Koleje i pasy startowe - Przemysłowe Dziedzictwo Berlina

Trasa rowerowa „Koleje i pasy startowe”, opracowana przez Centrum Dziedzictwa Przemysłowego Berlina (Berlin Center for Industrial Heritage)     Startseite - Berliner Zentrum Industriekultur.

Bez nowoczesnej infrastruktury transportowej metropolia Berlina oraz jej zróżnicowana historia przemysłowa byłyby nie do pomyślenia. Najpierw miasto przecinały kanały i linie kolejowe, a z czasem dołączyły do nich lotniska oraz ruch samochodowy. W 1838 roku uruchomiono Kolej Berlińsko-Poczdamską – pierwszą linię kolejową w Prusach.

W 1841 roku w pobliżu Potsdamer Platz wybudowano dworzec Anhalter Bahnhof. Wokół stacji kolejowych zaczęły powstawać dzielnice miejskie. Kolej rozwijała się bardzo dynamicznie, czego przykładem był rozległy węzeł i teren kolejowy w rejonie Gleisdreieck. Sieć kolejowa stała się kluczowa dla zaopatrzenia mieszkańców miasta. W 1906 roku, tuż poza granicami Berlina, oddano do użytku port Tempelhofer Hafen (Port Tempelhof) oraz liczący 40 km Kanał Teltow. Wzdłuż jego brzegów ukształtował się pas przemysłowy, rozciągający się od portu Tempelhof do ulicy Teilestraße. Niezliczone barki dostarczały do miasta materiały budowlane, węgiel i inne surowce.

W 1923 roku lotnisko Tempelhof zostało otwarte dla lotnictwa cywilnego, a już rok później podjęto próby nocnych lotów pocztowych. W latach 30. XX wieku Berlin obsługiwał więcej pasażerów lotniczych niż Paryż czy Londyn. Pod względem komfortu, prędkości i zasięgu samoloty stały się wówczas królami transportu. Kolejną innowacją technologiczną, która zmieniła codzienne życie, był prywatny transport samochodowy. W czasie gospodarczego „cudu” lat 50. XX wieku branża motoryzacyjna przeżywała dynamiczny rozwój. Powstała miejska autostrada A100 – trzon sieci drogowej Berlina Zachodniego.