Elektrownia Klingenberg (1927)

Symbol nowoczesności i potęgi gospodarczej – W chwili oddania do użytku w 1927 roku pierwsza wielka elektrownia Berlina była najnowocześniejszym tego typu obiektem w Europie i stała się wzorem dla kolejnej generacji elektrowni. Dostarczała około 65% energii elektrycznej zużywanej w Berlinie, wykorzystując innowacyjne rozwiązania technologiczne, takie jak spalanie węgla uprzednio zmielonego na pył. Energię elektryczną wytwarzały trzy potężne turbiny parowe. Z budynkiem transformatorni o długości 190 metrów połączony jest most kablowy prowadzący do 11-kondygnacyjnego budynku administracyjnego. Węgiel dostarczano do elektrowni barkami płynącymi kanałem połączonym ze Szprewą, której wody wykorzystywano również do produkcji pary napędzającej turbiny. Elektrownia nosi imię inżyniera Georga Klingenberga, projektanta łącznie około 70 elektrowni, w tym Elektrowni Charlottenburg (obiekt nr 10 na Trasie 4). Elektrownia Klingenberg została zaprezentowana na Wystawie Światowej w Barcelonie w 1929 roku i pojawiała się w materiałach promujących Berlin w latach 30. XX wieku. Przetrwała II wojnę światową bez większych zniszczeń. Udało się zapobiec zarówno planowi wysadzenia jej przez oddziały SS, jak i późniejszym próbom demontażu obiektu. Od 2017 roku elektrownia wykorzystuje jako paliwo gaz ziemny zamiast węgla brunatnego.