Produkcja i amunicja - Przemysłowe Dziedzictwo Berlina

Trasa rowerowa „Produkcja i amunicja”, opracowana przez Berlin Center for Industrial Heritage. Startseite - Berliner Zentrum Industriekultur

Wraz z uruchomieniem fabryki karabinów w 1722 roku Spandau zaczęło rozwijać się jako centrum pruskiego przemysłu zbrojeniowego. Stopniowo rząd pruski przenosił produkcję amunicji ze stolicy, Berlina, właśnie do Spandau. Fortyfikacje Cytadeli Spandau zapewniały dobrą ochronę dla tajnej produkcji technologii wojskowych. Na przestrzeni wieków Spandau rozwinęło się w ośrodek wojskowy i miasto-twierdzę. Pod koniec XVIII wieku niemal połowa mieszkańców była związana z wojskiem.

Na początku XX wieku powstały tu potężne nowe przedsiębiorstwa przemysłowe. Firmy przenosiły się z centrum Berlina na jego obrzeża i dalej. Siemens przeniósł swoją działalność ze śródmieścia Berlina do ówczesnego, niezależnego miasta Spandau, które stało się częścią Wielkiego Berlina dopiero w 1920 roku. Wokół fabryk wyrosła nowa dzielnica – Siemensstadt – z nowoczesną zabudową mieszkaniową oraz ofertą rekreacyjną. Podobnie jak AEG zlecało projekty Peterowi Behrensowi, tak Siemens posiadał własnych architektów zakładowych. Najpierw Karl Janisch projektował budynki przemysłowe i mieszkalne. Jego następca, Hans Hertlein, stworzył dwa charakterystyczne style architektoniczne: przytulny, przeznaczony dla budynków mieszkalnych i rekreacyjnych, oraz surowy, funkcjonalny, który stał się znakiem rozpoznawczym przemysłowej architektury Siemensa. W latach 1915–1951 architektura Hertleina kształtowała przemysłową metropolię Berlina.