Główna siedziba Siemensa (1910–1930)

Na początku XX wieku firma Siemens niechętnie przeniosła swoją centralę z pierwotnej siedziby (znajdującej się w pobliżu dzielnicy rządowej) do Siemensstadt. Niezależne wówczas miasto Spandau było bardzo zainteresowane pozyskaniem głównej siedziby tak ważnego przedsiębiorstwa, które zapewniało znaczne wpływy z podatków od działalności gospodarczej, i ostatecznie Siemens wyraził na to zgodę. W centrum Siemensstadt wzniesiono budynek większy niż każdy ratusz w Berlinie. W jego wnętrzu znajdowały się biura dla około 5 000 pracowników, rozmieszczone wzdłuż pięciu kilometrów korytarzy. Podczas I wojny światowej część obiektu pełniła funkcję szpitala. Gmach, wyposażony w salę mozaikową, aulę oraz bibliotekę, wyznaczał nowy kierunek w architekturze firmy Siemens. Fasadę zaprojektował Karl Janisch w stylu historyzmu, natomiast wnętrza opracował Hans Hertlein. Od 2016 roku mieści się tu Instytut Historyczny Siemensa. Budynek jest połączony podziemnym tunelem z Fabryką Dynam po drugiej stronie ulicy. Do dziś produkowane są tam prądnice (dynama) – wynalazek, którego pionierem był Werner von Siemens.