Lotnisko Tempelhof (Zentralflughafen Berlin)

Pierwsze centralne lotnisko wielkiego miasta. W 1909 roku hrabia von Zeppelin krąży swoim sterowcem nad placem ćwiczeń Tempelhof. Jako lotnisko pole zostaje otwarte wraz z małym budynkiem odpraw w 1923 roku. Już w latach 30. XX wieku Berlin obsługuje więcej pasażerów niż Paryż czy Londyn. Pod rządami narodowych socjalistów, w 1936 roku, rozpoczyna się budowa obecnego budynku lotniska według planów Ernsta Sagebiela. Budynek, posiadający 7000 pomieszczeń i łukowaty hangar o długości 1200 metrów, ma wymiary małego miasta. Budowa pozostaje niedokończona. Od 1939 roku wprowadzają się zakłady zbrojeniowe. Robotnicy przymusowi, zakwaterowani w obozie barakowym na terenie lotniska, montują sprzęt wojenny. Ruch lotniczy nadal odbywa się przez terminal z 1923 roku. Po wojnie Amerykanie wykorzystują Tempelhof jako bazę wojskową i otwierają jego części dla ruchu cywilnego. Most powietrzny czyni lotnisko światowej sławy symbolem wolności. W 2008 roku ruch lotniczy zostaje wstrzymany. Największy zabytek architektoniczny Europy oferuje przestrzeń dla wielkich wydarzeń i jest wykorzystywany m.in. przez policję i zarząd dróg w Berlinie. W przyszłości ma tu powstać centrum sztuki i kultury z 1,2-kilometrową galerią historii na dachu. Od wiosny 2023 roku zwiedzający będą mogli wejść na zachodnią część budynku z wieżą kontroli lotów i podziwiać zapierającą dech w piersiach panoramę z tarasu na dachu.

WSKAZÓWKA: Centrum dla zwiedzających CHECK-IN: Wystawa „Lotnisko Tempelhof i jego historia“ | Punkt startowy wycieczek po budynku | check-in.thf-berlin.de