nazywano ją „Stara apteka”. W 1945 r. cały ten kwartał budynków został spalony.

Staromiejski układ urbanistyczny
W Czaplinku do czasów współczesnych zachował się historyczny, XIII-wieczny układ Starego Miasta. Jego początki sięgają początków naszej ery. Wówczas w okolicach przebywali Goci, a po nich osiedlili się Słowianie. Według kronik w XII wieku miejscowy gród został spalony przez Bolesława Krzywoustego, a okoliczne ziemie zostały przyłączone do jego księstwa. Wydarzeniem, które ukształtowało obecny wygląd miasta było sprowadzenie przez księcia wielkopolskiego Przemysława II rycerzy Zakonu Świątyni Jerozolimskiej (Templariuszy). Nastąpiło to jesienią 1286 roku. Znani z przedsiębiorczości Templariusze szybko doprowadzili do przekształcenia skromnej osady rybackiej w prężnie funkcjonujący gród zwany świątynnym. Około 1290 roku Czaplinek otrzymał prawa miejskie. Wytyczono wówczas widoczną do dzisiaj charakterystyczną siatkę prostopadle krzyżujących się ulic wraz z centralnie umieszczonym rynkiem. Bogacący się na odbywających się w mieście jarmarkach mieszczanie budowali okazałe domy, które niestety nie dotrwały do naszych czasów. W XVI wieku Czaplinek przeżywał swój szczytowy okres rozwoju. Niestety w XVI wieku miasto pustoszyły ogromne pożary, a w XVII i XVIII wieku wojny trzydziestoletnia i siedmioletnia. Chociaż każdorazowo miasto podnosiło się z kolan to energia wkładana była w odbudowę, a nie rozwój. W związku z tym Czaplinek nie odegrał wiodącej roli w dziejach regionu. Pewną poprawę statusu miasta przyniosło dopiero doprowadzenie do miasta kolei, wybrukowanie ulic oraz uruchomienie sieci gazowniczej. Niestety na skutek działań II wojny światowej Czaplinek uległ zniszczeniu w znacznym stopniu. Całość założenia Starego Miasta została wpisana do rejestru zabytków.

Staromiejski układ urbanistyczny
W Złocieńcu do czasów współczesnych zachował się historyczny, XIV-wieczny układ Starego Miasta. Jego początki sięgają początków naszej ery. Wydarzeniem, które ukształtowało obecny wygląd miasta było nadanie mu praw miejskich. 13 grudnia 1333 roku bracia Hasso i Ludeke von Wedel dokonali lokacji miasta Falkenburg w oparciu o prawo magdeburskie. Złocieniec od samego początku był miastem prywatnym. Dominowała w nim ludność przybyła z terenów obecnych Niemiec. Wytyczono wówczas widoczną do dzisiaj charakterystyczną siatkę ulic oraz centralnie umieszczony rynek. Dynamiczny rozwój Złocieńca przerwała wojna trzydziestoletnia (1618-1648), a ciężki okres podtrzymał pożar z 1658 roku. Za sprawą otwarcia pierwszej na Pomorzu Zachodnim przędzalni wyposażonej w maszynę parową Złocieniec przeżywa ożywienie gospodarcze. Pomocne w tym było wyjście miasta spod zarządu prywatnych właścicieli i doprowadzenie kolei. Z pierwotnego założenia miejskiego do naszych czasów dotrwał jedynie kościół. Pewne wyobrażenie o dawnym Złocieńcu dają: XIX-wieczny ratusz, stojący w miejscu pierwszej budowli z XIV wieku oraz resztki zamku przy ulicy Ogród Pałacowy. Całość założenia Starego Miasta w Złocieńcu została wpisana do rejestru zabytków.

Sławogród
Grodzisko Sławogród to skansen wciąż tętniący życiem. Na jego terenie można nie tylko zobaczyć dawne zabudowania, ale naprawdę przenieść się w czasy wczesnego średniowiecza. Miejsce to posiada w swojej ofercie możliwość poznania m.in. architektury, strojów, rzemiosła, religii. W obrębie skansenu ustawiono zagrody dla zwierząt oraz zorganizowano ogródki, w których rosną zioła. Średniowieczni wojowie zachęcają tu do różnorodnych gier, takich jak rzut toporkiem i oszczepem, strzelanie z łuku, przeciąganie liny, walka na miecze. Kobiety z kolei prowadzą warsztaty kulinarne, na których można na przykład upiec własne podpłomyki. Ponadto w Sławogrodzie organizowane są warsztaty, imprezy i projekty historyczne, w których mogą uczestniczyć wszyscy chętni.

Tablica pamiątkowa na otwarcie miasta
Po wycofaniu się  wojsk radzieckich 5 kwietnia 1993 rok miasto Borne Sulinowo przekazane zostało polskim władzom cywilnym. Jedno z najmłodszych miast w Polsce. Borne Sulinowo i Kłomino przez lata były miastami zamkniętymi. Rządzili tu kolejno hitlerowcy i Sowieci. Nieco ponad 20 lat temu obydwa znalazły się w rękach polskich. Pierwsze kusi turystów przyrodą, historią i związanymi z nią zagadkami. Drugie powoli znika. Pierwsi osadnicy niemieccy tamtejsze tereny zasiedlili w XVI wieku. Przed tym okresem ziemie należały do Słowian. Z powodu oddalenia obszaru od większych ośrodków przemysłowych, nie rozwijano tu przemysłu na dużą skalę. W roku 1933 III Rzesza postanowiła wykupić pobliskie tereny i wykorzystać je do celów militarnych. W ciągu kilku lat zbudowano bazę wojskową i Wał Pomorski. W 1939 roku, w miejscowości Kłomino (dawniej Westwalenhof), utworzono przejściowy obóz jeniecki o nazwie Dulag a następnie Stalag (dla szeregowców). Rok później został on przekształcony w obóz oficerski - Oflag II D Groß Born, w którym przebywali tu: początkowo jeńcy francuscy a następnie polscy. Więziona była spora ilość żołnierzy Powstania Warszawskiego oraz polski pisarz i dramaturg, Leon Kruczkowski. W roku 1945 Niemcy opuścili Groß Born, a tereny zajęła Armia Czerwona.
Tablica jest inicjatywą władz miasta i nowych mieszkańców Bornego Sulinowa, jako pamiątka po odzyskaniu miasta. Prostokątna tablica umieszczona na kamieniu.

Teren rekreacyjny w Jelonku
Jest tu plac zabaw i wiata gdzie można się schronić przed deszczem.

Teren rekreacyjny w miejscowości Zawada
Plac zabaw dla dzieci, stoły piknikowe i wiata.

Teren rekreacyjny w Nowym Czaplinku
Niewielki teren zielony z huśtawką i stołami oraz miejscem na ognisko. Duża wiata powstała w 2025 roku w drugiej części miejscowości.

Teren rekreacyjny w Przyjezierzu
Jest tu plac zabaw i wiata gdzie można się schronić przed deszczem.

Teren rekreacyjny w Rakowie
Jest tu plac zabaw i wiata gdzie można się schronić przed deszczem.

Teren rekreacyjny w Złocieńcu
Niewielki teren rekreacyjny. Jest tu boisko plac zabaw oraz ławki, oraz dwie duże wiaty.

Tramwaj Wodny
Szczecinecki Tramwaj Wodny to jedna z najważniejszych atrakcji turystycznych miasta, a przy tym Turystyczny Produkt Roku 2007. Statek spacerowy „Księżna Jadwiga” to jedna z najbardziej urokliwych jednostek pływających na całym Pojezierzu Drawskim. Dzięki przebudowie może obecnie zabierać na swój pokład 174 osoby. Statek doskonale nadaje się do organizacji imprez okolicznościowych i zakładowych eventów (standardowy program obejmuje godzinny rejs po jeziorze i piknik na Mysiej Wyspie). Istnieje również możliwość wynajęcia jednostki między innymi na zamknięty rejs dla całej rodziny połączony z okolicznościową imprezą.
Drugi Szczecinecki Tramwaj Wodny „Bayern” to jedna z nielicznych tego typu jednostek w Polsce. Jest integralną częścią miejskiego systemu komunikacyjnego. Kursuje zgodnie z własnym rozkładem jazdy, zatrzymując się na wyznaczonych przystankach. Zabiera na swój pokład 54 pasażerów. Jego wystrój nawiązuje do jednostek, które przeszło 60 lat temu pływały po szczecineckim jeziorze. W 2007 roku Polska Organizacja Turystyczna uhonorowała Bayern prestiżową nagrodą – „Turystyczny Produkt Roku 2007”. Rejs statkiem trwa około jednej godziny. W tym czasie można zobaczyć Szczecinek z nieco innej perspektywy. Miłośnicy leśnych wędrówek będą mogli wysiąść na drugim brzegu jeziora i skorzystać z miejsc przygotowanych do grillowania na Mysiej Wyspie lub udać się na długi spacer po szlaku pieszo-rowerowym.

Wieża Przemysława
Wieża wybudowana na cześć kanclerza Niemiec Otta von Bismarcka w latach 1910 – 1911 na miejscu średniowiecznego grodziska. Po latach przemianowano ją na Wieżę Przemysława. Obecnie Wieża funkcjonuje jako ogólnodostępna wieża widokowa. Na jej szczycie znajduje się taras, z którego rozciąga się piękny widok na jezioro Trzesiecko oraz fragment panoramy miasta, co powoduje, że jest jedną z ciekawszych atrakcji Szczecinka. Pod wieżą znajduje się pomost z przystankiem tramwaju wodnego, siłownia "pod chmurką" oraz wyznaczone miejsce na ognisko.

Wieża św. Mikołaja
Wzniesiono ją na pod koniec XVI w. z cegły z rozbiórki klasztoru Marienthron na Świątkach. Początkowo wzniesiono ją do połowy, a po 1579 r. nadbudowano do wysokości 20 m. Jej mury w dolnych partiach mają nawet 2,5 m grubości. Wieża zakończona była barokowym hełmem dachowym, który w początku XIX w. został przerobiony na namiotowy. Gdy rozpoczęto budowę nowego kościoła, część wyposażenia z tej świątyni została tam przeniesiona. W przeszłości kościół i wieżę otaczał cmentarz. Jest to bardzo cenny zabytek Szczecinka. Przez wiele lat wieża była siedzibą  Muzeum Regionalnego. Obecnie jest zamknięta dla zwiedzających. Obserwując wieżę należy zwrócić uwagę na unikatowy portal, bramę wejściową oraz umiejętne połączenie jej z murami powstałej w 2010 roku galerii handlowej.

Wieża widokowa Świątki
Wieża widokowa została zbudowana i służy przede wszystkim jako wieża obserwacyjna Nadleśnictwa Szczecinek. Wieża ma wysokość 45 m. Usytuowana jest na wzniesieniu, co dodatkowo zwiększa zasięg widoku. Na 45 m znajduje się kabina obserwacyjna dla dyżurnego. Dla zwiedzających natomiast dostępny jest specjalnie zabezpieczony taras widokowy znajdujący się na wysokości 42 m. Z wieży można zobaczyć część leśną terenów Szczecinka oraz zachodnią część panoramy tego miasta.
Punkt widokowy na Świątkach czynny jest od 1 do 31 maja oraz od 1 do 30 września w weekendy od godziny 9:00 do 17:00, natomiast w sezonie letnim codziennie od 9:00 do 21:00. Jest to wieża obserwacyjna Nadleśnictwa Szczecinka.
Warto nadmienić, że wejście na nią jest bezpłatne.

Wieże byłego ośrodka szkoleniowego NSDAP
Jeszcze przed wybuchem II wojny światowej III Rzesza postanowiła wybudować trzy ośrodki szkoleniowe, zwane ordensburgami - zamkami zakonnymi. Jednym z nich był Falkenburg, czyli ośrodek w Budowie koło Złocieńca. Miał on przypominać zamek krzyżacki. Wiązało się to z dużymi kosztami, gdyż zaprojektowano tam wiele obiektów, w tym szpital, kompleks kulturalny z amfiteatrem, a nawet stadion do gry w piłkę nożną. I te koszty przerosły Rzeszę. Nie zdołano ukończyć dzieła. Pozostały jednak między innymi dwie wieże. Służyły jako kominy kotłowni centralnego ogrzewania i za razem miały pełnić funkcję filarów. Finalnie miały być bowiem 4 wieże, na których zawisnąć miał dach ogromnej sali "domu wiedzy". Trzecią wieżę zdołano wznieść do wysokości 15 m, ale rozebrano ją w latach 60. Na resztę zabrakło funduszy. Obecnie więc górują dwie, 50-metrowe wieże.
Można starać się o pozwolenie w miejscowej jednostce na zwiedzanie ośrodka. Będąc już w środku warto wspiąć się na północną wieżę, z której roztacza się piękny widok na okolicę oraz na kompleks dawnego ordensburga.

Wrzosowiska Kołomińskie - Rezerwat Przyrody "Diabelskie Pustacie"
Rezerwat przyrody „Diabelskie Pustacie” - największe wrzosowiskami w Polsce o powierzchni ponad 900 hektarów. Znajdują się na terenie dawnego poligonu.

Wyciąg do Nart Wodnych i Wakeboardu w Szczecinku
Jeden z najdłuższych wyciągów w Europie położony nad jeziorem Trzesiecko. Usytuowany w centrum miasta w otoczeniu zabytkowego parku miejskiego nasyconego zielenią sprawia, że odwiedzany jest przez narciarzy wodnych oraz wakeboardzistów nie tylko dla sportowych atrakcji, ale również wyjątkowego klimatu miejsca. Jedno kółko na ponad kilometrowej trasie zamkniętej w pięciokąt o najdłuższym boku wynoszącym 300 metrów to świetna zabawa nawet przy prędkości 60 km/h. Jednocześnie na całej długości trasy może poruszać się aż 12 osób. Jest to obiekt, na którym mogą się bawić zarówno narciarze wodni jak i wakeboardziści. Unowocześniony WakePark został profesjonalnie przygotowany dla osób, które dopiero rozpoczynają przygodę na desce jak i dla tych, którzy szlifują technikę na sliderach i obroty w powietrzu po skokach na kickerach. Do wspólnego pływania na wyciągu zapraszane są całe rodziny. Kompleks wyciągu do nart wodnych w Szczecinku nieustannie się rozwija, stawiając na jakość, atrakcyjne rozwiązania turystyczne, nowoczesny sprzęt, funkcjonalność i doskonałą organizację widowiskowych zawodów takich jak m.in. Mistrzostwa Europy  w Narciarstwie Wodnym, Mistrzostwa Polski w Wakeboardzie.
Na miejscu dostępne są: ponad kilometrowa trasa jednego z najdłuższych wyciągów w Europie, elementy WakeParku firmy Rixen: long tube, a-frame, slider i dwa kickery, trybuny mieszczące 300 osób, bogato wyposażona wypożyczalnia sprzętu: narty wodne, deski wakeboardowe, wakeskate, kneeboard, pianki, kaski, strzeżona plaża z kompleksem pomostów rekreacyjnych, basen sportowy, przebieralnie i szafki zamykane na kluczyk, prysznic na plaży, boisko do gry w siatkówkę plażową, wypożyczalnia sprzętu wodnego (żaglówki, rowerki wodne, kajaki), wypożyczalnia rowerów miejskich, klimatyczny barek z zimnymi napojami i ciepłymi przekąskami, darmowy parking oraz Hot Spot, możliwość wykupienia lekcji z instruktorem, możliwość płatności kartą.

Zamek Książąt Pomorskich w Szczecinku
Zamek Książąt Pomorskich w Szczecinku to dziś Centrum Konferencyjne Zamek, będące mieszanką tradycji z nowoczesnością. Został wybudowany w połowie XIV wieku, w ostatnich latach przeszedł gruntowny remont, dzięki któremu teraz możemy podziwiać jego uroki. Znajduje się w samym sercu zabytkowego parku miejskiego, tuż nad brzegiem jeziora Trzesiecko, dzięki czemu wokół mamy szansę podziwiać cały urok szczecineckiego jeziora. Gościom oferuje sale konferencyjne, miejsca noclegowe, restaurację, Piano Bar oraz galerię sztuki. Jest to miejsce wielu wydarzeń kulturalnych i warto je odwiedzić.
Zamek Książąt Pomorskich w Szczecinku jest średniowieczną budowlą, której południowe najstarsze skrzydło pochodzi z początku XIV wieku i zostało zbudowane na ruinach dawnego grodziska słowiańskiego. Późniejsze jego przebudowy sprawiły, że nie zachował on swojego pierwotnego charakteru. Obecnie można podziwiać fragmenty cegły odsłoniętej podczas ostatniej przebudowy. Warte uwagi są również oryginalne belki sufitowe w salach konferencyjnych na pierwszym piętrze. Obecne wyposażenie Zamku jest nowoczesne, z przeznaczeniem do obsługi konferencji oraz odwiedzających galerię i restaurację turystów.
Warto nadmienić, że Zamek znajduje się w zabytkowym parku miejskim i choć nie otacza go fosa jak było to niegdyś, jego lokalizacja jest naprawdę imponująca i zachęcająca do odwiedzin. Poza Centrum Konferencyjnym Zamek mieszczącym się w południowym skrzydle, w pozostałych znajduje się siedziba Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych oraz szereg prywatnych podmiotów prowadzących swoja działalność w północnym skrzydle. Przy dziedzińcu powstaje obecnie Ponadregionalne Centrum Edukacji Ekologicznej i Rewitalizacji Jezior.
Niestety Zamek nie posiada udogodnień dla osób niepełnosprawnych oraz animacji dla dzieci.

Zapora przeciwpancerna
Składa się ze zbrojonej płyty betonowej z gniazdami do osadzenia stalowych belek. Rozciąga się przez biegnące tu równolegle drogę i linię kolejową. Jest to część systemu umocnień Wału Pomorskiego.

Zespół pałacowo-parkowy w Siemczynie
Założony jeszcze w XVII wieku park pałacowy ma obecnie powietrznię ponad 3 hektarów. Rozciąga się on na południe od zabudowań pałacu. Park jak i pałac pierwotnie powstał w stylu barokowym. Zmiany panujących trendów spowodowały przekształcenie jego charakteru w naturalistyczny. Chlubą założenia jest aleja grabowa z punktem widokowym umieszczonym na sztucznie usypanym wzgórzu, zwanym Górką Kwietną. W parku nasadzono: dęby, lipy, klony, świerki, buki oraz wysokie na 2-3 metry grabowe żywopłoty. Te ostatnie zaniedbane przybrały formę drzewiastą. Malowniczości i uroku dodają parkowi stawy, połączone kanałem melioracyjnym z pobliskim jeziorem Wilczkowo.
Teren pałacu i parku jest w rękach prywatnych, ale jest dostępny do zwiedzania. Dawna część folwarczna została zaadoptowana na cele restauracyjno-hotelowe.