Ogród Politechniki Berlińskiej (po 1900 roku)

Miejsce nauki poprzez praktykę

Po 1900 roku w szkolnictwie wyższym nastąpiła prawdziwa rewolucja: coraz większy nacisk zaczęto kłaść na naukę poprzez bezpośrednie doświadczenie i praktykę. Studenci architektury nie ograniczali się już wyłącznie do studiowania rysunków i teorii, lecz analizowali autentyczne elementy historycznych budowli.

W ogrodzie Politechniki Berlińskiej można do dziś zobaczyć trzy takie architektoniczne relikty:

• arkadę z 1860 roku, pochodzącą z wejścia do zakładów Borsiga przy Chausseestraße,
• parę kolumn doryckich z nieistniejącego już pobliskiego Mostu Charlottenburskiego,
• kolumnę jońską z bramy wejściowej berlińskiej katedry, zaprojektowanej przez Karla Friedricha Schinkla i stojącej niegdyś przy Lustgarten.

Elementy te służyły jako materiał dydaktyczny, umożliwiając studentom badanie historycznych stylów architektonicznych i technik budowlanych na rzeczywistych przykładach.

W pobliżu znajduje się również zabytkowa nastawnia kolejowa, która do dziś wykorzystywana jest do szkolenia inżynierów ruchu i dyspozytorów. Otoczony budynkami Politechniki Berlińskiej (Technische Universität Berlin) ogród stanowi wyjątkową przestrzeń, w której zachowano niemal zapomniane świadectwa historii architektury i techniki.