Kanał i przemysł - Przemysłowe Dziedzictwo Berlina

Tematyczna trasa „Lotnicy i Skowronki”, opracowana przez Berlińskie Centrum Kultury Przemysłowej (Berlin Center for Industrial Culture). Startseite - Berliner Zentrum Industriekultur.

2 czerwca 1906 roku cesarski jacht Alexandria wypłynął ze śluzy w Machnowie – cesarz Wilhelm II uroczyście otworzył nowy Kanał Teltow. To „przedsięwzięcie stulecia” było forsowane przez starostę powiatu Teltow, Ernsta von Stubenraucha, który musiał znaleźć rozwiązanie problemu podnoszącego się poziomu wód w swoim okręgu. Inżynierowie poprowadzili więc kanał głęboko w terenie. Jednocześnie realizowano w ten sposób wieloletnie plany południowej obwodnicy berlińskich dróg wodnych.

Liczący 39 kilometrów kanał łączy Hawelę na zachodzie z rzekami Dahme i Szprewą na wschodzie. Większe z 15 portów są połączone własnymi kolejami przemysłowymi. Po wielu z 55 mostów nad kanałem kursują nowoczesne tramwaje. Żadna wcześniejsza droga wodna nie została tak kompleksowo zelektryfikowana. Elektrownie kanałowe zaopatrują również nowe obszary przemysłowe. Stworzyło to atrakcyjne warunki dla dynamicznie rozwijającego się przemysłu berlińskiego, który nie mógł już rozrastać się w gęsto zabudowanym centrum miasta. Osiedlały się tu przedsiębiorstwa z branży optycznej i mechaniki precyzyjnej, a później także elektroniki i technologii komunikacyjnych, a także przemysł chemiczny i automatyka. W okresie narodowego socjalizmu wiele firm było uwikłanych w zbrodnie pracy przymusowej.

Kanał, nad którego brzegami na początku XX wieku ukształtował się wspólny brandenbursko-berliński krajobraz przemysłowy, przez 40 lat zimnej wojny stanowił granicę między dwoma państwami niemieckimi. Dziś ponownie łączy on historyczne i nowe obszary przemysłowe.