Westhafen (1923)

Sprytnie zaprojektowany port śródlądowy

Na początku XX wieku transport towarowy w Berlinie przekroczył możliwości przeładunkowe portów Urbanhafen (Port Miejski przy Kanale Landwehry) oraz Humboldthafen (Port Humboldta) [obiekt 17]. W odpowiedzi na rosnące potrzeby gospodarki otwarto Osthafen (Port Wschodni) w dzielnicy Stralau w 1913 roku, a następnie Westhafen (Port Zachodni) w 1923 roku.

Westhafen, pomysłowo zaprojektowany port śródlądowy, odegrał kluczową rolę w rozwoju przemysłowym Berlina. Pierwotnie składał się z trzech basenów portowych. Centralny basen otaczały budynki administracyjne, magazyny, spichlerz zbożowy, dźwigi przeładunkowe oraz kasyno z kafeterią. Znajdował się tu nawet kościół przeznaczony dla żeglarzy i szyprów barek.

Wieża budynku administracyjnego pełniła funkcję charakterystycznego punktu orientacyjnego i wskazywała drogę statkom niczym latarnia morska.

Port jest nadal zarządzany przez Berliner Hafen- und Lagerhausgesellschaft (BEHALA), czyli Berlińskie Przedsiębiorstwo Portów i Magazynów. Oprócz zabytkowej części Westhafen dysponuje dziś nowoczesną infrastrukturą przeładunkową, w tym dźwigami obsługującymi ładunki ciężkie, towary masowe oraz kontenery. Dzięki temu port pozostaje ważnym elementem systemu transportowego i logistycznego Berlina.